oraelladas.gr

Ο erythros που γνώριζε ότι ήδη είχα γράψει σχετικά με το ότι άφησαν έξω από το ταμείο τύπου τους τεχνικούς ραδιοφωνίας και τηλεόρασης μου έστειλε ένα δημοσίευμα από τον Ριζοσπάστη όπου αναφέρεται ότι:

Την Πέμπτη, 3 Απρίλη, εκδικάζεται στα δικαστήρια της Ευελπίδων (κτίριο 11, αίθουσα 201) η προσφυγή των μεγαλοκαναλαρχών σε βάρος της απεργίας των τεχνικών που πραγματοποιήθηκε την περασμένη βδομάδα. Σε συγκέντρωση στο χώρο της δίκης, στις 9 π.μ. καλεί η Ενωση Τεχνικών Ιδιωτικής Τηλεόρασης Αττικής (ΕΤΙΤΑ).

Μεταφέρω και μέρος της ανακοίνωσης από το πόρταλ της ΕΤΙΤΑ:

Πανικό προκάλεσε στους εργοδότες μας η μεγάλη επιτυχία της 24ωρης απεργίας που έγινε την Τρίτη 18 Μαρτίου του 2008, με σκοπό να βελτιώσουμε το επίπεδο της ζωής, της δικής μας και των οικογενειών μας. Μετά την φίμωση που δεχτήκαμε από την μεγαλύτερη μερίδα των μέσων ενημέρωσης, η αντίδραση των εργοδοτών μας στην δυναμική και μαζική συμμετοχή των Τεχνικών στις κινητοποιήσεις, είναι η προσφυγή στα δικαστήρια με στόχο να κηρυχθεί ετεροχρονισμένα η απεργία μας παράνομη και καταχρηστική. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί MEGA, ANTENNA, ALTER, ALPHA, STAR, ΣΚΑΪ, TV ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, μαζί με τη Ε.Ι.ΤΗ.Σ.Ε.Ε., καταφεύγουν στις συνηθισμένες τον τελευταίο καιρό εργοδοτικές τακτικές δικαστικοποίησης των αγώνων των σωματείων και συνδικάτων. Οδηγούν συνδικαλιστές στα δικαστήρια με σκοπό να στερήσουν από τους εργαζόμενους το μοναδικό μέσο που έχουν για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ. Πρέπει επιτέλους να μπει φραγμός στις ποινικές διώξεις συνδικαλιστών ΤΩΡΑ και να σταματήσουν οι προσπάθειες ποινικοποίησης των αγώνων.

Ο αθεόφοβος είχε ταξιδέψει παλαιότερα στο Μεξικό και στη Γουατεμάλα και τότε είχε δημοσιεύεσει ρεπορτάζ σχετικό με το ταξίδι του. Αυτή τη φορά ταξίδεψε στο Λάος, το Βιετνάμ και την Καμπότζη και έχει πάλι ένα πλούσιο φωτορεπορτάζ, καθώς και συνοδευτικά κείμενα. Τα σχετικά ποστ θα βρείτε εδώ: Μέρος 1ο, Μέρος 2ο, Μέρος 3ο, Μέρος 4ο, Μέρος 5ο, Μέρος 6ο.

Η πρόταση μομφής που κατέθεσε το ΠαΣοΚ κατά της κυβέρνησης υποστηρίχθηκε από την αντιπολίτευση πλην του ΛΑΟΣ που δήλωσε απλά «παρών» (αμ δε! Tι θα έκανε, χμ…). Ψήφισαν 138 υπέρ της πρότασης και 152 κατά. (πηγή in.gr)
Η κυβέρνηση πήρε ουσιαστικά το οκ να συνεχίσει ως έχει και στο μεταξύ χάθηκε το διάστημα που θα μπορούσαν ίσως να υπάρξουν αντιδράσεις. Το ΠαΣοΚ έκανε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα για να στηρίξει την πρόταση του. Ο vrypan (και ο Γ. Παπανδρέου στην ομιλία του) λέει ότι δεν βοήθησε η βροχή, αλλά παρόλα αυτά είχε κόσμο.
Ωστόσο προσωπικά δεν νομίζω ότι έφταιξε μόνο η βροχή. Ο κόσμος έχει κουραστεί να είναι συνέχεια στο δρόμο χωρίς αποτέλεσμα και νιώθει πλέον εντονότατη δυσπιστία. Μία δυσπιστία που χτίζεται χρόνια τώρα. Read more »

Αναφέρομαι στο φωτορεπορτάζ της Σοφίας από την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας και τη διαμαρτυρία των Θιβετιανών για την χώρα τους και μία συνέντευξη από την/τον δημιουργό του blog Μάκιστος με τον πρόεδρο της κοινότητας της Αρτέμιδας.

Βρέχει. Τελευταίες πινελιές του, μάλλον εύκολου, χειμώνα. Μου αρέσει. Ο θόρυβος μου γρατσουνάει απαλά την ακοή. Οι σταγόνες λες και ρέουν πάνω στην καρδιά μου κυριολεκτικά και την ανακουφίζουν. Πονάει τις τελευταίες μέρες από άγχος και ανασφάλεια. Θέλω να πάω να χωθώ σε αυτό το σπήλαιο στη φωτογραφία της σελίδας μου, να με αγκαλιάσει η υγρασία του.
Ενα ζεστό δέρμα ζώου, μία μικρή φωτιά στη μέση, τα πρόσωπα φωτισμένα από αυτή την εστία στο κέντρο και οι σκιές γιγάντιες. Δεν χρειαζόμαστε δομημένη στέγη, τις κουρτίνες τις αναπληρώνει η βροχή με τη ροή της. Λίγες ώρες για την εύρεση τροφής και τον υπόλοιπο χρόνο να σκαλίζεις μορφές στον τοίχο της σπηλιάς με τα λίθινα εργαλεία σου.
Να ονειρεύεσαι και να οραματίζεσαι τον επόμενο αγώνα σου με το ζώο που ή θα το σκοτώσεις ή θα σε σκοτώσει. Ενας από τους δυο σας θα επιβιώσει και δεν μπορείς να το ξέρεις ποτέ από πριν.
Η αγωνία άμεση, ζωντανή και καθημερινή η αναμέτρηση με το θάνατο, αλλά παρόλα αυτά χωρίς πολλά λόγια και σκέψεις, χωρίς ηθικά διλήμματα που γέννησε σταδιακά ο νους του ανθρώπου.
Θέλω να επιστρέψω και να χουχουλιάσω σε αυτή την αγριότητα της άγνοιας και να μη σκέφτομαι δάνεια, δουλειά, σπίτι, υποχρεώσεις. Τίποτα. Το απόλυτο τίποτα και το δέος του εγώ και εγώ σε αναμέτρηση καθημερινή με το θάνατο, αλλά άμεση, όχι από απόσταση, όχι παραπλανητική.