oraelladas.gr

Λόγω έλλειψης πόρων και προσωπικού τα περισσότερα μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι υπολειτουργούν εν μέσω τουριστικής περιόδου. Διαβάστε σχετικά στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΣΚΡΙΠ.

Μου αρέσουν τα ταξιδιωτικά του κυρίου αθεόφοβου και όποτε βλέπω σχετικό ποστ αδυνατώ να μην μπω στον πειρασμό να βάλω παραπομπή. Αυτή τη φορά γραπτές και φωτογραφικές εντυπώσεις από ταξίδι στην Ανατολία.

Παλαιότερα είχα γράψει σχετικά με το θεατρικό έργο Ιοκάστη της κυρίας Δήμητρας Μήττα που είχε ανέβει στη Θεσσαλονίκη. Την 1η Ιουνίου και πάλι στη Θεσσαλονίκη γίνεται συζήτηση για τον γυναικείο λόγο και τη γραφή με θέμα τρεις γυναίκες συγγραφείς και ανάμεσα σε αυτές και η κυρία Μήττα.
Magica αν σε βολέψει χρονικά και νομίζεις ότι σε ενδιαφέρει πήγαινε να ακούσεις και για μας εδώ κάτω και γράψε κάτι. Pergolina η αυτή παραγγελία ισχύει και για σένα και ελπίζω να τη διαβάσεις, αλλά θα φροντίσω να σου στείλω και ηλεκτρονικό μήνυμα αφού δεν έχεις blog όπως η magica να βάλω σύνδεσμο. Κάνετε κλικ πάνω στην πρόσκληση να τη δείτε μεγαλύτερη για να διαβάσετε τις πληροφορίες. Την πετσόκοψα λίγο για να χωράει στο ποστ και να διαβάζεται.

Ελαβα από τον κύριο Πολύκαρπο Μαρκαρά το παρακάτω κείμενο σχετικά με το Πεδίο του Αρεως:
Στη χώρα με το πιστοποιημένο χαμηλότερο ποσοστό πρασίνου ανά κάτοικο υπενθυμίζουμε ότι το κεντρικότατο πάρκο της Αθήνας δεν είναι ιδιωτικός χώρος.
Μαζί με όλες τις άλλες περιοχές κοινωνικής αντίστασης των Ελεύθερων χώρων της Αττικής το πάρκο μας ανήκει στον φορολογούμενο Ελληνικό Λαό, όπου εκπρόσωπος του είναι η Υπερνομαρχία Αθηνών.
Ο διαχρονικά καταπονημένος αυτός χώρος σήμερα τυγχάνει να είναι μια συνωστισμένη έκταση σε καθημερινή λειτουργία περιφραγμένη και απομονωμένη από τον εργολάβο κατά τα 2/3 και με ένα οπτικό πεδίο κατά πολύ περιορισμένο (εμφανής περίφραξη με κοτετσόσυρμα και με επικάλυψη ακριβή πράσινη λινάτσα σε σημεία που δεν εκτελούνται επικεντρωμένες εργασίες ).
Πολλαπλές είναι οι μαρτυρίες μονίμων θαμώνων όπου κατά την διάρκεια των καθαιρέσεων από λάθη του χειριστού των σκαπτικών μηχανημάτων κατέρρευσαν υγιή δένδρα (πρώην θέατρο Αλίκη ).
Στις 12-5-2008 και από ώρα 14.00 έως και 20.00 επισημάνθηκε μεγάλη διαρροή νερού που κατηφόριζε από κεντρικότατο σημείο του πάρκου έως τις παρυφές της πλατείας Αιγύπτου και που πιστοποιήθηκε και από το εγκαίρως εμφανιζόμενο συνεργείο του ΣΚΑΙ καθώς και από τους θαμώνες λόγω ανεξέλεγκτων εργασιών των σκαπτικών μηχανημάτων της εργολήπτριας εταιρείας.
Συνήθως η παρακολούθηση, ο έλεγχος και η διοίκηση των έργων ανήκει στην αρμόδια τεχνική υπηρεσία του φορέα κατασκευής που έχει και την ευθύνη,
(Διευθύνουσα υπηρεσία ή την Επιβλέπουσα υπηρεσία) η οποία λογικά ενεργεί ότι απαιτείται για την καλή και έγκαιρη εκτέλεση των έργων τον έλεγχο της ποιότητας των υλικών καθώς και των χαρακτηρισμό των εδαφών και φυσικά ορίζει τους τεχνικούς υπαλλήλους που θα ασχοληθούν ειδικότερα με την επίβλεψη.

