oraelladas.gr

Ο Αντώνης Μπόκτορ, ηχολήπτης, έφυγε στις 10 Ιουνίου του 2009

Δεν ήθελα να γράψω νωρίτερα για το θάνατο του Αντώνη Μπόκτορ πριν ανακοινωθεί επίσημα, διότι δεν ξέρεις ποτέ ποιος διαβάζει τη σελίδα σου. Φίλος από τα παλιά που μας έδεναν κοινές εργασιακές εμπειρίες και απληρωσιές σε ένα διαδημοτικό ραδιόφωνο.
Τον θυμάμαι γελαστό με τεράστια μάτια, ή νυσταλέο στην πρωινή βάρδια. Τότε ήταν μόλις 21 χρονών.  Τον θυμάμαι να κάνει ενθουσιασμένος τις πρώτες του ραδιοφωνικές εκπομπές και μουσικές επιμέλειες και να του κρατώ τα τηλεφωνήματα, ή να με βοηθάει στο να μάθω να κάνω μοντάζ. Τον θυμάμαι για τα αστεία του σχετικά με τις απληρωσιές μας, για τα φαλάφελ (η οικογένεια του Ελληνες εξ Αιγύπτου) που έφτιαχνε η μητέρα του και έφερνε να φάμε.
Γαμώ το Αντώνη γιατί βιάστηκες τόσο να φύγεις; Δεν κάναμε παρέα μετά το ραδιόφωνο, οι δρόμοι μας είχαν χωρίσει λόγω συνθηκών, αλλά πάντα σε είχα στο νου μου σαν μία φωτεινή παρουσία. Θυμάμαι τα τεράστια χέρια σου που «πιάνανε» από δουλειές. Θυμάμαι τα δύο κομοδίνα από ξύλο και μέταλλο και το τραπέζι που είχες φτιάξει που παρέπεμπαν σε παραδοσιακά έπιπλα και κοσμούσαν το χώρο μου για ένα διάστημα. Προικισμένος με πολλά ταλέντα και γεμάτος όνειρα και δίψα για ζωή, αλλά γιατί γαμώ το να φύγεις τόσο νωρίς;
Αντώνη αν υπάρχει κάτι πέρα από εδώ δώσε χαιρετίσματα στο Δημήτρη το Λιόγρη και ελπίζω να θυμόσαστε τα παλιά και να γελάτε. Αν υπάρχει αντάμωμα εκεί στο μετά ίσως και να βρίσκετε γελοίες τις μικρότητές ΜΑΣ για το σπίτι ΜΑΣ, την πλατεία ΜΑΣ, το χώμα ΜΑΣ, την πατρίδα ΜΑΣ, τις ιδιοκτησίες ΜΑΣ, γιατί εσείς ήδη ξέρετε πως όλα αυτά δεν έχουν τόση αξία που να σπαταλάμε τη ζωή μας και το περίσσευμα της καρδιά μας για το πώς θα τα μοιράσουμε.
Φτάνουν και περισσεύουν για όλους όσα υπάρχουν αν υπάρχει καλή καρδιά και το είχαμε διαπιστώσει όλοι μαζί τότε εκεί στις περιπετειώδεις καταστάσεις του 9,31 ΤΙΚ ΤΑΚ στα FM, όταν στο άψε σβήσε στήναμε τσιμπούσι και γλέντι εκ των ενόντων, καίτοι απλήρωτοι. Πού στο καλό τα βρίσκαμε τόσα καλούδια παρά τα ζόρια μας; Πού το βρίσκαμε τόσο κέφι για πλάκα με την κατάστασή μας;
Θυμάσαι που έλεγες πως θα περάσουν χρόνια να περιμένουμε απλήρωτοι και θα μας βρουν αραχνιασμένους μέσα στα γραφεία; Να όμως που τελικά ξεφύγαμε από εκεί και δεν αραχνιάσαμε, αλλά εσύ βιάστηκες να φύγεις και από τη ζωή; Σε κούρασε τόσο που ήθελες να απαλλαγείς από τις αγωνίες της έτσι βιαστικά; Γαμώ το Αντώνη σου είμαι πολύ θυμωμένη που έφυγες τόσο απρόσμενα! Σκατά, δεν ξέρω τι άλλο να πω. Ο,τι και να πω το βρίσκω λίγο. Γαμώ το! Αν μη τι άλλο κάνω μία κατάθεση στη μνήμη σου, γιατί αν δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκεί στο μετά ο μόνος τρόπος να ζεις είναι στο κύτταρο και στη μνήμη του παιδιού σου.

