oraelladas.gr

Το εφετινό Πάσχα έμοιαζε με Χριστούγεννα. Το τζάκι άναψε μια και η ψύχρα ήταν αρκετή. Η εστία ζέστανε σώμα, ψυχή και βλέμμα.

Συμέλα στα αφιερώνω εξαιρετικά!

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει ότι κάποιες χρονιές η άνοιξη μοιάζει να κάνει πιο δυναμική έφοδο στο τοπίο, ενώ άλλοτε όλη η χλωρίδα φαίνεται υποτονική και αδύναμη. Αυτή η δυναμικότητα γίνεται εμφανής με πολύ πιο πλούσιο φύλλωμα στα δέντρα και το πράσινο σε όλες του τις αποχρώσεις λες και επιτίθεται στην ασχήμια και προσπαθεί να κρύψει την όποια ανθρώπινη παρέμβαση. Αυτή η χρονιά νομίζω είναι μία από αυτές. Παράλληλα εφέτος οι τριανταφυλλιές στο χωριό μου ήταν στις δόξες τους! Δεν χόρταινα να τις κοιτάζω και να τις φωτογραφίζω. Χρόνια είχα να δω τόσο πλούσια ανθοφορία! Πέρα από τα τρελά σκαμπανεβάσματα της θερμοκρασίας η φετινή άνοιξη είχε αυτές τις εικόνες που είναι χάρμα οφθαλμών. Χαρείτε μία ακόμα φωτογραφία. Μμμ, θα επιχειρήσω να ανεβάσω μερικές ακόμα.