oraelladas.gr

H φωτογραφία είναι από το zero.gr.
Απολογισμός δεκαπενθημέρου στα ποστ που θα ακολουθήσουν και αρχίζω… Τη δεύτερη Τρίτη του Γενάρη έγινε η 6η (;) συνάντηση του open coffee. Δεν είχα σκοπό να παραβρεθώ διότι και υποχρεώσεις εκκρεμείς είχα και διαλυμένη ήμουν, αλλά με ξεσήκωσε «το» exeisminima που ανέβηκε από Θήβα και πήγα. Μεγάλη καθυστέρηση αυτή τη φορά για να ξεκινήσουν οι παρουσιάσεις. Δεν κατάλαβα το λόγο. Παρόλα αυτά δεν μετάνιωσα που παραβρέθηκα. Συνάντησα μάλιστα στη λήξη και έναν καθηγητή μου από το ΕΑΠ και γνωρίστηκα με τον δημιουργό του webz που διαβάζω σχετικά τακτικά με ενδιαφέρον. Τον φανταζόμουν, λόγω φωτογραφίας, μεγαλύτερο σε ηλικία αλλά είναι παιδί καλέ!

Γιώργος Κασσελάκης, Sojourner
Χαίρομαι και ζηλεύω συνάμα αυτή τη γενιά που ζει τις εξελίξεις του διαδικτύου. Ανάλογες σκέψεις μου γέννησε η ενδιαφέρουσα η παρουσίαση του νεαρού φοιτητή (Πληροφορικής στο ΑΠΘ) Γιώργου Κασσελάκη, από Θεσσαλονίκη (και υπεύθυνου για τις αντίστοιχες συναντήσεις εκεί), αλλά ζόρικη για τις γνώσεις μου.
Χοντρικά αφορούσε μία εφαρμογή (Sojourner) την οποία έχει δημιουργήσει ώστε να μπορεί κάποιος να διαχειρίζεται πιο εύκολα τα feeds (τροφοδοτήσεις πληροφορίας) από κείμενο, εικόνα, ήχο που μπορεί να προσφέρει το διαδίκτυο και που είναι πράγματι χαοτικά. Τυχερή η γενιά τους! Θα έχουν μεν να αντιμετωπίσουν όλα τα προβλήματα που αφήνουν πίσω οι προηγούμενες, αλλά και τα μέσα για να ανταπεξέλθουν στην πρόκληση! Μυαλό, φαντασία, πρωτοτυπία και μέσα! Ο νεαρός σκέφτεται να εκμεταλλευτεί το όλο concept, πουλώντας την εφαρμογή (desktop) ή βάζοντας διαφημίσεις στην web-έκδοση της (blog opencoffe.gr).

Σπύρος Παπαδόπουλος, Daily frappe
Η δεύτερη παρουσίαση που αφορούσε ένα σάιτ που επιχειρεί να συνενώσει επικοινωνιακά τους ομογενείς μεταξύ τους και με τον τόπο καταγωγής τους αρκετά άνευρη. Ο ένας εκ των τριών συντελεστών, Σπύρος Παπαδόπουλος, του daily frappe που έκανε την παρουσίαση, Ελληνας στην καταγωγή και δεύτερης γενιάς μετανάστης, δεν μιλούσε ελληνικά. Πιθανόν ένιωθε άβολα σχετικά με αυτό, διότι απολογήθηκε – αν και δεν μπορώ να ξέρω-, με αποτέλεσμα μία τελείως φλατ παρουσίαση. Η ιδέα του φραπέ σαν αμιγώς ελληνικής εφεύρεσης και της σύνδεσης της σαν ελληνικό σημείο αναφοράς με την σχετική ιστοσελίδα όχι κακή, αλλά συνάμα λίγο απογοητευτική και… ενδεικτική της κουλτούρας του νεοέλληνα… Θέμα οπτικής θα μου πείτε… Πάω πάσο, αλλά λέω τη γνώμη μου… (με δεδομένο τον πόνο στα δόντια τώρα που γράφω, μάλλον είμαι και ανεκτική… Πάω για ένα επιπλέον παυσίπονο). Επιχειρηματικός στόχος των δημιουργών η διαφήμιση και το ηλεκτρονικό εμπόριο. Καλή κίνηση εφόσον οι Ελληνες της διασποράς πληθυσμιακά είναι άλλη μία Ελλάδα, ενώ χρησιμοποιούν πολύ περισσότερο το διαδίκτυο από όσο εμείς…

