oraelladas.gr

Οι αναγνώστες που μου στέλνουν ηλεκτρονικά κάποιες ειδήσεις παρακαλώ να κάνουν λίγη υπομονή. Αργώ να δημοσιεύσω κάποια θέματα διότι από τη μία προσπαθώ να τηρώ μία σειρά προτεραιότητας σε όσα λαμβάνω, από την άλλη να προλαβαίνω και ό,τι επίκαιρο προκύπτει και μπορεί να έχει μία συνέχεια στη σελίδα. Τέλος είμαι μόνη μου, δεν έχω κάποιον να με βοηθά είτε σε αναζήτηση υλικού για τα θέματα, είτε σε γράψιμο, είτε στο να τα επιμεληθώ και να ανεβάσω όσα λαμβάνω, ενώ παράλληλα πρέπει να τρέχω για τα της επιβίωσης… Λίγη κατανόηση παρακαλώ Να γιατί δεν θέλω να επιτύχει γρήγορα η σελίδα, μετά θα με κυνηγάνε τα μηνύματα και θα τρέχω πίσω τους… Πρέπει να βρω συνεργάτη μου φαίνεται και να τον εκπαιδεύσω να αναλάβει ένα μέρος της δουλειάς. Αλλά ποιος άλλος τρελός θα είναι τόσο ψείρας και στο τσάμπα; Διότι είμαι και περίεργη. Θέλω να βγαίνουν τα θέματα προσεγμένα και όχι άρπα κόλλα, αν και ορισμένα τελευταία δεν με ικανοποίησαν. Εχω κουραστεί ομολογώ και δεν προλαβαίνω να τα ψειρίζω όσο θέλω. Να είχε περισσότερες ώρες το 24ωρο!

Τα δύο παιδιά ΑΜΕΑ. Κωνσταντίνα Γκαράτσα και Βαγγέλης Καρέλης, για τα οποία είχα γράψει παλαιότερα ότι αναζητάνε χορηγό για να συμμετάσχουν στους παραολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου βρίσκονται στη Γερμανία σε αγώνα και είναι ένα βήμα πριν την πρόκριση. Καλή τους επιτυχία εύχομαι! Μίλησα πριν λίγο με τον προπονητή τους για να ρωτήσω αν επικοινώνησε με κάποιον που μου είχε αφήσει το email του και δεν ήξερα αν ενδιαφέρεται για να παρέχει χορηγία. Μου είπε ότι του έστειλε το τηλέφωνο του, αλλά δεν είχε κάτι νεότερο. Τώρα είναι σε αγωνία εκεί για τους προκριματικούς δεν νομίζω να έχει ελέγξει αν πήρε απάντηση. Μακάρι να τους πάνε όλα καλά! Αντιθέσεις και αντιφάσεις που περιέχει η ζωή… Από τη μία διαμαρτυρίες για τα δικαιώματα στην Κίνα, από την άλλη η αγωνία κάποιων ανθρώπων που δίνουν αγώνα ζωής χωρίς ντόπες, άντε να βρεις άκρη στο κουβάρι…

Την παιδεραστία τη θεωρώ από τα απεχθέστερα εγκλήματα, ωστόσο και πάλι ζορίζομαι να μπω στη διαδικασία να βοηθήσω για τη σύλληψη κάποιου. Η Σιμέλα με παρότρυνε να βάλω αυτή την ανακοίνωση σχετικά με τον παιδεραστή που αναζητά η Ιντερπόλ. Δεν της αποδίδω ευθύνες που το κάνω τελικά, αλλά ομολογώ ζορίζομαι πολύ ψυχικά.
Παίζουν ρόλο πολιτισμικές καταβολές; Παίζει ρόλο ο φόβος μου μπας και καταζητάνε λάθος άτομο με τα διάφορα που έχουν γίνει κατά καιρούς; Είναι που θεωρώ ότι για κάθε έγκλημα ευθύνονται συνολικά οι κοινωνίες μας και τα ήθη τους και τα «καθάρματα» απλά «καθαρίζουν» ως δακτυλοδυκτούμενα και τιμωρούμενα και για τις «αμαρτίες» των υπολοίπων; Δεν ξέρω τι από όλα αυτά φταίει πάντως δεν μου είναι ό,τι πιο εύκολο να μπω στο ρόλο αυτό.
Από τη μία κατανοώ την αγωνία για τα παιδιά που κινδυνεύουν, από την άλλη γνωρίζω ότι πιο συχνά κινδυνεύουν από «υπεράνω υποψίας» οικείους πολύ περισσότερο από όσο από εκείνους που κάνουν εμπόριο το πάθος τους. Ενα παιδί αν δεν είναι ήδη κακοποιημένο με διάφορους τρόπους δύσκολα θα πέσει στην παγίδα ενός παιδεραστή. Ενα παιδί αν δεν πεινάει και δεν είναι βουτηγμένο στη βία της φτώχειας δεν θα γινόταν εύκολη λεία για πλούσιους δυτικούς που αναζητάνε αρρωστημένες απολαύσεις.
Από την άλλη γνωρίζω ότι όσο και να θέλω να καλλιεργήσω μία διαφορετική αντίληψη για τα πράγματα ο συγκεκριμένος άνθρωπος αν όντως κάνει αυτό για το οποίο κατηγορείται τότε αποτελεί πράγματι πληγή. Αλλά δυστυχώς δεν είναι ο μοναδικός. Επίσημα σχεδόν προωθούνται ταξίδια στις ασιατικές χώρες με στόχο τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών. Θα τα σώσει η σύλληψη μερικών που τα εκμεταλλεύονται ή μία διαφορετική μοίρα στον τόπο τους; Τέλος πάντων ας μη γενικολογώ όμως, αυτή τη στιγμή υπάρχει το συγκεκριμένο πρόβλημα και παρά το ζόρι μου βάζω ξανά ένα σύνδεσμο προς τη σελίδα της Συμέλας για περισσότερες πληροφορίες και τις σχετικές φωτογραφίες.
Οπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Ιντερπόλ οι φωτογραφίες είναι περίπου του 2000 με 2001 και πιθανόν ο άντρας τώρα είναι πιο γερασμένος από ό,τι εμφανίζεται σε αυτές. Διαβάζω μάλιστα ότι προβληματίστηκαν και στην Ιντερπόλ για τη δημοσίευση των φωτογραφιών. Αν προβληματίστηκαν αυτοί, πόσο περισσότερο εγώ… Ζητάνε πάντως από τους πολίτες να ειδοποιήσουν μόνο αν γνωρίζουν κάτι σχετικά με την ταυτότητα και τη διαμονή του άντρα αυτού που εικονίζεται στις φωτογραφίες και να μην αυτενεργήσουν.

