oraelladas.gr

Η αφίσα για τη συναυλία

Στη Θεσσαλονίκη συγκεντρώνουν χρήματα για αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην πολύπαθη αυτή λωρίδα γης που αν την αφήσουν να ησυχάσει ίσως οι άνθρωποι της ξαναβρούν το κουράγιο να την ζωντανέψουν και πάλι. Διαβάστε περισσότερα εδώ, για τη βοήθεια που συγκεντρώνουν στη Θεσσαλονίκη. Στην Αθήνα, στο Περιστέρι, διοργανώνουν συναυλία διαμαρτυρίας για τη σφαγή, διαβάστε επίσης περισσότερα εδώ.
Είμαι ένα χάλι μαύρο, κρυωμένη και δεν μπορώ να σταθώ να γράψω πολλά. Το τελευταίο διάστημα κάθε τρεις και λίγο είμαι κρυωμένη, χρειάζομαι μάλλον μερικές γερές δόσεις βιταμίνη C. Γράφω κάτι ακόμα και κλείνω τον υπολογιστή. Βρήκα μία περίεργη είδηση στο indy.gr σχετικά με τη Γάζα, που νομίζω αξίζει να την προσέξετε. Κλικ εδώ. Για την ορκομωσία Ομπάμα δεν θα πανηγυρίσω. Θα περιμένω να δω απτά δείγματα γραφής και μετά τα λέμε.

«Το πρωί έφαγαν ένα νέο παιδί μπροστά στα μάτια μας. Πήγαινε στο χωράφι του. Απέναντι Ισραηλινοί, υποτίθεται στην άλλη πλευρά των συνόρων. Τον φύτεψαν κανονικά. Δεν μπορούσε ούτε νοσοκομειακό να πλησιάσει. Ξαφνικά ένα ολόκληρο χωριό ξεσηκώθηκε. Τώρα τον πήραν και τον γυρνούν παντού. Είναι ο πρώτος νεκρός της εκεχειρίας: Αμφιβάλλω. Είμαι στην ανατολική πλευρά του Χαν Γιουνίς, 20 χιλμ. από το κέντρο της Γάζας».
Ηρθε με sms 12:20:47
Και έχει δίκιο, δεν είναι ο πρώτος, οι ειδήσεις μιλάνε για εύθραυστη εκεχειρία, ενώ η Καθημερινή γράφει μάλλον για τον ίδιο νεαρό. Η μονομερής εκεχειρία ξεκίνησε στις 2 τα ξημερώματα από το Ισραήλ. Μονομερής για να μη νομιμοποιήσει τη Χαμάς.

update: Δύο ακόμα κείμενα απευθείας από τη Γάζα από το antiweblog: Ανταπόκριση από τη μαρτυρική Γάζα, Τα πουλιά δεν πετούν στη Γάζα.
update2: Γάζα: η εσωτερική διαίρεση στο προσκήνιο

Λωρίδα της Γάζας, κάνετε κλικ πάνω στο χάρτη να τον δείτε λίγο μεγαλύτερο

Μία φίλη έχει κατέβει με αποστολή δημοσιογράφων και πολιτικών στη Λωρίδα της Γάζας. Εφτασαν χθες το απόγευμα εκεί και μου έστειλε μήνυμα στο κινητό ότι είναι καλά και «χαιρετισμούς από Παλαιστίνη». Μιλήσαμε και λίγο στο τηλέφωνο, αλλά κατά διαστήματα την έχανα, δεν την άκουγα καλά. «Εδώ μαζεύουν συνέχεια πτώματα» μου είπε και ότι την ώρα που μιλούσαμε οι Ισραηλινοί επιχειρούσαν με πυροβολικό.
Πήγαν στη Γάζα μέσω Αιγύπτου και από εκεί μέσω Ράφα. Χθες έγινε μία τρίωρη εκεχειρία και μπόρεσε να περάσει τα σύνορα η αποστολή, μερικοί γιατροί από διάφορες χώρες και κυρίως ανθρωπιστική βοήθεια που έστειλε η Βενεζουέλα 60 τόνων (αν θυμάμαι καλά), την οποία συνόδευε ο πρέσβης της Βενεζουέλας. Σημειωτέον ότι η Βενεζουέλα και η Βολιβία έχουν διακόψει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ λόγω της σφαγής στη Γάζα, ενώ χθες ή σήμερα νομίζω διέκοψε διπλωματικές σχέσεις και το Κατάρ από τις αραβικές χώρες.
Σήμερα που η φίλη κατάφερε να βρει υπολογιστή έλαβα το παρακάτω μήνυμα με email:

