oraelladas.gr

Σε συνέχεια προηγούμενης ανάρτησης που αναφερόταν σε άρθρο της Αννας Δαμιανίδη για τον αυγοπόλεμο κατά του Πάσχου Μανδραβέλη, δίνω σύνδεσμο για τη σημερινή άποψη του Μανδραβέλη στην Καθημερινή σχετικά με το επεισόδιο. Απαντά με αρκετή δόση χιούμορ και νομίζω ότι μόνο αυτό θα μας σώσει σε αυτό τον τόπο. Οσο δραματοποιούμε τις καταστάσεις μάλλον τα κάνουμε χειρότερα.

Οθόνη αφής

Πώς θα χρησιμοποιούμε τους υπολογιστές στο μέλλον; Μμμ, βλέπω αλλαγές στον ορίζοντα και αυτές θα επιχειρήσω να σας μεταφέρω. Δεν είμαι ειδική στις νέες τεχνολογίες, αλλά μου αρέσει να παρακολουθώ τις εξελίξεις και να εξηγώ ό,τι κατάλαβα στους ακόμα πιο αμύητους από εμένα. Ας δούμε, λοιπόν, τι καινούργιο υπάρχει και τι προοιωνίζεται. Η Google έβγαλε αρχικά έναν browser, τον Crhome (φυλλομετρητής στα ελληνικά, δηλαδή πρόγραμμα περιήγησης στο διαδίκτυο).

Πρόσφατα εξέλιξε αυτόν τον φυλλομετρητή σε λειτουργικό σύστημα για μικρούς υπολογιστές (notebook), οι οποίοι, όπως λέγεται, θα είναι και ιδιαίτερα φθηνοί. Με αυτό το λειτουργικό σύστημα θα μπορεί κάποιος να κάνει ό,τι κάνει και σήμερα στο διαδίκτυο με τον explorer, τον mozilla, safari και λοιπούς browser, αλλά και πολλά παραπάνω, αφού η google έχει ήδη διάφορα εργαλεία online για επεξεργασία κειμένου (google docs) κλπ. Με λίγα λόγια δεν θα χρειάζεται κάποιος τα windows, ή οποιοδήποτε άλλο λειτουργικό για τον υπολογιστή του, εάν όσα θέλει να κάνει γίνονται online.

Σχετικά με τι μπορεί να σημαίνει η έκδοση του Google Chrome Os έγραψε πρόσφατα ο nikan στο metablogging.gr και σήμερα ο Θάνος Πουλίτσας στο Webz.gr. Καταλυτικά συμβάλει δε, στο να κατανοήσουμε τι σημαίνουν όλα αυτά για εμάς τους απλούς χρήστες, ο fractalbit που σχολιάζει το άρθρο του Webz και παραπέμπει σε μία ανάρτηση στη σελίδα του. Εκεί με εξαιρετικά κατανοητό τρόπο εξηγεί πως από μία ανάλογη κίνηση της Adobe, που αφορά την επεξεργασία φωτογραφίας online, διαφαίνεται τι σηματοδοτούν όλα αυτά και μας βάζει στο κλίμα των αλλαγών που, πιθανόν, έρχονται για τους απλούς χρήστες.

Σημείωση: Μου άρεσε πολύ η αναφορά του fractalbit στα φράκταλ, που «…δημιουργούν δομές όμοιες, αλλά ποτέ ακριβώς ίδιες». Προσέξτε το σύνδεσμο που δίνει στο τέλος για να δείτε βίντεο και να καταλάβετε τι είναι τα φράκταλ. Θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πολλά για την πραγματικότητα σας/μας και τις συνεχείς αλλαγές.

