oraelladas.gr

Σήμερα προτείνω δύο αναρτήσεις στη σελίδα Ροΐδη Εμμονές που μου άρεσαν διότι υπενθυμίζουν την κάλπικη και δραματική (υπό την έννοια της κακής θεατρικότητας) ηθική μας το ένα και την πολιτική αμνησία μας το άλλο. Κλικ εδώ για το πρώτο και εδώ για το δεύτερο.
Προτείνω επιπλέον μία καινούργια σελίδα που άνοιξε για διάλογο σχετικά με τη λευκή ψήφο. Κλικ και εδώ. Σημειωτέον, δεν προτείνω, ούτε εγώ λευκή ψήφο όπως διευκρινίζει και ο nikan του metablogging που ανήκει στους συντελεστές της νέας σελίδας, αλλά θα ήθελα να δω πώς σκέφτονται όσοι ψηφίζουν λευκό. Ο nikan εξηγεί στο metablogging.gr το σκεπτικό αυτής της κίνησης.

Τώρα στο tvxs μεταδίδεται ζωντανά η συνέλευση της ΕΣΗΕΑ. Η παλιά δημοσιογράφος Σοφία Μαλτέζου πολύ καλή στην ομιλία της που ακούγεται τώρα 15:48. Οι συνδυασμοί που κατεβαίνουν στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ:

1. «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ», εκφράζει τη συνδικαλιστική συμμαχία που κινείται στον χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς, του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Με τρία μέλη στο απερχόμενο Δ.Σ., τον Δημήτρη Τρίμη, τον Αντώνη Νταβανέλο και τον Μπ. Αγρολάμπο (μετά την παραίτηση του Ν. Φίλη) και επιδιώκει την ανατροπή των συσχετισμών στην ΕΣΗΕΑ με σύνθημα «Γυρίζουμε σελίδα – Ανασυγκροτούμε την ΕΣΗΕΑ. Στις προτεραιότητες της παράταξης η δημιουργία Συνδικάτου Τύπου. Ήδη ετοιμάζει 16σέλιδο έντυπο με αρθρογραφία και θέσεις, το οποίο επιμελούνται ο Παντελής Μπουκάλας, ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος και ο Μιχάλης Σιάχος.

2. «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ», παράταξη του σημερινού προέδρου Πάνου Σόμπολου και 4 έδρες στο Δ.Σ., κινείται πολιτικά στον δεξιό – κεντροδεξιό χώρο και ηγήθηκε της ΕΣΗΕΑ από κοινού με την παράταξη Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων». Με σύνθημά της «Ναι στην ΕΣΗΕΑ της Δράσης – Όχι στην ΕΣΗΕΑ της αντίδρασης» ποντάρει στο πρόσωπο του Π. Σόμπολου και προβάλλει το «έργο» της διετίας και διεκδικήσεις κυρίως συντεχνιακού χαρακτήρα.

3.  «ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ», του σημερινού α’ αντιπροέδρου Δ. Τσαλαπάτη, έχει 2 εκπροσώπους στο απερχόμενο Δ.Σ. και τη στήριξη κύκλων του ΠΑΣΟΚ. Συνεργάστηκε με τον Π. Σόμπολο για τη δημιουργία προεδρείου στην ΕΣΗΕΑ. Έχει επιρροή κυρίως στη Γ.Γ. Ενημέρωσης και στα κρατικά ΜΜΕ.

4. «ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΟΧΘΗ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ)», -από τον χώρο της αριστεράς και του ΚΚΕ- είχε εκλέξει δύο εκπροσώπους στο Δ.Σ. Πρόσφατα κατήγγειλε τον «εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό» της ΕΣΗΕΑ.

Εκπροσώπηση στο νέο Δ.Σ. θα διεκδικήσουν ακόμα οι παρατάξεις:

5. «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ» των Δ. Κουμπιά και Ντ. Νταϊλιάνα, που έχουν τη στήριξη του επίσημου ΠΑΣΟΚ και διεκδικούν με αξιώσεις μία έδρα μετά και την επιτυχία τους στο Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ.

6. Financial Crimes, που κινούνται στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Είχαν λάβει 141 ψήφους στις προηγούμενες εκλογές, με εκλογικό μέτρο 295 ψήφους. Η συνεργασία τους με την παράταξη «ΑντιΜΜΕτωπο» βρίσκεται σε εκκρεμότητα.

