oraelladas.gr

Αυτή η χώρα δεν σε αφήνει ποτέ να πλήξεις. Πάντα υπάρχει κάτι για να εκπλαγείς μια και τίποτα δεν λειτουργεί προγραμματισμένα και οργανωμένα, πλην του… Παλαιοκώστα. Λοιπόν, ο oneiros έχει μαζέψει αρκετά από αυτά που γράφτηκαν αυτές τις ημέρες για το θέμα της απόδρασης του Παλαιοκώστα και γέλασα πολύ, διαβάζοντας όσα δεν είχα δει.
Και μην σας πιάνει το πεσιμιστικό σας ότι μόνο εν Ελλάδι συμβαίνουν αυτά ή η περηφάνεια για την πρωτιά μας, σας προσγειώνει ο Νίκος Σαραντάκος που μας πληροφορεί ότι αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες και ευγενείς γαλλικές οικογένειες… Τα ακούς hackaday με το φωτογραφικό αφιέρωμα?
Άντε τώρα να συμμετάσχετε και σε ένα διαγωνισμό της παραπολιτικής με το επίκαιρο θέμα των ημερών που βρήκα μέσω της show-bitch…, η οποία έχει μία ακόμα ενδιαφέρουσα αναδημοσίευση.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά της «χαβαλέ ομφαλοσκόπησης» όμως ξεχνάμε και τους εφιάλτες που μας ετοιμάζουν κάποιοι… κλεισμένοι στο μικρόκοσμό της κουτσουλιάς μας.
Η magica παλεύει να μας κάνει να προσέξουμε ένα θέμα που καίει και ρωτάει: Ρε Μήτσο ποιανού είναι τα γουρούνια; Χθες προσφέρθηκα να τη βοηθήσω για περαιτέρω έρευνα. Σήμερα δεν είχα κουράγιο, γιατί με έχουν πλακώσει τόσο ζόρικα τα οικονομικά μου που ήθελα να ξεφύγω με άλλα θέματα πιο ανάλαφρα και να γελάσω μέχρι δακρύων και να μη σκέφτομαι τίποτα, αλλά δεν την έχω ξεχάσει… Ουφ! Η φτώχεια θέλει καλοπέραση, έστω με γέλιο, αλλιώς δεν βγαίνει πέρα. Τα φιλιά μου και καλά γέλια προς το παρόν!

Το Νίκο Σαραντάκο σαν αθεράπευτο λάτρη και ακούραστο εργάτη της γλώσσας ομολογώ ότι τον πρωτογνώρισα στο διαδίκτυο μέσα από αναφορές και σχόλια στις σελίδες Καλύβα Ψηλά στο Βουνό και Ροϊδη Εμμονές. Ίσως δεν θα έπρεπε να συμβαίνει έτσι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Μάλλον πρόσφατα πρέπει να δημιούργησε και το blog του στο wordpress με τίτλο «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία» (πάντως εγώ σήμερα το ανακάλυψα, αλλά στην προσωπική του σελίδα – κάτω χαμηλά- αναφέρει ότι μετακόμισε στο wp μέσα Φεβρουαρίου) και πολύ το χάρηκα μόλις πριν λίγο που το είδα, διότι τον νιώθω περισσότερο οικείο μέσα εκεί στο blog του. Γιατί δεν ξέρω να σας το εξηγήσω, πάντως έτσι νιώθω. Μου άρεσε δε που διάβασα αφενός ένα σχολιασμό του για την υποτιθέμενες πρωτιές μας – καλές και κακές- με αφορμή την απόδραση Παλαιοκώστα, καθώς και το κείμενο του για τις «παιδιόπλαστες λέξεις», όπως τις ορίζει, με το οποίο γέλασα πολύ και ένιωσα μία ζεστασιά στην ψυχή.

