Πολιτική του ποδαριού σε ταξί
Written by coolplatanos on Μαΐου 12, 2008 – 21:36 -
Η φωτογραφία είναι από το blog ενός μαθητή της Β’ Λυκείου που προβληματίζεται για το περιβάλλον και… περισσότερα στο blog του.
Είχαν ένα ραντεβού κάπου στο κέντρο. Πήρα ταξί διότι είχα αργήσει. Στην πορεία το ταξί πήρε και δεύτερο πελάτη. Με το που μπήκε μέσα ο τύπος έβγαλε το γυαλί ηλίου που φορούσε. Εκφραση προσώπου μάλλον ουδέτερη. Λιπόσαρκος, αλλά από τα πρόσωπα εκείνα που μοιάζουν να έχουν περίσσια νερού. Χωρίς να τον ρωτήσει ο ταρίφας άρχισε να λέει αγανακτισμένος ότι μέσα σε μία εβδομάδα πήρε τρεις κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα. Βαριόμουν να τον ακούω και συγκράτησα μόνο την αιτία για τη μία, αλλά όπως τον άκουγα μηχανικά είχα την αίσθηση ότι δικαίως της είχε φάει και τις τρεις. Η μία αφορούσε παρκάρισμα σε θέση για ανάπηρους, βγάλτε συμπέρασμα για τις υπόλοιπες… Κατά τα άλλα όμως ήταν αγανακτισμένος.
Ο ταξιτζής με τη σειρά του αφηγήθηκε μία δική του εμπειρία απέχουσα παρασάγγας από τη νοοτροπία του τυπικού νεοέλληνα. Ψιλιαζόμουν από το στυλ ομιλίας ότι ο ταρίφας είναι Αλβανός, αλλά χωρίς να το υπογράφω. Είπε ότι είχε μεταφέρει μία ανάπηρη στη Νέα Σμύρνη, η οποία του ζήτησε βοήθεια όταν κατέβηκε. Πάρκαρε παράνομα με αναμμένα αλάρμ και κατέβηκε να τη βοηθήσει ως την πόρτα της πολυκατοικίας ζητώντας από παρακείμενο ψιλικατζίδικο να ενημερώσουν τυχόν ελέγχοντες για ποιο λόγο είχε παρκάρει εκεί. Μέχρι να γυρίσει τον είχε γράψει η δημοτική αστυνομία και είδε και έπαθε να σβήσει την κλήση φτάνοντας μέχρι το δήμαρχο και εξηγώντας το λόγο της παράνομης στάθμευσης.
Στη συνέχεια ο νεοέλληνας χωρίς να σχολιάσει τη διήγηση του ταρίφα συνέχισε το δικό του χαβά. Είπε ότι πήγε και είδε το διάσημο μιούζικαλ Mama Mia στο θέατρο Badminton και αγόρασε αναμνηστικό κουκλάκι μάλλον για την κόρη του. Μίλησε και στο κινητό με κάποιον σχετικά με αυτό. Αφού ύμνησε την παράσταση και είπε στον ταρίφα ότι θα άξιζε να τη δει ξαφνικά πέρασε σε άλλο θέμα.
- Εγώ είμαι με το Σουφλιά υπέρ της πυρηνικής ενέργειας! Μας έχουν ζαλίσει τα αυτιά με τις ανεμογεννήτριες. Πάνε και στήνουν σε κάθε βουνοκορφή ένα κάρο από αυτές και διώχνουν τα πουλιά και τις ακούς βζουν, βζουν, βζουν σου παίρνουν τα αυτιά άμα περάσεις κοντά. Εχεις περάσει ποτέ από κοντά; ρωτάει εμφατικά τον ταρίφα. Σιγά που είναι για προστασία της φύσης, επειδή θέλει ο Κοπελούζος να πάρει τις επιδοτήσεις να κάνει επενδύσεις σε αιολικά πάρκα. Μας έχουν πρήξει αιολικά πάρκα και αιολικά πάρκα. Σιγά την ενέργεια που παράγουν! Πότε φυσάει για να παράγουν ενέργεια;
- Εγώ έχω βάλει μία, του λέει ο ταρίφας, και τροφοδοτώ όλο το σπίτι με ρεύμα. Για να μεταφέρω ρεύμα της ΔΕΗ εκεί που μένω θα μου κόστιζε πολύ, έτσι έλυσα το πρόβλημα.
- Καλά για μία και για το σπίτι σου, αλλά με όλα αυτά τα αιολικά πάρκα κάνουν περισσότερο κακό στο περιβάλλον από όσο θα έκανε η πυρηνική ενέργεια.
