oraelladas.gr

Σωτήρης Χατζάκης

Το Σωτήρη Χατζάκη τον είχα δει σε παράσταση του Θεάτρου Καισαριανής πριν πάρα πολλά χρόνια, μπορεί και 25… Μου είχε κάνει εντύπωση η έκφραση του προσώπου του. Εμοιαζε με σκωπτική μάσκα και είχε μία «τρέλα» που τον έκανε να ξεχωρίζει. Τώρα σαν καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ ξεχωρίζει και πάλι με την κωμωδία του Αριστοφάνη «Αχαρνής», την οποία φρόντισε να προβάλει με ένα πρωτότυπο χάπενινγκ με ποδηλάτες (δες το σχετικό βίντεο), προωθώντας παράλληλα και τη χρήση του ποδηλάτου σαν μέσου μετακίνησης στην πόλη. Θεωρώ δε εξαιρετική την ιδέα του να δώσει το ρόλο του Δικαιόπολη στον Σταμάτη Κραουνάκη. Δημιουργική τρέλα που σκοτώνει… την τρέλα της οικονομικής κρίσης και λειτουργεί υπέρ της κοινωνίας με ψαλιδεμένα κονδύλια… Κάνετε κλικ στους συνδέσμους που έχω δώσει να διαβάσετε περισσότερα και δείτε κι άλλες «αιφνιδιαστικές» και μη δραστηριότητες του ΚΘΒΕ. Το βίντεάκι με το χάπενινγκ το ανακάλυψα στο blog Πέρα βρε, έχει.

Που μπορείτε να δείτε την παράσταση «Αχαρνής», σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, από εδώ και πέρα: Αθήνα, Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (09/09/2010 – 10/09/2010) Πετρούπολη, Θέατρο Πέτρας (11/09/2010) Παραλία Ελευσίνας, Παλαιό Ελαιουργείο (12/09/2010) Αττική, Δήμος Αχαρνών (14/09/2010) και τέλος στο Βασιλικό Θέατρο του ΚΘΒΕ (24/09/2010 – 03/10/2010)

Σχετικά θέματα:

• Ο μύθος του Οιδίποδα με τη ματιά της Ιοκάστης
• Μας συγχωρείτε, σας συλλάβαμε κατά λάθος!
• Δωρεάν θεατρικές παραστάσεις
• Καμαρούλα μία σταλιά παρέα με Σαίξπηρ
• Εκθεση ζωγραφικής

Ismael Khatib

Είδα το ντοκιμαντέρ κάπου προς το τέλος και δεν συγκράτησα όνομα. Μόνο το πρόσωπο και τις κινήσεις του. Γλυκύτητα, ηρεμία, γαλήνια συμπεριφορά ανάμεικτη με πόνο. Και το σχόλιο του ότι η κίνηση του ξένισε τους Ισραηλινούς, τους έκανε να νιώσουν αμήχανα, ενώ θα τους φαινόταν πιο λογικό να κάνει μία επίθεση αυτοκτονίας.

Ο Ισμαήλ έχασε τον γιό του Αχμέτ στην ηλικία των 12 ετών. Το αγόρι έπεσε νεκρό κατά τη διάρκεια σύγκρουσης Ισραηλινών με Παλαιστίνιους. Παρά τη θλίψη του ο πατέρας αποφάσισε να δωρίσει τα όργανα του παιδιού του για να σώσει τις ζωές τεσσάρων Ισραηλινών παιδιών σε μια χειρονομία ειρήνης. Ενάμισι χρόνο αργότερα ο Ισμαήλ επισκέπτεται τα τέσσερα παιδιά στα οποία ο πρόωρος θάνατος του γιού του, χάρισε την ζωή. Αυτά περίπου αναφέρει το κείμενο (με κάποια δική μου προσθήκη από τις άλλες πηγές που βρήκα) για το ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στην ΕΤ3 την Τετάρτη 25 του μήνα Αυγούστου στις 8:40 το βράδυ με τίτλο «Η καρδιά του Ζενίν» και το έψαξα σήμερα για να βρω το όνομα αυτού του γενναίου πατέρα.

