oraelladas.gr

Το ποστ αυτό αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου. Γράφει, λοιπόν, η pergolina:
Ενόψει εορτών και του χριστουγεννιάτικου μηνύματος της Αγάπης θέλησα να μάθω τι είναι Αγάπη. Κοίταξα έξω, γύρω μου αλλά δεν κατάφερα να την εντοπίσω πουθενά. Δε φαίνεται να γνωρίζει κανείς τι είναι Αγάπη. Εστρεψα το βλέμμα μου προς τα μέσα, στον εαυτό μου και έψαξα μέσα μου να βρω λίγη Αγάπη. Αλλά και εκεί δεν βρήκα τίποτα. Δεν υπάρχει λοιπόν Αγάπη;
Την απάντηση την πήρα από κάποιον εκεί έξω ο οποίος με προέτρεψε να κοιτάξω πιο προσεκτικά μέσα στον εαυτό μου, ή μάλλον περισσότερο ερευνητικά. Ως μία αναζήτηση ενός θησαυρού. Πρόκειται για τη διδασκαλία του Σρι Ραμάνα Μαχάρσι, όπως αυτή παρουσιάζεται στο βιβλίο του David Godman, «Γίνε Αυτό Που Είσαι», από τις εκδόσεις Αιώνιος Ηνίοχος, Αθήνα 1996. Read more »

Μερικοί με έχουν πει «νεράιδα» και «με δροσερή σκέψη» ή «δροσερό πλάτανο», άλλοι «μάννα του λόχου» ή «ψυχή» του χώρου τους, άλλοι «ήλιο» και «ομπρέλα», κάποιοι «ατόφιο χρυσό», κάποιοι ακόμα πως εκπέμπω αισιοδοξία και έχω καλή αύρα, ενώ άλλοι πως κάνω βουτιές στο κενό χωρίς δίχτυ ασφαλείας, με άλλα λόγια θεότρελη!
Ο παππούς μου με θεωρούσε γούρικη και μέχρι που είχα γίνει γαϊδούρα 18 χρονών με καλούσε να του κάνω ποδαρικό την πρωτοχρονιά, παρόλο που ήδη υπήρχαν μικρότερα εγγόνια. Η γιαγιά πάλι παρά το ότι πάντα τη ρωτούσα για τα γεγονότα της κατοχής -στενάχωρα για κείνη- εντούτοις έλεγε πως την ευχαριστούσε πάρα πολύ η παρουσία μου και έφτιαχνε το κέφι της όταν την επισκεπτόμουν.
Μου έχει μείνει λοιπόν το «κουσούρι» να θέλω να συμβάλω με θετικό τρόπο πάντα σε ό,τι συμβαίνει γύρω μου. Αυτά όταν είμαι στις καλές μου…, ενώ όταν με πιάνουν οι ανασφάλειες γίνομαι «κακιά μάγισσα», «στριμμένη», «αυταρχική», «σαρκαστική», «ειρωνική», «πικρόχολη», «κυνική», «μαύρη και άραχνη».
Νομίζω όμως πως δεν έχω επιλογή τελικά, διότι όσες φορές λειτούργησα μίζερα, απαισιόδοξα, καχύποπτα, απόλυτα λογικά, αντιδραστικά ή εριστικά, δηλαδή με διάθεση να ελέγξω τη ζωή και με κυρίαρχα τα παραπάνω αρνητικά μου χαρακτηριστικά, μου βγήκε ξινό.
Το πλήρωσα είτε με προβλήματα στην υγεία μου, είτε με πολύ πικρία, διότι όπως λέει μία σοφή κρητική μαντινάδα και την έχω ξαναγράψει σε τούτη δω τη σελίδα: «Πάρε μαχαίρι κοφτερό και την καρδιά μου σκίσε, μα πρόσεξε μην πληγωθείς γιατί εκεί μέσα είσαι!». Οποια σύγκρουση υπάρχει ή τη δημιουργούμε εκεί έξω, περνάει και μέσα μας και όποια σύγκρουση υπάρχει ή δημιουργείται μέσα μας προβάλλεται και εκεί έξω. Ο διαχωρισμός είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος και μόνο φαινομενικός. Read more »

Μμμ, τηλέφωνα μπορεί να μην παίρνω, αλλά κι εγώ σε θυμάμαι. Χρόνια σου πολλά! Ελπίζω να τύχει να το δεις…