Φωτογραφία του Αρη μέσω του τηλεσκόπιου Hubble (NASA, 2003)

Λέτε να είναι η ανακάλυψη του αιώνα; Σε μετεωρίτη που έπεσε από τον Αρη στη γη -πριν 13.000 χρόνια-, βρήκαν τις πιο πειστικές ενδείξεις για ζωή επιστήμονες της NASA. Απορία, πώς ανακάλυψαν τον μετεωρίτη τώρα και πώς ξέρουν ότι είναι από τον Αρη; Τον είχαν βρει, λέει, το 1984, στους λόφους Άλαν της Ανταρκτικής, αλλά τώρα τον επανεξέτασαν με ηλεκτρονικά μικροσκόπια υψηλής ανάλυσης, τα οποία δεν υπήρχαν πριν 13 χρόνια που τον είχαν εξετάσει για πρώτη φορά. Στο δεύτερο ερώτημα απαντούν ότι το ξέρουν από τη χημική σύνθεση του πετρώματος που μοιάζει με αυτό του Αρη.
Ο μετεωρίτης πριν πέσει στη γη ταξίδευε 16 εκατ. χρόνια στο διάστημα και αποκόπηκε, λέει, από τον Αρη όταν σχηματιζόταν το ηλιακό μας σύστημα! Ουφ! Αυτά τα μεγέθη σε ζαλίζουν! Πάντως, λέει, βρήκαν δομές μορφής σκουληκιού που θεωρούν ότι είναι απολιθωμένα βακτήρια. Και πώς είναι σίγουροι ότι τα βακτήρια αυτά δεν τα μάζεψε πάνω του ο μετεωρίτης κατά το μακρύτατο ταξίδι του; Σε αυτό το ερώτημα δεν έχει απάντηση το άρθρο του ΑΠΕ, που μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο αν κάνετε κλικ εδώ και αν διαβάσετε και το σχετικό άρθρο στο ΒΗΜΑ θα δείτε πώς αποκλείουν πάντως τα βακτήρια να τα μάζεψε ο μετεωρίτης από τη γη μας.

Την Αννα τη Δαμιανίδη την είχα καθηγήτρια το 1980 κάτι όταν φοιτούσα στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας. Το αντικείμενο του μαθήματος της ήταν ο σχολιασμός ειδήσεων σε στυλ επιφυλλίδας. Μας μάθαινε να βαθαίνουμε τη σκέψη μας και τις ευαισθησίες μας. Μας κέντριζε να επισημαίνουμε αντιφάσεις ανάμεσα σε ειδήσεις που πάνε στα ψιλά των εφημερίδων και θα μπορούσαν να «παντρευτούν» σε ένα κείμενο, έτσι που να κινητοποιούν το μυαλό του αναγνώστη για μία διαφορετική εστίαση στην πραγματικότητα. Λάτρευα το μάθημά της γιατί άνοιγε νέα παράθυρα στο μυαλό μου.

Τότε νομίζω αρθρογραφούσε στην Αυγή. Σήμερα έπεσα πάνω σε ένα κείμενο της από την αρθρογραφία της στα ΝΕΑ, στη σελίδα, medium.gr, του Πάσχου Μανδραβέλη. Αναφέρεται στη συζήτηση που είχε διοργανώσει ο Φοιτητικός Όμιλος Προβληματισμού «Ελεύθερη Σκέψη», με θέμα «Η Κουλτούρα της Πολιτικής Βίας».

Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι κ.κ. Πάσχος Μανδραβέλης, Νίκος Αλιβιζάτος και Ολύμπιος Δαφέρμος (tvxs). Η εκδήλωση διακόπηκε κάποια στιγμή από ομάδα νέων που συστήθηκαν ως αντιεξουσιαστές και θέλησαν να διαβάσουν ένα κείμενο τους, «παρέμβαση» όπως το αποκάλεσαν, ενώ πέταξαν αυγά στον Πάσχο Μανδραβέλη με το αιτιολογικό ότι υπονομεύει το πανεπιστημιακό άσυλο. Η Αννα Δαμιανίδη ήταν παρούσα και γράφει τι ένιωσε με αυτό το περιστατικό του οποίου έγινε μάρτυρας. Κλικ εδώ να διαβάσετε το κείμενο της.