Loipon, tetio polemo den ehoyme janadei pote. Na xtipas toso aneleita mera nixta, apo aera kai edafos, opou goustareis.opoy esi nomizeis, pera apo kanones kai nomous polemou. H lorida tis gazas einai enas ateliotos ftvhooikismos me enamisi ekatomirio anthropous strimogmenous se mia zoni 50 xil mikous kai 8-10 xil platous. Paidia, paidia pantou,kai oi bombes na ppeftoun san ta stragalia. Simera sto Hani Younis, mesimeri bombardisan nekrotafio!! Otan den bombardizoun petoun ekeina ta diavolemena aeroplania pou kanoun thorubo kai pernun foto. Avrio pao sthn poli tis Gazas. Einai diskoli epiheirisi giati ta israilina tank ehun kopsi tin poli sta dio.Eki ua vro akres me internet kai ua su stilo reportaz. Insala…….Grapse mu ti thelis.

Το «μεταφράζω» σε ελληνική γραφή για να το διαβάσετε πιο εύκολα:

Λοιπόν, τέτοιο πόλεμο δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ. Να χτυπάς τόσο ανελέητα μέρα νύχτα, από αέρα και έδαφος, όπου γουστάρεις, όπου εσύ νομίζεις, πέρα από κανόνες και νόμους πολέμου. Η Λωρίδα της Γάζας είναι ένας ατελείωτος φτωχοοικισμός με ενάμιση εκατομμύριο ανθρώπους στριμωγμένους σε μία ζώνη 50 χιλιομέτρων μήκους και 8-10 χιλιόμετρα πλάτους. Παιδιά, παιδιά παντού, και οι βόμβες να πέφτουν σαν τα στραγάλια. Σήμερα στο Χαν Γιουνίς, μεσημέρι βομβάρδισαν νεκροταφείο! Οταν δεν βομβαρδίζουν πετούν εκείνα τα διαβολεμένα αεροπλάνα που κάνουν θόρυβο και παίρνουν φωτογραφίες. Αύριο πάω στην πόλη της Γάζας. Είναι δύσκολη επιχείρηση γιατί τα ισραηλινά τανκ έχουν κόψει την πόλη στα δύο. Εκεί θα βρω άκρες με ιντερνέτ και θα σου στείλω ρεπορτάζ. Ινσαλά… Γράψε μου τι θέλεις.

«According to the US Navy’s Military Sealift Command (MSC), the ship will transport 325 standard 20-foot containers of what has been called ‘ammunition’ from the Greek port of Astakos to the Israeli port of Ashdod on two separate trips in the second half of January» via Reuters

«Μέσω του λιμανιού του Αστακού (είναι στην Αιτωλοακαρνανία και είναι ιδιωτικό λιμάνι) θα μεταφερθούν 325 κοντέινερ με πυρομαχικά στο Ισραήλ, στο λιμάνι της πόλης Άσντοντ, μετά τα μέσα Ιανουαρίου». Αυτό έχει γραφτεί πλέον σε αρκετές ελληνικές εφημερίδες και όπου μπορείτε να φανταστείτε στο διαδίκτυο σε ελληνικά και ξένα σάιτ.

