oraelladas.gr

Το είχε πάρει το μάτι μου ξώφαλτσα κάποια στιγμή, αλλά επειδή το τελευταίο διάστημα δεν πολυγράφω ξέχασα να το αναρτήσω, αλλά το οφείλω διότι γκρινιάζουμε, μιζεριάζουμε και ψυχοπλακωνόμαστε επειδή δεν βλέπουμε από πουθενά φως. Οταν λοιπόν τυχαίνει να υπάρχει λίγο φως οφείλουμε να το κάνουμε πολλαπλάσιο αντί να αφήνουμε να κυριαρχεί συνέχεια το σκοτάδι. Είχα γράψει παλαιότερα για την περίπτωση της δασκάλας Στέλλας Πρωτονοτάριου (βλέπε εδώ). Ε, λοιπόν, δικαιώθηκε πανηγυρικά στο δικαστήριο που έγινε το τρίτο δεκαήμερο του Γενάρη. Διαβάστε σχετικά στην Ελευθεροτυπία. Και προσέξτε και αυτό που τονίζει ο vagelford από την είδηση της αθώωσης της άξιας δασκάλας. Μου άρεσε και ένας τίτλος που διάβασα σχετικά με το θέμα: «Στέλλα κρατάω βιβλίο» κατά αναλογία του: «Στέλλα κρατάω μαχαίρι»…
Τέλος όσοι μένετε προς Πειραιά και θα σας ενδιέφερε να βοηθήσετε το έργο κάποιων εκπαιδευτικών εκεί που παραδίδουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες διαβάστε το σχετικό blog.

Οσο διάστημα φοιτούσα στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και έκανα εργασίες είχα παρατηρήσει βελτίωση στο λόγο μου, γραπτό και προφορικό. Τώρα που έχω διακόψει τις σπουδές μου για δύο συνεχόμενα χρόνια αρχίζω να διαπιστώνω ένδεια σε λέξεις και έννοιες. Κι αυτό διότι αφενός μεν δεν έχω διαβάσει παρά ελάχιστα βιβλία αυτό το διάστημα και αφετέρου όταν δεν χρειάζεται να αναπαράγεις με δικά σου λόγια και να κάνεις κατανοητό αυτό που μελέτησες δεν αφομοιώνεις ούτε καινούργιες λέξεις, ούτε καινούργιες έννοιες. Μάλιστα με την έλειψη τριβής με έννοιες που είχες αφομοιώσει αρχίζεις και αυτές να τις ξεχνάς. Χρειάζεται επειγόντως να χωθώ και πάλι στα βιβλία μου… και να προσπαθώ να μοιράζομαι μαζί σας αυτά που διαβάζω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Σας «χρωστάω» παρουσίαση δύο βιβλίων που διάβασα. Το ένα αφορά τη διαφήμιση του Marlboro και την παράλληλη πορεία διαμόρφωσης της αμερικάνικης ταυτότητας μέσα από τις εικόνες της διαφήμισης και το άλλο την ιστορία της Google. Το πρώτο το είχα διαβάσει το καλοκαίρι του 2009 και το δεύτερο πρόσφατα.
Σας «χρωστάω» επίσης το μοίρασμα της πρόσφατης εμπειρίας μου με το πλέξιμο, μετά από 30 χρόνια (!) που είχα να πιάσω βελόνα και βελονάκι στο χέρι, επίσης σας «χρωστάω» κάποιες γευστικές εμπειρίες από μαγειρέματα και κάποια ακόμα θέματα που έχω σημειώσει κι όλο τα αναβάλω.
Τώρα που οι περισσότεροι με έχετε ξεχάσει και στη σελίδα περνάνε με το ζόρι εκατόν τόσοι τυχαίοι νιώθω πιο άνετα. Είναι σαν να ξεκινάω από την αρχή με την άγνοια του άπειρου, αν και δεν είμαι πια τόσο «αθώα». Οπως, σημειώνει και ο Εκο στο «Επιμύθιο στο Ονομα του Ρόδου» – αν θυμάμαι σωστά – ο μύθος έχει πεθάνει…

Με αφορμή τις λέξεις έχετε υπόψη τα online λεξικά (μεταξύ αυτών της κοινής νεοελληνικής του Τριανταφυλλίδη) στον Κόμβο για την υποστήριξη των διδασκόντων την ελληνική γλώσσα.

