oraelladas.gr

Συζήτηση για σεντόνια, πετσέτες, πανωσέντονα και κατωσέντονα από αθώους και αγνούς ή μη bloggers. Συζήτηση δηλαδή με όρους και κριτήρια παραδοσιακών εντύπων και επιδιώξεις για τη μέγιστη δυνατή διαδραστικότητα. Κατά τα άλλα δεν τους απασχολεί η αναγνωσιμότητα; Ε! ναι! Εγώ ενδιαφέρομαι όχι απλά να με διαβάζετε, όχι απλά να με βάλετε στα αγαπημένα σας (σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, που με βάζεις;), όχι απλά να ανέβω στα ύψη σε λίστες δημοφιλίας και αναγνωσιμότητας, ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΕ ΛΑΤΡΕΨΕΤΕ! Τόσο πολύ χρειάζομαι την αγάπη σας, έτσι που σαν νύφη ξεβράκωτη, που τα μόνα της προικιά είναι τα σεντόνια των γραφτών της…, να καταφέρω να βρω «τον γαμπρό μου, τον νυμφίο μου…» Αλλά ενδιαφέρομαι να με λατρέψετε με τους δικούς μου όρους, όχι με τους δικούς σας. Να με λατρέψετε ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ και όχι γι’ αυτό που πρέπει να προσπαθήσω να είμαι για να σας αρέσω. Και μα την αλήθεια δεν θα προσπαθήσω…, διότι απλά βαρυέμαι και το βρίσκω χωρίς νόημα. Αν είναι νάρθει θε ναρθεί ό,τι είναι να έρθει… Κι όποιος νομίζει πως τα καταφέρνει χωρίς το ρεύμα της ζωής νομίζει πως κατάφερε να κάνει τρύπα στο νερό… Μου μυρίζει κάτι σαν θάνατος. Δεν ξέρω αν θα είναι ο φυσικός ή άλλος ενός κύκλου ζωής. Σίγουρα πάντως μυρίζει θάνατος.