oraelladas.gr

Είδα την ταινία, «Τζούλι και Τζούλια», απροσδόκητα ένα Σάββατο μετά από ξαφνική πρόταση φίλης. Δεν την είχα υπόψη και πήγαινα απλά για να δω σινεμά χωρίς να με ενδιαφέρει τι θα δω. Οκ, εμπιστευόμουν το γούστο της φίλης…

Το στόρι
Εξελίσσονται παράλληλα δύο ιστορίες. Στη μία βλέπουμε μία ώριμη Αμερικανίδα, την Τζούλια Τσάιλντ, που έχει ακολουθήσει το σύζυγό της στο Παρίσι του 1948, για επαγγελματικούς λόγους. Προκειμένου να πλήττει θανάσιμα αποφασίζει να μάθει τη γαλλική κουζίνα και εγγράφεται σε σχολή. Το αρχικό ενδιαφέρον εξελίσσεται σε πραγματικό πάθος που την οδηγεί να γράψει για τη γαλλική κουζίνα και στη συνέχεια να γίνει γνωστή στην Αμερική μέσα από τα βιβλία της και τα τηλεοπτικά προγράμματα μαγειρικής.

Στην παράλληλη ιστορία βλέπουμε μία νεαρή Αμερικανίδα, τη Τζούλι, η οποία πλήττει θανάσιμα στη δουλειά της και αποφασίζει να μαγειρέψει 536 συνταγές (στο τρέιλερ 524 στο blog 536, δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό νούμερο…) της Τζούλια Τσάιλντ σε διάστημα 365 ημερών και παράλληλα να γράφει γι’ αυτή της τη δραστηριότητα σε blog.

Στο ρόλο της Τζούλια Τσάιλντ η Μέριλ Στριπ, η οποία κυριαρχεί πληθωρικά και κυριολεκτικά σβήνει τους πάντες στην οθόνη! Καταπληκτική μέσα στην ωριμότητά της! Σκέτη απόλαυση! Μία Μέριλ Στριπ που μάλλον δεν έχετε δει ποτέ έτσι! (Δεν ορκίζομαι, γιατί δεν έχω δει όλες τις ταινίες της, αλλά νομίζω ότι εδώ είναι τελείως διαφορετική)

Ταινία αισθησιακή, χορταστική οπτικά…, με στιγμές απίστευτου γέλιου, ενώ υπόγεια περνάνε και κάποια στοιχεία της Αμερικάνικης ιστορίας μέσα από τις επιρροές που δέχεται η ζωή της Τζούλια Τσάιλντ.

Το επιπλέον ενδιαφέρον είναι ότι αφορά πραγματική ιστορία. Η Τζούλια Τσάιλντ είναι υπαρκτό πρόσωπο, το ίδιο και η νεαρή Τζούλι.

Η  Julia Child (15 Αυγούστου 1912 – 13 Αυγούστου 2004), ήταν σεφ, συγγραφέας και τηλεοπτική περσόνα. Ηταν παρούσα τηλεοπτικά στις ΗΠΑ – άλλοτε σε δικές της σειρές και άλλοτε φιλοξενούμενη – για τρεις δεκαετίες (1970 – 1990), αν κατάλαβα καλά τις πληροφορίες που διάβασα στη wikipedia.

Από την άλλη η νεαρά Τζούλι Πάουελ ξεκίνησε το 2002 – αν έχω καταλάβει σωστά από το blog της – ένα μαραθώνιο μαγειρικής με βάση τις συνταγές της Τζούλια Τσάιλντ. Στη συνέχεια «την ανακάλυψαν» (αμερικάνικο όνειρο γαρ…) έγραψε βιβλίο και πάνω σ’ αυτό βασίστηκε το σενάριο και γυρίστηκε η ταινία (*1) και η ίδια πλέον δηλώνει συγγραφέας και όχι δημόσιος υπάλληλος! Εδώ (βίντεο) και εδώ (κείμενο) η νεαρά σε συνεντεύξεις.
(*1) update: Πιο σωστά: Βασίστηκε σε δύο best-selling απομνημονευμάτα: το ομώνυμο βιβλίο “Julie & Julia” της Τζούλι Πάουελ και το “My Life in France” της Τζούλια Τσάιλντ με τον Αλέξ Προυντόμ. Πηγή εδώ.