Δεν ξέρω ποιος μετέφρασε τον τίτλο του ντοκιμαντέρ, αλλά δεν νομίζω ότι αφορά «την καρδιά του Ζενίν», αλλά της Τζενίν, όπου σκοτώθηκε ο μικρός Αχμέτ. Η Τζενίν είναι μια πόλη στα βόρεια της Δυτικής Όχθης. Με 120.000 κατοίκους, 20.000 από τους οποίους ζουν στον καταυλισμό προσφύγων της UNRWA, και ποσοστό ανεργίας 23,2%. Η περιοχή είναι, επίσης, δυστυχώς, γνωστή για μερικές από τις πιο σκληρές μάχες κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα. (πηγή rofto radio – palestine)

«After the death of his son Ahmed, Ismael Khatib opened the Ahmed Khatib Center for Peace to provide children from the Jenin refugee camp with an alternative to life on the streets. A filmmaking course became one of the center’s most popular programs, but there was no place to show the films that the children produced. With the help of Heart of Jenin filmmaker Marcus Vetter, Khatib launched an effort to restore and reopen Cinema Jenin, a movie theater that had been closed since 1987, to provide such a venue. The children at the center have already started rebuilding the cinema. They hope to show their first films in the new theater later this summer» (πηγή wideangle)

Αυτό που δεν αναφέρεται στο σύντομο κείμενο της παρουσίασης του ντοκιμαντέρ, στη ιστοσελίδα της ΕΤ3, είναι ότι ο Ισμαήλ Χατίμπ ίδρυσε ένα Κέντρο για την Ειρήνη για να παρέχει στα παιδιά του προσφυγικού καταυλισμού της Τζενίν μία εναλλακτική επιλογή από αυτή της ζωής του δρόμου. Ο Ισμαήλ, είπε στη διάρκεια του ντοκιμαντέρ, ότι στα νιάτα του είχε αντισταθεί με διαφορετικούς τρόπους έναντι των Ισραηλινών και είχε φυλακισθεί, αλλά κατέληξε στο δρόμο της εκπαίδευσης και της ειρηνικής προσέγγισης, αφού ο δρόμος της βίας του φάνηκε αδιέξοδος. Ο σκηνοθέτης του έργου «Η καρδιά της Τζενίν», Marcus Wetter, προκειμένου να προσφέρει κάτι πιο ουσιαστικό στην πόλη της Τζενίν, βοήθησε την προσπάθεια του Ισμαήλ Χατίμπ για αναστήλωση ενός κινηματογράφου που είχε καταστραφεί στη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα, ώστε να στεγάσει δραστηριότητες της κοινότητας.

Σχετικά θέματα:

• Ταινίες για την Παλαιστίνη
• Ως πότε;

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΜΑΙΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ

11:00 π.μ. Αναχώρηση από το Σύλλογο – Μουσική σχολή «Ηχοτρόπιο».
11:30 π.μ. Συνάντηση στο καφενείο «Το Πάρκο» έξω από την είσοδο του πάρκου της αρχαιολογικής περιοχής (επί της οδού Μοναστηρίου και Τηλεφάνους στον Κολωνό)
12:00 π.μ.
Για τους μεγάλους. Ξενάγηση. Περιήγηση στο πάρκο και τον αρχαιολογικό χώρο.
Για τα παιδιά. Παιχνίδι στην παιδική χαρά. Μουσικο – κινητικα παιχνίδια. Κυνήγι θησαυρού. Αυτοσχέδιο θέατρο.
01:30 μ.μ. Ζωντανή Μουσική παρουσίαση μαθητών και δασκάλων του Συλλόγου.
02:00 μ.μ. Φαγητό στην εξοχή, πικ νικ, ο καθένας παραγγέλνει ελεύθερα στο χώρο συνάντησης. Φέρτε κάτι να στρώσετε κάτω. Συντροφιά, Μουσική και ποτό. Διάφορες ορχήστρες από το Ηχοτρόπιο. Αυτοσχέδια μουσικά δρώμενα από προσκεκλημένους φίλους μουσικούς.
05:00 μ.μ. Γυμναστική χαλάρωσης Ται Τσι για όλους (προαιρετική συμμετοχή)
06:00 μ.μ. Ελεύθερο πρόγραμμα.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ – ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ – ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΗΧΟΤΡΟΠΙΟ»

Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: Σπ. Πάτση 84. Καθημερινές 5:30-9:00 μ.μ., τηλ 2103465694 ή επί τόπου.

Χάρτης της περιοχής

Λίγα λόγια σχετικά με την Ακαδημία Πλάτωνος

Το προάστιο αυτό των Αθηνών οφείλει την ονομασία του στον επώνυμο ήρωα Ακάδημο ή Εκάδημο, αλλά έμεινε στην ιστορία εξαιτίας της περίφημης φιλοσοφικής σχολής που ίδρυσε στην περιοχή ο Πλάτων. Κατοικήθηκε από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Κατά τον 6ο π.Χ. αιώνα ιδρύθηκε στην περιοχή το ένα από τα τρία ονομαστά Γυμνάσια των Αθηνών. Αναφέρεται ότι ο Πεισιστρατίδης Ιππίας έκτισε περίβολο, ενώ ο Κίμων δεντροφύτεψε την περιοχή, για να δενδροτομηθεί στη συνέχεια το 86 π.Χ. από τον Σύλλα. Το έτος 387 π.Χ., ο Πλάτων ίδρυσε την περίφημη ομώνυμη Σχολή του, που γνώρισε φήμη από τους Νεοπλατωνικούς για να την παύσει οριστικά το 526 μ.Χ. ο Ιουστινιανός.