Αλήθεια γιατί άραγε τα έργα εντελώς αναπάντεχα πάγωσαν στο πάρκο;;;
Εν μέσω θέρους ατυχώς εμείς οι ψηφοφόροι αυτής της έμμεσης Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού υποδεχόμαστε την ατμάμαξα του καύσωνα με το νέο «Τοίχος του Αίσχους» φτιαγμένο από λινάτσα και κοτετσόσυρμα. Άραγε το αξίζουμε;;;
Αλήθεια αυτοί οι λιγοστοί «βαλκάνιοι» εργάτες που πήγαν και γιατί σταμάτησαν τις εργασίες τους οι οποίες είχαν αρχίσει πριν το Πάσχα του 2008 και οπωσδήποτε για ένα γεγονός που δυνατόν να είχε προβλεφθεί;; Αλήθεια τι προέκυψε και έφυγαν;;
Υπάρχουν διάχυτες υπόνοιες και πληροφορίες ότι τα έργα σταμάτησαν διότι υπεβλήθησαν ενστάσεις από Δικηγόρο σχετικά με το νομικό καθεστώς του προτεινόμενου προς κατασκευή «Skateboard» και θεάτρου Αλίκη.
Εάν αυτό αληθεύει ερωτώ κατά πόσο ακόμη θα ταλαιπωρείτε ο επισκέπτης του πάρκου και οι περίοικοι από το δαιδαλώδες αλαλούμ που έχει προκύψει λόγω του αποκλεισμού με λινάτσες και συρματοπλέγματα της σκαμμένης έκτασης στους εσωτερικούς δρόμους και πλατείες.
Αναμένομε την συνέχεια επί της οθόνης και ευελπιστούμε οι συναρμόδιες υπηρεσίες σύντομα να καταφέρουν να ξεμπλέξουν τα… γρανάζια τους.

Πολύκαρπος Μαρκαράς Αρχ. Μηχ.
Μέλος Επιτροπής Αγώνα για την προστασία του Πεδίου Αρεως.
polmarkaras@hotmail.com
pmarkaras@yahoo.gr

Πέρυσι τέτοια εποχή ο Δήμος Ελληνικού έδινε αγώνα για ελεύθερες παραλίες με κορύφωση την απεργία πείνας του δημάρχου Χρήστου Γκορτζίδη. Τώρα διάβαζα στο blog του Τζονάκου σχετικά με τα εγκαίνια νέου κέντρου στην παραλιακή, αλλά και την προσπάθεια του Δήμου Ελληνικού να οριστικοποιήσει στα μυαλά όσων δεν το έχουν χωνέψει ακόμα την έννοια της δημοτικής πλαζ.

Εχει κυκλοφορήσει σαν ανέκδοτο ότι θα πρέπει να περάσουμε όλοι ΚΤΕΟ…, για να διασκεδασθούν τα τρελά που συμβαίνουν με το νοθευμένο ηλιέλαιο με ορυκτέλαιο. Ελαβα και ανεβάζω ένα κείμενο σχετικά με το θέμα από την ΒΙΟΖΩ:

Όταν το λάδι των συμφερόντων, μας στέλνει για… σέρβις

Οι παλιοί έλεγαν: «φάε λάδι και έλα βράδυ», προφανώς όμως δεν εννοούσαν τον -αλά Φρανκεστάιν- συνδυασμό ηλιελαίου με ορυκτέλαιο, γιατί η ποθητή συνάντηση θα κατέληγε μάλλον σε κανένα… βουλκανιζατέρ.
Το ζήσαμε και αυτό, στην Ελλάδα της ελιάς οι κερδοσκόποι γέμισαν τα τηγάνια μας με βαλβολίνες. Δεν μας ενημέρωσαν όμως να πάρουμε σειρά για ΚΤΕΟ και καραδοκεί πρόστιμο. Νοικοκυριά και χώροι μαζικής εστίασης κάτω από την -βουλωμένη- μύτη των χημείων και των ελεγκτικών μηχανισμών εφοδιάστηκαν (ακουσίως ή εκουσίως) με λάδια Ουκρανίας… συνονθυλεύματα της φρίκης! Ήταν η σταγόνα… λαδιού που ξεχείλισε το ποτήρι της καταναλωτικής ανοχής, για να μην πούμε νιρβάνας. Το ακούσαμε όλοι, φώναξαν: «Φτάνει πια» με φωνή δυνατή, γεμάτη απόγνωση και είπαμε: «Να τη πετιέται η Ρωμιοσύνη… μην την κλαις, κλάψε τους κερδοσκόπους».
Παρασυρόμενοι από το «τσουνάμι» των αντιδράσεων οι κρατικοί μηχανισμοί κινητοποιήθηκαν. Έσπευσαν ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ να το αποσύρουν από τα σούπερ μάρκετ, δεν μας πληροφόρησαν όμως πόσο καιρό οι μολυσμένες παρτίδες κοσμούσαν τα ράφια, είτε σε μορφή «ηλιελαίου» είτε ως μαγιονέζες, σάλτσες κ.α.
Επέσαν σε βαθειά μελέτη… ετικέτας οι καταναλωτές μπας και αποφύγουν τον ελαιοσυνδυασμό του τρόμου, μιας και μέχρι την τελευταία στιγμή αυτά κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας. Ούτε στις Πανελλήνιες τόσο διάβασμα… Ώσπου να κοπάσει και αυτή η μπόρα.
Και τα ερωτήματα κίνησαν στρατιές προς τα γραφεία των αρμοδίων, με επικεφαλής ένα κεφαλαίο ΓΙΑΤΊ:
Γιατί τρώμε αυτό το λάδι τόσο πολύ καιρό χωρίς να μας ενημερώσει κανείς; [1].
Γιατί το ηλιέλαιο ερχόταν ακατέργαστο – χύμα από τρίτες χώρες χωρίς τα χημεία μας να το εντοπίσουν, παρά την υποχρεωτική χημική ανάλυση;
Κύριε… κύριε… να πω; Εγώ ξέρω!
Τα χημεία μας κάνουν (όταν μπορούν) ένα τυπικό έλεγχο, που δεν περιλαμβάνει και πολλά πολλά. Άλλωστε η μάζα θα το φάει. Αλλά κι ένα σημαντικό μέρος εισήλθε στην χώρα χωρίς κανένα χημικό έλεγχο, αφού ερχότανε από χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Εξάλλου, διαπιστώθηκε ότι μέσα στο ηλιέλαιο δεν υπήρχαν μόνο ορυκτέλαιο, αλλά και τοξικές χημικές ενώσεις και βαρέα μέταλλα, που ανίχνευσαν ανεξάρτητα χημικά εργαστήρια.
Το ίδιο πρόβλημα είχε παρουσιαστεί τον περασμένο Φεβρουάριο και στην Ισπανία και κανείς δεν ευαισθητοποιήθηκε να ελέγξει αν και στην δική μας αγορά κυκλοφόρησε νοθευμένο ηλιέλαιο.
Καμία από τις μεγάλες εταιρείες με πολυδιαφημιζόμενες πιστοποιήσεις, με συστήματα ελέγχου (ISO, HACCP κλπ) δεν βρήκε την παραμικρή νόθευση και το κυκλοφόρησε στην αγορά.
Και τότε ένας θόρυβος ακούστηκε. Ήταν από την κατάρρευση μιας σειράς μύθων όμορφα πλασμένων.
Αλήθεια ή μύθος;
Με την κερδοσκοπία ΔΕΝ μπορούμε να έχουμε ασφαλή τρόφιμα. Οι κερδοσκοπικές εταιρείες ΔΕΝ μπορεί να αποδεχτούν κοινωνική ευθύνη και οργανωμένο έλεγχο με πρότυπα ISO (HACCP κλπ.)
Οι πιστοποιήσεις τύπου ISO, όπως γίνονται, ΔΕΝ έχουν σίγουρη αποτελεσματικότητα
Οι κρατικοί οργανισμοί τελικά ΔΕΝ έχουν πλήρη έλεγχο της κατάστασης, γιατί τα κρατικά συστήματα ελέγχου είναι διάτρητα. Εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος ΔΕΝ υπάρχει πια.
Ας απαιτήσουμε σαν Καταναλωτικό Κίνημα:
Να αποσυρθούν όλα τα τρόφιμα, που παρήχθησαν με ηλιέλαιο από 1-1-2008
Να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι και οι εταιρείες, που διακίνησαν νοθευμένο ηλιέλαιο.
Να αφαιρεθούν οι πιστοποιήσεις ISO (HACCP κλπ) από τις επιχειρήσεις τροφίμων, που διακίνησαν νοθευμένο ηλιέλαιο.
Οι κρατικές αρχές ελέγχου να ανασυνταχθούν, να στελεχωθούν και να εξοπλιστούν προστατεύοντας τους καταναλωτές. Ζητούμε να υλοποιηθούν οι πιό κάτω αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης της ΒΙΟΖΩ της 13ης Απριλίου 2008, που ανάμεσα στα άλλα απαίτησε:
Διεκδικούμε την θεσμοθέτηση των υποχρεωτικών ελέγχων των σημείων παραγωγής, πώλησης και διακίνησης των τροφίμων από πιστοποιητικούς οργανισμούς και τις κρατικές αρχές.
Διεκδικούμε να θεσμοθετηθούν οι έλεγχοι στην αγορά των ενώσεων καταναλωτών, με την πλήρη χρηματοδότησή τους από το κράτος. Διεκδικούμε την ουσιαστική προώθηση της ποιοτικής και ασφαλούς γεωργίας με έλεγχο των τροφών και την ανάπτυξη των βιολογικών και υγιεινών προϊόντων.
Καλούμε τους καταναλωτές να υποστηρίξουν τις μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, το δίκαιο εμπόριο, τις επιχειρήσεις βιολογικής γεωργίας, τις «πράσινες» επιχειρήσεις και να μποϋκοτάρουν τις μεγάλες παγκόσμιες εταιρείες και τις μεγάλες παγκόσμιες εμπορικές αλυσίδες.
Καλούμε τους καταναλωτές να οργανώσουν την αγορά των ετήσιων προμηθειών τους απευθείας, επιλέγοντας παραγωγούς που οι ίδιοι γνωρίζουν.
Ας αλλάξουμε το βουλιμικό καταναλωτικό ατομικό πρότυπο σε συλλογικό, ανατρέχοντας στις επιτυχίες της παράδοσης. Ας σχηματίσουμε είτε ας υποστηρίξουμε «ομάδες κοινής ζωής» εφαρμόζοντας την «ομαδική εργασία» (team work), που εφαρμόζεται στους εργασιακούς χώρους και στην υπόλοιπη ζωή μας με κοινή συμβίωση [2].

