oraelladas.gr

Λες και είχα παραγγείλει το κείμενο αυτό, του Φίλιππου Ζάχαρη, που αναδημοσιεύω από τη σελίδα του Space Empire σχετικά με τη δημιουργία καινοτόμου λογισμικού από Έλληνες φοιτητές. Το λέω αυτό, διότι χθες είχα κάνει μία ανάρτηση όπου αναρωτιόμουν αν τελικά παράγουμε κάτι σε αυτή τη χώρα, την οποία αναδημοσίευσε ο ANemos και ένας σχολιαστής σημείωνε εκεί ότι δεν επενδύουμε στην καινοτομία.
Οκ, είναι σταγόνα στον ωκεανό αυτή η είδηση, αλλά είναι κάτι από το τίποτα και μακάρι αυτό που υπόσχεται η κυρία Διαμαντοπούλου να τηρηθεί, σε σχέση με το ότι το 1/3 (γιατί όχι περισσότερο;) των δράσεων του σχετικού ευρωπαϊκού προγράμματος θα αφορά καινοτομίες. Πάντως αυτό που οσμίζομαι, χωρίς να μπορώ, προς το παρόν, να το αποδείξω και να επιχειρηματολογήσω, είναι ότι υπάρχουν κυψέλες νεαρών ανθρώπων σε αυτή τη χώρα που ψάχνονται δημιουργικά, αλλά δεν κάνουν τη φασαρία που κάνουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι με τις κλάψες μας.

Βραβεύοντας τα «κοφτερά μυαλά»!

Πραγματοποιήθηκε χθές στην Αθήνα, στο Iδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη, εκδήλωση – βράβευση φοιτητών από όλη την Ελλάδα στον πανελλήνιο φοιτητικό διαγωνισμό δημιουργίας καινοτόμου λογισμικού «xirafia.gr».

Ο διαγωνισμός, που αφορούσε καινοτόμες τεχνολογικές εφαρμογές που υπηρετούν την προστασία του περιβάλλοντος με απλές, χρήσιμες λύσεις και μέσα, διοργανώθηκε από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού σχεδιασμού του υπουργείου Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και φορέα υλοποίησης το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας. Ο διαγωνισμός έγινε στο πλαίσιο του «ευρωπαϊκού έτους δημιουργικότητας και καινοτομίας 2009.

Στη βράβευση, που παρουσίασε και συντόνισε ο διευθυντής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, Ιερόθεος Παπαδόπουλος, παρέστησαν, μεταξύ άλλων η υπουργός Παιδείας, Δια βίου μάθησης και θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου και η κοινοτική επίτροπος, αρμόδια για την κοινωνία της Πληροφορίας και ΜΜΕ, Viviane Reding.
Στο σύντομο χαιρετισμό της, η υπουργός Παιδείας τόνισε ότι «πρέπει όλοι μαζί – οι νέοι, επί του προκειμένου τα «κοφτερά μυαλά», μαζί με τους κατεξοχήν αρμόδιους και υπευθύνους της Πολιτείας – να κατακτήσουν την Ελλάδα της δουλειάς, της τεχνολογίας, της έρευνας, της τεχνολογίας, ενός σχολείου διαφορετικού από αυτό που έχουμε σήμερα».
«Στόχος του υπουργείου», πρόσθεσε σε άλλο σημείο της ομιλίας της η κυρία Διαμαντοπούλου, «είναι στο ευρωπαϊκό κοινοτικό πρόγραμμα που θα γίνει η αναθεώρησή του, τουλάχιστον το 1/3 των δράσεων να αφορούν καινοτομίες. Στο νέο σχολείο, η καινοτομία θα είναι οριζόντια δράση. Στη νέα πολιτική, που στόχος είναι πρώτα ο μαθητής, σημαίνει ότι αυτός ο μαθητής που είναι το αυριανό μέλλον, θα μπορεί να καινοτομεί, να δημιουργεί, να παράγει».