Αντρέας Κουρής, madtv
Στη συνέχεια πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίαση του Αντρέα Κουρή, δημιουργού του mad tv. Ναι, έχει συγγένεια με τους αδελφούς Κουρή, κάποιου από τους δύο γιος είναι, αλλά δεν κατάλαβα τίνος. Καμία σχέση πάντως με τη δική τους νοοτροπία, αλλά μάλλον έχει κληρονομήσει το χάρισμα του επιχειρείν από το σόι. Είπε ότι η ιδέα για το madtv του είχε κολλήσει από τα 17 του, ότι είχε κόντρες με τον πατέρα Κουρή, αλλά εντέλει πήρε μία αστεία – για τηλεοπτικό κανάλι – οικονομική βοήθεια και αρχικά συνάντησε αρκετές κλειστές πόρτες λόγω ονόματος και συγκυρίας όταν ξεκινούσε. Με πολύ πείσμα και επιμονή όμως κατάφερε εντέλει και στάθηκε και αυτή τη στιγμή εξαπλώνεται και στα Βαλκάνια και δεν φοβάται πιθανό ανταγωνισμό θεωρώντας ότι η αγορά όλους τους χωρά!
Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα βρήκα μία υπογράμμιση του νεαρού – νεαρός και αυτός και αρκετά απλός σαν παρουσία! μην το βλέπετε ξουρισμένο και γυαλισμένο στη φωτό που πήρε διάκριση…- Κουρή την οποία μάλιστα έκανε δύο φορές. Είπε ότι ένα εγχείρημα όταν το σπάσεις σε κομμάτια, σε κουτάκια, δεν φαίνεται τόσο πολύπλοκο και αδύνατο. Αυτό που κατάλαβα από αυτή την υπογράμμιση ήταν πως εννοούσε πως κάθε τι μπορεί να φαντάζει αδύνατο αν κοιτάξεις το δρόμο που έχεις να διανύσεις και αρχίσεις να το σκέφτεσαι.
Αν κάνεις όμως το πρώτο βήμα, -ένα κουτάκι-…και συγκεντρώνεσαι κάθε φορά στο ένα βήμα, αρκεί για να ακολουθήσουν τα χιλιάδες χιλιόμετρα ταξιδιού χωρίς να το καλοκαταλάβεις και να φτάσεις από Αθήνα στη Σόφια σαν το madtv! Για όσους θα σπεύσουν να σκεφτούν ότι εκμεταλλεύθηκε τσάμπα δουλειά ανθρώπων θα πω ότι το σκέφθηκα πρώτη, αλλά η δεύτερη σκέψη ήταν ότι δίνει και δουλειά σε ανθρώπους, ενώ ανοίγει πιθανόν την αγορά για το ελληνικό τραγούδι και όσους κινούνται γύρω από αυτό σαν εργαζόμενοι. Ισως να κάνω και λάθος, αλλά έτσι τουλάχιστον το βλέπω.

Θωμάς Μυλωνάς, DOT KITE
Τελευταία παρουσία, και όχι παρουσίαση, ήταν αυτή του Θωμά Μυλωνά, που σύμφωνα με το Business Week, ήταν από τους κορυφαίους επιχειρηματίες του 2007. Από ό,τι κατάλαβα είναι designer υψηλής αισθητικής, δημιουργός της εταιρείας Dot Kite, και έχει γραφεία στη Ρώμη, το Αμστερνταμ και στην Αθήνα. Δεν μου άρεσε λίγο το κάπως ατσαλάκωτο στυλάκι που μου θύμιζε προτεστάντη ιερέα… και το «διδακτικό» περιεχόμενο της ομιλίας του, αλλά χαλάλι του, αφού όπως είπαν είναι ιδιαίτερα ταλαντούχος στο αντικείμενο του. Με εντυπωσίασε η λιτότητα της ιστοσελίδας του και η ανατολίτικη επιρροή… σε αυτή, καθώς και η υπογράμμιση στην ομιλία του περί γυναικών…
Την προηγούμενη φορά ο Καράγος, αυτή τη φορά ο Θωμάς Μυλωνάς τόνισαν τη σημασία της γυναικείας άποψης σε θέματα επιχειρηματικότητας. Εμ! αυτές κρατάνε το πορτοφόλι, αυτές ξέρουν από τιμές και αυτές αποφασίζουν!
Επιπλέον ο Θωμάς Μυλωνάς τόνισε τη σημασία των υψηλών στόχων μέσα από μία φράση του Μιχαήλ Αγγελου: «The greatest danger is not that our aim is too high and we miss it, but that is too low and we reach it». Τον κίνδυνο δηλαδή οι στόχοι μας να είναι τόσο χαμηλοί που να μην αποτελεί πρόκληση το να τους φτάσουμε εξελισσόμενοι σαν άνθρωποι στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας.
Σχετικά με αυτή τη συνάντηση του opencoffee διαβάστε άλλες οπτικές στο οpencoffe.gr, στο webz και στο zero.gr από όπου δανείστηκα και τη φωτογραφία και υποθέτω δεν υπάρχει πρόβλημα εφόσον το περιεχόμενο της σελίδας από ό,τι είδα διατίθεται με άδεια creative commons.

Και μία ξώφαλτση είδηση!
Στο zero.gr διάβασα και την είδηση ότι στις 28 Ιανουαρίου έρχεται ο Μπιλ Γκέιτς Αθήνα και θα μιλήσει στο Μέγαρο Μουσικής με θέμα «Ο κόσμος του αύριο: το όραμα της Microsoft για το μέλλον της Τεχνολογίας». Αμ! Δεν θα ερχόταν μετά τη μονοπωλιακή συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση! Χα!

Σχετικά θέματα:

• Δεν υπάρχουν σχετικά θέματα