update: Η κηδεία του Αντώνη θα γίνει αύριο Παρασκεύη 12 Ιουνίου στις 5 το απόγευμα στο νεκροταφείο Καλλιθέας.

update2: Αντί για στεφάνια οι παλιοί του φίλοι και συνάδελφοι από τον 931 ΤΙΚ – ΤΑΚ στα FM αποφάσισαν να ανοίξουν έναν τραπεζικό λογαριασμό όπου καθένας τους μπορεί να καταθέσει όποιο ποσό επιθυμεί σαν ένδειξη συμπαράστασης προς την οικογένεια του. Ο λογαριασμός είναι:
Στην ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ: 076/613017-83
IBAN: GR1601100760000007661301783

Την ίδια απόφαση πήρε και ο ραδιοφωνικός σταθμός NovaΣΠΟΡ FM 94,6 όπου έχουν ανοιχθεί δύο λογαριασμοί:
Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 104/471798-87
iban GR 66 0110 1040 0000 1044 7179 887

ALPHA Bank 390-00-2320-000069
iban GR 76 0140 3900 3900 0232 0000 069

update3: Μερικά από τα  κείμενα που έγραψαν φίλοι και συνάδελφοι του Αντώνη στον NovaΣΠΟΡ FM 94,6. Γινόταν από όλους τόσο αγαπητός, γιατί ήταν παιδί διαμάντι, Ψυχάρα που σκόρπιζε αισιοδοξία και χαρά στους γύρω του!

Ολοι σου χρωστάμε Αντώναρε…!
Φίλε καλέ δεν το περίμενα από σένα. Είναι η πρώτη και η τελευταία βλάβη που άφησες αδιόρθωτη. Είναι η πρώτη και τελευταία φορά που δεν μας καθησύχασες ότι όλα τακτοποιήθηκαν κι είμαστε πάλι στον «αέρα». Μας αιφνιδίασες φίλε. Μας έπιασες πάλι κορόιδα. Όπως με τα… ατακαρισμένα τραγούδια σου, τις απίθανες «γέφυρες», τα εμπνευσμένα «τζιγκλάκια». Τα βάζω με τον εαυτό μου ρε Αντώνη γιατί τον τελευταίο καιρό δεν άκουγα καθαρά το σήμα σου. Γιατί δεν πήρα χαμπάρι, όπως κανείς, ότι κάτι συμβαίνει. Γιατί, ρε Αντώναρε δεν μας άφησες να καταλάβουμε κάτι. Γιατί ήσουν πάντα ατάραχος και ακμαίος παρά την κούραση από τις δύο δουλειές. (Εργαζόταν και στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ σαν ηχολήπτης)

Καλό σου ταξίδι Αντώνη… Δεν ξέρω τι να γράψω αυτές τις σκληρές ώρες… Μόνο ένα αντίο ρε μπαγάσα. Ολοι μας θα σε θυμόμαστε. Θα θυμόμαστε την ανθρωπιά σου, το χιούμορ σου, τις συμβουλές σου, το χαμόγελό σου…
Αντίο φίλε… Κι’ ας σου κρατάμε κακία που μας άφησες έτσι ξαφνικά… Καλό σου ταξίδι…

Καλό σου ταξίδι Αντώνη
Θα μας επιτρέψετε σήμερα να μην ασχοληθούμε με τα ασήμαντα…

Τι τραγούδι να σου πω που να σε ξέρει, να ‘ναι εκεί όταν γελάς κι όταν φοβάσαι, να ‘ναι εκεί όταν μεθάς κι όταν λυπάσαι κι όταν κρύβεσαι στης μοναξιάς τα μέρη…