Από εκεί και μετά δεν τον άκουγα πια, έκανα τις δικές μου σκέψεις. Δεν ήταν σοβαρός να εμπιστεύεσαι τη γνώμη του, αλλά με προβλημάτισε. Πραγματικά δεν ξέρω τι συμφέροντα παίζονται με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ούτε με την πυρηνική ενέργεια έτσι που επανήλθε το θέμα τελευταία. Διάβαζα το θέμα στο Πολιτικό blog και κατόπιν σε άλλο ένα blog που έχει πληροφορίες, Γκράνμα λέγεται.
Παλαιότερα είχα έρθει σε αντιπαράθεση με μία κοπέλα από Ρόδο, την Ηλιαχτίδα που διατηρούσε blog και υποστήριζε ότι η πυρηνική ενέργεια είναι πλέον ασφαλής και ότι η ίδια γνώριζε τι έλεγε διότι είχε κάνει σπουδές πυρηνικής φυσικής και μεταπτυχιακό στη Γερμανία. Υπέρ της άποψης αυτής είναι και ο vagelford που έχει το blog Μαύρο όχι άλλο κάρβουνο και ο οποίος κάνει διδακτορικό στη φυσική. Τον εκτιμώ, θεωρώ ότι είναι έντιμος και ειλικρινής, αλλά δεν ξέρω πόσο έντιμοι και ειλικρινείς είναι όσοι τον πληροφορούν και τον εκπαιδεύουν.
Από την άλλη ο Δημήτρης Στέφωσης στο Sociothoughts είναι κάθετα αρνητικός στη χρήση πυρηνικής ενέργειας με τα δικά του επιχειρήματα. Ποιον να πιστέψω και τι στάση να κρατήσω για το θέμα, αν υποτεθεί ότι έπαιζε ρόλο η γνώμη μου; Πάντως και το επιχείρημα που προβάλει το blog Swell δεν στέκει. Το να λες δεν θα βάλω και μέσα στο σπίτι μου το πρόβλημα είναι αστείο με το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Αν δηλαδή από γύρω Τουρκία, Αλβανία εγκαταστήσουν ανάλογους σταθμούς παραγωγής τι θα κάνεις, θα υψώσεις σύνορα στα σωματίδια; Ή αν μολυνθεί η θάλασσα που σε χωρίζει με τη γείτονα θα βάλεις φράχτες; Ασε που και στην Ιαπωνία να υπάρχουν εργοστάσια τα σωματίδια ταξιδεύουν με τον αέρα και είναι αστείο να θεωρείς ότι προστατεύεσαι επειδή δεν έχεις εσύ εγκαταστημένη μονάδα. Οσο προστατευθήκαμε και με το Τσέρνομπιλ… Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα απόβλητα είναι αμελητέα με τη σύντηξη, κάποιοι λένε ότι αυτό είναι μύθος. Αντε βγάλε άκρη! Πάντως όλο και περισσότερο γίνεται φανερό μέσα από αυτά τα θέματα πόσο σημαντική είναι η διεθνής συνεργασία και συμφωνία για το τι μοντέλο ζωής και ανάπτυξης θέλουμε. Δεν υπάρχουν σύνορα… Τα σύνορα είναι απλά νοητικά κατασκευάσματα…
Νομίζω πως απάντηση στο ερώτημα προκύπτει μόνο αν καταλήξουμε στο τι είδος ζωής θέλουμε και με τι κόστος. Το επιχείρημα ότι αυξάνονται διαρκώς οι ανάγκες για ενέργεια είναι ένα ζήτημα που σηκώνει πολύ συζήτηση. Από τη μία δεν μπορείς να σταματήσεις την εξέλιξη από την άλλη όμως τι;
Αυτό που πραγματικά ελπίζω είναι κάποτε το ανθρώπινο σώμα να δημιουργήσει άμυνες και στην πυρηνική ενέργεια αφού τελικά έχει μπει θέλουμε δεν θέλουμε στη ζωή μας. Διότι βεβαίως, βεβαίως ο πλανήτης δεν έχει κανένα κίνδυνο από μόνος του, θα ξαναβρεί τον τρόπο να προχωρήσει η ζωή. Είναι δεδομένο ότι τα τομαράκια μας μάς απασχολούν και όχι η γη. Και είναι λογικό διότι αν δεν υπάρχουμε δεν νομίζω πως θα μας απασχολούσε τι συμβαίνει. Ωμό είναι αυτό που λέω, αλλά νομίζω και αληθινό.
Ακούγεται αστείο να λέω ότι ίσως κάποτε αναπτύξουμε αντοχές στην πυρηνική ενέργεια, αλλά δεν ξέρουμε αν με τα χρόνια δεν φτάσει να συμβεί και αυτό. Διότι δεν προσβάλλονται στον ίδιο βαθμό όλοι, κάποιοι επιβιώνουν, άρα δεν αποκλείεται.