Καλούμε τους καταναλωτές να γίνουν μέλη της ΒΙΟΖΩ, που αποτελεί την ασπίδα και το δόρυ τους ενάντια στην κερδοσκοπία και την αισχροκέρδεια για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΒΙΟΖΩ

[1] Στις 8 Μαΐου 2008 οι Ελβετικές Αρχές ενημερώνουν το Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές (RASFF), ότι βρέθηκε σε φορτίο ηλιελαίου, που εισήχθη στη χώρα τους από την Ουκρανία ορυκτέλαιο. Έτσι ενημερώθηκε ο ΕΦΕΤ, που είναι ο κόμβος του RASFF στην χώρα μας.
[2] Δείτε ολόκληρη την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης πατώντας εδώ

Λίγη ανάσα, ταξίδι στο χρόνο και χαλάρωση για την αναγκαία απόσταση από το βομβαρδισμό της πληροφορίας. Μου χαρίσανε ένα όμορφο μικρό κομπολόι από λιβάνι, το οποίο μάλιστα μυρίζει υπέροχα. Αυτό βέβαια ισχύει για όσους δεν έχουν αλλεργία με το λιβάνι. Προσωπικά μου αρέσει πάρα πολύ η μυρωδιά του επειδή μου θυμίζει τη γιαγιά μου που λιβάνιζε. Το δωράκι είναι από ένα φίλο από Χανιά και από το μαγαζί Το σπίτι του κομπολογιού όπου μπορείτε να διαβάσετε και την ιστορία και τις διαδρομές του κομπολογιού. Μου φάνηκε το πιο ζεστό δώρο που έχω πάρει ποτέ!!!