Η Επίτροπος,Viviane Reding, υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι «ξυράφια έχει ανάγκη όλη η Ευρώπη. Η τεχνολογία βοηθά προς την κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος καθώς με απλά μέσα αυτοί που την χρησιμοποιούν, μπορούν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην όλη διαδικασία που σχετίζεται με την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Πρέπει να γίνει σαφές στον κόσμο ο τρόπος που πρέπει να χρησιμοποιεί την τεχνολογία για την αντιμετώπιση προβλημάτων που σχετίζονται με την καταστροφή και υποβάθμιση του περιβάλλοντος (π.χ. πυρκαγιές)». Η Επίτροπος κατέληξε λέγοντας ότι «η Ευρώπη χρειάζεται αυτούς τους νέους που ξέρουν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία. Είναι απαραίτητοι και απόλυτα χρήσιμοι όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και όλο τον κόσμο». Χαιρετισμό στην εκδήλωση της βράβευσης απεύθυναν επίσης καθηγητές και ερευνητές (ανάμεσά τους και ο ερευνητής Μιχάλης Μπλέτσας), όπως και γενικοί γραμματείς υπουργείων (Πληροφοριακών Συστημάτων – υπουργείο Οικονομικών, Διομήδης Σπινέλλης).

Οι νικητές στον προαναφερόμενο διαγωνισμό, που συνολικά βραβεύθηκαν με έπαθλα ύψους 16.000 ευρώ, διακρίθηκαν για τις καινοτόμες επινοήσεις τους όπως το «eco truck» (μια διακτυακή εφαρμογή για την βελτίωση της διαδικασίας συλλογής χαρτιού προς ανακύκλωση), το «e-receipt» (ένα σύστημα έκδοσης ηλεκτρονικών αποδείξεων και λογαριασμών που καταργεί την εκτύπωση) και το «e-cology» (μια διαδικτυακή πλατφόρμα συλλογής και οπτικοποίησης δεδομένων περιβαλλοντικής ρύπανσης μέσω κινητού τηλεφώνου).

Επίσης επαίνους έλαβαν και άλλοι φοιτητές για καινοτόμες τεχνολογικές εφαρμογές όπως η επισκόπηση αισθητήρων για την πρόληψη δασικών πυρκαγιών, η προσομοίωση ad hoc αισθητήρων σε τρισδιάστατο περιβάλλον ως μέσο πυροπροστασίας δασών και η εφαρμογή απομακρυσμένης χρήσης ηλεκτρικών συσκευών και μέτρηση ενέργειας.

Οι βραβευθέντες φοιτητές ήταν οι Κατερίνα Σιδηροπούλου, Νικόλαος Μπεζιργιάννης, Κυριάκος Τούμπας, Βαλεντίνος Ευριπίδου, Σαράντης Μακούδης, Κωνσταντίνος Καρακατσιώτης, Γεώργιος Πρέκας, Ορθόδοξος Κηπουρίδης και Μάριος Στίκας. Οι νικητές πέρα από τα χρηματικά έπαθλα, κέρδισαν και ένα δωρεάν ταξίδι στο ευρωπαϊκό Εργαστήριο CERN, το μεγαλύτερο κέντρο για τη Φυσική στοιχειωδών σωματιδίων στον κόσμο, που βρίσκεται στα Γάλλο-ελβετικά σύνορα, δυτικά της Γενεύης, ένα εργαστήριο γνωστό για τα πειράματά του.

Βλέπε επίσης σχετικό δημοσίευμα στην Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού και στο PC Magazine. Υπάρχει και σχετικό group στο Facebook, αλλά σε αντίθεση με άλλες σαχλαμαρίτσες είναι ολιγομελές…

1. Η Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ζήτησε την IP επώνυμου ραδιοφωνικού παραγωγού του radiobubble. Για ποιο λόγο; Μακάρι να ήξερα. Διαβάστε σχετικά εδώ. Μία ανεξήγητη παρέμβαση… Δεν ξέρω αν υπάρχουν νεότερες εξελίξεις, πάντως εδώ μπορείτε να ακούσετε μία συζήτηση σχετικά με το θέμα. μεταξύ του Δικηγόρου Βασίλη Σωτηρόπουλου (e-lawyer),  και του Πάνου Μιχαήλ, του οποίου ζητήθηκε η IP, με συντονιστή τον Αποστόλη Καπαρουδάκη.
2. Πώς δημιουργούνται τα δημοσιογραφικά φυτώρια αλλού στο ιστολόγιο του λ:ηρ.
3. Αλλά και η πάλη μεταξύ παλιών και νέων μέσων στη σελίδα του ANemou. α) Ήταν ένα μικρό καράβι… β) Google – Παλιά ΜΜΕ 0-1 γ) Νέα μεγάλη βουτιά των εφημερίδων στις ΗΠΑ δ) Το τέλος των εφημερίδων.
4. Περιοδικό για την Ευρωπαϊκή Ενωση.
και έπεται συνέχεια, δεν έχω τελειώσει…