Συμφωνώ 100% σε όλα όσα γράφει. Εχω μόνο ένα ερώτημα: Μήπως και σήμερα υπάρχει απελπισία;  Και εάν ναι, γιατί; Δεν ξέρω αν ήταν απελπισμένοι οι νέοι που μπήκαν και διέκοψαν τη συζήτηση.
Ωστόσο υπάρχει ένα γενικό κλίμα που καλλιεργείται και από τα μέσα ενημέρωσης ότι η σημερινή νέα γενιά είναι χαμένη. Καλλιεργείται η απελπισία. Καλλιεργείται η άποψη ότι η ζωή μας διαρκώς χειροτερεύει. Οτι οι σημερινοί νέοι, κυρίως, δεν πρόκειται να έχουν ποτέ εξασφαλισμένα κάποια βασικά δικαιώματα των προηγούμενων γενεών, όπως αυτό της ασφαλισμένης εργασίας και της συνταξιοδότησης όταν έρθουν τα ανήμπορα γηρατειά που επικαλείται και η Αννα Δαμιανίδη.

Διάβαζα τα σχόλια του zed (έχει τη σελίδα art of pessimism) σε μία ανάρτηση του Παναγιώτη Βρυώνη στο rec on, που αναφερόταν, επίσης, στο θέμα της βίας. Σε ένα σημείο σημειώνει ο zed «Δύναμη και βία είναι πράγματα αντίθετα, όταν η μία επικρατεί απόλυτα, η άλλη απουσιάζει». Χωρίς να επικροτεί τη βία και να τη θεωρεί λύση εξηγούσε, απαντώντας στον Παναγιώτη, ότι όταν κάποιος καταφεύγει σε αυτή σημαίνει ότι νιώθει αδύναμος και απελπισμένος.

Αν αυτό ισχύει ποιος είναι άραγε ο λόγος που οδηγεί κάποιες ομάδες νέων να καταφεύγουν σε βίαιες συμπεριφορές και καταστροφές; Ποια είναι η αιτία αυτοκαστροφικότητας της ελληνικής κοινωνίας; Διότι ακόμα και αυτό έχω φτάσει να σκεφτώ κάποιες φορές. Οτι δηλαδή ακόμα και όταν δεν προβαίνουμε σε καταστροφές με σπάσιμο και φωτιές (αν και αρκετές φωτιές σε διαδηλώσεις είναι για εξόντωση των ουσιών των δακρυγόνων και όχι με στόχο την καταστροφή, κάτι που σχεδόν ποτέ δεν έχουν διευκρινίσει δημοσιογράφοι σε ειδήσεις) έχουμε μία τάση να μεταχειριζόμαστε έτσι το περιβάλλον μας που μου θυμίζει αυτοκαστροφικές συμπεριφορές. Το να μουτζουρώσεις προκλητικά ένα φρεσκοβαμμένο τοίχο (δεν μιλάω για τα αξιόλογα γκράφιτι σε παλιούς τοίχους ή γέφυρες από μπετόν) δείχνει μία διάθεση να μη θέλεις να δεις κάτι καθαρό και ευχάριστο γύρω σου.

Θα υπενθυμίσω και μία γνωστή φράση του Γκάντι. «Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας». Μήπως σήμερα υπάρχει περισσότερη φτώχεια στην ελληνική κοινωνία, εάν λάβεις υπόψη και τις περισσότερες ανάγκες που έχουμε δημιουργήσει; Μήπως σήμερα περιθωριοποιούνται πιο εύκολα κάποιες ομάδες; Μήπως και μόνο η απειλή της φτώχειας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης αυξάνει την απελπισία; Ή μήπως υπερβάλουμε το θέμα της φτώχειας και συμπεριφερόμαστε απλά σαν «κακομαθημένα παιδιά»; Τι από όλα αυτά ισχύει;

Από την κοινοβουλευτική ομάδα (ευρωβουλευτών) του ΠαΣοΚ τώρα ζωντανά από το Ζάππειο σχετικά με τις αλλαγές που θα φέρει η Συνθήκη της Λισσαβόνας. Κλικ εδώ για να το δείτε διαδικτυακά.

Ενδιαφέρουσες και ισορροπημένες οι απόψεις της Μαριλένας Κοππά για τη μεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. (με πρώτη ματιά) και του Λαμπρινίδη επίσης. Ετυχε να ακούω τώρα και το σημειώνω. Η μετάδοση δυστυχώς έχει διακοπές κατά διαστήματα.