Την «είδηση» τη διάβασα πρώτη φορά από τον Κλέαρχο στο twitter και εκείνος στο presstv, που είναι ιρανικό κανάλι για το οποίο έχει γράψει σχετικά στη σελίδα του. Το presstv επικαλείται σαν πηγή το Reuters όπου βρήκα το άρθρο. Αλλά υπάρχει ένα μπέρδεμα σχετικά με το φορτίο. Το Reuters, αλλά και ελληνικές εφημερίδες και άλλα μέσα που αναφέρθηκαν στο θέμα, αναφέρονται σε προκήρυξη ναύλωσης της 31ης Δεκεμβρίου του 2008. Αυτή η προκήρυξη πράγματι αναφέρει μεταφορά του φορτίου μέσω του λιμανιού του Αστακού στην πόλη Άσντοντ (Ashdod) και αφορά όγκο φορτίου 325 κοντέινερ για μεταφορά σε δύο δόσεις (157 και 168 TEU’s).

Όμως έχει υπάρξει και προγενέστερη προκήρυξη ναύλωσης με ημερομηνία ανάθεσης της σύμβασης την 6η Δεκεμβρίου του 2008 (πρώτη δημοσίευση μάλλον στις 4 Δεκεμβρίου) πάλι από το αμερικάνικο πολεμικό ναυτικό. Αυτή η ναύλωση αφορά και πάλι πυρομαχικά και μεγαλύτερο όγκο φορτίου, αφού ζητείται πλοίο ελάχιστης χωρητικότητας 989 TEU’s. Η μεταφορά αναφέρεται ότι θα γίνει από τη Βόρεια Καρολίνα (στρατιωτικό λιμάνι) και πάλι στην πόλη Ashdod του Ισραήλ. (The ship hired by the MSC in December was for a much larger cargo of arms, tender documents showed. That stipulated a ship to be chartered for 42 days capable of carrying 989 standard 20-foot containers from Sunny Point, North Carolina to Ashdod). Σε αυτή τη ναύλωση δεν καταλαβαίνω τη λέξη redelivery που αναφέρεται για την πόλη Ashdod. Ενώ αναφέρεται το delivery για τη Βόρεια Καρολίνα.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα του Reuters αυτή η ναύλωση έχει ήδη γίνει πριν ξεκινήσουν οι επιθέσεις στη Γάζα στις 27 Δεκεμβρίου. Όμως αν οι 42 ημέρες που αναφέρονται στην προκήρυξη αφορούν τη διάρκεια του ταξιδιού (τα αγγλικά μου και δη εξειδικευμένα για ναυτιλία είναι φτωχά), ακόμα και αν είχε γίνει άμεσα κάποια προσφορά από γερμανική εταιρεία όπως γράφουν (The tender for the vessel follows the hiring of a commercial ship to carry a much larger consignment of ordnance in December from the United States to Israel ahead of air strikes in the Gaza Strip. A German shipping firm which won that tender confirmed the order when contacted by Reuters but declined to comment further) τα όπλα θα έφταναν να παραδοθούν στις 17 Ιανουαρίου και όχι νωρίτερα.

Οι ναυλώσεις είναι δύο, λοιπόν, μία από Βόρεια Καρολίνα προς Άσντοντ και άλλη μία από Αστακό προς Άσντοντ. Τι συμβαίνει τελικά; Και τα δύο φορτία αναφέρονται σε μεταφορά πυρομαχικών.
Μπορεί κάποιος να μας πει πώς θα μπορούσαμε να βρούμε τα ονόματα των πλοίων που ναυλώθηκαν; – αν τελικά ναυλώθηκαν. Πώς θα μπορούσαμε να το μάθουμε; Κάποιος που να έχει σχέση με brokers που κλείνουν τέτοιες συμφωνίες; Ή κάποιος να μας πει πώς και πού να ψάξουμε; Μπορούν στον Αστακό να μάθουν ποιο αμερικανικό πλοίο σταθμεύει εκεί και να μας πουν για να ψάξουμε αν είναι αυτό που ναυλώθηκε γι’ αυτή τη μεταφορά;