πηγή: Εφημερίδα Αυγή, και δικό μου ψάξιμο για την παράθεση συνδέσμων στις ιστοσελίδες των παρατάξεων. Δεν κατάφερα να βρω ιστοσελίδα για το «ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΜΕτωπο, ενώ και για την Κίνηση Επαγγελματικών Δημοσιογράφων βρήκα μόνο το περιοδικό Στυγξ. Εδώ και στοιχεία από τις εκλογές του 2008 της ΠΟΕΣΥ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών).

Προχθές το βράδυ μετά από πάρα πολύ καιρό (ίσως και τρία χρόνια!) πήγα κινηματογράφο. Πολύ κοντά το σπίτι μου, στο Ανδόρα, έναν μάλλον ιστορικό κινηματογράφο (Σεβαστουπόλεως 117, Αμπελόκηποι, Τηλέφωνα: 210 6998.631,210 6980.796).  Μάλλον το έχει η… μοίρα μου να μένω κοντά σε ιστορικούς κινηματογράφους. Οταν έμενα Κυψέλη έμενα κοντά στο Πιγκάλ και πήγαινα τόσο συχνά σε όλα τα αφιερώματα που έκανε που στο τέλος με έβαζαν τσάμπα…
Αυτές τις ημέρες στο Ανδόρα παίζει το ελληνικό «Σκλάβοι στα δεσμά τους» και «Το χάρισμα της Σεραφίν» (20.40-22.40), το οποίο παίζεται επίσης στο ΑΤΤΑΛΟΣ, Κοτυαίου & Ελ.Βενιζέλου, Ν. Σμύρνη, 18.30-20.45-23.00 και στο ΟΣΚΑΡ Αχαρνών 330, Κ.Πατήσια, 18.30-20.30.
Το Ανδόρα είναι κινηματογράφος κυρίως για σινεφίλ, αλλά με θλίβει που σπάνια γεμίζει όπως το Δαναός που βρίσκεται επάνω στην Κηφισίας στο ίδιο ύψος περίπου. Από τη μία μου αρέσει που όποτε έχει τύχει να δω κάποιο έργο εκεί είναι λες και μου κάνουν αποκλειστική προβολή, από την άλλη είναι λυπηρό. Αυτή τη φορά στην παράσταση των 20:40 ήμουν εγώ και μία ακόμα θεατής. Σχεδόν… αποκλειστική προβολή. Οταν πηγαίνω κινηματογράφο δεν θέλω συζήτηση ή παρέα. Το βιώνω κάπως λες και πάω εκκλησία. Θέλω απόλυτη ησυχία και ηρεμία να χαθώ στην υπόθεση της ταινίας. Και «Το χάρισμα της Σεραφίν» προσφερόταν για κάτι τέτοιο.
Η Σεραφίν είναι μία καθαρίστρια κάπου στα περίχωρα του Παρισιού που όμως ασχολείται με τη ζωγραφική και την ανακαλύπτει ένας Γερμανός κριτικός τέχνης.
Η ιστορία είναι πραγματική και αφορά τη ναίφ ζωγράφο Σεραφίν ντε Σανλίς (με βάση τον τόπο καταγωγής της) ή Λουίς που όσο ζούσε δεν κατάφερε να αναγνωριστεί πλήρως και κατέληξε να πεθάνει σε φρενοκομείο, αλλά πλέον τα έργα της πωλούνται πανάκριβα. Δεν είχα διαβάσει κριτικές πριν δω την ταινία, παρά μόνο μία σύντομη αναφορά στην υπόθεση στο ταμπλό του κινηματογράφου. Το αποφεύγω πάντα να διαβάζω κριτικές, δεν θέλω να επηρεάζομαι. Σπάνια δε συγκρατώ τίτλους, σκηνοθέτες, βραβεία κλπ. Τούτο έχει πάρει κάποια βραβεία, αλλά το βρίσκω ανούσιο να τα αναφέρω. Σημασία έχει ότι είναι καλογυρισμένο, η ηθοποιός που παίζει την Σεραφίν είναι πολύ ιδιαίτερη φυσιογνωμία και νομίζω ότι παίζει καταπληκτικά, ενώ και η ιστορία της ζωής της Σεραφίν είναι πικρά ενδιαφέρουσα, καθώς εκτυλίσσεται ανάμεσα σε δύο Παγκόσμιους Πολέμους, τον πρώτο και τον δεύτερο.
Μετά την ταινία ενδιαφέρθηκα να μάθω περισσότερα για τη Σεραφίν ντε Σαλνίς, πριν μου ήταν παντελώς άγνωστη, αλλά ενστικτωδώς κάτι μου έλεγε ότι η ταινία θα ήταν καλή. Σπάνια έχω πέσει έξω με το ένστικτό μου. Δεν με ενδιαφέρουν τεχνοτροπίες και αναλύσεις υψηλού επιπέδου στον κινηματογράφο, αρκεί να με κεντρίσει η ιστορία και να με μαγέψει η εικόνα. Και το έργο αυτό τα κατάφερε. Μαγευτικά ήταν και τα έργα της Σεραφίν καθώς και η προσήλωση στην τέχνη της, αυτής της αυτοδίδακτης ζωγράφου.

