oraelladas.gr

Το διάβασα στο Μετά την Εφημερίδα του Ματθαίου Τσιμιτάκη αρχικά, αλλά μετά πήγα και κάπου αλλού και διάβασα επιπλέον πληροφορίες για το θέμα, ώστε να κατανοήσω καλύτερα τι είναι αυτή η «ηθική τράπεζα» (κλικ εδώ). Διαπίστωσα ότι είναι μία κίνηση που δίνει ελπίδα ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός… και ότι δεν υπάρχει μόνο η καλλιεργούμενη τρομολαγνεία της οικονομικής κρίσης. Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι προμήνυμα της επόμενης φωτεινής ημέρας…

Είχα αρκετό καιρό να ψαχουλέψω στα blog. Τα feed είχαν συσσωρευθεί στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο. Κάποιες οικογενειακές – προσωπικές καταστάσεις, συν ο φόρτος της δουλειάς, με είχαν οδηγήσει σε βάλτωμα και έλλειψη κουράγιου να κοιτάξω ο,τιδήποτε. Οι αντοχές μου έχουν μειωθεί, αλλά κάτι σκέφτομαι να κάνω να τις αυξήσω, όμως δεν λέω τίποτα πριν με δω να το ξεκινάω.
Η κατάσταση εκτός διαδικτύου νομίζω ότι είναι πολύ πιο απελπιστική. Τα πάντα έχουν βαλτώσει, ο κόσμος νιώθει χάλια, το είπε και ο Διόνυσος σε ένα σχόλιο στο προηγούμενο θέμα που αφορούσε το ντου σε σούπερ μάρκετ και τα λέει και στο blog του e-Epiloges. (μην τρομάξετε που το ιστολόγιο του Διόνυσου βγαίνει σαν «βλαβερό για τον υπολογιστή σας», πατήστε συνέχεια και διαβάστερ. Κάποιοι μάλλον το έχουν φλαγγάρει. Αλλά δείτε τι γράφει ο JustAnotherGoneOff στο metablogging.gr περί «σεσημασμένων» blog)
Ο κόσμος είναι πραγματικά σαλταρισμένος, αλλά προσωπικά δεν θέλω να μπω σε αυτή την ψυχολογία. Προσπαθώ να αντισταθώ και θέλω να δω και ελπιδοφόρα πράγματα. Συζητούσαμε με το φίλο hackaday που είχε έρθει σχετικά πρόσφατα και Αθήνα και ανταμώσαμε από κοντά, ότι εμείς τώρα στο μεγάλο ζόρι είμαστε οι «κερδισμένοι» διότι δεν έχουμε δεκάρα τσακιστή σε τράπεζα για να ανησυχούμε. Απολαύστε τον hackaday στα νεύρα του… κατά την επιστροφή του από Αθήνα. Εχει δίκιο, αλλά πού να το βρεί…;
Έξω γίνεται χαμός με τις τράπεζες, εδώ γίνεται χαμός με την πολιτική παραλυσία. Όλο σκάνδαλα και καμία τιμωρία για κανέναν. Καλά να είμαστε να συνεχίζουμε ακάθεκτοι, να μη μείνει τίποτα όρθιο. Αλλά εγώ παραμένω απτόητη και θέλω να βλέπω τη ζωή ποιητικά. Δεν μου αρέσει να τα βλέπω όλα μαύρα. Εξάλλου αν η οικονομική κρίση ήταν να είναι «χ» βάθους φτάνει να γίνεται ακόμα βαθύτερη όταν όλοι τρομοκρατούνται και κάνουν κινήσεις πανικού. Χθες μου έλεγαν για κάποιον που έβγαλε λέει τις καταθέσεις του από την τράπεζα και πήγε τα χρήματα σπίτι. Κι άμα τα πήγε σπίτι νομίζει θα τα σώσει έτσι και υπάρξει μία γενική κατάρρευση; Κολοκύθια! Θα τα έχει μετά να αγοράζει με μερικά εκατομμύρια ένα ζευγάρι αυγά όπως με τα πληθωριστικά εκατομμύρια της κατοχής. Το θέμα είναι να μη φτάσουμε εκεί, διότι αν φτάσουμε το μπαούλο δεν θα τον σώσει… Πάντως ο Βγενόπουλος λέει προχωράει σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου διότι βλέπει ευκαιρίες με την κρίση και τις πιθανές συγχωνεύσεις που θα επακολουθήσουν.