Δυστυχώς η ζωή προχωρά, όσο και να μας κακοφαίνεται κατά πως λέει ο ποιητής και θέλει: νεκροί χιλιάδες να είναι στους τροχούς, θέλει και οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους. Η άνοιξη της ζωής δεν υπολογίζει απώλειες προκειμένου για την επιβίωση του είδους. Το αν είναι για την επιβίωση του είδους ή όχι η πυρηνική ενέργεια ειλικρινά δεν το ξέρω και δεν μπορώ να κρίνω. Συχνά νομίζω πως νομίζουμε ότι ελέγχουμε και προγραμματίζουμε τα πράγματα, ενώ μάλλον αυτά μας προγραμματίζουν… και μου βγαίνει να αντιδρώ σαν τον γέροντα Ινδό καθηγητή και την γηραιά κυρία Μουρ στην ταινία Το Πέρασμα στην Ινδία… Οποιος την έχει δει θα καταλάβει τι εννοώ. Υπάρχει και το βιβλίο πριν την ταινία φυσικά.
Tags: ανανεώσιμες πηγές, πυρηνική ενέργεια
Posted in oraelladas | 18 Comments »
Μαΐου 12th, 2008 at 23:07
Coolplatanos, ούτε έντιμος είμαι, ούτε ειλικρινής και όταν επιχειρηματολογώ για κάτι δεν λέω ότι κάνω διδακτορικό στη φυσική και η φίλη σου άστοχα το επικαλέστηκε ως επιχείρημα (τα ίδια λέει και ο Λιακόπουλος). Δεν θέλω να με πιστέψεις, αφού σε τελική ανάλυση μπορεί να κάνω και λάθος και να κοροϊδεύω τον εαυτό μου (που είναι και το ευκολότερό μου θύμα όπως λέει και ο Feynman). Ούτε τους δασκάλους μου πρέπει να εμπιστευτείς, αφού και εγώ τους αμφισβητώ (και το ξέρεις και αυτό).
Το ζητούμενο είναι προκειμένου να έχει κάποιος σοβαρή και χρήσιμη άποψη πάνω στο θέμα, να έχει καταλάβει τι γίνεται. Για να καταλάβεις λοιπόν, αυτός που θα προσπαθήσει να σου εξηγήσει, πρέπει να σε σεβαστεί. Πρέπει να σου τα πει όλα και όχι μόνο όσα αυτός θεωρεί σημαντικά ή όσα θεωρεί ότι μπορείς να κατανοήσεις.
Σίγουρα δεν μπορεί να σου τα πει όλα ένας και να σου τα πει μαζεμένα, αλλά ότι και να σου πει πρέπει να είναι σ’ αυτό το πνεύμα.
Οτιδήποτε άλλο είναι πρακτικά άχρηστη πληροφορία γιατί τελικά δεν θα έχεις καταλάβει την ουσία και όταν τα δεδομένα θα αλλάξουν, δεν θα μπορείς να προσαρμοστείς.
Θέλω να πιστεύω (ή έστω κοροϊδεύω τον εαυτό μου ότι) τουλάχιστον όταν προσπαθώ να εξηγήσω κάτι το κάνω στο βαθμό που μπορώ all the way. Αν κάτι δεν το καταλαβαίνω, δεν μπορώ να το εξηγήσω και όταν δεν μπορώ να το εξηγήσω δεν καταφεύγω σε κόλπα εντυπωσιασμού.
Τα παραπάνω λοιπόν, που θεωρώ ότι είναι ο στοιχειώδης σεβασμός που πρέπει να σου δείξει ο άλλος, δεν τα βλέπω σε τέτοιες αντιπαραθέσεις. Σύμφωνα με αυτά που καταλαβαίνω λοιπόν και όχι αυτά που μου έχουν πει, κρίνω ότι υπάρχει θετική πλευρά στην πυρηνική ενέργεια υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις και δεν με πείθουν πυροτεχνήματα που εμφανίζονται στον τύπο και είναι για fast food κατανάλωση.
Το ερώτημα λοιπόν για τον καθένα είναι: Πόσο καλά καταλαβαίνει τα της πυρηνικής ενέργειας;
Μαΐου 12th, 2008 at 23:34
…Και η απάντηση είναι ότι εγώ τουλάχιστον και φαντάζομαι και όλοι όσοι δεν έχουν σπουδάσει πυρηνική φυσική την καταλαβαίνω ελάχιστα. Οσο και να μου εξηγήσει κάποιος περί σχάσης και σύντηξης είναι μάλλον απίθανο να κατανοήσω όσα κατανοεί ένας ειδικός που έχει τριφτεί με το θέμα και έχει δουλέψει πάνω σε αυτό. Αρα απομένει να εμπιστευθώ την εντιμότητα κάποιων και τίποτα παραπάνω. Δεν είναι δυνατόν vagelford να γνωρίζουν όλοι εξίσου καλά όλα τα θέματα. Ειλικρινά σηκώνω ψηλά τα χέρια για το θέμα και το εναποθέτω στους ειδικούς. Θα κοροϊδέψω τον εαυτό μου αν ισχυριστώ ότι μπορώ να έχω άποψη. Και φυσικά και έχει σημασία αν κάνεις διδακτορικό στη φυσική. Εχει ίδια βαρύτητα η δική μου άποψη που είμαι άσχετη με φυσική και την ίδια η δική σου για κάτι που αφορά φυσικές επιστήμες; Μην τρελαθούμε!