Περιφραγμένο το Πεδίο του Αρεως. Φωτογραφία Πολύκαρπος Μαρκαράς

Οταν κολλάς για το πώς να ξεκινήσεις το γράψιμο ενός θέματος το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ξεκινήσεις να γράφεις γιατί έτσι μόνο θα ξεκολλήσεις. Πώς όμως να μην παθαίνω μία σύγχυση όταν βρίσκω νούμερα άκρως αντιφατικά ως προς την αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο στην Αθήνα; Τι από τα δύο ισχύει; Το μόλις 2 τ.μ. πράσινο ανά κάτοικο μετά το 2000 που δίνει το in.gr ή το 6,84 τ.μ. ανά κάτοικο που αναφέρει πρόσφατα ο δήμαρχος Αθηναίων κύριος Νικήτας Κακλαμάνης, αλλά αμφισβητείται από δύο τουλάχιστον άλλες πηγές εδώ και εδώ.
Πάντως στη σελίδα του δήμου μάλλον υπάρχει το σχετικό pdf αρχείο, αλλά άλλοτε ανοίγει και άλλοτε όχι. Ακόμα και με τα υπεραισιόδοξα νούμερα πάντως του δημάρχου Αθηνών απέχουμε πολύ από τις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ως προς την αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο που το κατώτερο που βρήκα ήταν νομίζω στα 9 τ.μ. για Λονδίνο, Ρώμη και Παρίσι.
Παρόλα αυτά εμείς συνεχίζουμε να μειώνουμε το πράσινο στην Αθήνα αντί να το αυξάνουμε. Ενώ έργα ανάπλασης που ξεκινάνε σε χώρους πράσινου καθιστούν επιφυλακτικούς τους πολίτες με βάση προηγούμενες κακές εμπειρίες έστω και αν δηλώνονται οι καλύτερες προθέσεις. Διότι στις περισσότερες περιπτώσεις είδαν να μειώνεται αντί να αυξάνεται το πράσινο.
Ελαβα από τον κ. Μαρκαρά Πολύκαρπο Αρχ. Μηχ. και κάτοικο της περιοχής του Πεδίου του Αρεως, καθώς και Μέλος της επιτροπής για την προστασία του χώρου αρκετά χρόνια τώρα το παρακάτω κείμενο σχετικά με τα έργα ανάπλασης που έχουν ξεκινήσει εκεί. Για να ξεχωρίσει το κείμενο του κυρίου Μαρκαρά από τη δική μου εισαγωγή και τις παρεμβάσεις με τις λεζάντες και τις φωτογραφίες έχω βάλει τις πλαϊνές γραμμές.

Λινάτσες και συρματοπλέγματα στο βάθος. Φωτογραφία Πολύκαρπος Μαρκαράς

Το Πεδίον του Άρεως δεν είναι ιδιωτικός χώρος. Ανήκει στον φορολογούμενο Ελληνικό Λαό όπου εκπρόσωπος του είναι η Υπερνομαρχία Αθηνών. Ως κατεξοχήν δημόσιος χώρος σε διαρκή λειτουργία δεν εννοείται να περιφράσσεται κατά το δοκούν περιορίζοντας την χρήση του στους πολίτες, την απαιτούμενη πρόσβαση και διέλευση των ασθενοφόρων ΕΚΑΒ και των οργάνων ασφαλείας, το οπτικό πεδίο των πεζών (περίφραξη με λινάτσα σε σημεία που δεν εκτελούνται άμεσα έργα δεν δικαιολογείται) την φυσική τους ανάγκη (πλαστικές τουαλέτες W.C ερμητικά κλειστές ) καθώς και τη διάθεση πόσιμου νερού.
Σύμφωνα με μαρτυρίες μόνιμων θαμώνων, στο πρώην θέατρο Αλίκη κατά την διάρκεια των καθαιρέσεων, από λάθος του χειριστή της μπουλντόζας κατέρρευσε ένα υγιές δένδρο ύψους περίπου 20 μ., (σύμφωνα και με διασταυρωμένες πληροφορίες τα δένδρα είναι πολύ περισσότερα), ο οποίος στη συνέχεια προσπαθώντας να καλύψει το λάθος του έσκαψε και τεμάχισε τον κορμό με τη ρίζα και ενταφίασε όλα τα υπολείμματα μέσα στα μπάζα. Read more »