oraelladas.gr

Το Νίκο Σαραντάκο σαν αθεράπευτο λάτρη και ακούραστο εργάτη της γλώσσας ομολογώ ότι τον πρωτογνώρισα στο διαδίκτυο μέσα από αναφορές και σχόλια στις σελίδες Καλύβα Ψηλά στο Βουνό και Ροϊδη Εμμονές. Ίσως δεν θα έπρεπε να συμβαίνει έτσι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Μάλλον πρόσφατα πρέπει να δημιούργησε και το blog του στο wordpress με τίτλο «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία» (πάντως εγώ σήμερα το ανακάλυψα, αλλά στην προσωπική του σελίδα – κάτω χαμηλά- αναφέρει ότι μετακόμισε στο wp μέσα Φεβρουαρίου) και πολύ το χάρηκα μόλις πριν λίγο που το είδα, διότι τον νιώθω περισσότερο οικείο μέσα εκεί στο blog του. Γιατί δεν ξέρω να σας το εξηγήσω, πάντως έτσι νιώθω. Μου άρεσε δε που διάβασα αφενός ένα σχολιασμό του για την υποτιθέμενες πρωτιές μας – καλές και κακές- με αφορμή την απόδραση Παλαιοκώστα, καθώς και το κείμενο του για τις «παιδιόπλαστες λέξεις», όπως τις ορίζει, με το οποίο γέλασα πολύ και ένιωσα μία ζεστασιά στην ψυχή.