Πάντως σήμερα 13 Ιανουαρίου και ώρα 9:05 am (Αμερικής φαντάζομαι) υπάρχει ενημέρωση στη σελίδα του μειοδοτικού διαγωνισμού για τη ναύλωση του πλοίου που αφορούσε τα 325 κοντέινερ και η ένδειξη ότι «ακυρώθηκε προς το παρόν». Αν πάτε στο σύνδεσμο που έχω δώσει πριν υπάρξει η ακύρωση θα δείτε τις λεπτομέρειες του διαγωνισμού, ενώ εδώ έχουν αφαιρεθεί. Και υπάρχουν τροποποιήσεις και τις προηγούμενες ημέρες οι οποίες όμως δεν κατανοώ τι σημαίνουν. Χρειαζόμαστε έναν broker…

Τις παραπάνω ναυλώσεις τις έψαξα μέσω google αυτοσχεδιάζοντας ήδη από το Σάββατο το βράδυ, αλλά προέκυψε και η κατάληψη της ΕΣΗΕΑ και άφησα την έρευνα στη μέση για να κατέβω Ακαδημίας.
Στο μεταξύ ο Κούλογλου στο tvxs θέτει κάποια ερωτήματα σχετικά με το θέμα και μεταφέρει τους προβληματισμούς ειδικού Αμερικανού αναλυτή από δημοσίευμα στο globalresearch όπου γίνεται αναφορά σε σενάριο επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν.

Ο Αμερικανός αναλυτής επικαλείται τη μεταφορά όπλων 3.000 τόνων σαν επιχείρημα γι’ αυτό το σενάριο και θεωρεί μάλλον ότι είναι πολλά μόνο για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα. Πολλά όχι απλά ως όγκος, αλλά εικάζει το είδος των όπλων που μεταφέρονται λαμβάνοντας υπόψη το βάρος. Δεν ξέρω από πού υπολογίζει ότι είναι 3.000 τόνοι, αν κάποιος γνωρίζει πώς υπολογίζονται τα teu σε τόνους ας το προσθέσει σε σχόλιο. Πάντως όσο έγραφα αυτό το κείμενο αναρωτήθηκα μήπως η έντονη δημοσιοποίηση περί μεταφοράς των όπλων μέσω Αστακού στο Ισραήλ ήταν κίνηση αντιπερισπασμού όπως υποστηρίζει ο Γιώργος Δελαστίκ στο Έθνος.

Βρήκα στη σελίδα της magica ένα μπάνερ για τις απώλειες και των δύο πλευρών στη Γάζα και το τοποθέτησα κι εγώ στη μπάρα της σελίδας (τελικά δεν λειτουργεί στη μπάρα, χάνεται, δεν ξέρω για ποιο λόγο, οπότε το αφαίρεσα. Αν θέλετε να το χρησιμοποιήσετε πάτε εδώ να το βρείτε, ίσως στη δική σας σελίδα λειτουργήσει). Είναι ωμό, διότι μοιάζει σαν να παρακολουθούμε σκορ σε αγώνα μπάσκετ ή δεν ξέρω τι άλλο αθλητικό γεγονός, αλλά παράλληλα δείχνει και το άδικο… Σίγουρα η απώλεια ακόμα και μίας ζωής είναι σημαντική, αλλά γιατί οι ζωές των Ισραηλινών μετράνε περισσότερο από όσο των Παλαιστινίων; Άλλη αξία έχει η μία ζωή κι άλλη η άλλη, άνθρωποι δεν είναι και οι μεν και οι δε;

Κατά τα άλλα αργότερα λέω να καταγράψω τις εντυπώσεις από την κατάληψη της ΕΣΗΕΑ και τη συνέλευση που παρακολούθησα το Σάββατο. Είχα πει ότι θα το έκανα χθες, αλλά με καθήλωσε μία κρίση ημικρανίας και ήταν αδύνατον. Πάντως σε κανάλια, ραδιόφωνα κλπ ούτε φωνή, ούτε ακρόαση σχετικά με αυτή την κατάληψη. Λες και δεν έγινε ποτέ… Μόνο στο διαδίκτυο έχει κυκλοφορήσει κάπως η είδηση.

