oraelladas.gr

Αυτό το διάστημα έχω βαρύνει τη σελίδα όλο με θέματα σχετικά με τα blog και το διαδίκτυο. Λίγο υπομονή, σύντομα επιστρέφω και στα υπόλοιπα που έχω αφήσει πίσω. Βρήκα στο buzz ένα κείμενο από την Ελευθεροτυπία με τίτλο: Αυτοέκφραση ή μπλογκοφασισμός; Προκλητικός ο τίτλος και χωρίς να αφορά το άρθρο ειδικά το blogging, αλλά γενικά το διαδίκτυο, φαίνεται όμως ότι ο συντάκτης που τον έβαλε ήθελε να κεντρίσει με αφορμή το θέμα για τα blog που ήταν στην επικαιρότητα.
Ακόμα και αν κάποιους μας θυμώνει θα πρέπει να διαβάζουμε και την αντίθετη άποψη που δεν είναι στο σύνολο της για τα σκουπίδια ειδικά όταν κάποιος μιλάει έχοντας ασχοληθεί εκ των έσω με το θέμα. Μιλάω για τον συγγραφέα του βιβλίου στον οποίο αναφέρεται το άρθρο και όχι για την δημοσιογράφο που το μεταφέρει. Ο κριτικός Lee Siegel έχει ίσως σε κάποιο βαθμό και προσωπικούς λόγους που ενίσταται, αλλά πέρα από αυτό λέει και κάποιες αλήθειες τις οποίες διαπίστωσε μπαίνοντας ο ίδιος στο χώρο του διαδικτύου. Συμφωνώ για παράδειγμα με το σημείο που αναφέρεται ότι:

Ο Σίγκελ υπερασπίζεται σθεναρά την εγγραμματοσύνη, τις δεξιότητες, τις ειδικές γνώσεις, αντιστρατευόμενος τους μπλόγκερ που όλα αυτά τα βλέπουν ως εκφάνσεις ελιτισμού, εκδηλώσεις προνομιακής κοινωνικής προέλευσης. «Κάθε επάγγελμα προϋποθέτει εκπαίδευση», γράφει ο Σίγκελ, κι αυτό ισχύει τόσο για τους δημοσιογράφους όσο και για τον καθένα. Κανείς, μας θυμίζει, δεν θα κατέφευγε στις υπηρεσίες ενός «πολίτη-καρδιοχειρουργού».

Βέβαια δεν υποστηρίζουν όλοι οι blogger κάτι τέτοιο, αλλά έχω δει και τέτοιες απόψεις μερικές φορές. Οπως λέει και το μέλος netPen που το προτείνει: Καλό για αντίβαρο στην αυταρέσκειά μας!!! Διότι κακά τα ψέμματα εκτός από το διαδίκτυο υπάρχει και κόσμος εκεί έξω που υπήρχε και πριν το διαδίκτυο και τα κατάφερνε μία χαρά, όπως υπήρχε και τα κατάφερνε μία χαρά είτε πίστευε ότι η γη ήταν επίπεδη, είτε όταν έφτασε να γνωρίζει ότι είναι στρογγυλή.
Θέλω να πω μην φτάνουμε στο σημείο να αντιμετωπίζουμε τις νέες τεχνολογίες με τη νοοτροπία του: «Καινούργιο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω» και εντέλει καταντήσουμε σαν τους δημοσιογράφους να ασχολούμαστε μόνο με τα τους εαυτούς μας και τη μικρή μας ελίτ…
Οχι, δεν είναι όλοι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν τα του διαδικτύου. Θέλω να το θυμάμαι συχνά αυτό, αλλιώς θα καταλήξω σε έναν άγονο ναρκισσισμό.
Εφτασα να μπορώ να εκφράζομαι εδώ μέσα ακριβώς γιατί είχα μία πολύ πλούσια σε εμπειρίες ζωή εκεί έξω μαζί με άλλους ανθρώπους. Αν ξεχάσω αυτό χάνω το ΕΙΝΑΙ μου και τότε τίποτα πια δεν έχει νόημα και η δημιουργικότητά μου θα πάει περίπατο. Γι’ αυτό θέλω να θυμίζω στον εαυτό μου και την άλλη πλευρά του νομίσματος.