Πολύ μου άρεσαν οι νέες δυνατότητες που ανακάλυψα σήμερα στα γλωσσικά εργαλεία της google. Επειδή χρησιμοποιώ συχνά τη μετάφραση νομίζω ότι πρέπει μάλλον από σήμερα να ενσωματώθηκαν. Γι’ αυτό άραγε έγινε της κακομοίρας με «μαζικές εξαφανίσεις» αναγνωστών από blog στον blogger και μπλοκάρισμα του gmail (σχετικά με το gmail ήθελα να βάλω σύνδεσμο σε σχετικό ποστ στη σελίδα metablogging.gr, αλλά υπάρχει προς το παρόν ένα προβληματάκι και δεν μου ανοίγει το θέμα, θα κάνω αργότερα update όταν διορθωθεί και θα προσθέσω και αυτό τον σύνδεσμο. Μόλις μου άνοιξε το θέμα, ελπίζω να λειτουργήσει ο σύνδεσμος προς metablogging.gr)

Τι καινούργιο είδα στο εργαλείο της μετάφρασης; Πρώτον όταν ζητάς μετάφραση μία λέξης σου παραθέτει και άλλα μέρη του λόγου εκτός από αυτό που ζητάς, δηλαδή ουσιαστικό, ρήμα κλπ.

Δεύτερον, αν πατήσεις την ένδειξη «περισσότερα» σου παρουσιάζει τη δυνατότητα να ακούσεις την προφορά της λέξης κάνοντας κλικ στο ακουστικό που βλέπεις, ενώ σου την παρουσιάζει και πώς χρησιμοποιείται μέσα σε φράσεις ή σαν ιδιωματική έκφραση.

Τρίτον σου δίνει εξήγηση της λέξης με περιγραφή στα αγγλικά στην ένδειξη «ορισμοί στον ιστό». Προβλέπω αυτό να με βοηθά να βελτιώσω κατά πολύ τα αγγλικά μου… Και τέλος με το «εμφάνιση περισσότερων ορισμών από τον ιστό» δίνει ακόμα περισσότερες φράσεις και παραδείγματα χρήσης της λέξης. Ουάου! Είναι απολαυστικό! Λες και έχεις ένα πλήρες λεξικό! Να υπήρχε άραγε αυτή η δυνατότητα και δεν την είχα ανακαλύψει μέχρι σήμερα; Μπα, καινούργια μου φαίνεται.

Πρόσφατα έγραφα σχετικά με τους περιορισμούς της ελευθερίας που επιχειρούν να επιβάλουν στο διαδίκτυο. Με τη δεύτερη θεαματική απόδραση του Βασίλη Παλαιοκώστα θυμήθηκαν και πάλι την κατάργηση της ανωνυμίας στα καρτοκινητά που συζητείται από το 2005 -ίσως και νωρίτερα- σαν μέτρο προστασίας από την τρομοκρατία και καλά… Πρόσφατα πάλι κάτι είχε πάρει το αυτί μου να συζητείται σχετικά, αλλά δεν θυμάμαι με τι αφορμή, πριν ακόμα την απόδραση Παλαιοκώστα. Οι απόψεις διχάζονται. Αλλοι θεωρούν ότι έτσι θα προστατευθούν και άλλοι ότι έτσι ουσιαστικά μας θεωρούν όλους εν δυνάμει εγκληματίες. Προτιμώ την ελευθερία και την αυτορύθμιση των κοινωνιών από την «προστασία» και συμφωνώ με τις απόψεις που εκφράζει ο ντροπαλός. Διότι όποτε υπάρχει προστασία εκ των άνω σπάνια είναι για καλό. Σιγά που θα πτοηθούν όσοι θέλουν να κάνουν κάποια εγκληματική πράξη από την κατάργηση της ανωνυμίας ή από οποιοδήποτε μέτρο. Για κάθε κλειδί υπάρχει αντικλείδι… Το θέμα είναι ότι έτσι τρομοκρατείται και νιώθει υπό συνεχή έλεγχο ο κάθε πολίτης του οποίου διαρκώς συρρικνώνονται οι ελευθερίες του εν ονόματι της προστασίας του. Στο τέλος η προστασία μας θα καταντήσει μία απέραντι φυλακή… Πάντως οι εταιρείες αντιδρούν.