oraelladas.gr

Γαλλοελβετικά σύνορα, μία υπόγεια σήραγγα 27 χιλιομέτρων και στις 10 Σεπτεμβρίου, σε 9 ημέρες δηλαδή, ξεκινά το μεγαλύτερο πείραμα σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο, από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών. Το πείραμα αυτό αναζητά, με απλά λόγια, απάντηση στο μυστήριο της δημιουργίας του Σύμπαντος μέσω μίας «αναπαράστασης» των συνθηκών της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης (Big Bang). (Υπάρχουν και άλλες θεωρίες για τη δημιουργία του Σύμπατος πλην του Big Bang)
Στις 10 Σεπτεμβρίου θα εκτοξευθεί η πρώτη δέσμη σωματιδίων στον μεγαλύτερο επιταχυντή σωματιδίων που κατασκευάσθηκε ποτέ. Την εξέλιξη αυτού του ιστορικού γεγονότος θα έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε διαδικτυακά και ζωντανά από κανάλι του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών που διεξάγει το πείραμα.
Στην σχετική ιστοσελίδα μπορείτε να δείτε τις ημερομηνίες εξέλιξης του πειράματος και αρχές Οκτωβρίου όπως είπε ο κύριος Γραμματικάκης στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ (Παρασκευή απόγευμα ή Σάββατο μεσημέρι πρέπει να τον άκουσα) θα υπάρχουν κάποιες πρώτες απαντήσεις (τα συνολικά αποτελέσματα θα μελετώνται για δεκαετία) σε αυτά που αναζητούν οι φυσικοί επιστήμονες. Αυτό που υπογράμμισε ο κύριος Γραμματικάκης ήταν πως το ενδιαφέρον δεν είναι η επιβεβαίωση όσων έως τώρα υποστηρίζει η θεωρία, αλλά το να ανακαλυφθούν νέα στοιχεία. Είδομεν…
Πάντως φοιτητής του μαθηματικού του Πανεπιστημίου Κρήτης (Γιώργος Κουσούλης), σημειώνει στην Ελευθεροτυπία, μερικούς μήνες πριν: «Η εννοιολόγηση των πειραματικών αποτελεσμάτων αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη φάση της πειραματικής διαδικασίας. …εννοιολογώντας τα αποτελέσματα, οι επιστήμονες θεμελιώνουν το ιδεοκρατικό σύστημα της πραγματικότητας που συγκροτούν. Το πείραμα στο CERN, … δεν θα αποτύχει να ενισχύσει τα υπό έλεγχο ερμηνευτικά πρότυπα. …. Αν τα επικείμενα πειράματα αντιμετωπιστούν ως ο ελεγκτικός μηχανισμός των θεωριών μας, η ενίσχυση που θα λάβουν οι τελευταίες είναι δεδομένη … Ας ελπίσουμε … πως το πείραμα στο CERN … θα μας βοηθήσει να πούμε όχι στις γνώσεις τού σήμερα για να αναζητήσουμε και να ανακαλύψουμε αυτές του αύριο. Αν δεν συμβεί αυτό, το εν λόγω πείραμα κινδυνεύει, ας μου επιτραπεί να πω, να αναχαιτίσει την εξέλιξη της επιστήμης με τον πιο θεαματικό και τραγικό τελικά τρόπο.»
Εάν σας ενδιαφέρουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα μπορείτε να βρείτε στις εξής πηγές:
1. Στη σελίδα της ελληνικής ομάδας εκλαϊκευσης του πειράματος (συμμετέχουν και Έλληνες επιστήμονες στο πείραμα)
2. Σε σχετικό ρεπορτάζ του ΕΘΝΟΥΣ
3. Σε παλαιότερο άρθρο του ΒΗΜΑΤΟΣ σχετικά με την αναζήτηση μίας ενιαίας θεωρίας για όλες τις φυσικές δυνάμεις
4. Σε μερικές σελίδες ακόμα, grand technology blog, madata.gr, otherside.gr, όπου υπάρχουν και δύο σχετικά βίντεο. Περισσότερα βίντεο σχετικά με το θέμα θα βρείτε στην σελίδα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών. Η ιστορία του CERN.
Τέλος για επιπλέον τεκμηριωμένες αντιρρήσεις σχετικά με την ενοποιημένη θεωρία που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν τα αποτελέσματα του πειράματος στο CERN, μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο της Αυστραλέζας Margaret Wertheim, «Το Παντελόνι του Πυθαγόρα», εκδόσεις Τραυλός – Κωσταράκης και στις σελίδες 275 έως και 304.
Η Wertheim, με λίγα λόγια, υποστηρίζει ότι: επειδή οι σχολές των φυσικών επιστημών ξεκίνησαν μέσα από τις ευρωπαϊκές επισκοπικές σχολές έχει μείνει στους φυσικούς επιστήμονες μία θεολογική εμμονή στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη φυσική και ότι η αναζήτηση μίας ενιαίας θεωρίας για όλες τις δυνάμεις που δρουν στον μικρόκοσμο και τον μεγάκοσμο, αφορά ουσιαστικά εμμονή αναζήτησης του ενός και μοναδικού θεού – δημιουργού.