Από την κοινοβουλευτική ομάδα (ευρωβουλευτών) του ΠαΣοΚ τώρα ζωντανά από το Ζάππειο σχετικά με τις αλλαγές που θα φέρει η Συνθήκη της Λισσαβόνας. Κλικ εδώ για να το δείτε διαδικτυακά.

Ενδιαφέρουσες και ισορροπημένες οι απόψεις της Μαριλένας Κοππά για τη μεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. (με πρώτη ματιά) και του Λαμπρινίδη επίσης. Ετυχε να ακούω τώρα και το σημειώνω. Η μετάδοση δυστυχώς έχει διακοπές κατά διαστήματα.

Ευκαιρίας δοθείσης έχετε κατά νου να ρίξετε μία ματιά στο ρόλο των λόμπι στις αποφάσεις του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και της Κομισιόν. Τα λόμπι εκπροσωπούν κατά κύριο λόγο συμφέροντα εταιρειών, αλλά και διαφόρων οργανώσεων (περιβαλλοντικών, κοινωνικών κλπ). Στις Βρυξέλλες δρουν 15.000 λομπίστες που εκπροσωπούν 2.600 ομάδες συμφερόντων, όπως αναφέρεται στη σελίδα της οικολογικής  ΜΚΟ «Σόλων».

update2: Η δίκη της Στέλλας Πρωτονοταρίου αναβλήθηκε για τον Ιανουάριο του 2010.
update: με ένα βίντεο με σχετικό ρεπορτάζ στο πρωϊνό πρόγραμμα της ΝΕΤ, από τη σελίδα των εκπαιδευτικών του 132ου σχολείου Γκράβας και ένα ακόμα κείμενο εδώ.

Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται  η Στέλλα Πρωτονοταρίου (ευχαριστώ sotiriskoukios που με πληροφόρησες για το θέμα από το twitter), πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου, για δράσεις του σχολείου που είχε συναποφασίσει με τον σύλλογο διδασκόντων και που σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους».

Σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την απομάκρυνσή της από το 132ο Δημοτικό Σχολείο, η Στέλλα Πρωτονοταρίου διώκεται ποινικά, με μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον τωρινό διευθυντή του σχολείου κ. Γιουτλάκη, επειδή παραχώρησε σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου. Την ίδια στιγμή που οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από τον Δήμο Αθηναίων για κάθε λογής δραστηριότητες (κοπή πίτας, ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, αθλητικούς συλλόγους κ.ά.). Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η δασκάλα που δίδασκε στα προγράμματα αυτά.

Η ΣΤΕΛΛΑ Πρωτονοταρίου δεν είναι μόνη της. Τη στηρίζουν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και δεκάδες διδασκαλικοί Σύλλογοι και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης που απαιτούν την παύση κάθε δίωξης εναντίον της.
(ΤΑ ΝΕΑ online)

Στο σχολείο, όταν ανέλαβε η Στέλλα Πρωτονοτάριου, από τα 105 παιδιά περίπου τα 80 ήταν παιδιά μεταναστών: «Μετρήσαμε 12 εθνότητες». Μέτρησαν οι δάσκαλοι και κάτι άλλο: «Τον φόβο των Ελλήνων γονέων. Οτι τα παιδιά τους δεν πρόκειται να μάθουν γράμματα σε τέτοιο περιβάλλον». Δεν ήταν αδικαιολόγητος ο φόβος, αλλά οι φόβοι όταν δεν αντιμετωπίζονται στοιχειώνουν. Και για να αντιμετωπιστούν χρειάζεται να σηκώσουν τα μανίκια. Ολοι. Αυτό έγινε στο 132ο. (gerontakos)