Μαΐου 12th, 2008 at 23:41
Το μόνο που θυμάμαι να έχω μάθει περί πυρηνικής ενέργειας στο σχολείο είναι ένα προπαγανδιστικό αμερικάνικο φιλμάκι που μας έδειχναν συχνά στο μάθημα της φυσικής με τις περίφημες μπίλιες του μπιλιάρδου που απεικόνιζαν υποτίθεται τα άτομα αν θυμάμαι καλά. Από εκεί και μετά ήταν όλο μία υμνολογία στο τι καλά θα φέρει η πυρηνική ενέργεια. Σε δεύτερη φάση παρακολουθούσα παλιά στο Περισκόπιο της Επιστήμης κάποια άρθρα και η εικόνα που είχα αποκομίσει ήταν πως πρόκειται για επικίνδυνη ιστορία που τα καλά της μηδενίζονταν από τα αρνητικά της. Αυτό μιλάμε πριν 20ετία σχεδόν. Τελευταία δεν έχω παρακολουθήσει σχετική αρθρογραφία, αλλά και να την παρακολουθήσω αναγκαστικά θα βγάλω τα συμπεράσματα του μη ειδικού. Πώς μπορώ να καταλάβω αν κάποιος μου τα λέει όλα και δεν μου κρύβει κάτι; Εχω στοιχεία που να με βοηθάνε; Οχι, διότι απλά είμαι άσχετη και μπορεί ο καθένας να μου πιπιλίσει το μυαλό όπως θέλει. Εξού και η δική σου εντιμότητα που επικαλέσθηκα.
Μαΐου 13th, 2008 at 00:00
Λες π.χ. στο άρθρο σου:
Σαν διατύπωση το κατανοώ, σαν πράξη δεν έχω ιδέα εάν έχεις δίκιο
Λες επίσης σε προηγούμενο άρθρο σου:
Πάλι κατανοώ τη διατύπωση, αλλά τίποτα από πρακτική εφαρμογή. Είναι ανάλογα αν σου μίλαγα εγώ για το πώς δουλεύει μία εφημερίδα. Αναγκαστικά όφειλες να με εμπιστευτείς ή όχι από τη στιγμή που δεν θα είχες ζήσει τη διαδικασία παραγωγής και τα πρακτικά προβλήματα που θα σου έδειχναν πόσο επικίνδυνες μπορεί να είναι ή όχι οι εφημερίδες για το κοινό που τις διαβάζει…
Μαΐου 13th, 2008 at 00:21
Λες επίσης:
Μπορώ να τα ελέγξω αυτά; Φυσικά και όχι. Μπορώ μόνο να θεωρώ σοβαρή την άποψη σου επειδή σε ξέρω σαν σοβαρό άνθρωπο ή επειδή συμφωνώ με τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας και βρίσκω θετικό ότι εσύ την υποστηρίζεις αν ήμουν ο Στάθης Χαϊκάλης. Διότι καλά και ωραία όλα αυτά περί παθητικής ασφαλείας, αλλά πήγαινε πέστο αυτό σε όσους είχαν πρόβλημα μετά το Τσέρνομπιλ. Λες ψυχολογικό το φόβο. Είναι πράγματι, αλλά αν σου είχε γεννηθεί ένα παιδί με κομμένα χέρια αυτό τον ψυχολογικό παράγοντα θα τον βίωνες διαφορετικά από το πώς τον βιώνεις τώρα. Οπως κι εγώ μπορώ να λέω με άνεση ότι θέλει «νεκρούς χιλιάδες» η άνοιξη…, όσο δεν είμαι εγώ ο νεκρός… Ή μπορεί να το λέω με άνεση και όταν θα κινδυνεύω να είμαι ο νεκρός διότι έχω μία άλλη φιλοσοφία ζωής, αλλά δεν είναι τόσο απλό να πεισθεί ο άνθρωπος που και έπαθε και είδε όσους έπαθαν και δεν γνωρίζει και δεν μπορεί να γνωρίζει. Εσένα σου φαίνονται αυτονόητα όσα υποστηρίζεις. Δεν είναι καθόλου αυτονόητα για μένα που δεν έχω κάνει ανάλογες σπουδές. Δεν είναι αυτονόητα πολύ περισσότερο για όσους δεν ξέρουν καν τι είναι η πυρηνική ενέργεια και είναι ΛΟΓΙΚΟΤΑΤΟ να την βλέπουν ως μπαμπούλα. Πραγματικά εξακολουθώ να μην μπορώ να πάρω θέση για το θέμα. Απλά φτάνω και λέω κάποια στιγμή: Σκασίλα μου! Δεν πάνε να αποφασίσουν ό,τι θέλουν. Δεν θέλω να σώσω κανέναν, ούτε εμένα, ούτε τους άλλους. Δεν θέλω να σώσω κανέναν ούτε από την