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής συγκεντρώνει βιβλία για να πάνε σε φυλακές. Το σχετικό μήνυμα που έλαβα αναφέρει:

Συγκεντρώνουμε βιβλία για τις βιβλιοθήκες των φυλακών. Ο Σύλλογός μας ανταποκρίθηκε στην έκκληση που έγινε για συγκέντρωση βιβλίων, ώστε να στηθούν βιβλιοθήκες στις πτέρυγες των Γυναικείων Φυλακών στον Ελεώνα Θηβών. Στείλαμε ήδη δύο κούτες με βιβλία.
Από επικοινωνία που είχαμε με τους ψυχολόγους των Φυλακών του Ελεώνα, μάθαμε ότι ήδη η συγκέντρωση βιβλίων είναι παραπάνω από ικανοποιητική.
Αυτό που τους λείπει είναι βιβλία στα αλβανικά, ρουμάνικα, βουλγάρικα, αγγλικά. Μας προέτρεψαν, αν συνεχίσουμε την πρωτοβουλία συγκέντρωσης βιβλίων, να τα στείλουμε στις φυλακές Κομοτηνής και Γρεβενών που γίνεται ανάλογη προσπάθεια για να στηθούν βιβλιοθήκες.
Όποιος συνάδελφος (σημείωση coolplatanos: Φαντάζομαι ότι μπορείτε να συμμετέχετε όλοι με την προσφορά σας, απλά το μήνυμα απευθυνόταν προφανώς αρχικά στα μέλη του συλλόγου) θέλει να προσφέρει βιβλία, μπορεί να τα φέρει στα γραφεία του Συλλόγου, κάθε Πέμπτη 5.30 μ.μ. έως 9.00 μ.μ.
Επίσης, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο μέιλ του Συλλόγου (sylyp_vivliou@yahoo.gr) ή στο 6947686597. Ενδιαφέρουν ιδιαίτερα βιβλία στις γλώσσες που προαναφέραμε. Δεν ενδιαφέρουν παιδικά. Tα γραφεία μας είναι: Λόντου 6 & Μεσολογγίου Εξάρχεια β’ όροφος 210-3820537.

Συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στον Σταύρο Θεοδωράκη που μεταδόθηκε περίπου ένα μήνα πριν, στην ενημερωτική σειρά του Mega, «Πρωταγωνιστές».
Παραθέτω ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη. Κάποιος από το indy.gr την έχει ανεβάσει όλη σε τεμαχισμένα 10λεπτα (περίπου) βίντεο στο youtube. Αξίζει να τη δείτε εάν την χάσατε την ημέρα που μεταδόθηκε!
Οταν την παρακολουθούσα, στο Mega, είχα καθηλωθεί, είχα παραλύσει! Από τη μία ήθελα να μοιραστώ με άλλους αυτά που είχα ακούσει, από την άλλη λες και φοβόμουν ότι θα χάσουν κάτι από την αξία τους και τη βαρύτητά τους αν τα συζητούσα ή τα έγραφα!
Ετσι και σήμερα δεν θα γράψω τις σκέψεις που είχα κάνει, αλλά θα σας παραπέμψω στο κείμενο ενός νέου ανθρώπου που εκφράζει περίπου και δικές μου ανάλογες σκέψεις.

Θα σημειώσω μόνο μερικές παρατηρήσεις για το ρόλο του δημοσιογράφου σε αυτή τη συνέντευξη. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στις συνεντεύξεις νομίζω ότι είναι αυθεντικός.
Με την Κωνσταντίνα Κούνεβα φαίνεται από τη στάση του σώματός του το αρχικό του σοκ και η αμηχανία που νιώθει από τα αποτελέσματα που έχει αφήσει το οξύ στην εμφάνισή της, δεν προσπαθεί να στηθεί για να φανεί ότι νιώθει άνετα.
Ο κορμός του γέρνει πλάγια σε αντίθετη κατεύθυνση από τη συνομιλήτρια του, σαν να προσπαθεί ταυτόχρονα να αποφύγει να την κοιτάξει στο πρόσωπο και σαν να έχει μία διάθεση να φύγει από αυτή τη συνέντευξη. Οταν πια έχει εξοικειωθεί μαζί της και έχει καταλάβει με πόση δύναμη χειρίζεται η ίδια το θέμα της και ότι δεν κινδυνεύει να τη φέρει σε δύσκολη θέση ή να την πληγώσει επιπλέον, τότε έχει στραμμένο όλο τον κορμό προς αυτήν, είναι ανοιχτός ολόκληρος και χαμογελαστός προς τη συνομιλήτρια του.
Κουμπώνεται αμυντικά κάποιες στιγμές ξανά όταν διαπιστώνει ότι είναι ασυνήθιστα μεγαλόψυχη προς το θύτη της, κάτι που μάλλον τον ξενίζει όπως και κάθε μέσο άνθρωπο. Πιθανόν ή είναι δύσπιστος στην τόση μεγαλοψυχία, ή τρομάζει να σκεφθεί ότι θα μπορούσε να επηρεαστεί και να την υιοθετήσει σαν άποψη ο ίδιος, επομένως προτιμά να είναι αμυντικός.
Στο μοντάζ ίσως έχει αλλάξει η σειρά με την οποία έγινε αρχικά η συζήτηση, οπότε αυτές τις εναλλαγές στη στάση του σώματος του και της έκφρασης του θα τις παρατηρήσετε αν δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη.

