oraelladas.gr

Κατέβηκα στις 2:30 στην Ευελπίδων και βρήκα κενή την αίθουσα που θα εκδικαζόταν η υπόθεση του Αντώνη Τσιπρόπουλου. Ρώτησα που μπορούσα να μάθω αν είχε εκδικασθεί κάποια υπόθεση από όσες ήταν γραμμένες στο πινάκιο και μου είπαν να αναζητήσω τη γραμματέα του δικαστηρίου να με πληροφορήσει. Εψαξα στο κτήριο 12 που με έστειλαν, αλλά δεν έβγαλα άκρη.
Μετά μου ήρθε φλασιά να τηλεφωνήσω στον καρπίδι, που ήταν ο μόνος του οποίου είχα νούμερο κινητού, μπας και ήξερε τι έγινε. Εμαθα ότι η δίκη αναβλήθηκε για το Φεβρουάριο και έφυγα από τα δικαστήρια, αλλά δεν έδωσα σημασία ποιον Φεβρουάριο, διότι θεώρησα αυτονόητο ότι ήταν για Φεβρουάριο του 2008. Οταν διάβασα τα τεκταινόμενα σήμερα στην Ευελπίδων στο metablogging.gr και πάλι «διάβασα» 18/2/2008, παρόλο που ο nikan είχε τονίσει την ημερομηνία με κατάμαυρα γράμματα! Αμ δε! Οταν ξαναδιάβασα το ποστ δεύτερη και τρίτη φορά πρόσεξα ότι έγραφε 18-2-2009!
Οταν συνειδητοποίησα πόσο μακριά πάει η εκδίκαση της υπόθεσης με τη νέα αναβολή σκέφθηκα ότι ουσιαστικά ο κατήγορος επιδιώκει να ξεχαστεί η υπόθεση και να αποσύρει την κατηγορία, διότι μάλλον έχει καταλάβει – ή πληροφορηθεί… – ότι το κατηγορητήριο δεν στέκει και ότι η υπόθεση πλέον εξελίσσεται σε βάρος του.
Μάλιστα από τη χαρακτηριστική φράση του ποστ στο metablogging.gr που αναφέρεται σε δήλωση του δικηγόρου του κατήγορου η οποία λέει: «Ο ενάγων δεν έχει πρόβλημα με τον Αντώνη Τσιπρόπουλο, αλλά η μήνυση έγινε κατά αγνώστου», γίνεται αρκετά φανερό προς τα πού θα πάει η υπόθεση…
Ο nican υπογραμμίζει στο δικό του ποστ: «Απ’ ότι φαίνεται πλέον ο αγώνας δεν είναι να κερδηθεί η δίκη μόνο, αλλά να ηττηθεί και η λήθη». Προσωπικά όμως επειδή σκέφτομαι ότι ο αγώνας πέφτει πρώτα και κύρια πάνω στους ώμους του Αντώνη του Τσιπρόπουλου αναρωτιέμαι τι στάση θα ήθελε να κρατήσουμε και τι αληθινά συμφέρει την υπερασπιστική του γραμμή και όχι αν θα προστατευθούν τα δικαιώματα του διαδικτύου που μας αφορούν όλους. Αν μας ενδιαφέρουν αυτά οφείλουμε να μοιραστούμε και το βάρος που συνεπάγεται ο αγώνας του Αντώνη…
Προσωπικά πάντως επιτρέψτε μου να είμαι αισιόδοξη και κάθετη ως προς το ότι ο Αντώνης Τσιπρόπουλος αργά ή γρήγορα θα δικαιωθεί 100% διότι: 1ον. Θεωρώ ότι σε αυτή τη χώρα δεν είμαστε όλοι παράλογοι και υπάρχουν δικαστές που και μυαλό και σωστή κρίση και διάθεση για απόδοση δικαιοσύνης έχουν, παρά τα σχετικά πρόσφατα φαινόμενα διαφθοράς. 2ον. Η ιστορία διδάσκει ότι η φαυλότητα και ο παραλογισμός μπορεί να κάνουν πολύ κακό, αλλά διαρκούν πάντα λιγότερο από την δικαιοσύνη και την επικράτηση της λογικής, διαφορετικά δεν θα είχε μείνει τίποτα όρθιο πλέον… 3ον. Εχει σημασία να το πιστεύουμε ακράδαντα αυτό και να μην προτρέχουμε με ηττοπαθή σενάρια που ενισχύουν την άποψη περί ενός παράλογου κόσμου με ανεξέλεγκτα απρόσωπα συστήματα. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, ισχύει για όποιον θα τρομοκρατηθεί και θα μπει σε μία τέτοια λογική παραλόγου και αποξένωσης όπως αυτή έχει εκφραστεί στον ήρωα της «Δίκης» του Κάφκα.
Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος δεν είναι αποξενωμένος κοινωνικά, έχει φίλους λογικούς ανθρώπους γύρω του που χθες του συμπαραστάθηκαν στην Ευελπίδων και δεν υπάρχει περίπτωση να αφεθεί να τον «καταπιεί» ένα απρόσωπο σύστημα. Είμαστε κοντά του και μαζί του. ΕΜΕΙΣ όλοι δεν αφήνουμε να συμβεί κάτι τέτοιο και ήδη έμπρακτα το δείξαμε έστω και αν είμαστε «λίγοι», δηλαδή 3.545 υπογραφές! και 10 άτομα που παραβρέθηκαν στο δικαστήριο. Μη βιαστούμε να πούμε: Μα, έχουν φθάσει τα 23.000 τα blog. Οι καινούργιοι δεν είναι πληροφορημένοι. Τις τελευταίες 4-5 ημέρες που ανακινήθηκε η υπόθεση προστέθηκαν 75 επιπλέον υπογραφές! Πριν ανακινηθεί ήταν στις 3.470 και αυτή τη στιγμή 3.545. Σύντομα θα είναι πολλοί περισσότεροι…
Η βλακεία και η φαυλότητα είναι αήττητη μόνο αν εμείς την θεοποιούμε, και αμφιβάλλουμε για τη δύναμη της δικαιοσύνης και της λογικής, ή όταν μπαίνουμε στη λογική όσων κατηγορούμε και βλέπουμε συνωμοσίες και φαντάσματα… Κανένα φάντασμα δεν υπάρχει, καμία τρομακτική δύναμη, αλλά απλά άνθρωποι που δρουν ανόητα, παρορμητικά και κουτοπόνηρα ενίοτε… Οποιος όμως επιχειρεί άδικα να ανοίξει το λάκκο του άλλου πέφτει ο ίδιος μέσα…
Από το να κάνεις μήνυση σε κάποιον άγνωστό σου άνθρωπο και να του αναστατώσεις στα καλά καθούμενα τη ζωή του, αντί να του κάνεις ένα απλό τηλεφώνημα να ζητήσεις εξηγήσεις πριν από οτιδήποτε άλλο, δείχνει πόσο αποξενωμένος είσαι από την πραγματικότητα της ζωής και τότε είναι δεδομένο ότι δίνεις κουτουλιά στον τοίχο αυτής της πραγματικότητας…