Πραγματική φωτογραφία της Σεραφίν. Το ρόλο της Σεραφίν στην ταινία παίζει η Γαλλίδα ηθοποιός Γιολάντ Μορό, που ομολογώ δεν την ήξερα, αλλά ήταν εξαιρετική

Αυτό το άρθρο του N. Ago στην Αυγή αξίζει να το διαβάσετε. Το βρήκα στο buzz και πήγα και το διάβασα και αναρωτιόμουν πότε επιτέλους θα χωνέψουμε ότι έχουμε γίνει μία πολιπολιτισμική κοινωνία. Πότε επιτέλους θα πάψουμε να φερόμαστε σαν κομπλεξικοί και θα αποδεχθούμε ότι η Ελλάδα του σήμερα περιλαμβάνει και κάποιους μετανάστες που είναι ουσιαστικά Έλληνες πολίτες και έχουν να προσφέρουν σε αυτό τον τόπο. Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ότι αυτός ο τόπος αν έχει τόσο πολιτιστικό πλούτο και έχει επιβιώσει αιώνες είναι ακριβώς γιατί είχε την ικανότητα να δέχεται και να ενσωματώνει διαφορετικές κουλτούρες και όχι λειτουργώντας ξενοφοβικά, άσχετα αν κάποιοι προσπαθούν να διαστρεβλώνουν την αλήθεια και να την παρουσιάζουν όπως βολεύει την κοντόφθαλμη οπτική τους.
Χωράμε όλοι σε αυτό τον τόπο, σίγουρα όχι ανεξέλεγκτα όπως συμφέρει όσους θέλουν να εκμεταλλεύονται τους μετανάστες, αλλά με μέτρο και σωστή πολιτική και αναγνώριση δικαιωμάτων σε όσους προσφέρουν στην οικονομία της χώρας και έχουν αποκτήσει δικαιώματα. Δεν φταίει ο μετανάστης που είναι καλός μαθητής, ή καλός τεχνίτης που τον βλέπεις σαν απειλή. Φταίει η δική σου τεμπελίτιδα και η νοοτροπία βολέματος που καλλιεργείς στα παιδιά σου.
Κάποιοι θα πεταχτούν και θα πουν: Μα δέχονται να δουλεύουν με φθηνά μεροκάματα και δεν βρίσκουν δουλειά οι Έλληνες που ζητάνε περισσότερα. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να τους αναγνωρίζονται πλήρη δικαιώματα και όποιος κάνει καλύτερη δουλειά να ξεχωρίσει. Ασε που δεν είναι φθηνότεροι όλοι οι μετανάστες, ούτε όλοι τόσο καλοί στις δουλειές τους, αλλά όσοι το αξίζουν, ναι να ξεχωρίσουν, ναι να αμειφθούν ανάλογα.
Οι πληθυσμοί των ευρωπαϊκών χωρών γερνάνε, μας επισείουν τον κίνδυνο για τις συντάξεις, αλλά αρνούνται να δεχθούν μετανάστες και να τους νομιμοποιούν ώστε να ανανεωθεί ο πληθυσμός. Είναι γνωστό ότι στις αναπτυγμένες κοινωνίες μειώνονται οι γεννήσεις και κάπου είχα διαβάσει ότι αν η Ευρώπη θέλει να λύσει το ασφαλιστικό της πρόβλημα οφείλει να δεχθεί στα προσεχή περίπου 50 χρόνια περί τα 250 εκατομμύρια νόμιμους μετανάστες στο έδαφός της. Γιατί δεν το κάνουν οι ηγέτες της; Για σκεφτείτε λίγο. Φοβούνται μην αλλοιωθεί γενετικά ο πληθυσμός; Δεν νομίζω. Μάλλον θέλουν να έχουν υπό έλεγχο και τους πολίτες της και τους μετανάστες και να τους εκβιάζουν με απειλή την ανεργία και την ανασφάλεια. Διότι όταν έχουν οικονομικό συμφέρον δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εισάγουν για παράδειγμα 20.000 Ινδούς που γνωρίζουν από πληροφορική στη Γερμανία και να τους πληρώνουν χαμηλότερα από ό,τι θα πλήρωναν ντόπιους εκπαιδευμένους ανάλογα. Σε αυτή την περίπτωση δεν φοβούνται τη γενετική αλλοίωση;
Γι’ αυτό συμφέρει όλους εμάς που είμαστε στην ίδια οικονομική μοίρα με τους μετανάστες να είναι νόμιμοι και με πλήρη δικαιώματα και όχι το «φθηνό δυναμικό» που θα μας το επισείουν ως απειλή βασιζόμενοι στους φόβους μας για το αλλότριο. Και να μην ξεχνάμε ότι έχουμε μία Ελλάδα εντός και μία εκτός. Περίπου άλλοι τόσοι Έλληνες όσο είναι ο πληθυσμός της χώρας βρίσκονται σε ξένες χώρες. Μόνο εμείς έχουμε δικαίωμα στη μετανάστευση;