Προσωπικά η Κούνεβα μου θύμισε αρκετά στον τρόπο σκέψης τον Μαχάτμα Γκάντι. Η επίθεση εναντίον της έγινε στις 22 προς 23 Δεκεμβρίου του 2008. Σε πέντε ημέρες δηλαδή κλείνει ένας χρόνος και στο μεταξύ έγινε και δεύτερη επίθεση με οξύ σε αυτοκίνητο καθαρίστριας που είναι επίσης συνδικαλίστρια.

Υ.Γ. Σταυριάνα στη σελίδα μου κάνει κάποιος στάση στον Πλάτανο, πίνει καφέ και διαβάζει ήρεμος και χαλαρός εφημερίδα. Απαιτείται με άλλα λόγια να μπαίνει σε άλλη διάθεση και διάσταση ζωής όταν μπαίνει εδώ μέσα. Επομένως κομμάτια σύντομα και εύπεπτα σπάνια θα βρει… Μόνο όταν έχω διάθεση να χαλαρώσω ή νιώθω κουρασμένη και θέλω να είμαι πιο ανάλαφρη το κάνω. Φιλάκια!

Λες και είχα παραγγείλει το κείμενο αυτό, του Φίλιππου Ζάχαρη, που αναδημοσιεύω από τη σελίδα του Space Empire σχετικά με τη δημιουργία καινοτόμου λογισμικού από Έλληνες φοιτητές. Το λέω αυτό, διότι χθες είχα κάνει μία ανάρτηση όπου αναρωτιόμουν αν τελικά παράγουμε κάτι σε αυτή τη χώρα, την οποία αναδημοσίευσε ο ANemos και ένας σχολιαστής σημείωνε εκεί ότι δεν επενδύουμε στην καινοτομία.
Οκ, είναι σταγόνα στον ωκεανό αυτή η είδηση, αλλά είναι κάτι από το τίποτα και μακάρι αυτό που υπόσχεται η κυρία Διαμαντοπούλου να τηρηθεί, σε σχέση με το ότι το 1/3 (γιατί όχι περισσότερο;) των δράσεων του σχετικού ευρωπαϊκού προγράμματος θα αφορά καινοτομίες. Πάντως αυτό που οσμίζομαι, χωρίς να μπορώ, προς το παρόν, να το αποδείξω και να επιχειρηματολογήσω, είναι ότι υπάρχουν κυψέλες νεαρών ανθρώπων σε αυτή τη χώρα που ψάχνονται δημιουργικά, αλλά δεν κάνουν τη φασαρία που κάνουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι με τις κλάψες μας.

Βραβεύοντας τα «κοφτερά μυαλά»!

Πραγματοποιήθηκε χθές στην Αθήνα, στο Iδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη, εκδήλωση – βράβευση φοιτητών από όλη την Ελλάδα στον πανελλήνιο φοιτητικό διαγωνισμό δημιουργίας καινοτόμου λογισμικού «xirafia.gr».

Ο διαγωνισμός, που αφορούσε καινοτόμες τεχνολογικές εφαρμογές που υπηρετούν την προστασία του περιβάλλοντος με απλές, χρήσιμες λύσεις και μέσα, διοργανώθηκε από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού σχεδιασμού του υπουργείου Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και φορέα υλοποίησης το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας. Ο διαγωνισμός έγινε στο πλαίσιο του «ευρωπαϊκού έτους δημιουργικότητας και καινοτομίας 2009.

Στη βράβευση, που παρουσίασε και συντόνισε ο διευθυντής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, Ιερόθεος Παπαδόπουλος, παρέστησαν, μεταξύ άλλων η υπουργός Παιδείας, Δια βίου μάθησης και θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου και η κοινοτική επίτροπος, αρμόδια για την κοινωνία της Πληροφορίας και ΜΜΕ, Viviane Reding.
Στο σύντομο χαιρετισμό της, η υπουργός Παιδείας τόνισε ότι «πρέπει όλοι μαζί – οι νέοι, επί του προκειμένου τα «κοφτερά μυαλά», μαζί με τους κατεξοχήν αρμόδιους και υπευθύνους της Πολιτείας – να κατακτήσουν την Ελλάδα της δουλειάς, της τεχνολογίας, της έρευνας, της τεχνολογίας, ενός σχολείου διαφορετικού από αυτό που έχουμε σήμερα».
«Στόχος του υπουργείου», πρόσθεσε σε άλλο σημείο της ομιλίας της η κυρία Διαμαντοπούλου, «είναι στο ευρωπαϊκό κοινοτικό πρόγραμμα που θα γίνει η αναθεώρησή του, τουλάχιστον το 1/3 των δράσεων να αφορούν καινοτομίες. Στο νέο σχολείο, η καινοτομία θα είναι οριζόντια δράση. Στη νέα πολιτική, που στόχος είναι πρώτα ο μαθητής, σημαίνει ότι αυτός ο μαθητής που είναι το αυριανό μέλλον, θα μπορεί να καινοτομεί, να δημιουργεί, να παράγει».