έλλειψη ενέργειας, ούτε από την περιβαλλοντική καταστροφή, ούτε τη γη, ούτε τίποτα. Δεν το ελέγχω το θέμα. Αναγκαστικά όπως και σε άλλες εποχές είμαι η πλέμπα και υπάρχουν ιερατεία που αποφασίζουν. Αν ανήκα στο ιερατείο θα είχα ηθικό δίλημμα τι να αποφασίσω εφόσον θα γνώριζα συν και πλην και θα έπρεπε να κρίνω αν οι απώλειες είναι περισσότερες από το κέρδος. Αλλά αυτά τα ζητήματα δεν απαντιώνται έτσι μπαμ και κάτω. Αναλύεις τι θεωρείς απώλεια και τι κέρδος. Εδώ μιλάμε για κέρδος σε ρύπους φαινομένου θερμοκηπίου και ελάχιστους κινδύνους ατυχήματος. Ναι, αλλά αν συμβεί κανείς δεν γράφει τις επιπτώσεις. Το θεωρεί εκ των προτέρων δεδομένο ότι δεν θα συμβεί επειδή οι πιθανότητες είναι λίγες.
Τέλος ένας σχολιαστής σου αναφέρει:
Tελικά ποια είναι η ασφαλέστερη μέθοδος της σχάσης ή της σύντηξης; Διότι από όσα διάβασα στο Γκράνμα κατάλαβα ότι η σύντηξη είναι η ασφαλέστερη. Κατάλαβα σωστά; Ορίστε, αυτό το απλό δεν μπορώ να συγκρατήσω και να ξεχωρίσω πόσο περισσότερο πιο σύνθετους όρους. Αν όμως είναι η σύντηξη τι λέει εκείνος για 150 αντιδραστήρες νέας γενιάς, ενώ προηγούμενα αναφέρεται στη σχάση; Αρα σκατούλες τα περί ασφάλειας;
Μαΐου 13th, 2008 at 00:28
Κοίταξε, έχεις δίκαιο. Δεν είναι εύκολο.
Συγκεκριμένα τώρα, το πρώτο κομμάτι που παραθέτεις είναι από κείμενο που είχε ως στόχο απλά να παρουσιάσει επιγραμματικά κάποια στοιχεία που έρχονται σε αντίθεση με την φιλολογία των ημερών, ενώ το δεύτερο κομμάτι σίγουρα θα έλεγε περισσότερα άμα είχε και ένα σχήμα. Δεν είναι καλές επιλογές για να μάθει κάποιος από το μηδέν.
Από εκεί και πέρα, αφού δεν έχεις πεισθεί και δεν έχεις καταλάβει, πρέπει να το ψάξεις παραπάνω και να ρωτήσεις μέχρι να καταλάβεις. Φυσικά όλα αυτά θα τα κάνεις επειδή σε ενδιαφέρει, γιατί αν δεν σε ενδιαφέρει δεν το συζητάμε καθόλου αφού είναι μεγάλος κόπος. Πολλοί περνάνε μια ζωή για να καταλάβουν κάτι.
Για το πρακτικό της υπόθεσης πάντως, θα μπορούσες να μάθεις κάποια πραγματάκια βλέποντας τα video με τις διαλέξεις από το πρώτο κείμενο που είχα γράψει για την πυρηνική ενέργεια.
Μαΐου 13th, 2008 at 00:43
vagelford αν είναι στα αγγλικά λίγο δύσκολο να καταλάβω. Θα δω σε τι γλώσσα είναι και ανάλογα θα πράξω. Πάντως να σου πω: Η αλήθεια είναι ότι μόνο μερικές φορές από περιέργεια ψάχνω και όχι γιατί με ενδιαφέρει αληθινά. Μου μένουν άλλα 10 ή 20 χρόνια ζωής; Δεν ξέρω αν θέλω να τα ξοδέψω για να μάθω περί πυρηνικής ενέργειας. Η φιλοσοφία μου είναι λίγο παράξενη, διότι θυμώνω όταν δεν καταλαβαίνω και εκεί προτιμώ να την κάνω για άλλες πολιτείες… Φαντάζομαι ανάλογα λειτουργούν και αρκετοί άλλοι άνθρωποι. Στην τελική έτσι και αλλιώς θα πεθάνω, αν πεθάνω από πυρηνική ενέργεια, από καρδιά, από καρκίνο ή από γρίππη με απασχολεί ελάχιστα. Μόνο τον πόνο φοβάμαι, τίποτα άλλο… Οι υπόλοιποι συνάνθρωποι μου φαντάζομαι ότι φροντίζουν εαυτούς και δεν αναμένουν να τους σώσω εγώ… Επομένως παιχνίδι και κουβέντα να γίνεται… Κάποιοι που ενδιαφέρονται όμως πιο σοβαρά τους ανοίγουν ίσως πόρτες να το ψάξουν.