Ευκαιρίας δοθείσης έχετε κατά νου να ρίξετε μία ματιά στο ρόλο των λόμπι στις αποφάσεις του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και της Κομισιόν. Τα λόμπι εκπροσωπούν κατά κύριο λόγο συμφέροντα εταιρειών, αλλά και διαφόρων οργανώσεων (περιβαλλοντικών, κοινωνικών κλπ). Στις Βρυξέλλες δρουν 15.000 λομπίστες που εκπροσωπούν 2.600 ομάδες συμφερόντων, όπως αναφέρεται στη σελίδα της οικολογικής  ΜΚΟ «Σόλων».

«Θέλω … να μην πάει χαμένος ο θάνατος του παιδιού μου. Ο θάνατός του, να βγάλει κάτι καλό. Θα είναι παρηγοριά για μένα. Να κάνει περισσότερο ευαίσθητους τους ανθρώπους που κατέχουν την εξουσία και να γίνει κάτι καλό για τη νεολαία. Οι γονείς ίσως τώρα να αφιερώνουν πιο πολύ χρόνο στα παιδιά τους, γιατί δεν είναι δεδομένο ότι τα παιδιά τους θα τα δουν το βράδυ επιστρέφοντας στο σπίτι τους να είναι εκεί…»
Αυτά δηλώνει η μητέρα του Αλέξη Γρηγορόπουλου, Τζίνα Τσαλικιάν, σε πρόσωπο του στενού συγγενικού της περιβάλλοντος, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εθνος».

Στις 20 Ιανουαρίου, στο  Πρωτοβάθμιο Κακουργιοδικείο της Άμφισσας, θα εκδικασθεί η υπόθεση των αστυνομικών Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη που κατηγορούνται για το θάνατο του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, στις 6 Δεκέμβριου του 2008 στα Εξάρχεια.

Η μητέρα του Αλέξη Γρηγορόπουλου θεωρεί ότι, η εκδίκαση της υπόθεσης στην Αμφισσα, αποδυναμώνει το δικαίωμά της για υπεράσπιση της μνήμης του γιου της. Κάποιοι εκ των μαρτύρων που είναι μαθητές θα είναι δύσκολο να πηγαίνουν για ένα δεκαήμερο περίπου στην Αμφισσα. Οι ένορκοι που δεν ζουν στην Αθήνα θα έχουν διαφορετική αντίληψη για τα πράγματα και θα υπάρξει περιορισμός δημοσιότητας. Η απόφαση για μεταφορά της δίκης στην Αμφισσα (αρχικά είχε ορισθεί να γίνει στην Χαλκίδα) βασίστηκε στο σκεπτικό ότι υπάρχουν κίνδυνοι για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια…

Αναφέρει στο δελτίο τύπου η ΜΚΟ: Αρχιπέλαγος – Ινστιτούτο Θαλάσσιας & Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου:

Εικόνες καταστροφής και τεράστιας περιβαλλοντικής υποβάθμισης, αντίκρισε η θαλάσσια ερευνητική ομάδα του Αρχιπελάγους, στην παράκτια περιοχή Λατζιμά Ρεθύμνου (Σχετικό βίντεο εδώ). Το Αρχιπέλαγος έσπευσε στην περιοχή, μαζί με επιστήμονες του Εργαστηρίου Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έπειτα από αιτιάσεις κατοίκων, φορέων πολιτών και του Παρατηρητηρίου του Αρχιπελάγους Ρεθύμνου, για εκτεταμένη ρύπανση στο χερσαίο και θαλάσσιο περιβάλλον στη συγκεκριμένη περιοχή του νομού.

Πριν τη μετάβαση της ερευνητικής ομάδας στο Ρέθυμνο, προηγήθηκε δειγματοληψία και ανάλυση δειγμάτων νερού από πηγάδια και γεωτρήσεις, στο εργαστήριο Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του ΕΜΠ, καθώς και μικροβιολογικές αναλύσεις στο εργαστήριο του Αρχιπελάγους, εμφανίζοντας χωρίς κανένα προφανή λόγο επίπεδα άνω των επιτρεπτών ορίων.

