oraelladas.gr

Η φωτογραφία ανήκει στον marado και είναι από ταξίδι του στη Νότιο Αμερική με τίτλο Rio Urubamba.

Ας με συγχωρήσουν οι Ελληνες Ενεργοί Πολίτες που δεν ανεβάζω τη φωτογραφία από το πανό που ανάρτησαν σε εθνικό δρόμο. Η γραμμένη στο πανό φράση: «Είσαι δολοφόνος… Τα παιδιά σου το ξέρουν;» με κατέστησε επιφυλακτική. Το ίδιο και τα χρώματα, κόκκινο και μαύρο, που παραπέμπουν όντως σε θρίλερ και φόνο…
Νομίζω ότι όπως το βίντεο με τον οργισμένο νεαρό της Greenpeace συνάντησε από αρκετούς αντιδράσεις και παράπονα, αντίστοιχα και αυτό το σύνθημα φοβάμαι πως μάλλον δεν βοηθά το στόχο τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι στη διαφήμιση -των μεγάλων διαφημιστικών – δουλεύουν σε συνεργασία πολλά στελέχη για να καταλήξουν σε κάποιο αποτέλεσμα τέτοιο που να «πουλά» το προϊόν.
Νομίζω αντίστοιχα οι οργανώσεις που ενδιαφέρονται να περάσουν μηνύματα στους πολίτες για πιο υπεύθυνη στάση σε θέματα περιβάλλοντος θα έπρεπε να στέλνουν αυτά τα μηνύματα με κατάλληλο «περιτύλιγμα» σε λέξεις…
Βέβαια το βίντεο της Greenpeace, στο οποίο αναφέρθηκα έχει πίσω του επαγγελματίες της επικοινωνίας, αλλά ακριβώς γι’ αυτό το λόγο νομίζω δέχθηκε ακόμα μεγαλύτερη κριτική εδώ και εδώ.
Ισως θα ήταν καλά να προσελκύσουν στις οργανώσεις άτομα που ασχολούνται με θέματα επικοινωνίας, αλλά και με θετική στάση και όχι μόνο με διάθεση για πρόκληση. Κάποιοι εκεί που γίνεται η συζήτηση για το βίντεο της Greenpeace λένε πως οι βιομήχανοι π.χ. που μολύνουν ανεξέλεγκτα μπορεί να χρειάζονται και τέτοια φοβέρα.
Ομως δεν νομίζω ότι η τρομοκρατία τέτοιου τύπου αγγίζει ανθρώπους νεκρωμένους από κάθε κοινωνικό συν-αίσθημα, μάλλον τον απλό μέσο άνθρωπο που διαθέτει ακόμα κάποιες ευαισθησίες είναι που τρομοκρατεί και δεν βοηθά το στόχο των διαφόρων κεχρισμένων οικολόγων.
Πάντως οι Ελληνες Ενεργοί Πολίτες δεν ξέρω αν ήθελαν να σοκάρουν με το εν λόγω σύνθημα. Σήμερα όμως υπάρχουν τόσα πολλά ζητήματα που σοκάρουν, δημιουργούν στρες, ανασφάλεια και υπαρξιακή αγωνία που ο μέσος πολίτης προκειμένου να αμυνθεί επιλέγει μάλλον να τα αγνοεί ή να αντιδρά αρνητικά όταν νιώθει ότι απειλείται με πρόσθετη ενοχοποίηση.
Κακά τα ψέμματα μέχρι και σήμερα η αναγκαιότητα επέβαλλε ένα συγκεκριμένο τρόπο ανάπτυξης που οδήγησε στα περιβαλλοντικά προβλήματα που μας απειλούν. Το να ανταλλάσσουμε απειλές και να ενοχοποιούμαστε και μεταξύ μας δεν ξέρω αν βοηθά.
Ισως, αν και δεν είμαι ειδική, μία φράση του τύπου: «Μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση στον πλανήτη», μία θετική δηλαδή διατύπωση του στόχου να βοηθούσε περισσότερο προς την κατεύθυνση που θέλουμε. Επίσης η υπενθύμιση εικόνων από έναν πιο υγιή πλανήτη θα ήταν μεγαλύτερη πρόκληση για αλλαγές νομίζω. Σκέψεις κάνω, πείτε και εσείς τη γνώμη σας…