oraelladas.gr

…ότι εκείνο το καλοκαίρι που κάηκε ολόκληρη η Ελλάδα, εγώ έκοψα το κάπνισμα και έγινα σαν ένα αναγεννημένο δάσος μετά από φωτιά… Οι άλλοι τι θα θυμούνται άραγε; Πάντως μου μυρίζει παράξενα το νερό. Εχει οξυνθεί η όσφρηση. Επίσης έχει καθαρίσει τελείως η γλώσσα κι έχει γίνει πάλι ροζούλα.

Υπάρχουν θέματα που θέλω να ασχοληθώ να διαβάσω και να γράψω, αλλά με έχει πιάσει κάτι σαν μούδιασμα στη θέση της καρδιάς και παραλύω χωρίς να κάνω τίποτα σαν να φοβάμαι μη σπάσει ή μην αλλάξει κάτι εκεί…
Χθες πήγα με τη φίλη pergolina, η οποία έχει κατέβει από Θεσσαλονίκη για τη συναυλία του George Michael (πήγε και την καταυχαριστήθηκε!), στην Πλάκα.
Τριγυρίσαμε λίγο, καθίσαμε κάπου για καφέ αρχικά, μετά πήγαμε για φαγητό και κατόπιν για δεύτερο καφέ. Πρέπει να κλείσαμε μάλλον πλήρες 8ωρο. Ενιωθα περίεργα ζωντανή και ερωτεύσιμη, παρόλη τη ζέστη που με ταλαιπωρούσε. Αστειευόμουν με τα γκαρσόνια που ήταν σαν ναρκωμένα από τη ζέστη, τους χάριζα κόκκινα τριαντάφυλλα – που μας πούλησαν Πακιστανοί – κι εκείνα ανταποκρινόταν με χαμόγελο και φλυαρία. Η φιλενάδα μου είχε πάθει πλάκα με τη διάθεσή μου και το «θράσος μου». Μάλλον προηγήθηκε κάποιος που μου έκανε τονωτικές ενέσεις θράσους… Αναρωτιέμαι πόσο θα μου κρατήσει. Πάντως είναι ωραία αίσθηση.