Ενώ γράφω αυτές τις γραμμές μου πέρασε από το μυαλό ότι η ιστορία της νεαράς και του blog μπορεί και να είναι ένα «στημένο» project, προκειμένου να γυριστεί στη συνέχεια η ταινία. Μπορεί, δηλαδή, κάλλιστα να είχε γραφτεί το σενάριο και να στήθηκε στη συνέχεια όλο το στόρι με το blog, ώστε να διαφημιστεί έτσι η ταινία και να πάρει και τη σφραγίδα του αμερικάνικου ονείρου…

Μου πέρασε αυτό από το μυαλό επειδή κάτι δεν μου κολλάει καλά με τις αναρτήσεις στη σελίδα της. Δεν ξέρω εάν η αρχική της σελίδα ήταν αυτή ή αυτή. Και στις δύο έχει ποστ των ίδιων περιόδων, αλλά και στις δύο έχει αναφορές για την ταινία και είναι περίεργο. Βέβαια υπάρχουν πάρα πολλά σχόλια, αλλά δεν είναι δύσκολο να είναι και αυτά στημένα, αλλά αυτά δεν είναι απαραίτητο να είναι όλα «στημένα». Βλέπε project dikiasou.com στα ελληνικά δεδομένα. Τες παν, σημασία έχει ότι ακόμα και αν ήταν στημένο project , η ταινία αξίζει να τη δείτε γιατί θα περάσετε ευχάριστα! Το τωρινό blog της Τζούλι Πάουελ είναι εδώ.

Παρουσίαση της ταινίας ένα και δύο (με μερικές ζουμερές κριτικές)
update: Κι εδώ μία κριτική παρουσίαση με μία ιδιαίτερη, ενδιαφέρουσα και διεισδυτική οπτική. Ξεχωρίζω τρία σημεία: 1) Η Τζούλια ζει για να μαγειρέψει και να γράψει ενώ η Τζούλι μαγειρεύει και γράφει για να ζήσει. 2) …η Τζούλια παρουσιάζεται να επιδιώκει την ευτυχία, ενώ η Τζούλι την επιτυχία 3) Η Τζούλια δεν έχει κανένα άγχος με τη διασημότητα, ή την επιτυχία. Καθετί ευχάριστο την εκπλήσσει την ίδια στιγμή που τίποτα δυσάρεστο δεν την αποθαρρύνει. Ενώ η Τζούλι, πολύ πιο ηττοπαθής και διστακτική σε όλα, αποφασίζει να μη το βάλει κάτω, μόνο όταν [...] κάποιος την επιβραβεύσει.

Σε αυτό το βίντεο βλέπετε την πραγματική Τζούλια Τσάιλντ (Julia Child) σε εκπομπή της στην τηλεόραση.
updated: Πάντως: Julia Child noted that she was not impressed with Powell’s endeavor, saying, «I don’t think she’s a serious cook.» Να ήξερε κάτι; Ή ήταν απλά η τεράστια διαφορά ηλικίας που είχαν, όπως υποστηρίζει η πηγή που παραπέμπει η wikipedia (2η παράγραφος στα films);

Και μία Ελληνίδα που έβαλε σε πράξη συνταγές της Τζούλια Τσάιλντ. Κοπιάστε!