Μαΐου 13th, 2008 at 00:45
Δεν το είχα δει το τελευταίο, αλλά σχεδόν απάντησα.
Θα πω όμως κάτι για το ψυχολογικό. Δεν λέει κανένας ότι είναι εύκολο να ξεπεραστεί το ψυχολογικό, αλλά ξεπερνιέται. Αν αυτό το δίλλημα υπάρχει για τους Ουκρανούς, εμείς δεν θα έπρεπε να το έχουμε. Και πέρα από αυτό, δεν μπορείς να ζεις τη ζωή σου οδηγημένος από φοβίες. Οι Ιάπωνες το ξεπεράσανε γιατί έπρεπε να ζήσουν. Το ίδιο και οι Ουκρανοί. Αυτή τη στιγμή στο Τσέρνομπιλ αναπτύσσεται ο ράδιο-τουρισμός (δικός μου ο όρος, το είδα στην τηλεόραση πρόσφατα) όπου πάει και ξεναγείται κόσμος στην πόλη φάντασμα από τη ραδιενέργεια. Σίγουρα δεν ήξεραν, αλλά τελικά πρέπει να έμαθαν γιατί έπρεπε να ζήσουν.
Μαΐου 13th, 2008 at 00:54
Φαίνεται ίσως επιπόλαια η στάση μου, αλλά νομίζω ήδη έχουμε πάρα πολλά να μας αγχώνουν για να προσθέσω σαν άγχος και το να καταλάβω αν είναι για καλό ή για κακό η πυρηνική ενέργεια. Εδώ δεν είχα την ευκαιρία να αποφασίσω αν ήταν για καλό ή για κακό το να γεννηθώ… Αλλοι αποφάσισαν για μένα… Ε, ας αποφασίσουν και τα υπόλοιπα… όσοι έχουν την γνώση. Αναγκαστικά θα τους εμπιστευθώ…
Μαΐου 13th, 2008 at 01:09
«Το εμείς δεν θα έπρεπε να το έχουμε» πες στο στην αδελφή γνωστής μου που γέννησε την επόμενη χρονιά του ατυχήματος παιδί με κομμένες και τις δύο παλάμες… Πες το σε όσες εγκύους έκαναν έκτρωση από το φόβο μη γεννήσουν παιδιά με προβλήματα. Δεν ξέρω βρε συ vagelford, δεν είναι τόσο απλό. Λέω προς το τέλος του κειμένου μου ότι προκειμένου για την επιβίωση του είδους αναγκαστικά δέχεσαι και τις απώλειες και προχωράς στη ζωή, αλλά είναι για την επιβίωση του είδους η λύση της πυρηνικής ενέργειας; Εκεί είναι το ερώτημα μου. Δηλαδή εξετάσαμε σίγουρα όλες τις άλλες λύσεις και καταλήξαμε εκεί ή απλά είναι άλλο ένα επιχειρηματικό ενδιαφέρον που ελάχιστα ασχολείται με τα του ανθρώπινου είδους και βλέπει το εδώ και τώρα και μόνο; Ε, όταν δεν έχω απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα νιώθω ηλίθια και παραιτούμαι και είμαι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Δεν περιμένω απάντηση από σένα. Διάβασα και την παρουσίαση του Γκρανμα που είναι αρκετά σαφής, αλλά από κάτω βρήκα ενστάσεις στα σχόλια από άλλους που φαινόταν επίσης να γνωρίζουν τι λένε. Πώς στο καλό να βγάλω άκρη εγώ ο απλός και άσχετος περί τις ειδικές γνώσεις της φυσικής, μηχανολογίας και τεχνολογίας.
