oraelladas.gr

Κάτι ακόμα από την pergolina για να αλλάξουμε κλίμα και να μην εθιστούμε στη μπόχα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Κατανοώ την pergolina διότι κι εγώ όταν νιώθω ότι δεν μπορώ να αλλάξω την πραγματικότητα γύρω μου επιλέγω να αλλάζω οπτική και να βλέπω ποιητικά τη ζωή για να μην παλαβώσω. Μου γράφει η pergolina:

Σου παραθέτω τρεις ιστορίες από το βιβλίο «Αγάπη, η υπέρτατη επίτευξη» (εκδόσεις Εσοπτρον, Αθήνα 2004), του Miguel Ruiz. Μπορείς να τις δημοσιεύσεις όποτε θέλεις και όπως νομίζεις ότι κολλάνε. Προσωπικά μου αρέσουν και οι τρεις αν και δείχνω μία ιδιαίτερη προτίμηση στην τρίτη («Μαγική Κουζίνα») καθ’ ότι καλοφαγού.

Μπράχμα και Μάγια
Πρόκειται για έναν από τους μύθους που διηγούνται στην Ινδία. Ο μύθος ή η ιστορία αφορά το θεό Μπράχμα και μία όμορφη θεά, τη Μάγια. Ο Μπράχμα ήταν ολομόναχος. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο εκτός απ’ αυτόν, με αποτέλεσμα να βαριέται αφάνταστα. Ο Μπράχμα θέλοντας να διασκεδάσει μέσα στην αιώνια απεραντοσύνη του αποφάσισε να παίξει ένα παιχνίδι, αλλά δεν υπήρχε κανένας για να παίξει μαζί του. Και έτσι δημιούργησε τη Μάγια, μία όμορφη θεά απλώς και μόνο για να διασκεδάσει.
Μόλις η Μάγια απέκτησε υπόσταση και ο Μπράχμα της εξήγησε το σκοπό της ύπαρξής της, εκείνη απάντησε: «Εντάξει, θα παίξουμε ένα καταπληκτικό παιχνίδι, αλλά θα πρέπει να κάνεις ό,τι σου λέω». Εκείνος συμφώνησε και ακολουθώντας τις οδηγίες της Μάγια, δημιούργησε ολόκληρο το σύμπαν. Δημιούργησε τον ήλιο και τα αστέρια, το φεγγάρι και τους πλανήτες. Δημιούργησε τη γη καθώς και ζωή στη γη: τα ζώα, τα φυτά, τους ωκεανούς, την ατμόσφαιρα, τα πάντα.
Η Μάγια τότε είπε: «Τι όμορφος που είναι αυτός ο κόσμος των ψευδαισθήσεων που δημιούργησες! Τώρα, θέλω να πλάσεις ένα είδος ζώου με νου και επίγνωση που να είναι σε θέση να εκτιμήσει όλα αυτά». Και ο Μπράχμα δημιούργησε τους ανθρώπους και τότε θέλησε να μάθει πότε επιτέλους θα άρχιζε το παιχνίδι!
«Θα αρχίσουμε τώρα αμέσως», απάντησε εκείνη. Πήρε τον Μπράχμα και τον έκοψε εκατομμύρια μικροσκοπικά κομμάτια, τοποθέτησε ένα κομμάτι μέσα σε κάθε άνθρωπο και είπε: «Τώρα αρχίζει το παιχνίδι! Θα σε κάνω να ξεχάσεις τι είσαι και εσύ θα προσπαθήσεις να βρεις τον εαυτό σου». Η Μάγια δημιούργησε το Ονειρο που όλοι βλέπουμε και ο Μπράχμα ακόμη και σήμερα προσπαθεί να θυμηθεί ποιος είναι.
Ο Μπράχμα βρίσκεται μέσα μας και η Μάγια μας εμποδίζει να θυμηθούμε τι είμαστε. Οταν κάποιος ξυπνήσει από το Ονειρο που αποκαλούμε πραγματικότητα τότε γινόμαστε και πάλι ο Μπράχμα διεκδικώντας τη θεία φύση μας.
Πρόκειται για μία ιστορία και μόνο. Δεν χρειάζεται να την πιστέψει κανείς μας εάν δεν το θέλει. Αλλά προσωπικά με ανακουφίζει η ιδέα να κατοικεί ο θεός μέσα μου. Και μου αρέσει να φαντάζομαι ότι ο ίδιος θεός κατοικεί μέσα σ’ όλους και σ’ όλα. Και όσο για τη Μάγια, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ανησυχούμε, και αυτή τελικά Μπράχμα είναι!