Τα σημαντικότερα Μνημεία του Αρχαιολογικού χώρου

Η Ιερά Οικία Γεωμετρικών Χρόνων. Αποτελείται από επτά, ορθογώνιου σχήματος, χώρους εκατέρωθεν ενός διαδρόμου. Το κτίσμα παρουσιάζει πολλά κοινά στοιχεία με την ιερά οικία της Ελευσίνας. Από κατάλοιπα θυσιών μέσα στους χώρους της θεωρήθηκε ότι λάμβανε χώρα εντατική λατρεία.
Το Γυμνάσιο (1ος π.Χ. αιώνας – 1ος μ.Χ. αιώνας). Πρόκειται για μεγάλο ορθογώνιο οικοδόμημα με εσωτερικό περιστύλιο και δωμάτια στη βόρεια πλευρά. Στο εσωτερικό του μικρότερος χώρος, προορισμένος για Παλαίστρα.
Το Περίστυλο Κτίριο (4ος π.Χ. αιώνας). Μεγάλο τετράγωνο κτίριο με εσωτερικό περιστύλιο. Μερικοί το θεωρούν Παλαίστρα, ενώ άλλοι παράρτημα του Γυμνασίου.
Η Πρωτοελλαδική Αψιδωτή Οικία. Αποτελείται από πρόδομο, θάλαμο και βοηθητικό χώρο. Θεωρήθηκε ως η προϊστορική οικία του ήρωα Ακάδημου.

Σχετικά θέματα:

• «Ακαδημία Πλάτωνος»
• Δωρέαν σεμινάριο κρουστών και όχι μόνο…
• Αύριο το βράδυ (25/9) πάρτι στο Ηχοτρόπιο

Το είχε πάρει το μάτι μου ξώφαλτσα κάποια στιγμή, αλλά επειδή το τελευταίο διάστημα δεν πολυγράφω ξέχασα να το αναρτήσω, αλλά το οφείλω διότι γκρινιάζουμε, μιζεριάζουμε και ψυχοπλακωνόμαστε επειδή δεν βλέπουμε από πουθενά φως. Οταν λοιπόν τυχαίνει να υπάρχει λίγο φως οφείλουμε να το κάνουμε πολλαπλάσιο αντί να αφήνουμε να κυριαρχεί συνέχεια το σκοτάδι. Είχα γράψει παλαιότερα για την περίπτωση της δασκάλας Στέλλας Πρωτονοτάριου (βλέπε εδώ). Ε, λοιπόν, δικαιώθηκε πανηγυρικά στο δικαστήριο που έγινε το τρίτο δεκαήμερο του Γενάρη. Διαβάστε σχετικά στην Ελευθεροτυπία. Και προσέξτε και αυτό που τονίζει ο vagelford από την είδηση της αθώωσης της άξιας δασκάλας. Μου άρεσε και ένας τίτλος που διάβασα σχετικά με το θέμα: «Στέλλα κρατάω βιβλίο» κατά αναλογία του: «Στέλλα κρατάω μαχαίρι»…
Τέλος όσοι μένετε προς Πειραιά και θα σας ενδιέφερε να βοηθήσετε το έργο κάποιων εκπαιδευτικών εκεί που παραδίδουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες διαβάστε το σχετικό blog.

Σχετικά θέματα:

• Παγκόσμια ημέρα του μετανάστη
• 2. Νέα εν συντομία (πολιτική – κοινωνία)
• Περί της αυξανόμενης ακροδεξιάς βίας
• Το σύνδρομο του μετανάστη
• Η χαμένη αθωότητα…