Κάποιοι θα κουνήσετε το κεφάλι αποδοκιμαστικά, αλλά προσωπικά γουστάρω όσους βλέπουν ευκαιρίες στα χειρότερα και ας είναι και καπιταλιστές. Αν επιβιώσουν σε κάποιους θα δίνουν δουλειά. Το θέμα είναι θα μου πείτε να μην επιβιώσουν. Ναι, αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να μην υπάρχουν εκατομμύρια από εμάς που δεν θα γουστάρουν απλά να κάνουν ένα οκτάωρο και μετά να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Κάποιοι διατεθειμένοι να αναλάβουν ευθύνες. Αλλά από τη μία δεν θέλουμε τους καπιταλιστές από την άλλη για αναρωτηθείτε αν θα είσασταν διατεθειμένη να αναλάβετε τις ευθύνες της ζωής σας στα χέρια σας. Για να δω πόσοι σηκώνουν το χεράκι ότι θα ήταν έτοιμη για συνδιαχείριση; Πόσοι θα ήταν έτοιμοι για υπευθυνότητα και ρίσκα; Πόσοι θα ήταν έτοιμη για συλλογικές αποφάσεις; Αν είμαστε πολλοί δεν χρειαζόμαστε Βγενόπουλους, αλλά πολύ φοβάμαι έτσι όπως γαλουχεί η αριστερά συνολικότερα τους εργαζόμενους μάλλον θα περάσει κάνας αιώνας ακόμα για να δούμε άσπρη μέρα χωρίς να πετάμε γιαούρτια… Αλλά ας μη το φιλοσοφήσω too much διότι η βαλίτσα θα πάει μακριά…
Δύο τρία πραγματάκια που βρήκα στα blog τα γούσταρα και μου δώσανε ελπίδα. Το διαδίκτυο γενικότερα μου δίνει ελπίδα. Δεν ξέρω αν σε περίπτωση κρίσης θα καταρρεύσει και αυτό σαν χάρτινος πύργος, αλλά για τώρα με αισιοδοξεί όποτε σερφάρω. Εξάλλου μέχρι στιγμής δεν μας είναι γνωστό ιστορικό γεγονός όπου να κατέρρευσε συνολικά και να καταστράφηκε η ανθρωπότητα πισωγυρίζοντας. Πάντα υπήρχαν ζόρια, αλλά πάντα κάτι γινόταν και τη σκαπούλαρε. Θα έλεγα μάλιστα πως πριν από κάθε άλμα επικρατούσε το βαθύτερο σκοτάδι. Αλλα ας πω για ό,τι μου έδωσε μία ανάσα στη ζοφερή κατάσταση που βιώνουμε. Λοιπόν, ο vrypan πήρε μίνι συνέντευξη από τον Στέλιο Κούλογλου (το διάβασα αρχικά στο neolaia.gr) που ξεκινά διαδικτυακό κανάλι, το tvxs (τβ χωρίς σύνορα δηλαδή), δείτε εδώ. Ενώ ο nikan πήρε μίνι συνέντευξη από τον Jason Kalacanis.
Δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς είναι αυτός ο τύπος, κάτι με web.2 σχετίζεται, αλλά μου φάνηκε ενδιαφέρον και θα μιλήσει και στο opencoffee της Τρίτης που μας έρχεται. Δυστυχώς δεν θα μπορώ μάλλον να πάω λόγω ανειλλειμμένης υποχρέωσης.
Κάποιοι θα πείτε: «- Μα εδώ ο κόσμος καίγεται κι εσύ μας μιλάς για αυτά;» Και τι να κάνω; Να βάλω μήπως πλερέζες και να πάω να φουντάρω; Ψάχνω από κάπου να πιαστώ. Δεν βλέπω πουθενά φως. Η «επανάσταση» δεν βλέπω να γίνεται αύριο και οι μόνοι που φαίνεται να διατηρούν την ψυχραιμία τους στην τρομολαγνεία των επίσημων μέσων είναι όσοι αναζητάνε κάποιες λύσεις. Αντί οι νέοι των 700 ευρώ να κλαψουρίζουν μήπως θα έπρεπε να προβληματιστούν πώς θα έστηναν τίποτα δουλειές της προκοπής (συνεταιρικά, συνεργατικά, ομάδες, αλλά στην Ελλάδα μιλάω για ομάδες; Χα! Καθένας δική του παντιέρα…, δεν εξαιρώ κι εμένα) να βγάζουν κάνα φράγκο; Πώς γίνεται μετανάστες να στήνουν μικροεπιχειρήσεις και οι δικοί μας όλοι να περιμένουν βόλεμα στο δημόσιο ή συντήρηση από τους γονείς; Δεν λέω άλλα. Πέταξα την πρόσκληση – πρόκληση και αναμένω σχόλια…