Η Επίτροπος,Viviane Reding, υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι «ξυράφια έχει ανάγκη όλη η Ευρώπη. Η τεχνολογία βοηθά προς την κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος καθώς με απλά μέσα αυτοί που την χρησιμοποιούν, μπορούν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην όλη διαδικασία που σχετίζεται με την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Πρέπει να γίνει σαφές στον κόσμο ο τρόπος που πρέπει να χρησιμοποιεί την τεχνολογία για την αντιμετώπιση προβλημάτων που σχετίζονται με την καταστροφή και υποβάθμιση του περιβάλλοντος (π.χ. πυρκαγιές)». Η Επίτροπος κατέληξε λέγοντας ότι «η Ευρώπη χρειάζεται αυτούς τους νέους που ξέρουν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία. Είναι απαραίτητοι και απόλυτα χρήσιμοι όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και όλο τον κόσμο». Χαιρετισμό στην εκδήλωση της βράβευσης απεύθυναν επίσης καθηγητές και ερευνητές (ανάμεσά τους και ο ερευνητής Μιχάλης Μπλέτσας), όπως και γενικοί γραμματείς υπουργείων (Πληροφοριακών Συστημάτων – υπουργείο Οικονομικών, Διομήδης Σπινέλλης).

Οι νικητές στον προαναφερόμενο διαγωνισμό, που συνολικά βραβεύθηκαν με έπαθλα ύψους 16.000 ευρώ, διακρίθηκαν για τις καινοτόμες επινοήσεις τους όπως το «eco truck» (μια διακτυακή εφαρμογή για την βελτίωση της διαδικασίας συλλογής χαρτιού προς ανακύκλωση), το «e-receipt» (ένα σύστημα έκδοσης ηλεκτρονικών αποδείξεων και λογαριασμών που καταργεί την εκτύπωση) και το «e-cology» (μια διαδικτυακή πλατφόρμα συλλογής και οπτικοποίησης δεδομένων περιβαλλοντικής ρύπανσης μέσω κινητού τηλεφώνου).

Επίσης επαίνους έλαβαν και άλλοι φοιτητές για καινοτόμες τεχνολογικές εφαρμογές όπως η επισκόπηση αισθητήρων για την πρόληψη δασικών πυρκαγιών, η προσομοίωση ad hoc αισθητήρων σε τρισδιάστατο περιβάλλον ως μέσο πυροπροστασίας δασών και η εφαρμογή απομακρυσμένης χρήσης ηλεκτρικών συσκευών και μέτρηση ενέργειας.

Οι βραβευθέντες φοιτητές ήταν οι Κατερίνα Σιδηροπούλου, Νικόλαος Μπεζιργιάννης, Κυριάκος Τούμπας, Βαλεντίνος Ευριπίδου, Σαράντης Μακούδης, Κωνσταντίνος Καρακατσιώτης, Γεώργιος Πρέκας, Ορθόδοξος Κηπουρίδης και Μάριος Στίκας. Οι νικητές πέρα από τα χρηματικά έπαθλα, κέρδισαν και ένα δωρεάν ταξίδι στο ευρωπαϊκό Εργαστήριο CERN, το μεγαλύτερο κέντρο για τη Φυσική στοιχειωδών σωματιδίων στον κόσμο, που βρίσκεται στα Γάλλο-ελβετικά σύνορα, δυτικά της Γενεύης, ένα εργαστήριο γνωστό για τα πειράματά του.

Βλέπε επίσης σχετικό δημοσίευμα στην Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού και στο PC Magazine. Υπάρχει και σχετικό group στο Facebook, αλλά σε αντίθεση με άλλες σαχλαμαρίτσες είναι ολιγομελές…

Ο ANemos έχει αναρτήσει δύο κείμενα (ένα, δύο) με τίτλο «Χώρα ανέργων ή Ανεργη χώρα;» όπου σημειώνει ενδεικτικά:

Τι σημαίνει ΑΝΕΡΓΗ χώρα; Σημαίνει πως δεν παράγουμε τίποτα. Δεν εξάγουμε τίποτα. Δεν έχουμε τίποτα να πουλήσουμε παρά μόνο τα «ασημικά» μας, κάποια λίγα που απόμειναν από την κληρονομιά μας, άντε και κανένα οικοπεδάκι παραθαλάσσιο σε κανένα Γερμανό ή Ρώσσο. Φτάσαμε να μην πουλάμε καν. Να χαρίζουμε. Για να γλιτώσουμε από τα χρέη με τα οποία μας βάραινε ο,τι μας είχε απομείνει.