Τα εγκαίνια του νέου ανακαινισμένου γηπέδου του Ελεώνα αλλά και τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Υποσμηναγού Γεωργίου Κατσιφή, του οποίου το όνομα δόθηκε στο χώρο, πραγματοποίησε την Κυριακή 11 Μαίου ο Αθλητικός σύλλογος της περιοχής.
Όπως αναφέρεται στον Πανελλήνιο Σύλλογο Οικογενειών Πεσόντων Αεροπόρων: Ο Γεώργιος Κατσιφής γεννήθηκε το 1955 στον Ελεώνα Θηβών Βοιωτίας. Το Σεπτέμβριο του 1973 εισήλθε στην Σχολή Ικάρων (49η σειρά) και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1977 με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού. Σκοτώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1982 στην περιοχή Αγίου Ιωάννη Απιδέας Λακωνίας, συνεπεία συντριβής του α/φους F-4Ε της 338 Μοίρας Διώξεως Βομβαρδισμού της 117 Πτέρυγας Μάχης στο οποίο ήταν κυβερνήτης κατά την διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.
Τον Γιώργο τον γνώριζα, γιατί συγκατοικούσαμε με τις αδελφές του σαν μαθήτριες Γυμνασίου. Συμμετείχε στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού και ήταν ωραίος σαν χαρακτήρας με «τρέλλα»  ιδιαίτερη να πάει στην αεροπορία σε σημείο που έδωσε λευκές κόλλες για τη Σχολή Ευελπίδων (τότε οι εξετάσεις δεν γίνονταν μέσω πανελληνίων) ώστε να μην περάσει εκεί που ήθελαν οι δικοί του και να πάει στη σχολή Ικάρων. Έτσι έφυγε σε ηλικία μόλις 27 χρονών από τη ζωή. Δεν θα έγραφα σχετικά διότι αντιλαμβάνομαι πως υπήρχαν εκλογικές σκοπιμότητες και εκμετάλλευση της μνήμης του στη συγκρεκριμένη χρονική συγκυρία που επιλέχθηκε (τώρα τον θυμηθήκανε…), αλλά να έχει χάρη εκείνος που τον εκτιμούσα σαν άνθρωπο και έφυγε χωρίς να προλάβει να φθαρεί…

