oraelladas.gr

Διάβασα, λοιπόν, στο ΒΗΜΑ ολόκληρη τη συνέντευξη της Ντόρας Μπακογιάννη και εν μέρει κάποια άλλα θέματα.
Μετά από ένα διάστημα σιωπής και αποχής από τα ΜΜΕ η Ντόρα Μπακογιάννη έδωσε συνέντευξη στο Κυριακάτικο ΒΗΜΑ όπου -σύμφωνα με τον τίτλο – δηλώνει δυσαρεστημένη από Καραμανλή – Σαμαρά και νιώθει ανεπιθύμητη στη ΝΔ και υποστηρίζει ότι η μη εκλογή της στην αρχηγία της ΝΔ οφείλεται στο ότι 1. δεν πρόλαβε να πετάξει από πάνω της τη λάσπη που τις έρριξαν 2. στο ότι δεν διαφοροποιήθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή – παρά το ότι διαφωνούσε και έβλεπε ότι δεν γινόταν τίποτα – εν ονόματι της ενότητας της παράταξης 3. ότι το περιβάλλον Καραμανλή (όχι ο ίδιος) δεν στήριξε την εκλογή της και τέλος στο ότι ο Αντώνης Σαμαράς είχε για μεγάλο διάστημα κρατηθεί στο περιθώριο και είχαν ξεχαστεί τα δικά του αρνητικά, επομένως εμφανίσθηκε ως «φρέσκος και καινούργιος». Αυτά κατάλαβα με δικά μου λόγια από τη συνέντευξη. Επίσης υποστηρίζει ότι η κούραση του ελληνικού λαού με την οικογενειοκρατία την έβλαψε πολιτικά λόγω του ότι βεβαίως, βεβαίως είναι κόρη του Μητσοτάκη. Υπό αυτή την έννοια βέβαια δεν θα έπρεπε να είχε εκλεγεί και ο Γ. Παπανδρέου πρωθυπουργός…
Η Ντόρα, δήλωσε επίσης, ότι αναλαμβάνει τις ευθύνες των λαθών της θέλοντας να δείξει ότι είναι πολιτικός με τσαγανό και στο ερώτημα του δημοσιογράφου εάν πρόκειται να δημιουργήσει δικό της κόμμα απαντά εντέχνως ότι αν κάποιο κόμμα δημιουργηθεί έξω και πέρα από τις ανάγκες της κοινωνίας είναι καταδικασμένο να αποτύχει, αλλά από την άλλη διαπιστώνει ότι η ΝΔ δεν εκφράζει όλο εκείνο το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που θα μπορούσε να εκφράζει. Αρα υπάρχει κενό που πρέπει να καλυφθεί; Κι αν νιώθει ανεπιθύμητη στη ΝΔ πού θα πάει; Τι ετοιμάζει άραγε; Ανιχνεύει διαθέσεις με αυτή τη συνέντευξη;

