oraelladas.gr

Τα συναισθήματα ανάμεικτα για την ιστορική εκλογή του Ομπάμα στη θέση του 44ου προέδρου των ΗΠΑ. Από τη μία ικανοποίηση γι’ αυτή την αλλαγή στο πώς η Αμερική βλέπει τον εαυτό της μέσα από την εκλογή ενός αφροαμερικανού στο ανώτατο αξίωμα, ικανοποίηση επίσης για το ρεκόρ συμμετοχής των αμερικανών στις εκλογές που είχε να σημειωθεί από το 1908. Ικανοποίηση επίσης για το ότι η πολιτική φαίνεται να ξανακερδίζει το ενδιαφέρον των αμερικανών πολιτών αρκετό καιρό μετά την κινητικότητα της δεκαετίας του ‘60 και της περίφημης φράσης του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ I have a dream.
Από την άλλη η εκλογή Ομπάμα περιέχει μία αντίφαση, από αυτές που στοιχειοθετούν την διαλεκτική της ζωής. Από τη μία δικαιώνει το «αμερικάνικο όνειρο» σύμφωνα με το οποίο για όλους είναι εφικτή μία ευκαιρία, ακόμα και για έναν έγχρωμο να εκλεγεί στο ανώτατο αξίωμα της χώρας. Από την άλλη αυτός ο έγχρωμος εκλέγεται ακριβώς τη στιγμή που το αμερικάνικο όνειρο φαίνεται να καταρρέει κάτω από το βάρος μίας διεθνούς οικονομικής κρίσης στην οποία κατά κύριο λόγο έχει παίξει ρόλο η αμερικάνικη πολιτική και το οικονομικό μοντέλο που έχει επιβάλει μέσω του παγκόσμιου ηγετικού ρόλου.
Είθισται οι εκλογές στις ΗΠΑ να αποτελούν ένα γεγονός παγκόσμιου ενδιαφέροντος μία και αυτή η χώρα παίζει ακόμα πολύ σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ισορροπία. Ειδικότερα αυτές οι εκλογές για την ανάδειξη του 44ου προέδρου των ΗΠΑ απασχόλησαν ακόμα πιο έντονα την παγκόσμια κοινή γνώμη και αυτή της ελληνικής διαδικτυακής κοινότητας που μερίδα της ξενύχτησε.
Το ενδεχόμενο εκλογής για πρώτη φορά έγχρωμου προέδρου στην αμερικανική ιστορία αποτελούσε προόκληση στο μυαλό όλων μας. Πολύ περισσότερο αποτελούσε πρόκληση για τους ίδιους τους αμερικανούς. Μία πρόκληση στην οποία ανταποκρίθηκαν θετικά, ιδιαίτερα οι νέοι, οι γυναίκες και οι μειονότητες όπως έδειξαν οι δημοσκοπήσεις.
Ωστόσο δεν ήταν τόσο το χρώμα του δέρματος του Ομπάμα που έπαιξε ρόλο στην εκλογή του, όσο η δυσαρέσκεια και η ανασφάλεια για την οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η αμερικάνικη οικονομία και αυτό φάνηκε επίσης στις δημοσκοπήσεις που έδειχναν ότι οι ψηφοφόροι προτίμησαν Ομπάμα ελπίζοντας σε μία καλύτερη οικονομική διαχείριση.
Τα δύσκολα για τον Ομπάμα αρχίζουν την επόμενη ημέρα της μετακόμισης στο Λευκό Οίκο. Στο νικητήριο λόγο (εδώ και σε βίντεο με ελληνική μετάφραση) ήταν ρεαλιστής και προσγειωμένος και κάλεσε όλους τους αμερικανούς να εργαστούν ενωμένοι για μία χώρα που θέλει να ξαναζήσει το «αμερικάνικο όνειρο».
Το ζήτημα είναι πόσο προσγειωμένοι είναι και όσοι επένδυσαν στο «όνειρο» που επικοινωνιακά επιχειρήθηκε να δειχθεί ότι αντιπροσώπευε ο Ομπάμα για όλα εκείνα τα συγκινημένα, χαμογελαστά, έκπληκτα και γεμάτα ελπίδες πρόσωπα και μάτια που τον παρακολούθησαν στην νικητήρια ομιλία του. Το στοίχημα του Ομπάμα θα είναι αν θα καταφέρει να δικαιώσει, έστω σε κάποιο βαθμό, όσους από τους συμπατριώτες του τον στήριξαν με εξαιρετικό πάθος και ελπίδα και πόσο θα συνεχίσουν να τον στηρίζουν στις περαιτέρω ρεαλιστικές επιλογές του.
Οσο για μας σαν χώρα οφείλουμε να υπερασπισθούμε τα συμφέροντά μας και να μην επενδύουμε σε φιλελληνικές θέσεις ή να λειτουργούμε με ηττοπάθεια βλέποντας ανθελληνισμό στις επιλογές προσώπων σε θέσεις κλειδιά της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Ο Ομπάμα είναι ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ και καμίας άλλης χώρας…, ας προσγειωθούμε…
Διαβάστε, εάν θέλετε και κάτι που είχα γράψει πριν τις εκλογές για την εβδομαδιαία εφημερίδα ΣΚΡΙΠ, αλλά με ένα λάθος που δεν ξέρω από τι αφηρημάδα ή τι κόλλημα του μυαλού μου προέκυψε και δεν το πρόσεξα ούτε κατά τη διόρθωση του κειμένου. Αναφέρω τον Ομπάμα σε δύο σημεία σαν τον πιθανό 49ο πρόεδρο, ενώ είναι ο 44ος. Και κάτι από τα «παραπολιτικά» των αμερικάνικων εκλογών για το χωριό του Ομπάμα στην Κένυα πάλι από το ΣΚΡΙΠ (άλλου συντάκτη, για να μην ευλογούμε μόνο τα γένια μας…), καθώς και τις περίεργες φιλίες του κυρίου Μακέιν… και κάτι ακόμα για τους «μαύρους Μακέιν»… Τέλος από το webz τέχνη που γεννήθηκε με την προεκλογική εκστρατεία του Ομπάμα και που τη βρήκα γοητευτική.