Διαφωνώ με αυτή την άποψη και έκανα μία μικρή έρευνα να δω πώς πάμε από εξαγωγές και ανακάλυψα αυτή τη σελίδα που έχει ελληνικές επιχειρήσεις και προϊόντα που εξάγονται. Βέβαια η σελίδα αυτή που παρουσιάζει και στηρίζει την ελληνική εξαγωγική δραστηριότητα κανονικά θα έπρεπε να έχει στηθεί από ελληνική και όχι διεθνή εταιρεία. Φαίνεται όμως ότι οι ξένοι μας λαμβάνουν πιο σοβαρά υπόψη από ό,τι εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας!

Επιχείρησα να αφήσω σχόλιο στην πρώτη ανάρτηση του ANemou, αλλά δεν ευδόκησε να το αποδεχθεί ο blogger. Ισως καλύτερα, διότι θα ήταν τεράστιο ως σχόλιο, ενώ μπορεί να γίνει ένα πλήρες ποστ εδώ στη σελίδα μου.
Σημείωνα, λοιπόν, στο σχόλιο μου, το οποίο διαμοφρώνω κάπως πιο συγκροτημένα τώρα:

Νομίζω ότι οι απόψεις του ANemou είναι ισοπεδωτικές. Μακάρι τα πράγματα να ήταν τόσο εξαιρετικά απλά με το τι παράγουμε και τι εξάγουμε και εάν είμαστε χρήσιμοι ή όχι στη διεθνή σκηνή. Καταρχήν αυτά που παράγουμε μπορεί να συναντάνε δυσκολίες στις εξαγωγές, βλέπε εδώ, λόγω κόστους (κάτι που ισχύει γενικότερα για τις εξαγωγές της Ε.Ε.), ή άλλοτε μπορεί να συμβαίνει και το εξωφρενικό να εισάγουμε δικά μας προϊόντα που έχουν εξαχθεί στο εξωτερικό ως φθηνότερα! (διόρθωσα το σύνδεσμο που δεν λειτουργούσε). Πώς γίνεται αυτό; Πολύ θα ήθελα να ξέρω μα τον Τουτάτη! Πολύ θα ήθελα να μπορώ να καταλάβω όλες τις δαιδαλώδεις διαδρομές και τα κόλπα του καπιταλισμού.

Επειδή κάποιος από τους σχολιαστές αναφέρθηκε σε βιολογικές καλλιέργειες. Οκ, δεν έχουμε σίγουρα αναδιαρθρώσει τη γεωργία  όσο θα έπρεπε, έχουμε μείνει πάρα πολύ πίσω, αλλά έχουμε πιο οργανωμένους βιολογικούς καλλιεργητές από ό,τι η Ιταλία (με μικρή διαφορά στα ποσοστά καλλιεργούμενων εκτάσεων του 2005) κι αυτό τυχαίνει να το ξέρω από πρώτο χέρι. Δεν γνωρίζω όμως πώς τα πάμε με τις εξαγωγές. Είχε ανοίξει ο δρόμος για ΗΠΑ, αλλά δεν ξέρω αν διατηρήθηκε αυτή η πύλη εξαγωγών. Αλλά σίγουρα κάνουμε πολλές εισαγωγές… μη βιολογικών γεωργικών προϊόντων. Υπάρχουν και νέα πεδία για βότανα ωστόσο που ξεκινούν να αξιοποιούνται δειλά – δειλά, καθώς και σαλιγκαριών, ελληνικής τρούφας. (διόρθωσα επίσης το σύνδεσμο που ήταν λάθος) και άλλα που θα μπορούσα να βρω αν ψάξω ακόμα με βάση όσα έχω ακούσει κατά καιρούς σαν πρωτοπόρες ελληνικές απόπειρες.

Διαβάζω ωστόσο εδώ μία ερευνητική εργασία του 2002:

Παρά το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες εξαγωγές Ελληνικών βιολογικών προϊόντων πραγματοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε), κυρίως στη Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, η διενεργηθείσα έρευνα σε 1.400 αλλοδαπούς επισκέπτες, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους στην Κρήτη την τουριστική περίοδο από Απρίλιο-Νοέμβριο 2002, έδειξε ότι η πλειοψηφία αγνοεί σε μεγάλο βαθμό τα Ελληνικά προϊόντα, ενώ παράλληλα εξέφρασαν τις προτιμήσεις τους για μια σειρά Ελληνικών βιολογικών προϊόντων όπως ελαιόλαδο, ελιές, τυρί, κρασί, μέλι κ.ά., που θα επιθυμούσαν να καταναλώνουν στις χώρες τους, εάν αυτά ήταν περισσότερο γνωστά και διαθέσιμα.

