oraelladas.gr

Η πρεσβεία της Ελβετίας ανακοίνωσε την χορήγηση υποτροφιών σε Ελληνες υπηκόους, οι οποίοι επιθυμούν να πραγματοποιήσουν διδακτορικές σπουδές ή ερευνητικό πρόγραμμα στην Ελβετία κατά το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009. Καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων 9 Νοεμβρίου 2007. Πηγή και περισσότερες πληροφορίες: Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα

Δεν ξέρω πως μου ήρθε και θυμήθηκα τα παιχνίδια που παίζαμε μικρά. Πινακωτή, κουτσό (το λέγαμε πατό στην περιοχή μου), τρίλιζα, σχοινάκι, τα μήλα, χώρες, μακριά γαϊδούρα, αμπάριζα, μακριά γουρούνα, περνάει – περνάει η μέλισσα, το μαντήλι, τυφλόμυγα, κολοκυθιά, το δαχτυλίδι, γύρω – γύρω όλοι, ένα λεπτό κρεμμύδι γκαίω βαγκαίω, αγαλαματάκια και άλλα που τώρα δεν τα θυμάμαι. Πολλά από αυτά έχω ξεχάσει πως τα παίζαμε.
Η Πέπη Δαράκη έχει σώσει πολλά από αυτά καταγράφοντας τα στο βιβλίο Ομαδικά Παιχνίδια των Παιδιών μας, Αθήνα 1994 (εγώ έχω την παλαιότερη έκδοση του 1986), εκδόσεις Gutenberg. Στο βιβλίο της μερικά τα βρήκα με άλλες ονομασίες από αυτές που τα ήξερα σαν παιδί. Εξαρτάται ίσως από ποιες περιοχές έχουν καταγραφεί.
Μερικές πληροφορίες για τη σημασία του παιχνιδιού και ποια σύγχρονα παιχνίδια παίζονταν και στην αρχαιότητα εδώ. Σήμερα τα παιδιά αντί για παιχνίδια κοινωνικοποίησης μάλλον προτιμούν βιντεοσκοπήσεις με κινητά.
Μήπως κάποιοι παιδαγωγοί θα έπρεπε να εισάγουν και πάλι το ομαδικό παιχνίδι στα σχολεία; Μήπως είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την ψυχική τους υγεία; Δεν ξέρω αν τις ώρες της γυμναστικής παίζονται τέτοια παιχνίδια και πόσο συχνά έχουν ώρες γυμναστικής στα δημοτικά σχολεία; Απορίες… Αν κάποιος παιδαγωγός ξέρει ας μας πει.

Το βρήκα στο Πολίτης ΟΝLINE και είναι από άρθρο των New York Times όπως είδα. Κάθε δύο εβδομάδες λέει πεθαίνει μία γλώσσα από τις περίπου 7.000 που υπάρχουν παγκοσμίως. Ενώ το 80% του πληθυσμού της γης χρησιμοποιεί 83 γλώσσες που έχουν «παγκόσμια» επιρροή στο γραπτό και τον προφορικό λόγο. Κάποιοι παλεύουν να διασώσουν κάποιες από τις γλώσσες που εξαφανίζονται.

Αλλη μία στάση σε oraelladas.gr με συνέχεια της μαγείας για σήμερα… Πιο πριν θα βρείτε και τσάι με κανέλα που από ό,τι είδα το τίμησαν πολλοί από εσάς… Πάμε λοιπόν για άλλα μαγικά… Η σειρά των εκδόσεων για τον Χάρι Πότερ έχει γίνει περίπου μύθος. Ισως όχι τυχαία μια και η συγγραφέας έχει περιλάβει στην πλοκή στοιχεία από την παγκόσμια μυθολογία αν έχει δίκιο το esoterica.gr στην εξήγηση των όρων από το λεξάρι που παραθέτει.
Σε μία εποχή πλήρους απομυθοποίησης η ανάγκη του μύθου παραμένει γι’ αυτό νομίζω ότι γοητεύονται μεγάλοι και παιδιά από την εν λόγω σειρά. Προσωπικά δεν έχω διαβάσει πάντως ακόμα κανένα από τα βιβλία και δεν ξέρω αν αυτού του τύπου ο μύθος με αγγίζει πλέον.
Κάποτε σε ένα σεμινάριο για την χρησιμότητα του παραμυθιού στην ανάπτυξη και την ωρίμανση του παιδικού ψυχισμού είχα ακούσει πως οι γενιές που μεγάλωσαν χωρίς παραμύθια ήταν γενιές που αναζήτησαν το μύθο στις ναρκωτικές ουσίες σαν μία άλλη φυγή και εξισορρόπηση των όρων της πραγματικότητας που ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντέξει. Τα παραμύθια μάλλον είναι περισσότερο ακίνδυνα πάντως… Ενώ κάποιοι έχουν στήσει ιστοσελίδα για τους φανατικούς «οπαδούς» τους Χάρι Πότερ.

Αυτή την ιστοσελίδα που θα προτείνω την είχα βρει πριν δύο περίπου χρόνια. Με είχε εντυπωσιάσει ιδιαίτερα το αφιέρωμα στις εξώπορτες (θα χρειαστεί να ανατρέξετε στο πλαϊνο μενού να βρείτε την ένδειξη ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΑ). Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που δημιούργησαν την ιστοσελίδα και το υλικό. Μου φαίνονται σοβαροί, αν και κάπως ασυνήθιστη, αλλά συνάμα γοητευτική η προσέγγισή τους για όψεις αυτής της πόλης που στην καθημερινότητά μάς περνάνε απαρατήρητες. Ενα αφιέρωμα λοιπόν στην Αθήνα, από μία διαφορετική εστίαση με βάση μία επίσης ασυνήθιστη βιβλιογραφία (θα χρειαστεί να ανατρέξετε στο πλαϊνό μενού να βρείτε την ένδειξη βιβλιογραφία) για τη μελέτη μίας πόλης.
Οταν είχαμε διδαχθεί για τις πόλεις στην Ευρώπη στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο ήταν ενδιαφέρον ο τρόπος που επεκτεινόταν μία πόλη ανάλογα με τους νέους κατοίκους της και τις νέες χρήσεις σαν να ήταν ένας ζωντανός οργανισμός. Μία τέτοια περίπου προσέγγιση νομίζω ότι επιχειρεί η εν λόγω σελίδα.
Μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα και να σκεφθείτε εκπομπές τύπου Χαρδαβέλα ή Λιακό. Αλλωστε από ό,τι έχω δει οι δημιουργοί της σελίδας έχουν αρνηθεί οποιαδήποτε προβολή. Κάνουν απλά το κέφι τους προσεγγίζοντας μυθικά και ποιητικά θα έλεγε κανείς αυτή την πόλη. Ή τουλάχιστον έτσι το είδα εγώ και γι’ αυτό σας προτείνω μία εξερεύνηση. Αφορμή να θυμηθώ αυτή τη σελίδα πριν κάμποσο καιρό υπήρξε ο Vassilis με τις δικές του πόρτες…