Ελαβα άλλο ένα κείμενο από τον κύριο Πολύκαρπο Μαρκαρά, μέλος της επιτροπής για τη διάσωση του Πεδίου του Αρεως, το οποίο είχε ανεβάσει στο διαδίκτυο (δεν μου εξηγεί πότε και πού) όταν είχαμε τις μεγάλες πυρκαγιές πέρυσι σε Πάρνηθα, Πελοπόννησο, Εύβοια.
Θα το βρείτε μετά αυτή την εισαγωγή και υπολογίζω αύριο, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να γράψω κάτι και σχετικά με την διημερίδα που έγινε με πρωτοβουλία επιστημόνων σχετικά με τις πυρκαγιές. Στη διημερίδα συμμετείχαν και ενημέρωναν οι Ελληνες Ενεργοί Πολίτες.
Δεν την παρακολούθησα δυστυχώς λόγω ανειλλημένων υποχρεώσεων, αλλά παραβρέθηκα προς το τέλος και οι Ελληνες Ενεργοί Πολίτες μου έδωσαν κάποιες εισηγήσεις ομιλητών, ενώ στο δικό τους blog έχουν γράψει τις δικές τους πρώτες εντυπώσεις. Θα καταγράψω και εγώ ό,τι εισέπραξα από το λίγο που παρακολούθησα τη συζήτηση του κλεισίματος. Πάντως τα παραδοσιακά ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το θέμα. Κάντε κλικ εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ, είναι μερικοί σύνδεσμοι που βρήκα.
Παράλληλα σήμερα στου vrypan διάβασα για τη σελίδα Τήλαφος όπου άλλοι ενεργοί πολίτες συγκεντρώνουν στοιχεία για τις αναδασωτέες εκτάσεις. Ενώ στη σελίδα της magica διάβασα για την διεθνή έκθεση τεχνολογίας περιβάλλοντος.
Μπορεί να μας πιάνει απελπισία και απογοήτευση, να σκεφτόμαστε διάφορες εκδοχές για το γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Προσωπικά πάντως είμαι αισιόδοξη και ας με πείτε ουτοπική. Θεωρώ ότι σταδιακά θα περνάμε θέλουμε δεν θέλουμε σε μία άλλη οικονομία που θα λαμβάνει υπόψη και την προστασία του περιβάλλοντος διότι πολύ απλά πια δεν συμφέρει άλλο η καταστροφή του. Επιπλέον θεωρώ ότι θα βρεθούν τρόποι να αντιμετωπιστούν προβλήματα όπως η ερημοποίηση και η έλλειψη νερού. Δεν ξέρω πώς, αλλά θεωρώ ότι θα γίνει.
Οταν προκύπτει ανάγκη οι επιστήμονες αναγκάζονται να βρουν λύσεις. Τα προβλήματα δεν θα λυθούν ούτε άμεσα, ούτε αυτόματα. Δεν είναι απλά τα θέματα που συνδέονται με όλα αυτά, αλλά νομίζω ότι θα βρούμε το δρόμο μας. Ακολουθεί το κείμενο του κυρίου Μαρκαρά. Ας μου συγχωρήσει που προτάσσω το στίχο από το ποίημα του William Blake. Στο τέλος θα χανόταν:

Cruelty has a human heart,
And jealousy a human face;
Terror the human form divine
And secrecy the human dress.
William Blake

ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ ΒΕΒΗΛΟΙ και ΚΑΠΝΟΣ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
Οι φωτογραφίες των φλεγόμενων αγροτικών εκτάσεων της χώρας έκαναν το γύρο του κόσμου, εκτάσεων που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το ήμισυ της συνολικής έκτασης της χώρας μας.
Άραγε αντιστοίχως κάηκε το ήμισυ της Ιταλίας ( Ν. Ιταλία: Καλαβρία – Σικελία ) Γαλλίας, Πορτογαλίας, ΗΠΑ; Που ήσαν τα τόσο περήφανα στρατά μας, υποσχόμενα αεροσκάφη και πυροσβεστικά μέσα; [1]
Και καλά εσείς πιστεύεται ότι ο νοήμων λαός δεν γνωρίζει τελικά ποιοι είναι οι Βέβηλοι;
Εσείς όμως που συσκέπτεστε, συνεδριάζετε, συναποφασίζετε στα διάφορα «φόρα» δεν έχετε αντιληφθεί τη παραμικρή κίνηση; Και καλά σίγουρα θα υπάρχουν αλλοδαποί μετανάστες και αυτόχθονοι που για των α’ ή β’ λόγο μας εχθρεύονται και δεν μας χωνεύουν, άνεργοι, εκτοπισμένοι, δυσαρεστημένοι απ’ το «σύστημα», συμβαίνει σε κάθε κοινωνία, ευάλωτοι μπροστά στα όπλα του πανίσχυρου Μαμωνά. Read more »

Διάβασα στην εβδομαδιαία εφημερίδα γνώμης ΣΚΡΙΠ, στην γραπτή της έκδοση του Σαββάτου 10 Μαΐου (κυκλοφορεί πανελλαδικά) που βλέπετε από σάρωση, ότι την ημέρα που είχε γίνει επίκαιρη ερώτηση για το θέμα της ακρίβειας τα έδρανα της βουλής ήταν άδεια.
Οπως σημειώνει το ΣΚΡΙΠ δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό, αλλά είναι η πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες που στη χώρα μας πολίτες κάνουν αγορές β’ διαλογής από τις λαϊκές και άλλοι τόσοι μαζεύουν υπολείμματα.
Στην ταυτότητα της μικρής αυτής εφημερίδας των 24 σελίδων, αλλά με αξιόλογο περιεχόμενο (με κέντρισε να αγοράσω εφημερίδα μετά από πολλά χρόνια…) αναφέρονται σχετικά με το λογότυπο της, το οποίο με παραξένεψε και μου δημιούργησε απορία, τα εξής:

Το 1893 η κυβέρνηση Σωτηρόπουλου (Ναύπλιο 1831 – Αθήνα 1898) σύναψε ομολογιακό δάνειο κεφαλαιοποιήσεως με την Αγγλία. Σε όσους αποφάσισαν να επενδύσουν αντί για τις ομολογίες δόθηκαν προσωρινές αποδείξεις το όνομα των οποίων ήταν «σκριπ». Το γεγονός εξελίχθηκε σε σκάνδαλο που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Σωτηρόπουλου. Το «σκριπ» έγινε λέξη του συρμού και γράφτηκαν σατυρικά άρθρα και επιθεωρήσεις. Το ΣΚΡΙΠ υπήρξε από τις σημαντικότερες εκδόσεις του ελληνικού τύπου και στην διάρκεια της μακράς ζωής του, είχε τόσο δημοσιογραφικές όσο και κυκλοφοριακές επιτυχίες. Για ενάμιση περίπου χρόνο η εφημερίδα σημείωσε μεγάλη επιτυχία ως σατυρικό φύλλο. Το 1895 η οξύτητα με την οποία διεξάγονταν η πολιτική αντιπαράθεση ώθησε τον Κουσουλάκο να μετατρέψει το ΣΚΡΙΠ σε ημερήσιο φύλλο χαρακτηριστικό του οποίου υπήρξε για αρκετό καιρό η δημοσίευση σχεδίων και εικόνων. Το ΣΚΡΙΠ είχε ταχθεί τότε υπέρ του τέλους του δικομματισμού. Η έκδοση της σταμάτησε το 1930.