Οι φόβοι όταν δεν αντιμετωπίζονται στοιχειώνουν

Περίπου 150 άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου συνεπλάκησαν με ακροδεξιούς στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα το βράδυ της Τρίτης. Οι αντιεξουσιαστές κατάλαβαν την πλατεία γύρω στις 20:00. Λίγο αργότερα, ξεκίνησαν οι συμπλοκές με τους ακροδεξιούς, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα βρίσκονται με βάρδιες στο χώρο. Οι συμπλοκές έλαβαν τέλος με την παρέμβαση της αστυνομίας. (Ελευθεροτυπία online)

Χρυσά αυγά, δεν είναι πια αστείο

Εκείνο που πραγματικά είναι ανησυχητικό δεν είναι το φαμφαρόνικο ΛΑΟΣ, αλλά ένα άλλο κόμμα, που έλαβε 23.566 ψήφους (ποσοστό 0.46%) στις εκλογές της 7ης Ιουνίου. Πρόκειται για το «Λαϊκό Σύνδεσμο – Χρυσή Αυγή». (Καλύβα Ψηλά στο Βουνό)

Οι φόβοι όταν δεν αντιμετωπίζονται στοιχειώνουν

Φοβάμαι όταν μας κρατάνε σε απόσταση και δεν ξέρω τα χούγια σου. Τι θα μπορούσε να γίνει ώστε στις γειτονιές που μένουν μετανάστες να γνωριστούν οι ντόπιοι με τους «ξένους» για να μη στοιχειώνουν οι φόβοι; Τι διαφορετικό θα μπορούσε να γίνει αντί των συγκρούσεων για διεκδίκηση του δημόσιου χώρου; (Καθημερινή) υπέρ της μίας ή της άλλης ομάδας; Πώς μπορούμε να γνωριστούμε για να μη σε φοβάμαι; Η Στέλλα Πρωτονοταρίου και το 132ο σχολείο της Γκράβας είχαν βρει απάντηση στο ερώτημα. Διώκεται διότι έπραξε το αυτονόητο. Αποδέχθηκε μία υπάρχουσα πραγματικότητα (αντί να κουτουλάει βλακωδώς πάνω σε αυτή) και όλοι μαζί στρώθηκαν στη δουλειά.

«Είναι ήδη γνωστό από τη δεκαετία του 1970», λέει ο Γιώργος Τσιάκαλος, καθηγητής Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ «ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε πολυπολιτισμικό περιβάλλον αποκτούν μεγαλύτερες δεξιότητες. Είναι επίσης γνωστό ότι τα παιδιά που ξεκόβουν απότομα από τη μητρική τους γλώσσα, δύσκολα έχουν καλές επιδόσεις και στα -εν προκειμένω- Ελληνικά. Οπότε αυτό κρατάει πίσω ολόκληρο το σχολείο. Δεν είναι τυχαίο που το Ευρωπαϊκό Βιογραφικό Σημείωμα (μηχανισμός αξιολόγησης) δίνει ιδιαίτερο βάρος στο βιογραφικό όσων έχουν μεγαλώσει, δουλέψει σε πολυπολιτισμικό περιβάλλον».(gerontakos)

Τον Γιώργο Τσιάκαλο της Παιδαγωγικής του ΑΠΘ τον είχα ακούσει γύρω στο 1990 σε ένα συνέδριο του Εθνικού Οργανισμού Πρόνοιας να μιλά για τη δουλειά που είχαν κάνει με τους τσιγγάνους. Τον εκτιμώ αφάνταστα. Είναι από αυτούς που επίσης παλεύουν για την αντιμετώπιση των φόβων που στοιχειώνουν. Ενα σύντομο βιογραφικό του. Ο ίδιος μετανάστης και απόδειξη των λόγων του: «τα παιδιά που μεγαλώνουν σε πολυπολιτισμικό περιβάλλον αποκτούν μεγαλύτερες δεξιότητες».