Εμ, όταν έξω από τα Χανιά, στα μίνι μάρκετ που είναι κοντά σε τουριστικά συγκροτήματα, υπάρχουν μόνο ξένα τυριά, διότι τάχα μου «αυτά προτιμούν οι ξένοι» (απάντηση που έλαβα όταν ρώτησα γιατί δεν είχαν τοπικό κίτρινο τυρί), πώς να τα γνωρίσουν αυτά τα προϊόντα διάολε;

Εχουμε αρκετά προϊόντα ονομασίας προέλευσης που θα μπορούσαμε να προωθήσουμε πιο δραστικά και ιδιαίτερα τοπικά προϊόντα όπως η μαστίχα (μάλιστα υπάρχει και συνονόματος e- anemos που πουλάει προϊόντα μαστίχας) και ο κρόκος που, ευτυχώς, εξάγονται. Υπάρχουν πάρα πολλές μικρές μονάδες παραγωγής ζυμαρικών που ίσως αν σχημάτιζαν συνεταιρισμό να κατάφερναν να κάνουν εξαγωγές και δεν ξέρω αν το κάνουν ήδη. Παράγουμε επίσης κρασιά, οκ δεν είμαστε Γαλλία, αλλά υπάρχουν κάποια αξιόλογα, αλλά κολλάνε πάλι στο θέμα κόστους, αφού βρίσκουν φθηνότερα κρασιά από αλλού.
Εχω ακούσει ότι ελληνικά γιαούρτια (γαλακτοκομικά) βρίσκεις σε όλη την Ευρώπη. Φέτα; Αλλα τυριά; Μέλι; Με το ελληνικό παστέλι τι κάνουμε; Εξάγεται; Είχα ακούσει άντρα – μοντέλο ότι το τρώει ως πλήρες πρωϊνό. Εχουν σκεφτεί οι ελληνικές εταιρείες να το πλασάρουν σαν τέτοιο διεθνώς; Δεν ξέρω αν έχει γίνει κάτι.

Ο ANemos αναφερόταν επίσης σε θέματα δημιουργίας πανεπιστημιακών εδρών σχετικών με κλασσικές σπουδές κλπ. που θα μπορούσαν να φέρνουν ξένους στην Ελλάδα. Βάζω με πλάγιο γράμμα τις δικές του προτάσεις και σημειώνω από κάτω τις δικές μου παρατηρήσεις ή πληροφορίες.

Σπουδές Αρχιτεκτονικής
(Να προσφέρουμε ΟΛΑ τα δημόσια, αστικά κτίρια στην εκπαιδευτική κοινότητα και να «παίξουν» αρχιτεκτονικά, όπως και όσο γουστάρουν, από το να σαπίζουν ανεκμετάλλευτα)

Εδώ θα πρόσθετα και δεν ξέρω αν λέω μ*^#&@α: Γιατί δεν υπάρχει ένας ή πολλοί επιχειρηματίας/ες, ή ΟΤΑ – ακόμα καλύτερα αν δεν κοιμούνταν από τη μία και αν τους παρείχαν την ανάλογη αυτάρκεια από την κεντρική διοίκηση – που να επενδύσει/σουν σε όλα τα εγκαταλελειμένα κτίρια, να τα ανακαινίσει/σουν και να τα νοικιάζει/ζουν έναντι φθηνού ενοικίου είτε σε ντόπιους, είτε σε ξένους τουρίστες π.χ. που μένουν για κάποιο διάστημα Ελλάδα; Ετσι και ανάδειξη των κτιρίων θα είχαμε και αξιοποίηση και καλύτερο αστικό περιβάλλον. Αλλά οι μόνοι που έχουν αξιοποιήσει μέχρι στιγμής κάποια από αυτά είναι κοινοβιακές ομάδες. Και καλά έχουν κάνει φυσικά! Από το να σαπίζουν αχρησιμοποίητα! Και όχι μόνο στην Αθήνα. Ολη η Στεμνίτσα π.χ. στην Πελοπόννησο έχει άδεια και αχρησιμοποίητα παλιά κτίσματα. Είναι θέμα κληρονομικών διεκδικήσεων κλπ στη μέση. Οκ, δεν υπάρχει κάποια λύση σε σχέση με αυτό; Δεν είναι κρίμα τόσα κτίρια να πεθαίνουν ακατοίκητα;

Σπουδές Τουριστικών Επαγγελμάτων αλλά και Μαγειρικής κλπ κλπ
(Κι όμως! Η Ελλάδα δεν διαθέτει μια τέτοια σχολή επιπέδου ΑΕΙ!!!! Ενώ θα μπορούσε να είναι το Παγκόσμιο Πανεπιστήμιο με τέτοιες Εδρες!!!)
Υπάρχει το διεθνές κίνημα slow food (σε αντιπαράθεση του fast food), το οποίο όπως διάβαζα στην Ιταλία έχει 50.000 ή 80.000 μέλη και σκόπευε να δημιουργήσει πανεπιστημιακή σχολή. Από Ιταλία ξεκίνησε όμως από όσο έχω καταλάβει. Στην Ελλάδα έχω δει εστιατόριο της κίνησης στη Σαντορίνη και κάποια ονόματα κάποια στιγμή που συμμετείχαν και μετά σιωπή! Δεν βρήκα να έχουν κάποια διαδικτυακή παρουσία και δεν λειτουργεί καν η σελίδα τους! Με το που πατάς το σύνδεσμο πας αλλού! Πού βρίσκονται τα μέλη του; Τι κάνουν; Ολα από τα κράτος να τα περιμένουμε; Σε κρατικό -ανώτερο όχι ανώτατο – επίπεδο υπάρχουν οι σχολές του ΕΟΤ.