Από ό,τι είδα, στο Αθηνόραμα, αυτό το διάστημα παίζεται μόνο στο ΚΑΛΥΨΩ (ΔΗΜ. ΚΙΝ/ΦΟΣ), Γρηγ. Λαμπράκη & Καλυψούς, Καλλιθέα, 210-9510909. Πεμ. – Τετ.: (εκτός Δευτ.) 20.00/22.30. Είδα επίσης ότι δεν έχει βγει ακόμα σε DVD με ελληνικούς υπότιτλους.
Εδώ το τρέιλερ με ελληνικούς υπότιτλους.
update: Και εδώ ένα βίντεο με δηλώσεις των συντελεστών της ταινίας.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Μερικά σχετικά κείμενα που γράφτηκαν σήμερα χωρίς αξιολογική σειρά:
1. Ο Κλέαρχος από το δικό του γαλαξία λέει: Γιορτάζω σήμερα!
2. Μετανάστες χωρίς χαρτιά – Ανθρωποι σε παρένθεση. Ομιλία της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ στην εκδήλωση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, με θέμα: Μετανάστες χωρίς έγγραφα, αιτούντες άσυλο, πρόσφυγες: Ένας Ευάλωτος πληθυσμός, 16/12/2009
3. Το blog Μετανάστης. Ελληνες εκτός Ελλάδας, αλλά και μετανάστες κάθε χώρας προσκεκλημένοι, καθώς και όσοι νιώθουν… μετανάστες.
4. «Η μετανάστευση όχι μόνο δεν προκαλεί την κρίση, αλλά είναι μέρος της μακροπρόθεσμης λύσης», ειπωμένο στο μήνυμα του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι-Μουν. Ολο το μήνυμα στη σελίδα: Ανταποκριτής του N. Ago.
Βρήκα και άλλα περίπου 19 κείμενα στο sync, αλλά από αυτά μερικά είναι επαναλαμβανόμενα, περίμενα ότι θα βρω περισσότερα. Γιατί κυρία μου το περίμενες αυτό; Εσύ το θυμήθηκες έγκαιρα; Οχι, επομένως; Χμ…

Ο ANemos θέτει ένα ερώτημα από τη σελίδα του. Επειδή συμφωνώ και… επαυξάνω αναδημοσιεύω:

Γι’ ΑΥΤΑ τα αιτήματα ΠΟΤΕ θα απεργήσουμε;

Και μάλιστα ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και ΣΑΒΒΑΤΟ! (αν με εννοείτε και αν τολμάτε!)
- Να ενταχθούν ΟΛΟΙ όσοι ασκούν το επάγγελμα του δημοσιογράφου στις Ενώσεις και στα Ταμεία των Ενώσεων όπως έχουν ΔΙΚΑΙΩΜΑ και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ
- Να αναγνωριστούν ως δημοσιογράφοι ΟΛΟΙ όσοι δουλεύουν στα Νέα Μέσα Ενημέρωσης (πόρταλ, ειδησεογραφικά site κτλ)
- Να μην υπάρχει ανασφάλιστη και μαύρη εργασία. Όλα τα «μπλοκάκια» να μετατραπούν σε συμβάσεις.
- Να υπάρξει διαφάνεια στα οικονομικά ΟΛΩΝ των επιχειρήσεων ΜΜΕ
- Να γίνει αδειοδότηση των σταθμών με ΔΙΑΦΑΝΗ και ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ κριτήρια
- Να γίνει εκκαθάριση μητρώων μελών στις Ενώσεις Συντακτών
- Να απομακρύνονται από την Ενωση οι Διευθυντές ΜΜΕ και όλοι όσοι πλέον δεν ασκούν το δημοσιογραφικό επάγγελμα (εδώ θα διαφωνήσω μόνο ιστορικά…, διότι παλιά που οι διευθυντές ήταν όντως δημοσιογράφοι έπρεπε επίσης να καλύπτονται από την Ενωση για να μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αλλά τώρα πια… μάλλον έχει δίκιο ο ANemos).
- Να αλλάξουν τα Καταστατικά των Ενώσεων και να συμπεριλάβουν τις εξελίξεις στο επάγγελμα.
- Να ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΕΙ η διπλοθεσία στο Δημόσιο
- Κονδύλια για εκπαίδευση ΟΛΩΝ των δημοσιογράφων στα Νέα Μέσα.
Όλα τα άλλα είναι ΑΝΟΗΣΙΕΣ!

