Πώς τελειώνει η ταινία;
Written by coolplatanos on Μαΐου 20, 2008 – 07:22 -Αν έχω ένα ζόρι για όταν θα πεθάνω είναι ότι θα χάσω τη συνέχεια του έργου. Αρκετές φορές βλέπω τη ζωή σαν ταινία που έχω περιέργεια και απορία για τη συνέχεια. Ομως το πιθανότερο είναι ότι δεν θα μάθω ποτέ από πού ήρθα, πού πάω και γιατί. Αλλά η μεγαλύτερη περιέργεια μου είναι πώς θα εξελιχθεί η ταινία όταν πια θα πάψω να παίζω και εγώ σε αυτήν. Ευτυχώς υπάρχουν και τα γηρατειά που είχα ακούσει κάποτε ότι είναι το ναρκωτικό της φύσης για το θάνατο. Αρχίζεις σταδιακά να μην έχεις πλέον απορίες για τη συνέχεια, χάνεις τις επαφές σου με το περιβάλλον και βυθίζεσαι στην ανυπαρξία χωρίς καλά – καλά να το καταλάβεις οπότε και ο φυσικός θάνατος καταλήγει να είναι μάλλον εύκολος. Αναρωτιέμαι όμως πως είναι για κάποιον όταν το έργο κόβεται απότομα. Σχετικά με αυτό όμως μάλλον εμείς που μένουμε πίσω αναρωτιόμαστε. Ο ίδιος το πιθανότερο είναι ότι δεν έχει πια απορίες. Τι με έπιασε πρωϊνιάτικα; Μπα, δεν είναι πρωϊνιάτικη η σκέψη, είναι χθεσινοχαραματιάτικη όταν σκεφτόμουν ότι πρέπει να ξυπνήσω στις 6:30. Φεύγωωωωωω!!!
Tags: αμπελοφιλοσοφίες, ζωή, θάνατος
Posted in oraelladas | 4 Comments »
Μαΐου 20th, 2008 at 12:21
Κουνίσου από τη θέση σου, λέει ο λαός.!
Μαΐου 20th, 2008 at 18:41
Γιατί καλέ; Είπα κάτι κακό; Ετσι και αλλιώς κάποια στιγμή θα πεθάνουμε, για ποιο λόγο να ξορκίζουμε αυτή την αλήθεια. Κοίτα, στα χωριά παλιά μαζί με τα άλλα προικιά υφαίνανε και το σάβανο… Στις πόλεις ο άνθρωπος εξόρισε το θάνατο που είναι το υποχρεωτικό δίπολο της ζωής
Μαΐου 20th, 2008 at 19:45
…αφου είναι το μόνο σίγουρο στην ζωή ,ο θάνατός,τι το συζητάμε;
Μαΐου 20th, 2008 at 20:34
Το συζητάμε όπως και όλα τα υπόλοιπα σίγουρα και μη σίγουρα. Βρε, συνέλθετε, δεν με έχουν πιάσει τα πεσσιμιστικά μου. Αντίθετα είμαι με την καλύτερη διάθεση που είχα ποτέ. Απλά έχω τεράστια περιέργεια για την ταινία…