Οι φόβοι όταν δεν αντιμετωπίζονται στοιχειώνουν και κατά τη γνώμη μου θέλουν πολλή και σοβαρή δουλειά κι όχι την ευκολία των συγκρούσεων, διότι ήδη έχουν στοιχειώσει έντονα στην ελληνική κοινωνία (αλλά και την ευρύτερα ευρωπαϊκή). Βιώνουμε μία έντονα κρίσιμη και μεταβατική εποχή σε ένα περιβάλλον με πολλές απειλές από τις διαρκείς αλλαγές. (ευχαριστώ Νίκο Δρανδάκη γι’ αυτή την πληροφορία στο twitter). Αντί να προσπαθούμε να βιάσουμε όλους να προσαρμοστούν σε αυτές με την ίδια ταχύτητα που ίσως τα καταφέρνουμε εμείς και να τρέφουμε χρυσά αυγά του φιδιού χρειάζεται να στρωθούμε και να θέσουμε τα σωστά, καταρχήν, ερωτήματα για το πώς αντιμετωπίζονται οι φόβοι για να μη στοιχειώσουν.

Και αντί να περιμένουμε βοήθεια εξ ουρανού ή να βλέπουμε σαν μόνη λύση την καλύτερη αστυνόμευση, όπως και όσοι κατηγορούμε για φοβία και ρατσισμό, ας κοιτάξουμε τι μπορεί να κάνει ο καθένας από εμάς στην καθημερινότητά του. Πάντα υπάρχουν οι τρόποι που μπορεί να μας συν-φέρουν ως μέλη μίας κοινωνίας. Δείτε εδώ. (Ευχαριστώ τον kassiano που με παρέπεμψε σε επισήμανση του vrypan  στο frienfeed γι’ αυτό το κείμενο).

Αντί να ενισχύουμε και να τροφοδοτούμε το φόβο όπως κάνουν τα επίσημα ΜΜΕ (ενώ παράλληλα για λόγους τηλεθέασης, πάντα φυσικά…, προβάλλουν ό,τι πιο αντιδραστικό) ας προσπαθούμε να τροφοδοτούμε ό,τι θετικό συμβαίνει γύρω μας και να το μεγαλοποιούμε όσο αληθινά του αξίζει. Διότι τα κύμβαλα αλλαλάζουν και κάνουν πολύ θόρυβο και χρειάζεται να τον ξεπεράσουμε με τους δικούς μας αλλαλαγμούς για ό,τι θετικό.

Οπως έλεγε ο Γκάντι (στο περίπου το μεταφέρω) το σκοτάδι δεν διαρκεί για πάντα. Στην ιστορία ο τελικός νικητής ήταν πάντα το φως. ΜΑ ΠΑΝΤΑ!, διαφορετικά ήδη δεν θα υπήρχαμε για να συνεχίζουμε να το παλεύουμε. Δεν εννοώ ως ατομικές υπάρξεις, αλλά ως κοινωνίες. Οι ατομικές υπάρξεις είναι αναλώσιμες για τη ζωή. Σε αυτές τις μικρές ατομικές υπάρξεις είναι που συρρικνώνονται και όσοι τρομάζουν μη χάσουν το χώρο τους και τη βολή τους, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι δεν τους ανήκει τίποτα άλλο πέρα από το σαρκίο τους. Τα υπόλοιπα ανήκουν σε όλους.

update:

…αναξιοποίητα έμειναν τα 450.000 από τα 500.000 ευρώ που έδωσε το 2008 το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων ως έκτακτη συνεισφορά για στέγαση των αιτούντων άσυλο στην Πάτρα. Οι προσδοκίες του υπ. Υγείας να αξιοποιήσει τα χρήματα βούλιαξαν σε υπηρεσιακές προτάσεις και την άρνηση της τοπικής κοινωνίας να αποδεχθεί με ωριμότητα το πρόβλημα. …Φέτος, αναμένεται να δοθεί άλλο ένα εκατομμύριο ευρώ από τον επίτροπο Μπαρό, για να τερματισθεί το αίσχος. Αλλά η τοπική κοινωνία και οι αρχές της δείχνουν να προτιμούν τη λοιδορία των ανεπιθύμητων… (Καθημερινή)