oraelladas.gr

Παρόλη την αυγουστιάτικη παράλυση δεν έχω ξεχάσει πως στις 4/8 είχαμε επέτειο μίας δικτατορίας στη χώρα μας και σήμερα 6/8 θλιβερή επέτειο χρήσης ενός τρομακτικού όπλου. Δεν μου βγαίνει όμως να μιλήσω γι’ αυτά. Ο Δημήτρης Στέφωσης γράφει για Χιροσίμα και Ναγκασάκι. Σας το προτείνω.

Α! Ξέχασα. Βλέπω δύο ημέρες τώρα, ή και τρεις ίσως, μία προτίμηση στο ποστ που είχα γράψει με τίτλο «Σαδισμός». Δεν ξέρω τι διαθέσεις μπορεί να δείχνει αυτό… Πάντως σε λίγες ημέρες, συγκεκριμένα στις 19 με 20 Αυγούστου, τούτη η σελίδα κλείνει ένα χρόνο. Δεν ήταν πάντα εδώ σε self hosted wp, ούτε είχε ακόμα κατοχυρωμένο domain. Ξεκίνησε από τον blogger πέρυσι και ενώ ακόμα δεν είχα απολυθεί από τη δουλειά μου. Βέβαια τα πρώτα ποστ φαίνονται με ημερομηνία στα τελειώματα του Αυγούστου, αλλά αυτό συνέβη επειδή κάποια στιγμή πείραξα ημερομηνίες δημοσιεύσεων χωρίς να θυμάμαι πια για ποιο λόγο το έκανα. Πρέπει να ξεκίνησα να δημιουργήσω το blog στον blogger το βράδυ μάλλον της 19ης Αυγούστου με μία περίεργα φορτισμένη διάθεση και με ένα πρώτο κείμενο που έλεγε πως ήταν σαν να πέταγα μπουκάλι στο πέλαγο του διαδικτύου με μήνυμα προς άγνωστους παραλήπτες. Τώρα αυτό το κείμενο μάλλον δεν υπάρχει, διότι πάλι είχα πειράξει διάφορα κάποια στιγμή. Ακόμα τότε δεν γνώριζα πως τα μπουκάλια στο πέλαγο και τα μηνύματα ήταν πολλά… μα πάρα πολλά εκεί έξω. Και οι δικές μου σελίδες αρχικά ήταν πολλές και σκόρπιες, 6 με 7 στο blogger και κάνα δύο στο wp μέχρι που τις μάζεψα όλες σε μία, αυτή εδώ. Καλά, στις 20/8 ίσως μου βγουν να γράψω και άλλα σαν απολογισμό ενός χρόνου blogging. Προς το παρόν αυτά.

Τέτοια εποχή και ώρα σε επαρχία ή χωριό θα κόβαμε κάνα σταφύλι, κάνα σύκο, κάνα πεπόνι, καρπούζι, θα πίναμε τον απογευματινό καφέ στην αυλή, ή αν ήμουν ακόμα νιάτο θα μαζεύαμε καπνό στο χωράφι αυτή την ώρα, ενώ στην Εθνική Οδό θα περνούσαν αμάξια με βάρκες και σορτσακοφόροι… Εμείς όμως μπουμπουλωμένοι ως τα αυτιά, για να μην κολλήσει στο δέρμα μας η μαύρη πίσσα, θα παιδευόμασταν ανάμεσα στις πράσινες ρίζες και το χώμα να μαζεύουμε φύλο – φύλο αυτό που τώρα δεν θα καπνίζω, ενώ κάποτε έδινε ψωμί στην οικογένεια μου. Ρε μπας και την εξάρτηση την απέκτησα από τότε ήδη; Ποιος ξέρει…
Η ζωή περιέχει τόσες αντιφάσεις που να πάρει και να σηκώσει! Κι εγώ βρήκα να τις εξετάζω Αύγουστο μήνα που η πόλη έχει παραλύσει. Πάντα τέτοια εποχή ερημώνει, όλοι την κοπανάνε για διακοπές. Τούτη η περίοδος κάθε χρόνο είναι με κάποιο τρόπο η κορύφωση του καλοκαιριού. Αύγουστε καλέ μου μήνα νάσουν δύο φορές το χρόνο! Ωραίο το καλοκαιράκι στην Ελλάδα και γενικότερα στη Μεσόγειο. Την βγάζεις εύκολα, φθηνά και ευχάριστα με ελάχιστα.
Θέλω να επανέλθω στον καπνό, μάλλον σε αντιπερισπασμό για τα τσιγάρα που δεν καπνίζω. Τα άνθη του καπνού έχουν μία καταπληκτικά λεπτή και υπέροχη μυρωδιά. Σε όσους αρέσουν τα αρώματα ταμπάκου θα καταλαβαίνουν τι εννοώ. Και ο ιδρώτας όταν δούλευες ανάμεσα στις ρίζες μοσχοβολούσε! Οι μαθημένοι στα αποσμητικά θα πούνε: Μπλιάχ! Αμα όμως δεν έχεις μυρίσει φυσικό ιδρώτα ανακατεμένο με αρώματα της γης δεν ξέρεις τίποτα από αληθινό και άγριο φυσικό ερωτισμό ούτε από ουσία του ανθρώπινου σώματος όσο ακόμα δεν μυρίζει θανατίλα.
Στην πόλη τα περισσότερα σώματα βρωμάνε, βρωμάνε καυσαέριο, βρωμάνε βάλτωμα, βρωμάνε θάνατο και χρειάζονται πολύ παρφουμάρισμα να τα κρύψουν όλα αυτά. Τες παν, ας μη το βαρύνω άλλο, είναι και Αύγουστος… Με έχει πιάσει αφόρητη βαρεμάρα από το να γράψω μέχρι το να κάνω οποιαδήποτε δουλειά. Γίνεται να είμαι από αυτά τα ζωάκια που μένουν ακίνητα ολόκληρα 24ωρα και τρώνε έντομα που πετάνε δίπλα τους και μάλιστα νομίζω κατευθείαν μέσα στο στόμα τους;