Σπουδές Περιβαλλοντικών Επιστημών
(Και πάλι είμαστε μια χώρα-εργαστήριο για οτιδήποτε αφορά τον κλάδο -εκτός από πάγους έχουμε τα ΠΑΝΤΑ!!!)
Τέτοιες σπουδές υπάρχουν στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Εχει ξεκινήσει το 1984 από ό,τι είδα, νόμιζα ότι ήταν πιο πρόσφατη η ίδρυσή του. Εχει έδρα στη Μυτιλήνη.

Πέρα από σπουδές και πάντα σε σχέση με τον Πολιτισμό:

Ας «προσφέρουμε» τη Σύρο στους μουσικούς κλασσικής μουσικής όλου του κόσμου. Να έρχονται να δουλεύουν, να μένουν, να δημιουργούν, να συναντούν συναδέλφους τους, να κάνουν εργαστήρια και «στούντιο»
Υπάρχουν μάλλον πάρα πολλά μουσικά εργαστήρια ανά την Ελλάδα, αλλά δεν υπάρχει ένας κεντρικός φορέας που να συντονίζει τη δράση τους και να πολλαπλασιάζει τη δύναμή τους και να δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής ξένων σπουδαστών. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ!
Αυτό που δεν έχει προκόψει να κάνει η ελληνική πολιτεία, ήλθε και το έκανε ένας Ιρλανδός, ο Ross Daly. Θα έχουν φύγει όλοι οι παραδοσιακοί οργανοπαίχτες όταν η Ελλάδα αποφασίσει να δημιουργήσει ένα κέντρο ελληνικής – μεσογειακής μουσικής… Αυτό και αν είναι εθνικό κεφάλαιο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί διάολε! Δεν είναι ζήτημα να παραχωρήσουμε ένα νησί στους μουσικούς της κλασικής μουσικής. Ανετα μπορούμε να «πουλήσουμε» το δικό μας εθνικό προϊόν εάν είχαμε αυτοεκτίμηση και μυαλό και δεν καταπίναμε αμάσητο ότι είμαστε οι φτωχομπινέδες της Ευρώπης…

Ας «προσφέρουμε» την Αίγινα στους συγγραφείς όλου του κόσμου να κάνουν τα ίδια.
Υπάρχουν και οι Δελφοί επίσης… για ανάλογη δραστηριότητα.
Την Κω στην παγκόσμια ιατρική κοινότητα.
Αυτό ήδη έχει συμβεί. Εκεί γίνονται ήδη πολλά ιατρικά συνέδρια κλπ.

Την Ικαρία στους Πολιτικούς Επιστήμονες και Φιλοσόφους
Στην Ικαρία γίνονται μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε ξένους τουρίστες, αλλά από ό,τι έχω καταλάβει είναι ιδιωτική πρωτοβουλία και χωρίς κάποια ιδιαίτερη στήριξη μάλλον. Αλλά δεν είμαι και σίγουρη. Εχω ψάξει ήδη πολλά, ας ψάξει και κάποιος άλλος εάν θέλει. Το πρόβλημα μας, νομίζω, είναι ότι είμαστε σκορποχώρι. Σπαταλιέται δυναμικό με το να υπάρχουν ασυντόνιστες μεμονωμένες ενέργειες.

Οταν δημιουργήθηκε στην Αλόνησο (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) τμήμα Ομοιοπαθητικής Ιατρικής (πρωτοβουλία Βυθούλκα), όπου έρχονται γιατροί από όλο τον κόσμο, λυσσάξανε οι «λάτρεις» της επιστήμης ότι φτιάξαμε σχολή για τσαρλατάνους, αντί να δουν τα θετικά της κίνησης αυτής.