Ελαβα από τον κύριο Σταύρο Κυριαζή, ο οποίος υπογράφει ως οικονομολόγος το κείμενο που δημοσιεύεται μετά την μακροσκελή εισαγωγή μου. Καθυστέρησα αρκετά να το αναρτήσω διότι είχε καθίσει και τα είχε γράψει ο χριστιανός όλα σχεδόν τα κείμενα με κεφαλαία γράμματα. Του εξήγησα ότι κατανοώ πως είναι αγανακτισμένος και φωνάζει, αλλά τα κεφαλαία κουράζουν και αναρωτιέμαι πόσοι θα διάβαζαν έτσι το γραπτό του. Εδώ στο oraelladas.gr έχουμε κόλλημα να σεβόμαστε τους αναγνώστες (πληθυντικός της ευγενείας για την αφεντομουτσουνάρα μου…). Δεν μου αρέσει να πετάω μέσα ένα κείμενο όπως και να είναι και να αφήνω να βγάλουν τα μάτια τους όσοι θέλουν να το διαβάσουν. Κι αυτό ξεκινάει νομίζω από το ότι θέλω επίσης να με σέβονται και οι άλλοι σαν αναγνώστρια.
Αν ήταν είδηση που βιάζει, αν είναι και σύντομη, κάνεις μία αβαρία να την ανεβάσεις και λίγο ατημέλητη. Τα περισσότερα θέματα που θίγει ο κύριος Κυριαζής όμως είναι γνωστά, αλλά τα σχολιάζει με ενδιαφέροντες συνδέσμους και σαρκασμό.
Ομως και οι σύνδεσμοι έχουν δουλειά για να μπουν σωστά και να μην τους αφήσω χύμα στο κύμα βάζοντας το πλήρες url που μερικές φορές μπορεί να είναι και σιδηρόδρομος. Οταν τους αφήνεις έτσι το κείμενο δεν συλλαβίζεται σωστά, κάνει αραιώσεις περίεργες κλπ που κουράζουν επίσης στο διάβασμα. Επιπλέον πρέπει να ελέγξω αν λειτουργούν αυτοί οι σύνδεσμοι και παιδεύθηκα πάνω από ώρα να τους τσεκάρω όλους, ελπίζω να μην έκανα κάποιο λάθος. Ολα αυτά λοιπόν απαιτούν κάποιο χρόνο που δεν μπόρεσα να τον βρω νωρίτερα. Παραθέτω λοιπόν τώρα το κείμενο του κυρίου Κυριαζή:

Ανοικτή επιστολή – πρόταση προς τον υπουργό οικονομίας και οικονομικών κ. Αλογοσκούφη!!! (Αλήθεια, κάποτε στον τίτλο του υπουργείου πριν τη λέξη Οικονομίας υπήρχε η λέξη «εθνικής», γιατί έφυγε;) Παρακαλώ να διαβιβασθεί επίσης σε όλους τους συναρμόδιους υπουργούς – και είναι πολλοί – Ανάπτυξης, ΠΕΧΩΔΕ, Απασχόλησης, Υγείας, Τουριστικής ανάπτυξης.

Αγαπητέ κύριε Υπουργέ,

Τούτη την ώρα που από τους δείκτες της οικονομίας της χώρας μας, φαίνεται ότι βρισκόμαστε σε δύσκολη καμπή… γεγονός που σας αναγκάζει να σκέφτεστε να πουλήσετε εθνική περιουσία με καλές προοπτικές (δηλαδή όπως ο ΟΤΕ και η ΔΕΗ, με μεγάλη διείσδυση σε ξένες αγορές, αρκετά καλές βασικές υποδομές και καλά εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό, αναπτυξιακό μάρκετινγκ, καλό R&D, σχετικά υποφερτό management, ικανοποιητικά πάγια στοιχεία και καλό επίπεδο ταμειακών ροών, δεδομένου ότι μέχρι πριν λίγο καιρό αποτελούσαν κρατικά μονοπώλια) σας παρακαλούμε …μην το κάνετε, αποφύγετε το … καταστροφικό δόγμα «TINA» (There is no alternative): In economics, politics, and political economy, the acronym TINA refers to a slogan attributed to Margaret Thatcher, once prime minister of Britain, i.e., that «There Is No Alternative» to global free-market capitalism. This is the central slogan of economic liberalism, arguing that free markets, free trade, and capitalist globalization are the only way in which modern societies can go. (περισσότερες πληροφορίες περί ΤINA στη wikipedia) Όχι μόνο γιατί είναι στενά συνυφασμένο με την… περιώνυμη κυρία (σημείωση oraelladas.gr: εννοεί την Θάτσερ ο κύριος Κυριαζής και δίνει έναν ακόμα σχετικό σύνδεσμο) …και υιοθετείστε την λογική του «ΤΑΤΑ» (There Are Thousands of Alternatives), (έστω του RATAN TATA!!!) (σημείωση oraelladas.gr: δίνει και πάλι σύνδεσμο στη wiki), γιατί πράγματι υπάρχουν άλλες εξίσου καλές εναλλακτικές!!! Ιδού όλα όσα μας λείπουν σαν χώρα για να έχουμε ανάπτυξη!!! Και τι ανάπτυξη, βιώσιμη!!! Read more »