Μέλη της θαλάσσιας ερευνητικής ομάδας του Αρχιπελάγους ταξίδεψαν στο Ρέθυμνο και πραγματοποίησαν επιτόπια εκτεταμένη έρευνα, η οποία διενεργήθηκε από κοινού με το Εργαστήριο Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του ΕΜΠ και το Παρατηρητήριο Αρχιπελάγους Ρεθύμνου.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε υπό αντικειμενικά δύσκολες συνθήκες, μέσω παρατήρησης στην παράκτια ζώνη και κατάδυσης σε απόκρημνα σημεία, πέριξ της περιοχής αναφοράς, η οποία φιλοξενεί χοιροτροφικές μονάδες (όπου σύμφωνα με πληροφορίες η ετήσια παραγωγή χοίρων προσεγγίζει τις 35000) σε απόσταση σχεδόν ενός χιλιομέτρου από τη θάλασσα.

Στην περιοχή εντοπίστηκε υπερχείλιση και εξαγωγή ακαθαρσιών μέσα από τα ασβεστολιθικά πετρώματα των βράχων, οι οποίες κατέληγαν στη θάλασσα. Το φαινόμενο της υπερχείλισης είναι ενδεικτικό της εκτεταμένης μόλυνσης και ρύπανσης, ενώ οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις από την αναπόφευκτη δραματική επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα είναι αδύνατο να προβλεφθούν.

Οι αναλύσεις που διενεργήθηκαν από το Εργαστήριο Ανόργανης & Αναλυτικής Χημείας του ΕΜΠ, σε υπόγεια νερά (γεωτρήσεις) στην περιοχή, κατέδειξαν εκτεταμένη ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα ως αποτέλεσμα διοχέτευσης λυμάτων (ακαθαρσιών) του χοιροτροφείου σε έδαφος με φυσικά ρήγματα. Με βάση σχετικό γεωλογικό χάρτη του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, προκύπτει ότι οι εγκαταστάσεις της μονάδος, που είναι μία από τις μεγαλύτερες στον κλάδο της βιομηχανίας αλλαντικών, βρίσκονται στην επιφάνεια πετρωμάτων που είναι έντονα διαρρηγμένα.

Κατά τη διάρκεια της επιτόπιας έρευνας, η έντονη δυσοσμία αποτέλεσε απλώς το αιτιατό της υπόθεσης, ενώ τα αποτελέσματα των αναλύσεων στο εργαστήριο του Αρχιπελάγους στη Σάμο για την ποιότητα των νερών επιβεβαίωσαν τις αρχικές ενδείξεις για την πηγή της μόλυνσης.

Η περιεκτικότητα σε ολικά κολοβακτηρίδια και Ε.coli που εντοπίστηκε στα δείγματα θαλασσινού νερού, καθιστά την κολύμβηση εξαιρετικά επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία και επιβαρύνει σημαντικά το θαλάσσιο οικοσύστημα της περιοχής, η οποία σημειώνεται πως απέχει λιγότερο από μισό χιλιόμετρο από την πλησιέστερη ξενοδοχειακή μονάδα.

update 28/11/09: Ελαβα ένα μήνυμα (email) από τους Οικολόγους Πράσινους του νομού Ρεθύμνης, όπου αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι:

…Η ανάδειξη του προβλήματος είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να γίνει και το αμέσως επόμενο η διεκδίκηση της άμεσης επίλυσής του από τους αρμόδιους φορείς. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας έχουμε ξεκινήσει την συλλογή υπογραφών που θα συνοδεύσουν το ψήφισμα μας προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής αλλαγής. Στην προσπάθεια μας αυτή χρειαζόμαστε όλους εσάς αρωγούς…

Και ζητούν να δημοσιεύσω σύνδεσμο για τη σελίδα όπου γίνεται το ψήφισμα. Το κάνω, λοιπόν. Κλικ εδώ να συμμετέχετε με την υπογραφή σας, ώστε ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΑΤΖΙΜΑ.