oraelladas.gr

Φώτιος Τζήμας

Ο nikan συχνά με κεντρίζει με τα ενδιαφέροντα θέματα που ανακαλύπτει και αναρτά στη σελίδα του. Σήμερα έχει δημοσιεύσει ένα βίντεο στο metablogging.gr, για το οποίο πρώτη αναφορά γίνεται στο blog.e-healthgr και αναρωτιέται τι να πρωτοθαυμάσει:

«Τη δύναμη του ανθρώπου; Τη δύναμη της τεχνολογίας; Τη δύναμη του διαδικτύου που μου έφερε μπροστά μου κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν θα αναζητούσα και φυσικά δεν θα μάθαινα;»

Αναφέρεται συγκεκριμένα σε έναν άνθρωπο που ακινητοποιημένος σε ένα κρεβάτι δεν μπορεί καν να μιλήσει, αλλά με ένα ειδικό πρόγραμμα μπορεί και γράφει στον υπολογιστή με το βλέμμα του και έτσι επικοινωνεί μέσω διαδικτύου και αυτό του δίνει ελπίδα να συνεχίσει να ζει. Γράφει συγκεκριμένα ο άνθρωπος αυτός:

Γεια χαρά. Η ζωή είναι πολύ καλή όταν μπορείς να λες αυτό που σκέφτεσαι. Εγώ κάνω με τα μάτια ότι κάνουν οι άλλοι με τα χέρια. Έχω επαφή με όλο το κόσμο ακούω μουσική και πολλά άλλα. Αν δεν μπορώ να λέω αυτό που σκέφτομαι δε θέλω να ζω. Όλα είναι μια χαρά. Ξενοφών. Hello my friends, Φώτιος Τζήμας, Δήμος Αχέρωντα, ΤΚ 46031, Ελλάς

Πήγα να σχολιάσω κάτω από το ποστ του nikan, αλλά επειδή ξέρω ότι είμαι φλύαρη και είναι κουραστικό να διαβάζουν οι άλλοι αναγνώστες τεράστια σχόλια προτίμησα να σχολιάσω τα ερωτήματα του nikan με μία ανάρτηση από τη σελίδα μου.

Προσωπικά, λοιπόν, θαυμάζω την ανεξάντλητη ανάγκη του ανθρώπου γενικά για επικοινωνία, μοίρασμα και ανταλλαγή και την ψυχική δύναμη του συγκεκριμένου ανθρώπου. Θαυμάζω επίσης τον άνθρωπο που ανέπτυξε τις τεχνολογίες και το διαδίκτυο, για να υπηρετήσει αυτή την ανάγκη του κι όχι τις τεχνολογίες και το διαδίκτυο καθαυτά. Διότι αν τα ξεχωρίσω από τον άνθρωπο θα είναι το αντίστοιχο που κάναμε με το Θεό και την Αγορά. Ξεχάσαμε ότι εμείς τα δημιουργήσαμε και τα τοποθετήσαμε πιο ψηλά από εμάς για να τα λατρέψουμε αποξενωμένοι από τα δημιουργήματά μας!

Θαυμάζω επίσης τον άνθρωπο όταν αναπτύσσει τεχνολογία για να ανεβάσει την ποιότητα της ζωής του ανθρώπου κι όχι μόνο για να δημιουργήσει κερδοφορία. Σαφώς και είναι αναγκαία η κερδοφορία ώστε να εξελίσσονται οι τεχνολογίες, αλλά συχνά αυτό χρησιμοποιείται ως άλλοθι. Βέβαια τελικά τα αγαθά που παράγονται γίνονται  υποχρεωτικά προσιτά κάποια στιγμή σε όλο και περισσότερους ανθρώπους, διαφορετικά δεν θα είχε νόημα για τις επιχειρήσεις να παράγονται. Προς το παρόν όμως ελάχιστοι άνθρωποι στην ίδια κατάσταση με τον συμπολίτη μας στο βίντεο έχουν τη δυνατότητα χρήσης ενός τέτοιου προγράμματος που του δίνει ελπίδα να συνεχίσει να ζει. Διότι μάλλον είναι πιο εύκολο το κέρδος από κάποιες άλλες υπηρεσίες, παρά από τέτοιες.

Το λέω αυτό διότι είχα παρακολουθήσει ένα μέρος συνεδρίου για Ατομα με Ειδικές Ανάγκες και είχα ακούσει πόσο ακριβό είναι ένα καλό πρόγραμμα ανάγνωσης σελίδων για τυφλούς. Επίσης τότε είχα συνειδητοποιήσει ότι δεν λαμβάνουμε καν υπόψη κατά την κατασκευή ιστοσελίδων τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων που χρησιμοποιούν τέτοια προγράμματα, τα οποία βασίζονται στο διάβασμα κώδικα και όχι στην οπτική εικόνα της σελίδας.

Γι’ αυτό αν μη τι άλλο βάζετε τουλάχιστον μία λεζάντα όταν αναρτάτε φωτογραφία στο blog σας για να μπορεί το πρόγραμμά τους να κατανοήσει ότι εκεί υπάρχει φωτογραφία (όταν από κάτω δεν υπάρχει κώδικας να την προσδιορίζει) κι όχι κείμενο που το χάνουν. Ετσι τους διευκολύνετε στην εξαιρετικά επίπονη προσπάθεια τους να ακούνε όσα τους διαβάζει το πρόγραμμα.
Γι’ αυτό και στη σελίδα μου μετά από τότε έχω αρχίσει και βάζω λεζάντες στις φωτογραφίες, ακόμα και όταν δεν είναι απαραίτητο. Κι έχω κατά νου όταν κάποια στιγμή καταφέρω – ελπίζω – να μάθω Html κλπ να καθαρίσω τη σελίδα μου από τα errors που υπάρχουν και δυσκολεύουν τυφλούς που τυχόν μπαίνουν σε αυτή.

Στο θέμα όμως αυτό θα επανέλθω, διότι υπάρχει και συγκεκριμένο πρόγραμμα που τεστάρει τη δυνατότητα πρόσβασης ΑΜΕΑ σε ιστοσελίδες και θα δώσω πληροφορίες που είχα κρατήσει σε σημειώσεις. Προς το παρόν πάτε να δείτε το βίντεο στο metablogging.gr και ΠΡΟΣΟΧΗ ακολουθήστε και το σύνδεσμο με τίτλο «Περισσότερα για την απήχηση του βίντεο», στο τέλος της ανάρτησης, για να δείτε την αλυσίδα που δημιουργήθηκε. Να σημειώσω τέλος ότι το συγκεκριμένο βίντεο μου θύμισε πολύ το μυθιστόρημα «Johnnie Society», του Γιάννη Φαρσάρη, που είχα παρουσιάσει πρόσφατα. Αν το διαβάσετε θα καταλάβετε γιατί.