Ελαβα από τους σταθερούς φίλους του oraelladas, τους Ελληνες Ενεργούς Πολίτες μία φωτογραφία και ένα κειμενάκι που έχει δημοσιευθεί στη σελίδα τους σχετικά με τις «ευρωπαϊκές» τιμές της βενζίνης.
Σημειώνουν οι Ελληνες Ενεργοί Πολίτες και αναδημοσιεύω:

Επειδή κάποιοι συνεχίζουν να μας ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ. Τιμές βενζίνης σε βενζινάδικο της Ισπανίας στη Βαρκελώνη στις 27-4-2008.
Με βάση το υπουργείο ανάπτυξης στις 23-4-2008 η μέση τιμή στην Αθήνα ήταν 1.133 ευρώ για την απλή αμόλυβδη.
Στη Βαρκελώνη έχει 1.205.
Και μην ξεχνάμε ότι ένα ευρώ αντιστοιχεί σε 1.6 δολάρια. Εμείς έχουμε ευρώ…
Και βέβαια έχουμε ανάλογους μισθούς. Ένας σερβιτόρος στο PORT VELL στην παραλία της Βαρκελώνης παίρνει 2000 (δύο χιλιάδες) ευρώ, με ένσημα και 40 ώρες δουλειά την εβδομάδα.
Όπως ακριβώς και στην Ελλάδα.

Αυτό που θέλω να προσθέσω σαν προβληματισμό στο δημοσίευμα των Ελλήνων Ενεργών Πολιτών είναι η ερώτηση που έχει προκύψει και σε άλλους πολίτες: Πώς γίνεται να είναι το ευρώ ισχυρότερο του δολαρίου, αλλά το πετρέλαιο και τα παράγωγά του να μας έρχεται ακριβό; Βέβαια υπάρχει το επιχείρημα ότι το ισχυρό ευρώ είναι πλήγμα για τις εξαγωγές της ΕΕ και φυσικά της Ελλάδας. Βρήκα μία αρκετά παλαιότερη ενδιαφέρουσα οικονομική ανάλυση σχετικά με την ισχυροποίηση του ευρωπαϊκού νομίσματος και τα συν και πλην που απορρέουν ως συνέπεια.
Επιπλέον στη σύγκριση μεταξύ αντίστοιχων αποδοχών σε Ισπανία και Ελλάδα χρειάζεται να υπογραμμίσουμε με πόσο αποδοτικότερους τρόπους έχει χρησιμοποιήσει η πρώτη τα ευρωπαϊκά κονδύλια και πόσα έχει χάσει η δεύτερη λόγω καθυστερήσεων, κακής οργάνωσης, αδυναμίας προγραμματισμού και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά μας που οδηγούν σε ένα εν τέλει πενιχρό αναπτυξιακό αποτέλεσμα και την επιδίωξη της εύκολης κερδοσκοπίας συγκριτικά με άλλες χώρες του φτωχού νότου της Ευρώπης.
Οταν συνυπολογίσεις όλους αυτούς τους παράγοντες αντιλαμβάνεσαι για ποιο λόγο τελικά συμβαίνει αυτό που συμβαίνει εδώ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το «καταπίνεις» εύκολα και το αποδέχεσαι.