Μαΐου 13th, 2008 at 01:30
Τώρα θυμήθηκα ότι στο προπαγανδιστικό αμερικάνικο φιλμάκι της εποχής εκείνης έδειχναν και φυτά που υποτίθεται θα είχε επίδραση η πυρηνική ενέργεια και θα γίνονταν γιγάντια και θα λυνόταν έτσι και το επισιτιστικό πρόβλημα. Αντίστοιχο παραμύθι υπήρχε από πλευράς ΕΣΣΔ με βιβλίο του 1968 νομίζω ή και παλαιότερο όπου περιέγραφαν αποικία στη σελήνη και τον τρόπο που θα γινόταν με ειδικούς θαλάμους κλπ. Τώρα ούτε φωνή ούτε ακρόαση περί σελήνης. Ολο ετοιμάζονται τουριστικά ταξίδια για εκεί και όλο στην ετοιμασία βρίσκονται. Τώρα βρισκόμαστε στην εποχή του Αρη; Καλά. Πάντως ευτυχώς που δεν αποφασίζουμε τελείως μόνοι μας για όλα… Δεν αποκλείω ότι θα έρθει εποχή που η πυρηνική ενέργεια θα είναι απόλυτα ασφαλής, αλλά τότε θα έχουν βρεθεί και τόσα άλλα που δεν ξέρω αν θα τη χρειαζόμαστε καν…
Μαΐου 20th, 2008 at 16:49
Βρε βρε μικρός που είναι ο κόσμος!!! Εγώ είμαι ο «νεοέλληνας» που έτυχε να συνταξιδεύεις στο ταξί χαχα
Και επειδή έχεις πρόβλημα ακοής μάλλον δεν πάρκαρα σε θέση αναπήρου αλλά σε ράμπα σε πεζοδρόμιο που όλοι παρκάρουν (να σημειώσω πως υπηρχαν και δύο στη γωνία σε απόσταση 1,5 μέτρου και η άλλη ήταν ελεύθερη) αυτός ο λόγος τυπικά ήταν σωστός που με έγραψαν τους άλλους δύο σε αφήνω να τους θυμηθείς εσύ. Αν και πολύ αμφιβάλλω η μνήμη σου είναι επιλεκτική.
Παρότι «μη σοβαρός» κατ’ εσέ χαίρομαι που σε προβλημάτισάν οι «μη σοβαρές» μου επιφυλάξεις για τη βιομηχανοποίηση της ελληνικής υπαίθρου.
Στα άλλα περί πυρηνικής ενέργειας ψάξε στο δίκτυο υπάρχουν σελίδες να ενημερωθείς. Ένα μόνο θα σου πω μια και περιμένεις να γίνει απόλυτα ασφαλής η πυρηνική ενέργεια. Όχι δεν θα γίνει αλλά οι πιθανότητες να πεθάνεις από τέτοιο ατύχημα είναι εκατομμύρια φορές μικρότερη από το να σκοτωθείς σε τροχαίο πηγαίνοντας με ταξί στα ραντεβού σου και ακούγοντας τους νεοέλληνες που υποστηρίζουν την μόνη πραγματική λύση για να έχει άφθονη και καθαρή ενέργεια η χώρα. Οκ κύριε «σοβαρέ»;
ΥΓ Παρεμπιπτόντως τράβα δες το mamma mia (δεν ξέρω αν το παίζει ακόμα) αντί να χαζολογάς με στο δίκτυο. Άσε την ενασχόληση στους νεοέλληνες!
Μαΐου 20th, 2008 at 16:51
Σόρρυ τώρα θυμήθηκα είσαι γυναίκα.. Κυρία όπου κύριος στο προηγούμενο σχόλιό μου.
Μαΐου 20th, 2008 at 17:46
O κόσμος και δη της Αθήνας είναι πράγματι πολύ μικρός. Σε είδα και άλλη μέρα τυχαία κέντρο! Δεν έχω πρόβλημα ακοής, ούτε επιλεκτικής ακοής, απλά είχα τα δικά μου άγχη και δεν με ενδιέφερε να ακούσω για ποιους λόγους πήρες κλήση. Τυχαίνει να μην διαθέτω αυτοκίνητο και να μην συγκρατώ καν μάρκες πόσο περισσότερο για ποιο λόγο πήρε κλήση κάποιος άγνωστος μου. Αποτέλεσες απλά αφορμή να θίξω το θέμα της πυρηνικής ενέργειας, δεν με απασχολούσε η δική σου άποψη έται και αλλιώς.
Στο διαδίκτυο δεν χαζολογάω καθόλου και δεν νομίζω ότι θα χάσω και το γεγονός του αιώνα εάν δεν δω το Mama mia.
Μη σου κακοφαίνεται το πώς σε χαρακτηρίζω, μου ήσουν άγνωστος και αφορμή για να γραφτεί αυτό το ποστ και όχι πρόσωπο για ουσιαστική ανάλυση. Κι εσύ αν έγραφες θα με χαρακτήριζες ανάλογα πώς θα με είχες εισπράξει με την πρώτη ματιά, άρα δεν θα λάμβανα προσωπικά τους χαρακτηρισμούς που θα μου απέδιδες, εκτός και εάν προβληματιζόμουν πόσο με αφορούν…
Τώρα όσο για την ουσία της ιστορίας για την πυρηνική ενέργεια προσωπικά προβληματίζομαι και δεν είμαι τόσο σίγουρη όσο είσαι εσύ από τη στιγμή που δεν γνωρίζω το θέμα άμεσα παρά μόνο από πληροφορίες που μπορώ να εισπράξω από άλλους. Ή θα πρέπει να εμπιστευτώ κάποιους ή να παραμείνω καχύποπτη. Και το πρόβλημα δεν είναι πόσες πιθανότητες έχω να πεθάνω από πυρηνικό ατύχημα, αλλά τι επιπτώσεις θα έχουν πιθανά απόβλητα και λιγότερο ένα ατύχημα σε αρκετές γενιές μετά. Εσύ μπορείς να αποφασίζεις πολύ εύκολα, εγώ όχι ακόμα και όταν ενημερώνομαι, εφόσον δεν είμαι ειδική για να μπορώ να ελέγξω τις πληροφορίες.
