oraelladas.gr

Την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 ετοιμαζόμουν να πάω στη δουλειά. Είχα, ως συνήθως, ανοιχτό ραδιόφωνο να ακούσω τις τελευταίες ειδήσεις πριν φύγω και ακούω τον εκφωνητή να αναρωτιέται αν αληθεύει ότι χτυπήθηκαν οι δίδυμοι πύργοι στο εμπορικό κέντρο των ΗΠΑ και στη συνέχεια να λέει ότι επιβεβαιώνεται η είδηση από αμερικανικά κανάλια.
Πορεία σκέψεων: Ξάφνιασμα και χαιρεκακία μαζί: «καλά να πάθουν με τόσα που έχουν κάνει …». Απορία: «πώς είναι δυνατόν να τους χτυπήσουν μέσα στην ίδια τους τη χώρα με τόσα μέτρα ασφαλείας;» Επόμενη σκέψη: «Ολα είναι μύθοι κι εκεί άνθρωποι διοικούν». Αίσθημα δικαίωσης για  προγενέστερες σκέψεις που είχα κοινοποιήσει σε φίλους και υποστήριζα ότι «είναι μύθος ότι αυτή η χώρα προβλέπει τα πάντα και αν κάνει ό,τι γουστάρει ευθυνόμαστε όλοι διότι τις αποδίδουμε θαυμαστές ιδιότητες». Στο μεταξύ ακόμα δεν είχα φθάσει να σκεφθώ ότι το χτύπημα μπορεί να αφορά ανθρώπινα θύματα. Αρχικά βλέπεις το σύμβολο μόνο. Στη συνέχεια όταν άρχισαν να μιλάνε για αριθμούς θυμάτων ένιωσα άβολα για την πρώτη μου σκέψη.

Δεν συμφωνώ με την τρομοκρατία, δεν μου αρέσει καν η βία, αλλά νιώθω ότι έχω ποτιστεί με τόση πολύ βία υπέρ της «επιβολής» της δημοκρατίας σε διάφορες περιοχές της γης που η ευαισθησία μου έχει πλέον αμβλυνθεί. Στην αρχαία τραγωδία, λέει, απαγορευόταν η αναπαράσταση φόνου επάνω στη σκηνή, ώστε να μην εθίζεται ο θεατής, να εξακολουθεί να νιώθει ενστικτώδη αποτροπιασμό για τη βία. Στη σύγχρονη κοσμική τραγωδία τρεφόμαστε με τόσες εικόνες και αριθμούς πραγματικής βίας που δεν μας έμειναν πια ενστικτώδη αντανακλαστικά.
Δεν νομίζω ότι για την πρώτη χαιρέκακη αντίδραση μου… φταίει μόνο ότι στη χώρα μας γαλουχηθήκαμε με αντιαμερικανισμό, όπως θα έσπευδαν να υποστηρίξουν οι διάφοροι -έρηδες… Αν ήταν έτσι δεν θα ήμουν εκείνες τις ημέρες με Αμερικανό, τον οποίο ένιωθα δικό μου άνθρωπο, να κάνω σεμινάρια ψυχολογίας και να του λέω ότι θα ένιωθα καλά μόνο αν ήταν δυνατόν να βρίσκομαι μεταξύ ανατολής και δύσης σαν γέφυρα επικοινωνίας και συνεννόησης, διαφορετικά νιώθω να διαχωρίζομαι όπως και ο κόσμος μας.

Δύο συνεχόμενες ημέρες ο alpha στο βραδινό δελτίο ειδήσεων παρουσίασε θέμα σχετικό με απάτες μέσω κινητών. Το κλείσιμο του ρεπορτάζ τη δεύτερη ημέρα έγινε με τη φράση: «Προσοχή στις παγίδες των νέων τεχνολογιών», από τον παρουσιαστή των ειδήσεων Αντώνη Σρόιτερ. Μου χτύπησε και μου έχει κάτσει αυτή η «σύσταση». Λες και οι νέες τεχνολογίες δρουν από μόνες τους και κάνουν από μόνες τους τις απάτες… Φταίνε τα μηχανήματα του διαβόλου!