oraelladas.gr

Διαβάζω στο exeisminima κατά διαστήματα τις κινητοποιήσεις, τις συζητήσεις και τις μετρήσεις για το μολυσμένο νερό του Ασωπού, το είχαμε συζητήσει και από κοντά για λίγο. Είχα βάλει κάποια στιγμή και το σχετικό μπάνερ στη μπάρα, αλλά με άγχωνε και το πήγα στη μέσα σελίδα. Λες και ήθελα να αποφύγω να το δω γιατί δεν αντέχω, με πονάει και με τρομάζει.

Οταν ήμουν πέντε χρονών η γιαγιά μου διάβαζε το λαϊκό φυλλάδιο της εποχής φωναχτά: «Επιστολή στον Πανάγιο Τάφο». Μίλαγε για ξεραμένα ποτάμια, δέντρα χωρίς φύλλα και μεγάλες καταστροφές. Είδα εφιαλτική όλη την εικόνα στο δρόμο που πέρναγε πλάι στο σπίτι μας κι άρχισα να κλαίω σπαρακτικά. Πέντε με έξι χρονών ήμουν. Είδαν κι έπαθαν να με ησυχάσουν. Σήμερα όλα αυτά γίνονται με αργούς ρυθμούς και δεν κλαίω πια (όλο το κείμενο εδώ).

Θυμάμαι ότι η εικόνα που είχα δει τότε ακούγοντας τη γιαγιά να διαβάζει ήταν τόσο ζωντανή που πίστεψα ότι ήταν αληθινή. Εχω διαπιστώσει πώς ό,τι φαντάζεσαι είναι πολύ περισσότερο τρομακτικό από το πραγματικό γεγονός που σε προετοιμάζει σταδιακά με βήματα που προηγούνται και συνηθίζεις πια να το προσδοκάς, σαν μία χρόνια αρρώστια πιο ανεκτή από το σοκ ενός αιφνίδιου δυστυχήματος.
Σήμερα διάβασα και στου Ροΐδη το θέμα, παρουσιασμένο από τον Λασκαράτο. Η επιστολή του Λασκαράτου προς τον νέο Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο έφερε συνειρμικά στο μυαλό μου το σκηνικό με τη γιαγιά μου και την εικόνα του ξεραμένου ποταμού δίπλα από το πατρικό μου. Δεν περνάει ο Ασωπός πραγματικά δίπλα από το πατρικό μου, αλλά θυμάμαι ότι ήταν σαν να είχα δει μία ερημωμένη κοίτη ποταμού τόσο φρικτή στο σημείο που περνούσε ο δρόμος που δεν άντεξα και ξέσπασα σε άγρια κλάματα. Σήμερα αποφάσισα να αντιμετωπίσω αυτό τον τρόμο μου και να αναφερθώ στο θέμα.
Αναρωτιέμαι μερικές φορές μήπως στη ζωή βιώνουμε τα όνειρα και τους εφιάλτες που εντυπώθηκαν στο παιδικό μας μυαλό τόσο έντονα. Μου έρχονται κατά νου οι στίχοι του Γκάτσου από το τραγούδι «Ο εφιάλτης της Περσεφόνης»:

Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς…

Είχα κάνει μία προσπάθεια να ψάξω σχετικά με το θέμα του Θιβέτ και να γράψω κάτι ολοκληρωμένο. (Κλικ πάνω στο χάρτη αν θέλετε να τον δείτε μεγαλύτερο). Η κόπωση αυτό το διάστημα και μία αρκετά πεσμένη διάθεση δεν μου αφήνει κουράγιο να επεξεργαστώ όπως θα ήθελα το υλικό. Ετσι γράφω αυτό το κείμενο κυρίως για να παραπέμψω σε δύο πρωτοβουλίες για συγκέντρωση υπογραφών και παραθέτω σχετικά άτσαλα τα υπόλοιπα στοιχεία.
Η μία αφορά την καταγγελία Ελλήνων Δημοσιογράφων σχετικά με την καταστολή των διαμαρτυριών των Θιβετιανών και Γάλλων δημοσιογράφων κατά την αφή της ολυμπιακής φλόγας και την λογοκρισία της κρατικής ελληνικής τηλεόρασης σχετικά με το θέμα. Ο oneiros έχει αναρτήσει το σχετικό κείμενο το οποίο βρήκε από τη σελίδα του Ροΐδη.
Η άλλη είναι διεθνής πρωτοβουλία της μη κυβερνητικής οργάνωσης avaaz.org και αφορά τη συγκέντρωση υπογραφών υπέρ του Θιβέτ με στόχο να σταλούν στον πρόεδρο της Κίνας.
Το κείμενο υποστήριξης στα αγγλικά:

Petition to Chinese President Hu Jintao:
As citizens around the world, we call on you to show restraint and respect for human rights in your response to the protests in Tibet, and to address the concerns of all Tibetans by opening meaningful dialogue with the Dalai Lama. Only dialogue and reform will bring lasting stability. China’s brightest future, and its most positive relationship with the world, lies in harmonious development, dialogue and respect. Read more »