Σταθμός στην καμένη Πελοπόννησο
Written by coolplatanos on Δεκεμβρίου 1, 2007 – 16:00 -Κατέληξα πριν κλείσω για σήμερα την περιήγηση στα blog να αναφερθώ σε ακόμα δύο. Ενα που δεν έχω κάνει ποτέ σχετική μνεία και ένα στο οποίο αναφέρομαι συχνά. Το πρώτο αφορά το blog makistos (@zacharo) και το ανακάλυψα για πρώτη φορά μετά τις πυρκαγιές από τον vrypan.
Οπως γράφει στην επικεφαλίδα:
Ο λόγος ύπαρξης αυτού του ιστολογίου είναι για να μην ξεχάσουμε τι έγινε και να προσπαθούμε να μην επαναληφθεί!-The reason of this blog is to keep our memories alive,do not forget what happened in order to prevent the repetition of such a tragedy anywhere!
Ενώ μου άρεσε πάρα πολύ και η ιστορία που έχει πλάι στη μπάρα, την οποία μεταφέρω πλήρη:
Ηταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον. Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.
Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά. Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί. Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του. Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο. Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:
– «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Οταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»
«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου.»
Μπορεί να μας ακούγεται κάπως παιδικό, αλλά επειδή στις δύσκολες στιγμές και καταστάσεις, δυστυχώς ο καθένας μας μπορεί να βγάλει κάποιο κομμάτι από τον κακό του εαυτού,πρώτα πρέπει να σκεφτόμαστε και να »βουτάμε» την γλώσσα στο μυαλό πρίν εκφραστούμε, θα δούμε, πως μετά θα είναι πιο σωστά αυτά που θα έχουν ειπωθεί, διότι η γλώσσα κόκκαλα δεν, έχει και κόκκαλα τσακίζει!
Posted in oraelladas | No Comments »