Οσο διάστημα φοιτούσα στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και έκανα εργασίες είχα παρατηρήσει βελτίωση στο λόγο μου, γραπτό και προφορικό. Τώρα που έχω διακόψει τις σπουδές μου για δύο συνεχόμενα χρόνια αρχίζω να διαπιστώνω ένδεια σε λέξεις και έννοιες. Κι αυτό διότι αφενός μεν δεν έχω διαβάσει παρά ελάχιστα βιβλία αυτό το διάστημα και αφετέρου όταν δεν χρειάζεται να αναπαράγεις με δικά σου λόγια και να κάνεις κατανοητό αυτό που μελέτησες δεν αφομοιώνεις ούτε καινούργιες λέξεις, ούτε καινούργιες έννοιες. Μάλιστα με την έλειψη τριβής με έννοιες που είχες αφομοιώσει αρχίζεις και αυτές να τις ξεχνάς. Χρειάζεται επειγόντως να χωθώ και πάλι στα βιβλία μου… και να προσπαθώ να μοιράζομαι μαζί σας αυτά που διαβάζω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Σας «χρωστάω» παρουσίαση δύο βιβλίων που διάβασα. Το ένα αφορά τη διαφήμιση του Marlboro και την παράλληλη πορεία διαμόρφωσης της αμερικάνικης ταυτότητας μέσα από τις εικόνες της διαφήμισης και το άλλο την ιστορία της Google. Το πρώτο το είχα διαβάσει το καλοκαίρι του 2009 και το δεύτερο πρόσφατα.
Σας «χρωστάω» επίσης το μοίρασμα της πρόσφατης εμπειρίας μου με το πλέξιμο, μετά από 30 χρόνια (!) που είχα να πιάσω βελόνα και βελονάκι στο χέρι, επίσης σας «χρωστάω» κάποιες γευστικές εμπειρίες από μαγειρέματα και κάποια ακόμα θέματα που έχω σημειώσει κι όλο τα αναβάλω.
Τώρα που οι περισσότεροι με έχετε ξεχάσει και στη σελίδα περνάνε με το ζόρι εκατόν τόσοι τυχαίοι νιώθω πιο άνετα. Είναι σαν να ξεκινάω από την αρχή με την άγνοια του άπειρου, αν και δεν είμαι πια τόσο «αθώα». Οπως, σημειώνει και ο Εκο στο «Επιμύθιο στο Ονομα του Ρόδου» – αν θυμάμαι σωστά – ο μύθος έχει πεθάνει…

Με αφορμή τις λέξεις έχετε υπόψη τα online λεξικά (μεταξύ αυτών της κοινής νεοελληνικής του Τριανταφυλλίδη) στον Κόμβο για την υποστήριξη των διδασκόντων την ελληνική γλώσσα.

Σχετικά θέματα:

• Ακούγοντας την ηχώ της φωνής μας
• Η τέχνη της γραφής

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής συγκεντρώνει βιβλία για να πάνε σε φυλακές. Το σχετικό μήνυμα που έλαβα αναφέρει:

Συγκεντρώνουμε βιβλία για τις βιβλιοθήκες των φυλακών. Ο Σύλλογός μας ανταποκρίθηκε στην έκκληση που έγινε για συγκέντρωση βιβλίων, ώστε να στηθούν βιβλιοθήκες στις πτέρυγες των Γυναικείων Φυλακών στον Ελεώνα Θηβών. Στείλαμε ήδη δύο κούτες με βιβλία.
Από επικοινωνία που είχαμε με τους ψυχολόγους των Φυλακών του Ελεώνα, μάθαμε ότι ήδη η συγκέντρωση βιβλίων είναι παραπάνω από ικανοποιητική.
Αυτό που τους λείπει είναι βιβλία στα αλβανικά, ρουμάνικα, βουλγάρικα, αγγλικά. Μας προέτρεψαν, αν συνεχίσουμε την πρωτοβουλία συγκέντρωσης βιβλίων, να τα στείλουμε στις φυλακές Κομοτηνής και Γρεβενών που γίνεται ανάλογη προσπάθεια για να στηθούν βιβλιοθήκες.
Όποιος συνάδελφος (σημείωση coolplatanos: Φαντάζομαι ότι μπορείτε να συμμετέχετε όλοι με την προσφορά σας, απλά το μήνυμα απευθυνόταν προφανώς αρχικά στα μέλη του συλλόγου) θέλει να προσφέρει βιβλία, μπορεί να τα φέρει στα γραφεία του Συλλόγου, κάθε Πέμπτη 5.30 μ.μ. έως 9.00 μ.μ.
Επίσης, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο μέιλ του Συλλόγου (sylyp_vivliou@yahoo.gr) ή στο 6947686597. Ενδιαφέρουν ιδιαίτερα βιβλία στις γλώσσες που προαναφέραμε. Δεν ενδιαφέρουν παιδικά. Tα γραφεία μας είναι: Λόντου 6 & Μεσολογγίου Εξάρχεια β’ όροφος 210-3820537.

