oraelladas.gr

(photo via)
Τις τελευταίες ημέρες και ειδικότερα σήμερα ήμουν αρκετά καλά στα κέφια μου. Ενα γεγονός όμως με χάλασε και έπεσε πάλι η διάθεση μου. Διαρρήξανε για δεύτερη φορά μέσα σε ελάχιστους μήνες το διαμέρισμα γνωστής μου. Και τις δύο φορές η διάρρηξη έγινε μεταξύ 10 με 12 το πρωί. Το τι πήρανε δεν έχει και τόση σημασία, όσο το γεγονός ότι και τις δύο φορές ένοιωσε άσχημα με την παραβίαση του χώρου της και ότι βρήκε το σπίτι της σε άθλια κατάσταση με πεταμένα πολλά πράγματα έξω από τις ντουλάπες. Εκλαιγε και φώναζε για το πόσοι ξένοι ήρθανε στη χώρα μας, υπονοώντας φυσικά ότι γι’ αυτό το λόγο γίνονται αυτά. Το να αποδίδουν κάποιοι άνθρωποι τις κλοπές στο γεγονός ότι γίναμε χώρα υποδοχής μεταναστών χωρίς να σκέφτονται ποιος τους έφερε, γιατί ήρθαν, αν είναι όλοι κακοποιά στοιχεία με κουράζει αφάνταστα να το ακούω. Με κουράζει αφάνταστα να επαναλαμβάνω και στη μάνα μου με το ίδιο μυαλό στο χωριό ότι και πριν την έλευση των μεταναστών θυμάμαι κλοπές και αναρωτιέμαι πώς κάποιοι τις ξεχνάνε και τα θυμούνται όλα ρόδινα.
Θυμάμαι μικρή που είχαν κλέψει και είχαν σύρει στον κήπο το καζάνι της γειτόνισας. Τότε αυτό ήταν πολύτιμο… στα χωριά. Χρήματα, χρυσαφικά, ηλεκτρικά είδη, ακριβά ρούχα και άλλα τέτοια «πολυτελή» αγαθά δεν υπήρχαν.