Είναι άραγε τυχαίο το ότι ένας από τους στόχους στο πείραμα του CERN είναι ο εντοπισμός του σωματιδίου Higgs (ή μποζόνιο Higgs, χρωστάει την ονομασία του στον Βρετανό θεωρητικό φυσικό Peter Higgs, που διατύπωσε την υπόθεση ύπαρξης του) που θεωρείται υπεύθυνο για τη μάζα των σωματιδίων ότι ονομάζεται «το σωματίδιο του θεού». Κάποιοι θα πείτε ότι ίσως οι φυσικοί επιλέγουν τέτοια επιστημονική γλώσσα για να εκλαϊκεύουν την επιστήμη και ότι δεν θεολογούν. Μμμ, έχω τις επιφυλάξεις μου λαμβάνοντας υπόψη και τις απόψεις του φοιτητή από το μαθηματικό Κρήτης. Μελετήστε τις πηγές που δίνω, εάν σας απασχολεί το θέμα και βγάλτε μόνοι σας συμπεράσματα.
Επιπλέον μέσα στο πλαίσιο της εσχατολογίας – που πάντα χαρακτηρίζει τους ανθρώπους, από όσο γνωρίζουμε ιστορικά-, δεν λείπουν και αυτή τη φορά τα συνομωσιολογικά σενάρια και τα σενάρια καταστροφής. Μάλιστα δύο αμερικανοί φυσικοί έκαναν μήνυση κατά του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών με το σκεπτικό ότι το πείραμα περιέχει τον κίνδυνο μαύρη τρύπα να καταπιεί τη γη. Γελάω με το σκεπτικό της μήνυσης, αν και γνωρίζω λίγα σχετικά με τις μαύρες τρύπες και συγκεκριμένα ό,τι έχω διαβάσει στο βιβλίο του Στέφεν Χόκινγκ «Το χρονικό του χρόνου». Γελάω, όμως, διότι αν πρόκειται να μας καταπιεί μαύρη τρύπα δεν ξέρω πώς στο καλό θα περίμεναν να δικαιωθούν για τη μήνυση που έκαναν αφού πλέον δεν θα υπήρχαμε; Εκτός και αν εννοούν μακροχρόνια διαδικασία κατά την οποία θα συμβεί αυτό.
Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι τη γνώση πλέον που έχει συσσωρευθεί σε κάθε τομέα είναι αδύνατον να την παρακολουθήσει ο μέσος άνθρωπος (θα μου πείτε από πάντα έτσι ήταν…) και νιώθεις δέος με όσα διαβάζεις και στο βαθμό που μπορείς να τα κατανοήσεις.
Πάντως προσωπικά δεν φοβάμαι ότι πρόκειται να συμβεί οποιαδήποτε καταστροφή (εάν συμβεί δεν θα είναι κανείς μας εδώ για να διαφωνήσουμε…), άρα δεν έχει νόημα η καταστροφολογία και θέλω να ελπίζω σε αυτό που είπε ο κύριος Γραμματικάκης και ο φοιτητής από το μαθηματικό Κρήτης: Να βρεθούν νέα στοιχεία και όχι απλά να επιβεβαιωθεί η ήδη υπάρχουσα θεωρία. Αυτό θα είχε, πραγματικά, εξαιρετικό ενδιαφέρον και δεν θα είχαν πάει και τσάμπα τα 3,5 δισ. ευρώ που έχουν δαπανηθεί για την κατασκευή του επιταχυντή! Στο πείραμα συμμετέχουν 26 κράτη, 500 πανεπιστημιακά ιδρύματα (κατά άλλη πηγή 500 ινστιτούτα 80 χωρών και… 85) και περίπου 6.500 επιστήμονες (μέσα είναι και Έλληνες)– δηλαδή σχεδόν το 50% των επιστημόνων παγκοσμίως που ασχολούνται με τη σωματιδιακή φυσική.
Ο τίτλος στο ποστ μου βγήκε από κάτι που διάβασα στο βιβλίο της Margaret Wertheim, «Το Παντελόνι του Πυθαγόρα», εκεί όπου επιχειρηματολογεί κατά της ενιαίας επιστημονικής θεωρίας και αναφέρει τις ανατροπές που προκύπτουν τις επιστήμες (ή «ανωμαλίες» κατά Kuhn, εάν προτιμάτε…). Γράφει λοιπόν η Wertheim: «Εκεί όπου η θεωρία της γενικής σχετικότητας απεικόνιζε το κοσμικό σύμπαν σαν ένα επιβλητικό φανέρωμα γεωμετρίας γεμάτο χάρη, ένα κομψό μαθηματικό βαλς, η κβαντομηχανική απεικόνισε το υποατομικό βασίλειο σαν ένα παράξενο, στοχαστικό σουίνγκ. Πώς ήταν δυνατόν η φύση να είναι και τα δύο πράγματα συγχρόνως;» Σας αφήνω με το ερώτημα να αιωρείται.