Πραγματικά είναι αδύνατον να συγκεντρώσει κανείς την σκέψη του από χθες το βράδυ. Δεν γίνεται να το συνειδητοποιήσουμε με καμία δύναμη. Ο άνθρωπος που ήταν από τους πρωτεργάτες της ομάδας μας έφυγε….
Έτσι απλά, χωρίς το παραμικρό αχ……
Έφυγε ο Αντώνης, ο Αντώνης που στην ουσία στα γόνατα του μάθαμε οι περισσότεροι να κάνουμε την δουλειά μας, ο Αντώνης που ήταν μέσα σε όλα, ο Αντώνης που όσοι ήμασταν απλοί ακροατές -πριν καν βρεθούμε στην παρέα του σταθμού- τον θαυμάζαμε από τις συχνότητες των ερτζιανών που δούλευε κατά καιρούς μέχρι να φτάσει στο σερί των δεκατριών χρονών στον (και δικό του) ΣΠΟΡ FM. Ο Αντώνης με τον οποίο διαφωνούσαμε, συμφωνούσαμε, κουβεντιάζαμε μέχρι χτες. Ο Αντώνης όλων μας!!
Για εμάς θα είσαι πάντα εδώ, θα σε περιμένουμε τα πρωινά να μας αλλάξεις υπολογίζοντας ότι θα καθυστερήσεις πάντα για λίγη ή και περισσότερη ώρα, θα περιμένουμε να μας πεις για καμία καινούρια τεχνολογία που κυκλοφόρησε στην αγορά και τόσα… μα τόσα άλλα….
Καλό ταξίδι στο σταθμό των αγγέλων οπού και εκεί θα δώσεις καινούρια ρεσιτάλ πίσω από τις κονσόλες παρέα με τον Γιώργο που μας έφυγε πριν 3 περίπου χρόνια…
Δεν λέμε αντίο. Λέμε καλή αντάμωση…
Παντελής, Βασίλης, Στέφανος, Νέαρχος, Χάρης, Αντώνης, Κυριάκος, Γεώργια, Ευαγγελία, Κώστας, Παναγιώτης, Τάκης και όλοι όσοι είχαν την χαρά και την τιμή να είναι συνεργάτες σου.
Η ομάδα ηχοληπτών του NovaΣπορ FM

Τον Αντώνη τον γνώρισα πριν από 12 περίπου χρόνια όταν πιτσιρικάς «ψαρωμένος» τότε εγώ ξεκίναγα δειλά δειλά να κάνω εκπομπές στο sport fm. Πρέπει να ομολογήσω ότι ο Αντώνης είναι ο άνθρωπος που προσπάθησε να μου μάθει τα μυστικά του ραδιοφώνου κυρίως τα τεχνικά. Θυμάμαι πάντα μου έλεγε «κάτσε μακριά από το μικρόφωνο ρεεεε μπουκώνουν τα μηχανήματα η φωνή σου είναι σαν ντελάλη σε λαική αγορά……» μεταξύ μας δεν είχε άδικο. Πάντα με πίεζε να φοράω ακουστικά «πρέπει να το συνηθίσεις πρέπει να έχεις επιστροφή στ αυτιά σου….»

Τον αποκαλούσα master commander της κονσόλας χωρίς να θέλω να αδικήσω τα υπόλοιπα παιδιά του σταθμού -σόρυ Παντελή,σόρυ Στέφανε- αλλά ο Αντώνης ήξερε πάντα πριν καν από μένα τι ακριβώς ήθελα στον «αέρα»…..Ήταν ο ηχολήπτης που όλοι θέλαμε να έχουμε κάθε πρωί στην συντροφιά μας….Τις μέρες που έπρεπε να κάνω μόνος εκπομπή (το χειρότερο μου) ο Μπόκτορ ήταν η καλύτερη παρέα. Μου χαμογελούσε και προσπαθούσε να με ανεβάσει να με παρασύρει με το χιούμορ του και κυρίως με το κέφι που είχε! Αυτό που δεν θα ξεχάσω είναι ότι αυτό το ραδιόφωνο το αγαπούσε και το αγαπούσε αρκετά γιατί όπως για όλους μας πάνω και πρώτα απ όλα ο sport fm είναι η παρέα μας!