Update: Συνέχεια via ANemos, από mediablog: Ποια ΕΣΗΕΑ;

Σύνοδος της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή

Ομολογώ ότι δεν είμαι ειδική, διαβάζω και αντιφατικές πληροφορίες και δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Από τη μία υπάρχει η μερίδα αυτών που λέει ότι κινδυνεύει ο πλανήτης (δηλαδή εμείς οι άνθρωποι…) με όσα κάνουμε και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, διότι η κλιματική αλλαγή θα έχει σοβαρές συνέπειες.

Από την άλλη οι αναπτυγμένες χώρες δεν θέλουν να περιορίσουν την ανάπτυξη τους και φυσικά τις ρυπογόνες βιομηχανίες και στις ΗΠΑ από όσο έχω καταλάβει υπάρχουν δύο τάσεις. Η μία λέει κινδυνεύουμε να λιώσουν οι πάγοι τρέξτε! Και η άλλη: Μπα αυτά είναι σαχλαμάρες δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.

Επίσης δύο τάσεις υπάρχουν στον υπόλοιπο πληθυσμό. Μία και πάλι που λέει βιαστείτε γιατί χανόμαστε και μία που λέει: Μην τα χάφτετε όλα αυτά, είναι προπαγάνδα μόνο και μόνο για να μας πουλήσουν ακριβά οικολογικά προϊόντα και να κάνουν στροφή σε πράσινη ανάπτυξη με κέρδη. Ποιον να πιστέψεις και τι συμπέρασμα να βγάλεις εάν δεν μπορείς να γνωρίζεις από πρώτο χέρι και σαν ειδικός κάποια στοιχεία;

Τέλος πάντων άκρη δεν μπορώ να βγάλω, αλλά διαβάζω για παράδειγμα για κάποια κινητοποίηση στο Νεπάλ και τις επιπτώσεις που υπάρχουν εκεί με την κλιματική αλλαγή. Είναι κι αυτοί στο κόλπο; Μακάρι να ήξερα να σας απαντήσω. Ετσι περιορίζομαι να αναφέρω όσα διάβασα από τους Οικολόγους Πράσινους σε μήνυμα που μου έστειλαν και κρίνετε μόνοι σας.

Η συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης περνάει πλέον σε επίπεδο αρχηγών κρατών καθώς 120 ηγέτες περίπου καταφθάνουν στην πόλη για την τελευταία φάση των διαπραγματεύσεων. Παρόλο που αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά (στο Κιότο συμμετείχε μόλις ένας αρχηγός κράτους), η κατάσταση δεν εμπνέει αισιοδοξία. Τα κείμενα που προέκυψαν από τις δύο ομάδες εργασίας για τη συνέχιση του Πρωτοκόλλου του Κιότο και για τη νέα Μακροχρόνια Συνεργατική Δράση είναι γεμάτα αντιρρήσεις και ουσιαστικά στον αέρα. Καθώς ο χρόνος που απομένει μέχρι την Παρασκευή το βράδυ είναι ελάχιστος, οι ελπίδες για μια ουσιαστική συμφωνία διαρκώς μειώνονται. Η προσοχή πλέον στρέφεται στον πρόεδρο Ομπάμα, που πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί να έρθει στην Κοπεγχάγη με άδεια χέρια, αλλά ταυτόχρονα Αμερικάνοι αξιωματούχοι σπεύδουν να περιορίσουν τις προσδοκίες, ενώ η Κίνα δήλωσε σήμερα το πρωί ότι δεν βλέπει πλέον “καμία πιθανότητα” για μια πλήρη συμφωνία.

Οι πολίτες πρέπει να ασκήσουν πίεση στις ηγεσίας για να επιτευχθεί συμφωνία έστω και την τελευταία στιγμή! Για το λόγο αυτό σας καλούμε να υπογράψουμε όλοι την επείγουσα έκκληση της AVAAZ για να σωθεί η Κοπεγχάγη. Ήδη μέσα σε μερικές ώρες έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 13.500.000 υπογραφές!