Σχετικά θέματα:

• Ορεξη για γράψιμο
• «Περίεργος» θάνατος κρατούμενης
• Οχι στο όνομα μας

Συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στον Σταύρο Θεοδωράκη που μεταδόθηκε περίπου ένα μήνα πριν, στην ενημερωτική σειρά του Mega, «Πρωταγωνιστές».
Παραθέτω ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη. Κάποιος από το indy.gr την έχει ανεβάσει όλη σε τεμαχισμένα 10λεπτα (περίπου) βίντεο στο youtube. Αξίζει να τη δείτε εάν την χάσατε την ημέρα που μεταδόθηκε!
Οταν την παρακολουθούσα, στο Mega, είχα καθηλωθεί, είχα παραλύσει! Από τη μία ήθελα να μοιραστώ με άλλους αυτά που είχα ακούσει, από την άλλη λες και φοβόμουν ότι θα χάσουν κάτι από την αξία τους και τη βαρύτητά τους αν τα συζητούσα ή τα έγραφα!
Ετσι και σήμερα δεν θα γράψω τις σκέψεις που είχα κάνει, αλλά θα σας παραπέμψω στο κείμενο ενός νέου ανθρώπου που εκφράζει περίπου και δικές μου ανάλογες σκέψεις.

Θα σημειώσω μόνο μερικές παρατηρήσεις για το ρόλο του δημοσιογράφου σε αυτή τη συνέντευξη. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στις συνεντεύξεις νομίζω ότι είναι αυθεντικός.
Με την Κωνσταντίνα Κούνεβα φαίνεται από τη στάση του σώματός του το αρχικό του σοκ και η αμηχανία που νιώθει από τα αποτελέσματα που έχει αφήσει το οξύ στην εμφάνισή της, δεν προσπαθεί να στηθεί για να φανεί ότι νιώθει άνετα.
Ο κορμός του γέρνει πλάγια σε αντίθετη κατεύθυνση από τη συνομιλήτρια του, σαν να προσπαθεί ταυτόχρονα να αποφύγει να την κοιτάξει στο πρόσωπο και σαν να έχει μία διάθεση να φύγει από αυτή τη συνέντευξη. Οταν πια έχει εξοικειωθεί μαζί της και έχει καταλάβει με πόση δύναμη χειρίζεται η ίδια το θέμα της και ότι δεν κινδυνεύει να τη φέρει σε δύσκολη θέση ή να την πληγώσει επιπλέον, τότε έχει στραμμένο όλο τον κορμό προς αυτήν, είναι ανοιχτός ολόκληρος και χαμογελαστός προς τη συνομιλήτρια του.
Κουμπώνεται αμυντικά κάποιες στιγμές ξανά όταν διαπιστώνει ότι είναι ασυνήθιστα μεγαλόψυχη προς το θύτη της, κάτι που μάλλον τον ξενίζει όπως και κάθε μέσο άνθρωπο. Πιθανόν ή είναι δύσπιστος στην τόση μεγαλοψυχία, ή τρομάζει να σκεφθεί ότι θα μπορούσε να επηρεαστεί και να την υιοθετήσει σαν άποψη ο ίδιος, επομένως προτιμά να είναι αμυντικός.
Στο μοντάζ ίσως έχει αλλάξει η σειρά με την οποία έγινε αρχικά η συζήτηση, οπότε αυτές τις εναλλαγές στη στάση του σώματος του και της έκφρασης του θα τις παρατηρήσετε αν δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη.

Προσωπικά η Κούνεβα μου θύμισε αρκετά στον τρόπο σκέψης τον Μαχάτμα Γκάντι. Η επίθεση εναντίον της έγινε στις 22 προς 23 Δεκεμβρίου του 2008. Σε πέντε ημέρες δηλαδή κλείνει ένας χρόνος και στο μεταξύ έγινε και δεύτερη επίθεση με οξύ σε αυτοκίνητο καθαρίστριας που είναι επίσης συνδικαλίστρια.

Υ.Γ. Σταυριάνα στη σελίδα μου κάνει κάποιος στάση στον Πλάτανο, πίνει καφέ και διαβάζει ήρεμος και χαλαρός εφημερίδα. Απαιτείται με άλλα λόγια να μπαίνει σε άλλη διάθεση και διάσταση ζωής όταν μπαίνει εδώ μέσα. Επομένως κομμάτια σύντομα και εύπεπτα σπάνια θα βρει… Μόνο όταν έχω διάθεση να χαλαρώσω ή νιώθω κουρασμένη και θέλω να είμαι πιο ανάλαφρη το κάνω. Φιλάκια!

Σχετικά θέματα:

• Από την Κούνεβα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη;
• Η συνέντευξη της Ντόρας στο ΒΗΜΑ
• Η Διεθνής Αμνηστία για την Κούνεβα