Το πόναγε το ένιωθε δικό του και το καταλάβαιναν όλοι γύρω του. Αξέχαστη στιγμή για μένα όταν στο παλιό κτίριο στην Θησέως όταν έπεφτε το ρεύμα ο Αντώνης μέχρι να συνηδητοποιήσουμε εμείς τι ακριβώς είχε συμβεί αυτός είχε βρεθεί στην ταράτσα μέσω μιας μικρής σιδερένιας σκάλας είχε βάλει πετρέλαιο στην γενήτρια την είχε βάλει ήδη μπροστά και σε ένα το πολύ λεπτό μας έλεγε «Πάμε αέρα….» Α ενδιάμεσα είχε προλάβει να πάρει και τον φύλακα στο βουνό τηλέφωνο για να ενημερώσει ότι όλα ήταν οκ…Δεν πρόλαβα να σου πω ποτέ ευχαριστώ γιατί απλά δεν πίστευα ότι θα μας αφήσεις τόσο νωρίς….. Αντίο φίλε σ’ ευχαριστώ για όλα…θα τα ξαναπούμε να είσαι σίγουρος….

Θειακός Γιάννης

-Καλημέρα Μποκτοράκο μου! Ξαφνιάζεσαι;
-Τι περίμενες δηλαδή; 14 ολόκληρα χρόνια σου λέω καλημέρα η σημερινή θα αποτελούσε εξαίρεση;
-Ναι το ξέρω ότι πήρες αναπάντεχα «μετεγγραφή» γι’ αλλού αλλά μάθε ότι εγώ δεν σκοπεύω να αλλάξω τις συνήθειές μου!
-Ναι και σήμερα ο Γιώργος σου έφερε στο στούντιο πριν έρθεις τον παγωμένο σου φρέντο, γλυκό όπως τον πίνεις…
-Ναι και σήμερα σου τηλεφώνησα στο κινητό για να σου γκρινιάξω ότι σε πήρε ο ύπνος και έχει αργήσεις να έρθεις για δουλειά…
- Ναι και σήμερα πρέπει να σου πω ότι δεν βρέθηκε ακόμα χορηγός για να ξεκινήσει πάλι η αγαπημένη σου εκπομπή αλλά μάντεψε: σου εξασφάλισα εισιτήρια για να πας και φέτος στο αγαπημένο σου RockWave Festival με την Τάνια…
-Ναι και σήμερα θα σε ρωτήσω για χιλιοστή φορά που να μείνω και τι αξιοθέατα να δω όταν πάω διακοπές στα αγαπημένα σου Κύθηρα..
-Ναι και σήμερα θα σου περάσω εκτός «αέρα» πολλούς ακροατές που θα σε ζαλίσουν για να τους πεις τους τίτλους των τραγουδιών που παίζεις στους «φουνταριστούς»…
-Ναι και σήμερα θα γίνω πειραχτήρι και θα σου επαναλάβω ότι ο μπέμπης σου μοιάζει απίστευτα (χα χα) και θα σε προτρέψω να του κάνεις γρήγορα αδερφάκι…
-Ναι το ξέρω ότι κάθε μέρα τα ίδια σου λέω και έχω καταντήσει γραφική για να κόψεις το κωλοτσίγαρο…
-Σήμερα όμως θέλω να σου πω και κάτι ακόμα: Όλα τα φιλαράκια σου στον ΣΠΟΡ FM έχουμε ξενερώσει αφάνταστα γιατί είδαμε ένα κακό όνειρο. Ήμασταν λέει όλοι μαζεμένοι έξω από το στούντιο χθες βράδυ πίνοντας μπύρες και κλαίγαμε γιατί ήρθε ένας άγνωστος -που ήταν ελεεινός- και μας είπε ότι μας την έκανες ύπουλα γιατί σε πρόδωσε η πουτάνα η καρδιά σου…
-Ψέματα δεν είναι; Πες μου Μποκτοράκο μου…
-Και τότε πετάχτηκα εγώ και του είπα να τσακιστεί και να φύγει από την παρέα μας (γιατί εσύ Μποκτοράκο μου δεν θα μας το έκανες ποτέ αυτό έτσι δεν είναι;) και ότι απλώς λείπεις ολιγοήμερες διακοπές με τη σκηνή σου…εξερευνώντας νέα μέρη…
-Άσε που και ο κολλητός σου ο Παντελής σε έβριζε μπροστά σε όλους γιατί του έκανες το πρόγραμμα άνω κάτω…
ΥΓ1. Τάνια μου, σφίξε την καρδιά σου όσο μπορείς για το αγγελούδι σας…και γιατί ξέρεις ότι ο Αντώνης δεν γουστάρει να σε βλέπει έτσι…
ΥΓ2. Κι όσο για σένα, εις το επανιδείν φιλαράκι μου…
Τασία