Περισσότερα στην σελίδα της καμπάνιας των Οικολόγων Πράσινων για την σύνοδο της Κοπεγχάγης.

Αντίστοιχο δημοσίευμα υπάρχει και στο tvxs, όπου στα σχόλια θα βρείτε και διαφορετικές απόψεις. Σκεφτείτε και πράξτε. Εμένα η έκκληση του Νεπάλ με ώθησε να υπογράψω την καμπάνια της AVAAZ.

update1: Α! Υπάρχει μία ακόμα ενδιαφέρουσα άποψη, την οποία είδα τώρα. Κλικ εδώ.
update2: Επιπλέον μία ακόμα εκδοχή (λίγο κακομεταφρασμένο, αλλά βγάζεις συμπέρασμα). Κλικ εδώ.

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής συγκεντρώνει βιβλία για να πάνε σε φυλακές. Το σχετικό μήνυμα που έλαβα αναφέρει:

Συγκεντρώνουμε βιβλία για τις βιβλιοθήκες των φυλακών. Ο Σύλλογός μας ανταποκρίθηκε στην έκκληση που έγινε για συγκέντρωση βιβλίων, ώστε να στηθούν βιβλιοθήκες στις πτέρυγες των Γυναικείων Φυλακών στον Ελεώνα Θηβών. Στείλαμε ήδη δύο κούτες με βιβλία.
Από επικοινωνία που είχαμε με τους ψυχολόγους των Φυλακών του Ελεώνα, μάθαμε ότι ήδη η συγκέντρωση βιβλίων είναι παραπάνω από ικανοποιητική.
Αυτό που τους λείπει είναι βιβλία στα αλβανικά, ρουμάνικα, βουλγάρικα, αγγλικά. Μας προέτρεψαν, αν συνεχίσουμε την πρωτοβουλία συγκέντρωσης βιβλίων, να τα στείλουμε στις φυλακές Κομοτηνής και Γρεβενών που γίνεται ανάλογη προσπάθεια για να στηθούν βιβλιοθήκες.
Όποιος συνάδελφος (σημείωση coolplatanos: Φαντάζομαι ότι μπορείτε να συμμετέχετε όλοι με την προσφορά σας, απλά το μήνυμα απευθυνόταν προφανώς αρχικά στα μέλη του συλλόγου) θέλει να προσφέρει βιβλία, μπορεί να τα φέρει στα γραφεία του Συλλόγου, κάθε Πέμπτη 5.30 μ.μ. έως 9.00 μ.μ.
Επίσης, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο μέιλ του Συλλόγου (sylyp_vivliou@yahoo.gr) ή στο 6947686597. Ενδιαφέρουν ιδιαίτερα βιβλία στις γλώσσες που προαναφέραμε. Δεν ενδιαφέρουν παιδικά. Tα γραφεία μας είναι: Λόντου 6 & Μεσολογγίου Εξάρχεια β’ όροφος 210-3820537.

Μαρία Ρεζάν: Αμεση, αληθινή, αυθεντική, ζωντανός καθημερινός λόγος και εκείνη η χαρακτηριστικά βαριά φωνή της! Ακόμα και αν διαφωνούσες μαζί της δεν μπορούσες να μην της αναγνωρίσεις συνέπεια στις επαγγελματικές αρχές της. Είναι απόσπασμα από την τελευταία συνέντευξη στον Δαυίδ Ναχμία, ΕΡΤ 2002, δύο περίπου χρόνια πριν πεθάνει.

Συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στον Σταύρο Θεοδωράκη που μεταδόθηκε περίπου ένα μήνα πριν, στην ενημερωτική σειρά του Mega, «Πρωταγωνιστές».
Παραθέτω ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη. Κάποιος από το indy.gr την έχει ανεβάσει όλη σε τεμαχισμένα 10λεπτα (περίπου) βίντεο στο youtube. Αξίζει να τη δείτε εάν την χάσατε την ημέρα που μεταδόθηκε!
Οταν την παρακολουθούσα, στο Mega, είχα καθηλωθεί, είχα παραλύσει! Από τη μία ήθελα να μοιραστώ με άλλους αυτά που είχα ακούσει, από την άλλη λες και φοβόμουν ότι θα χάσουν κάτι από την αξία τους και τη βαρύτητά τους αν τα συζητούσα ή τα έγραφα!
Ετσι και σήμερα δεν θα γράψω τις σκέψεις που είχα κάνει, αλλά θα σας παραπέμψω στο κείμενο ενός νέου ανθρώπου που εκφράζει περίπου και δικές μου ανάλογες σκέψεις.

Θα σημειώσω μόνο μερικές παρατηρήσεις για το ρόλο του δημοσιογράφου σε αυτή τη συνέντευξη. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στις συνεντεύξεις νομίζω ότι είναι αυθεντικός.
Με την Κωνσταντίνα Κούνεβα φαίνεται από τη στάση του σώματός του το αρχικό του σοκ και η αμηχανία που νιώθει από τα αποτελέσματα που έχει αφήσει το οξύ στην εμφάνισή της, δεν προσπαθεί να στηθεί για να φανεί ότι νιώθει άνετα.
Ο κορμός του γέρνει πλάγια σε αντίθετη κατεύθυνση από τη συνομιλήτρια του, σαν να προσπαθεί ταυτόχρονα να αποφύγει να την κοιτάξει στο πρόσωπο και σαν να έχει μία διάθεση να φύγει από αυτή τη συνέντευξη. Οταν πια έχει εξοικειωθεί μαζί της και έχει καταλάβει με πόση δύναμη χειρίζεται η ίδια το θέμα της και ότι δεν κινδυνεύει να τη φέρει σε δύσκολη θέση ή να την πληγώσει επιπλέον, τότε έχει στραμμένο όλο τον κορμό προς αυτήν, είναι ανοιχτός ολόκληρος και χαμογελαστός προς τη συνομιλήτρια του.
Κουμπώνεται αμυντικά κάποιες στιγμές ξανά όταν διαπιστώνει ότι είναι ασυνήθιστα μεγαλόψυχη προς το θύτη της, κάτι που μάλλον τον ξενίζει όπως και κάθε μέσο άνθρωπο. Πιθανόν ή είναι δύσπιστος στην τόση μεγαλοψυχία, ή τρομάζει να σκεφθεί ότι θα μπορούσε να επηρεαστεί και να την υιοθετήσει σαν άποψη ο ίδιος, επομένως προτιμά να είναι αμυντικός.
Στο μοντάζ ίσως έχει αλλάξει η σειρά με την οποία έγινε αρχικά η συζήτηση, οπότε αυτές τις εναλλαγές στη στάση του σώματος του και της έκφρασης του θα τις παρατηρήσετε αν δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη.

Προσωπικά η Κούνεβα μου θύμισε αρκετά στον τρόπο σκέψης τον Μαχάτμα Γκάντι. Η επίθεση εναντίον της έγινε στις 22 προς 23 Δεκεμβρίου του 2008. Σε πέντε ημέρες δηλαδή κλείνει ένας χρόνος και στο μεταξύ έγινε και δεύτερη επίθεση με οξύ σε αυτοκίνητο καθαρίστριας που είναι επίσης συνδικαλίστρια.

Υ.Γ. Σταυριάνα στη σελίδα μου κάνει κάποιος στάση στον Πλάτανο, πίνει καφέ και διαβάζει ήρεμος και χαλαρός εφημερίδα. Απαιτείται με άλλα λόγια να μπαίνει σε άλλη διάθεση και διάσταση ζωής όταν μπαίνει εδώ μέσα. Επομένως κομμάτια σύντομα και εύπεπτα σπάνια θα βρει… Μόνο όταν έχω διάθεση να χαλαρώσω ή νιώθω κουρασμένη και θέλω να είμαι πιο ανάλαφρη το κάνω. Φιλάκια!