Μαΐου 20th, 2008 at 23:10
Τα πυρηνικά απόβλητα από ένα εργοστάσιο ισχύος ενα μεγαβάτ είναι 1 (ολογράφως ένα) κυβικό μέτρο το χρόνο μετά από επεξεργασία και είκοσι χωρίς αυτήν. Μικρά σε όγκο και περιορίσιμα. Συνέκρινέ το με τα εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα και τέφρας που εκπέμπουν στο περιβάλλον τα θερμοηλεκτρικά μαζί με την όξινη βροχή που καίει δάση και τη… ραδιενέργεια από τα ραδιενεργά στοιχεία που υπάρχουν στους γαιάνθρακες και θα βγάλεις τα συμπεράσματά σου αγαπητή φίλη. Δεν λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις ψευδοικολογικές και καλά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας… Αυτές είναι πηγές επιδοτήσεων όχι ενέργειας. Καλό θα ήταν να θυμόσουν και πόσες εκατοντάδες χιλιόμετρα βουνοκορφών πρέπει να σφαγιαστούν για να πάρεις όσο δίνει ένα συμβατικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αν τύχει και φυσάει φυσικά. Επίσης να θυμηθείς πως είπα στον ταξιτζή πως οι οικιακές εγκαταστάσεις όπως η δική του δεν επιδοτούνται… Ίσως βοήθησα να θυμηθείς και μερικά πράγματα ακόμα…
Μαΐου 20th, 2008 at 23:11
ΥΓ Όσο για τις κλήσεις παρότι δεν έχεις αυτοκίνητο και δεν θυμάσαι το γιατί έβγαλες και απόφαση πάραυτα!
Μαΐου 20th, 2008 at 23:26
Ο,τι και να μου πεις δεν είναι η κατάλληλη να αποφασίσω και εξακολουθώ να είμαι επιφυλακτική σαν πολίτης. Διάβασε την παραπομπή στον Γκρανμα που κάνω που είναι υπέρ της χρήσης πυρηνικής ενέργειας μάλλον, αλλά που στο διάλογο στα σχόλια αναφύονται αντιφάσεις… ως προς τα απόβλητα αν θυμάμαι καλά. Μετά το να χρησιμοποιήσουμε εμείς πυρηνική ενέργεια δεν σημαίνει ότι αύριο κιόλας όλες οι εκπομπές διοδειδίου του άνθρακα θα πάψουν να εκλύονται στον πλανήτη και το ξέρεις πολύ καλά αυτό. Αρα από το συνολικότερο φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν απαλλασσόμαστε. Για να σου πω την πικρή αλήθεια: Κανέναν δεν εμπιστεύομαι. Ολα είναι για επιδοτήσεις και φράγκα εντέλει. Αλλά στην τελική προσωπικά αδιάφορο μου είναι. Θα ζήσω άλλα 10, άντε το πολύ 20 χρόνια; Τι θα πάθω; Παιδιά δικά μου δεν έχω για να αγωνιώ για το μέλλον τους. Εσείς που έχετε όμως μου φαίνεται τρομακτικό να προδικάζετε με τόση ευκολία το μέλλον τους.
Μαΐου 20th, 2008 at 23:30
Οσο για τις κλήσεις θυμάμαι αναφορά σε ανάπηρο διότι μου έκανε εντύπωση που το θεωρούσες άδικο. Τα άλλα δεν τα συγκράτησα διότι δεν με εντυπωσίασαν και δεν με ενδιαφέρουν στην τελική. Οπως σου ξανάπα το ερέθισμα ήταν η αναφορά στην πυρηνική ενέργεια που με είχε προβληματίσει ήδη τις προηγούμενες ημέρες και σε «χρησιμοποίησα» ως «ήρωα» της αφήγησης για να φτάσω στο θέμα που ήθελα. Μην ψάχνεις να βρεις την πραγματική σου εικόνα στο κείμενο. Είσαι απλά ένα πρόσωπο που έδωσε το ερέθισμα να φτιάξω ένα «σκίτσο νεοέλληνα». Το τι είσαι πραγματικά ούτε που το ξέρω, ούτε με αφορά άμεσα.