Τι άλλο διάβασα

Μία νέα λέξη μπαίνει στη ζωή μας, αεροπονία. Καλλιέργειες ζαρζαβατικών σε ουρανοξύστες – αερόκηπους, κάτι σαν τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας, χωρίς χώμα και μόνο με αέρα και εμπλουτισμένο νερό. «Διαφημίζεται» ως άκρως οικολογική μέθοδος. Μάλιστα, λέει, έχουν βγει και συσκευές που μπορείτε να βάλετε στην κουζίνα σας και να καλλιεργήσετε τα ζαρζαβατικά σας και τα φυτά σας!
Διάβασα επίσης για την εφήμερη ζωή των ψηφιακών δεδομένων και τις προσπάθειες να βρεθούν ασφαλείς τρόποι για φύλαξη της γνώσης – και ποιας από όλο αυτό το υλικό – που παράγεται σήμερα.
Η εφημερίδα έχει εκτενή αναφορά στη στάση της Ε.Ε. απέναντι στην Ελλάδα για το θέμα του δημοσιονομικού ελλείματος και τι κερδίσαμε, τι χάσαμε αυτό το διάστημα, καθώς και αναφορές στην παγκόσμια οικονομική κρίση. Αυτά δεν τα διάβασα αφενός διότι λίγο πολύ τα έχω παρακολουθήσει από τηλεόραση και ραδιόφωνο και επιπλέον ψυχοπλακώνομαι και τσαντίζομαι. Κοντά δώδεκα χρόνια που δούλευα σε οικονομική εφημερίδα διάβαζα για τις παραβάσεις του Συμφώνου Σταθερότητας από Γερμανία και Γαλλία και τις ενστάσεις πολλών με επιχείρημα τον αντιαναπτυξιακό χαρακτήρα του Συμφώνου, αλλά που δεν θέλουν να το αναθεωρήσουν για να πατικώνουν μάλλον στο σβέρκο τους αδύναμους κρίκους, πέρα από τις δικές μας μ.λ.κίες.
Πάντως αυτή η κρίση ίσως αποδειχθεί καταλύτης – υπέρ ή κατά – της ευρωπαϊκής διαδικασίας ενοποίησης σε πολιτικό επίπεδο. Αλλά προκειμένου να πάθω κατάθλιψη από το θυμό μου για όσα συμβαίνουν το έρριξα στο κουτσομπολίστικο και διάβασα για τη νέα ανακάλυψη του Χόλυγουντ, μία υπέρβαρη μαυρούλα, που καλείται Γκάμπι Σιντιμπέ. Σημειώστε το όνομα, διότι την ετοιμάζουν για… Οσκαρ. Η ταινία που παίζει (Μονάκριβη) έχει προταθεί για το γνωστό αγαλματίδιο. Διάβασα επίσης τη συνέντευξη της Πόπης Τσαπανίδου που απαντά σε όσα της σούρανε.
Πληροφορήθηκα, επιλέον, ότι ο Παπαδιαμάντης ήταν ένας μοντέρνος της εποχής του (πράγμα που πάντα υποψιαζόμουν και όχι για τους λόγους που υποστηρίζει το ΒΗΜΑ2) αφού είχε μεταφράσει νουβέλα επιστημονικής φαντασίας και τρόμου…
Το ΒΗΜΑ2 έχει ένα εκτενές αφιέρωμα στην έκθεση του Κυκλαδικού Μουσείου με θέμα τον έρωτα – αρχικά ωστόσο είχα διαβάσει σε blog σχετικά με το θέμα, αλλά δεν θυμάμαι σε ποιο – και τίτλο «Ερως: Από τη θεογονία του Ησιόδου στην ύστερη Αρχαιότητα», η οποία διαρκεί ως τις 5 Απριλίου. Να δούμε, θα προκόψω να πάω να τη δω. Πληροφορίες, κλικ εδώ. Η Αθήνα έχει καμία 50αριά μουσεία όπως τα μέτρησα πρόχειρα και ζήτημα αν έχω επισκεφθεί τα 10 από αυτά (Εθνικό Αρχαιολογικό – αρκετές φορές-, Κυκλαδικής Τέχνης, Φυσικής Ιστορίας, τα δύο Μπενάκεια -Βασ. Σοφίας και Πειραιώς-, Αγγελικής Χατζημιχάλη, Οστράκων, Πολεμικό και δεν θυμάμαι αν έχω πάει σε κάποια άλλα). Διαπίστωσα επίσης ότι έχει 100 θέατρα! (άντε να έχω κάνει ένα δύο λάθος, επειδή βαριόμουν να μετράω προσεκτικά) Πράγμα που σημαίνει ότι αν ο πληθυσμός της είναι 5 εκατ., αντιστοιχεί ένα θέατρο ανά 50.000 άτομα! Πώς στο καλό συντηρούνται; Και η καημένη η Θεσσαλονίκη έχει μόλις 7 και 2 παιδικά, στην Αθήνα δεν μέτρησα τα παιδικά, που είναι κι αυτά κάμποσα.

Πάντως τελικά διαπίστωνω ότι στο διαδίκτυο κουράζεις ίσως τα μάτια σου, εάν δεν έχεις μεγάλη οθόνη να διαβάζεις άνετα, αλλά διαβάζεις πιο βολικά και κρατάς άνετα σημειώσεις, είτε με copy – paste, είτε με διάφορα plugin και μπορείς να στείλεις σύνδεσμο και να μοιραστείς αυτά που διάβασες με όσους θέλεις. Επιπλέον δεν μουτζουρώνεις χέρια… και δεν χρειάζεται να κρατάς κάτι στα χέρια που να πρέπει να το ρεγουλάρεις για να διαβάσεις με άνεση. Μήπως οι εφημερίδες πρέπει να καινοτομήσουν ακραία και να βγουν σε μίνι έκδοση στυλ βίπερ; Αν και τα βιβλία που δεν μουτζουρώνεσαι μου αρέσει να τα έχω στα χέρια μου για να διαβάζω και πάντα όταν αγόραζα βιβλίο πρώτα το μύριζα και μετά το διάβαζα! Κατά κανόνα μύριζε σαν φρεσκοκομμένο ξύλο! Αλλά όσο τα δάση αφανίζονται…, καλύτερα να μου λείπει η μυρωδιά τους σε χαρτί!