Οπως μάλιστα μας πληροφορεί η Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Ερευνας 62 καθηγητές πανεπιστημίου υπέγραψαν κατά της δημιουργίας αυτού του τμήματος. Δεν είδα όμως κανέναν από αυτούς να αντιπροτείνει τη δημιουργία κάποιας άλλης σχολής υποδοχής ξένων σπουδαστών. Είδα όμως αρκετά προοδευτικά, κατά τα άλλα, (δεν ειρωνεύομαι, αλλά θλίβομαι με κάποιες ταυτίσεις…) μυαλά, να είναι (αθέλα τους) υπέρ των απόψεων της Ορθόδοξης Ομάδας Δογματικής Ερευνας…, χωρίς να έχουν επίσης αντιπροτάσεις. Η Ελλάδα της αιώνιας κριτικής… και της λογικής: Να καεί το βίντεο του γείτονα, αφού εγώ ακόμα δεν έχω…

Ο Κορρές είναι από τις πιο εξωστρεφείς ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά σε κάποιους ξυνίζει, επίσης, επειδή είχε ξεκινήσει σαν ομοιοπαθητικό φαρμακείο. Είδα ότι πρόσφατα μπήκε μέτοχος και στον Κρόκο Κοζάνης.

Μόνιμα βλέπουμε όλα τα ποτήρια μισογεμάτα, σε όποιο τομέα και αν γίνει κάτι, ειδικά εάν δεν το έχω κάνει ΕΓΩ και αν δεν συμφωνώ ΕΓΩ. Σπάνια, δε, προβάλονται παραδείγματα όπως το Πανεπιστήμιο Κρήτης με τις προωθημένες έρευνες και την εξαγωγή υψηλής τεχνολογίας. Διότι τα κύμβαλα αλλαλάζουν περισσότερο από όσους εργάζονται σε αυτή τη χώρα σιωπηλά και δημιουργούν παρακαταθήκες προσφοράς. Ετσι τα αρνητικά διογκώνονται, ενώ τα θετικά αποσιωπούνται πλήρως, κατά κανόνα. Είμαστε της δραματικής σχολής ANeme, αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάς ποτέ!

Ενώ: Οι ελληνικές επενδύσεις έχουν δημιουργήσει 200.000 θέσεις εργασίας, μέσω των 4.000 ελληνικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή (δική μου σημείωση: των Βαλκανίων) και των 3.200 παραρτημάτων των ελληνικών τραπεζών. Με επενδύσεις άνω των 16 δισ. ευρώ και με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να κατέχει μερίδιο αγοράς σχεδόν 20%, υπάρχει ο φόβος να μεταδοθούν οι κραδασμοί από τα Βαλκάνια στην Αθήνα. Καθημερινή
Πού παράχθηκε αυτός ο πλούτος που επενδύθηκε στα Βαλκάνια άραγε;

Να πω και για ναυτιλία και άλλα ακόμα που θα μπορούσα να βρω; Αν τα μαζέψουμε όλα, μικρά και μεγάλα, θα διαπιστώσουμε ότι δεν είμαστε ΑΝΕΡΓΗ χώρα που δεν παράγει τίποτα. Το θέμα είναι πότε επιτέλους θα πάρουμε στα σοβαρά τους εαυτούς μας και τη χώρα μας, πότε θα οργανωθούμε, θα πάψουμε να κλαψουρίζουμε και θα πλασάρουμε κατάλληλα τα θετικά μας για να τονώσουμε το ηθικό μας, αντί να αναλωνόμαστε σε μιζέρια και γκρίνια.
Επίσης το θέμα είναι πότε επιτέλους μέρος του πλούτου που παράγεται θα επιστρέψει στην κοινωνία που τον παράγει. Βλέπε κι εδώ. Είπα ό,τι μου κατέβηκε, διότι διαφορετικά θα έπρεπε να κάνω έρευνα μηνών, ευελπιστώντας μέσα στα πολλά να υπάρχουν και κάποιες ουσιαστικές προτάσεις και όχι μόνο μ*^#&@ες.
Ουφ! Διαλύθηκα για να δώσω συνδέσμους σε όλα αυτά. Ελπίζω σε κάτι να φανεί χρήσιμο σαν κείμενο και επιχειρηματολογία.

Ανοιχτή πρόσκληση

Η Μαριέλα Κωνσταντινίδου που παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής online και για τα οποία είχα γράψει παλαιότερα, μας καλεί στο εργαστήρι της να δούμε και τη δική τους δουλειά.
Η πρόσκληση υπάρχει και στη σελίδα της, όπου μπορείτε να μάθετε και περισσότερα σχετικά με τη Μαριέλα. Επίσης μπορείτε να δείτε το Εικαστικό Καφενείο όπου γίνονται τα μαθήματα.
Οι μαθητές έχουν δημιουργήσει ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ έργα. Ζηλεύω! Μόλις τακτοποιηθεί το οικονομικό μου (γύρω στο Μάρτιο αναμένω) δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα παρακολουθήσω! Τα μαθήματα είναι σε πάρα πολύ καλή τιμή. Το κόστος που με απασχολεί είναι τα υλικά που θα χρειάζομαι και τώρα έχω ακόμα ζόρι… Το καλό με αυτά τα μαθήματα είναι ότι μπορείς να τα ξεκινήσεις όποτε θέλεις.