Κατέβηκα στη συνέλευση που έγινε στην ΕΣΗΕΑ, αλλά συνολικότερη περιγραφή εντυπώσεων θα γράψω αύριο, διότι αυτή τη στιγμή είμαι πτώμα και φοβάμαι ότι θα ξεχάσω πολλά να πω. Είχε πάντως ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αρχικά νόμιζα ότι θα συναντούσα εκεί πολλούς συνάδελφους και είχα αναρωτηθεί «ποιος φούρνος γκρέμισε»… Παρόλο δε που ήμουν ήδη ψόφια από κούραση ξεσηκώθηκα και βρήκα τα κουράγια μου και μόνο στην ιδέα ότι θα συμμετείχα σε ένα «ιστορικό» γεγονός. Διότι «ιστορικό γεγονός» θα ήταν αν είχε ξεκουνηθεί η πλειοψηφία των μελών της ΕΣΗΕΑ. Τελικά διαπίστωσα πως από συναδέλφους – μέλη ήταν κυριολεκτικά τρεις και ο κούκος και ότι την πρωτοβουλία είχαν πάρει οι «άλλοι» συνάδελφοι είτε έμμισθοί -αλλά μη μέλη – είτε συνάδελφοι που δουλεύουν με μπλοκάκι, ή άμισθοι και σπουδαστές Πανεπιστημιακών σχολών. Τώρα τι σημαίνει «άλλοι» συνάδελφοι και μέλη θα καταλάβετε εν καιρώ (διαβάστε δύο προγενέστερα κείμενα που είχα γράψει που ίσως σας δώσουν κάποια πληροφόρηση. Κλικ εδώ, εδώ και εδώ) και ελπίζω να κρατήσει αρκετά η κατάληψη ώστε να φωτισθούν όλες οι σκοτεινές πλευρές του «φαινομένου» ΕΣΗΕΑ… Προς το παρόν ανεβάζω και εδώ το πολιτικό κείμενο που συνόδευε την κατάληψη. Πριν κατέβω Ακαδημίας όπου είναι τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ανέβασα στη σελίδα μόνο την είδηση για την κατάληψη σε τρεις αράδες και σύνδεσμο προς το blog της πρωτοβουλίας, διότι βιαζόμουν. Ακολουθεί το κείμενο που εξηγεί τους λόγους της κατάληψης των γραφείων της ΕΣΗΕΑ και ο τίτλος του λειτουργεί και σαν σύνδεσμος προς το blog της κατάληψης όπου θα βρείτε αναρτημένα άλλα δύο επιπλέον ποστ που ανέβηκαν ενώ διεξαγόταν η συνέλευση και αύριο σας υπόσχομαι μία πλούσια αναφορά σε όσα συζητήθηκαν:

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ…

Οι χιλιάδες διαδηλωτές-τριες που πλημμύρισαν τους δρόμους πανελλαδικά την Παρασκευή 09/01 απέδειξαν ότι η φωτιά του Δεκέμβρη δεν σβήνει, ούτε από σφαίρες και βιτριόλι ενάντια σε αγωνιστές-τριες ούτε από την ιδεολογική τρομοκρατία που εξαπολύθηκε τις τελευταίες μέρες από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Γι’ αυτό η μόνη απάντηση του κράτους απέναντι στη νεολαία και τους εργαζόμενους ήταν γι’ άλλη μια φορά η ωμή καταστολή. Τα ΜΑΤ, έχοντας λυμένα τα χέρια τους από τις διαταγές των αφεντικών τους και την παρότρυνση των ΜΜΕ για μηδενική ανοχή, φιλοδώρησαν με χημικά, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις όποιον βρέθηκε απλώς στον δρόμο τους.
Όταν η κρατική καταστολή στρέφεται (όπως στις 09/01) ενάντια ακόμα και σε εργαζόμενους δημοσιογράφους, οπερατέρ, φωτορεπόρτερ, δικηγόρους, που στέκονται στον δρόμο χωρίς να παίρνουν το μέρος των δολοφόνων, γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι από τα εξεγερσιακά γεγονότα του τελευταίου διαστήματος έχει τεθεί ένα ζήτημα αξιοπρέπειας στον καθένα και στην καθεμία από εμάς που η επιβίωσή του/της εξαρτάται από τον μισθό. Έτσι και κάποιοι/ες που εργαζόμαστε στον χώρο των ΜΜΕ παίρνουμε θέση στο πλάι των αγωνιζόμενων. Τόσο με την άμεση συμμετοχή μας στον αγώνα ως εργαζομένων, όσο και με τη μάχη που δίνουμε στους εργασιακούς μας χώρους για να μην περάσει η άποψη της εργοδοσίας των ΜΜΕ γύρω από τα γεγονότα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την απόλυση του φωτορεπόρτερ Κώστα Τσιρώνη από την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» επειδή φωτογράφησε τους μπάτσους να σηκώνουν τα όπλα μια μέρα μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι τα ΜΜΕ ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους θα κάνουν ό,τι μπορούν για να γυρίσει ο κόσμος στα σπίτια του, το ξέρουμε άλλωστε καλύτερα γιατί δουλεύουμε σε αυτά. Όπως γνωρίζουμε επίσης ότι, για να παίρνει θέση ο κάθε Πρετεντέρης, ο κάθε Τράγκας, ο κάθε μεγαλοδημοσιογράφος υπέρ της κατάργησης του ασύλου και του διαχωρισμού των αγωνιζόμενων σε «κουκουλοφόρους» και «ειρηνικούς» διαδηλωτές, έχουν ανάγκη την καθημερινή σιωπή όλων μας.
Η θέση μας μαζί με τους εξεγερμένους προκύπτει και από την καθημερινή εκμετάλλευση που βιώνουμε στους χώρους εργασίας. Στη βιομηχανία των ΜΜΕ περισσεύουν όπως παντού οι ελαστικές/επισφαλείς εργασιακές σχέσεις, η άμισθη/ανασφάλιστη εργασία, η δουλειά με το κομμάτι, οι υπερωρίες και η εργοδοτική αυθαιρεσία. Το τελευταίο διάστημα, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, έχουν επίσης ενταθεί οι απολύσεις και η τρομοκρατία της απόλυσης.
Όπως όλοι οι εργαζόμενοι, βιώνουμε κι εμείς το ξεπούλημα και την κοροϊδία των συνδικαλοπατέρων. Η ΕΣΗΕΑ ως θεσμός στρέφεται ενάντια στους αγώνες των εργαζόμενων, είτε αφορούν στην αντίσταση απέναντι στην εργοδοσία, είτε στην επιτακτική ανάγκη για ξεπέρασμα των εσωτερικών διαχωρισμών και του κλαδικού κατακερματισμού, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο συνδικάτο τύπου. Η συντεχνία αυτή, λειτουργώντας άλλωστε ως εργοδοτικό σωματείο, αποτελεί το βασικό στήριγμα των αφεντικών στην προσπάθειά τους να μας διαχωρίσουν από την υπόλοιπη εργατική τάξη, με τελευταίο παράδειγμα τη μη συμμετοχή της στη γενική απεργία της Τετάρτης 10/12.
Για όλους αυτούς τους λόγους, μια πρωτοβουλία έμμισθων, μπλοκάκηδων, άνεργων, «μαύρων», άμισθων και φοιτητών στον χώρο των ΜΜΕ αποφασίσαμε να καταλάβουμε το κτίριο της ΕΣΗΕΑ για να βάλουμε μπροστά όλα αυτά που μας ενώνουν με την αγωνιζόμενη κοινωνία:
-Την αντιπληροφόρηση, σε αντίθεση με την ιδεολογική προπαγάνδα των αφεντικών μας στα ΜΜΕ
-Την άμεση δράση όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ, αυτοοργανωμένα, αμεσοδημοκρατικά και από τα κάτω, απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε.

- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΕΡΓΑΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ
- ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
- ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΘΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

Εγινε πριν λίγο κατάληψη στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ. Καλούν σε γενική συνέλευση στις 20:00. Φτιάξανε ήδη και blog. Το είδα στο twitter από Τσιμιτάκης και τώρα και στη σελίδα του.