Στις 30 Νοεμβρίου του 2007 είχα κάνει μία δημοσίευση σχετικά με μαθήματα ζωγραφικής online, αφού είχα δεχθεί κάποια ερώτηση και έβλεπα συχνά μέσα από τις λέξεις που έψαχναν τη σελίδα μου ότι κυριαρχούσε συχνά αυτό το ερώτημα.
Εφέτος κάποια στιγμή μία τυχαία επισκέπτρια της σελίδας μου μέσα από την ίδια… διαδρομή μου υπενθύμισε αυτό το ποστ. Γνωριστήκαμε από κοντά γιατί με ενθουσίασε η διάθεση της να ξεκινήσει μαθήματα ζωγραφικής online μία ελληνίδα, διότι κάποιες άλλες απόπειρες που είχα βρει τότε που έκανα τη δημοσίευση είχαν ήδη σταματήσει πριν καλοξεκινήσουν.
Η Μαριέλα Κωνσταντινίδου διαθέτει το προσωπικό της blog όπου υπάρχουν έργα της και μου άρεσαν πάρα πολύ που όλα είναι ιδιαίτερα φωτεινά, όσο μελαγχολικό και αν είναι το θέμα. Επίσης μπορείτε να δείτε και την προσωπική της -online πάντα-, γκαλερί.
Με τη γνωριμία μας από κοντά εκτίμησα την εμπειρία της σε μαθήματα, το μεράκι, το πείσμα, την οργανωτικότητά της και το κέφι της να βοηθήσει ανθρώπους να γνωρίσουν τα μυστικά της τέχνης της ζωγραφικής. Και να που τα σχέδια έγιναν πραγματικότητα! Τα μαθήματα αρχίσανε ήδη! Έλαβα τέλη Απρίλη ένα ηλεκτρονικό μήνυμα και η Μαριέλα μου ανακοίνωνε την έναρξη με τα παρακάτω λόγια:

Πολλοί είναι οι άνθρωποι που θα ήθελαν να μάθουν να εκφράζονται μέσα από την τέχνη. Συχνά όμως, η απόσταση, ο τόπος διαμονής, η έλλειψη χρόνου, τα καθημερινά προβλήματα και οι υποχρεώσεις, δεν τους επιτρέπουν να παρακολουθήσουν ένα ζωντανό εργαστήριο.
Έτσι δημιούργησα το «Εικαστικό Καφενείο» ένα χώρο για να μπορεί κάποιος να μάθει ζωγραφική στο διαδίκτυο.
Είναι το πρώτο Ελληνικό ολοκληρωμένο πρόγραμμα ζωγραφικής online!!!… με προσωπική καθοδήγηση βήμα βήμα και φυσικά τη διόρθωση έργων! Θα το βρείτε στη διεύθυνση (κλικ πάνω στο σύνδεσμο) marielartcourse
Δε χάνεται τίποτα να δοκιμάσετε! Τα πρώτα 3 μαθήματα είναι εντελώς ΔΩΡΕΑΝ

Λόγω οικογενειακών προβλημάτων καθυστέρησα αρκετά να ανεβάσω το θέμα, αλλά κάλλιο αργά παρά… ποτέ… Μη διστάσετε να ξεκινήσετε! Αξίζει σαν «δασκάλα» και θα σας σταθεί όσο δεν φαντάζεστε! Το κόστος του κάθε μαθήματος είναι ιδιαίτερα χαμηλό και αξίζει! Το πιο «βαρύ» έξοδο που θα έχετε είναι για τα υλικά που όμως και εκεί σας έχει λύσεις. Σας προτείνει κασταστήματα που μπορείτε να τα βρείτε σε οικονομικές τιμές. Οι πρώτοι μαθητές έχουν ήδη ξεκινήσει. Μη χάσετε αυτή την ευκαιρία! Τα χρώματα είναι μαγεία και ξεκουράζουν την ψυχή και η Μαριέλα ξεκινά από αυτά άμεσα. Κάτι ξέρει… Και πού ξέρετε; Δεν αποκλείεται να ανακαλύψετε ένα ταλέντο σας! Αλλά ακόμα και αν δεν γίνετε…  Πικάσσο η ζωγραφική είναι μία πολύ δημιουργική φυγή για ψυχική ξεκούραση. Σας μιλώ από προσωπική εμπειρία.

Το gaSprice.gr έχει φτιάξει και scroller με τις τιμές της βενζίνης που μπορείτε να βάλετε στη σελίδα σας. Είχα βάλει πρόσφατα απλό σύνδεσμο στα χρηστικά σε εσωτερική σελίδα, αλλά σήμερα είδα στο blog show-bitch ότι υπάρχει και μπανεράκι όπου ρολάρουν οι τιμές που έχουν αναφερθεί από χρήστες. Δυστυχώς αδυνατώ να θυμηθώ που είχα πρωτοδιαβάσει για το gaSprice για να αποδώσω την πληροφορία με σύνδεσμο. Το scroller εδώ θα το βρείτε στην δεξιά εξωτερική μπάρα της σελίδας, χαμηλά.