Ο κέρσορας στον υπολογιστή αναβοσβήνει δεν ξέρω για πόση ώρα και εγώ αποχαυνωμένος μπροστά στο «κουτί» προσπαθώ να γράψω δύο-τρεις ρημάδες λέξεις. Ρε φίλε Αντώνη είχα καιρό να σε δω και να τα πούμε από κοντά (ας όψεται η «μετακόμιση» μου στην… prime time), αλλά δεν γίνεται να μην σε χαιρετήσω και σαν συνεργάτη, αλλά κυρίως σαν φίλο. Τόσα χρόνια έχουμε βγάλει αμέτρητα δελτία και έχουμε κάνει τόσες και τόσες κουβέντες… Εσύ νομίζεις ότι έφυγες από κοντά μας, αλλά δεν είναι έτσι. Ένα να ξέρεις από μένα και είναι υπόσχεση: «όσο έχουμε μυαλό, θα σε σκεφτόμαστε και όσο έχουμε καρδιά, θα είσαι πάντα μέσα μας»!
Τόσα χρόνια σε αυτό το «μαγαζί» ήθελες να είσαι και ήσουν ο πρώτος, ο καλύτερος, ο «τιτανο-μεγιστο-τεράστιος» που έλεγαν και ο Μηνάς με τον Ζορζ. Κι αν ισχύει αυτό που λένε ότι τα αστέρια στον ουρανό συμβολίζουν τις ψυχές των νεκρών ανθρώπων, τότε σίγουρα το δικό σου ρε «Μποκτορούλη» θα παλεύει για να γίνει το πιο λαμπρό απ’ όλα! Το ότι θα παίζει την καλύτερη μουσική είναι δεδομένο…
Υ.Γ.: Ρε «Μποκτορούλη» γιατί; Εγώ θα περιμένω απάντηση όταν θα ξαναβρεθούμε. Γιατί αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και να σου πω: όταν ξαναβρεθούμε εκεί ψηλά, θέλω να έχεις βρει χορηγό, όπως μου έλεγες πάντα. Ξέρεις εσύ… Καλή αντάμωση…
Νικολόπουλος  Τάσος

Ήταν και θα είναι φίλος και αδερφός. Τον ζήσαμε πάντα με το χαμόγελο και την αισιοδοξία. Ακόμα θυμάμαι το περυσινό καλοκαίρι που έφτιαχνε με κόπο και μεράκι το δωμάτιο του παιδιού του που θα ερχόταν. Και τώρα απουσία. Κενό. Θλίψη. Αυτές οι ώρες είναι πολύ δύσκολες και όρεξη για πολλά λόγια δεν μπορείς να βρεις. Αντώνη μας, καλό ταξίδι. Μας άφησες πολύ νωρίς, «μπαγάσα», αλλά για μας είσαι και θα είσαι εδώ. Η φράση «θα σε θυμόμαστε πάντα» είναι πολύ λίγη…
Ζέρβας Νίκος

Κάπως συγκεντρωμένα τα κείμενα που έγραψαν συνάδελφοι του θα τα βρείτε εδώ. Ίσως θα έπρεπε να είναι όλα μαζί ξέχωρα από τις τρέχουσες ειδήσεις. Τέλος πάντων, τέτοιες ώρες τέτοια λόγια…

Ο Aντώνης Μπόκτωρ γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου του 1968. Σε κάνα μήνα περίπου θα είχε γενέθλια. Πριν από 9 μήνες έγινε πατέρας. Έφεραν μαζί με την σύντροφό του, Τάνια Θεοχάρη, στον κόσμο ένα αγοράκι. Εκτός από ηχολήπτης στον ΣΠΟΡ FM ήταν και παραγωγός της εκπομπής «Εν πάση περιπτώσει, ελεύθερη πτώση» και την… έκανε την ελεύθερη πτώση του γαμώ το!