Σεξ και εκφασισμός
Written by coolplatanos on Ιουλίου 23, 2007 – 17:27 -Πριν από πάρα πολλά χρόνια, στην Πλατεία Αμερικής, στον κινηματογράφο Studio παιζόταν το έργο του Παζολίνι «Σαλό» ή «120 ημέρες στα Σόδομα». Για όσους δεν έχουν δει την ταινία μπορούν να δουν μία μικρή παρουσίαση σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο στο in.gr.
Εχω παρατηρήσει ότι οι περισσότεροι έχουν εισπράξει τον Ντε Σαντ (στο έργο του οποίου βασίζεται η ταινία) κατά κυριολεξία. Μου θυμίζουν μία φίλη που μία ημέρα που ήμασταν σε τρόλεϊ στην Πατησίων μου έλεγε με βαρύγδουπο και μπλαζέ ύφος: «Τα πάντα είναι μάταια, η ζωή δεν έχει νόημα, το λέει και ο Κούντερα». Εκείνη τη στιγμή μου ήρθε φλασιά και της απαντώ: «Αν ο Κούντερα έβρισκε τα πάντα μάταια δεν θα είχε γράψει τόσα όσα έχει γράψει, αλλά θα αυτοκτονούσε. Ο Κούντερα απλά παρουσιάζει μία κοινωνική κατάσταση και ήρωες που μπορεί να νιώθουν χωρίς νόημα τη ζωή τους για πολλούς και διάφορους λόγους». Ανάλογα υποθέτω πως ο Σαντ δεν κυριολεκτούσε με όσα έγραψε. Αντίθετα κατάγγειλε την υποκρισία, την αρρωστημένη εκδήλωση και τον ευτελισμό των φυσικών ανθρώπινων λειτουργιών ήδη από την εποχή του. Ο Παζολίνι με την ταινία Σαλό προσωπικά αντιλαμβάνομαι ότι κάνει μία τέτοια ερμηνεία του Σαντ.
Θυμάμαι ότι στις πρώτες χαρακτηριστικές σκηνές που αιχμαλωτίζονται οι νεαροί αστοί και φορτώνονται στα φορτηγά τους δείχνει φοβισμένους και υποταγμένους στη μοίρα τους. Μοναδική εξαίρεση ένας νεαρός με κόκκινο μαντήλι στο λαιμό που πηδά και το σκάζει τρέχοντας και τον πυροβολούν. Η σκηνή δεν αποκαλύπτει αν καταφέρνει τελικά να σωθεί ή όχι από τον πυροβολισμό. Σε άλλη χαρακτηριστική σκηνή δολοφονείται επί τόπου ζευγάρι που κάνει απλά έρωτα υπό ελεύθερες συνθήκες.
Ο Παζολίνι στην ταινία νομίζω καταγγέλλει τον απόλυτο φασιστικό έλεγχο και εντέλει τη διαστροφή της σεξουαλικής πράξης, η οποία φτάνει στο σαδομαζοχισμό και την αυτοκαταστροφικότητα του ανθρώπινου είδους. Διότι οι τελευταίες σκηνές αφορούν γδάρσιμο των σκαλπ των νεαρών αιχμαλώτων και οριστική εξόντωση, από όσο θυμάμαι.
Η ταινία ήταν γροθιά στο στομάχι. Θυμάμαι ότι ο κινηματογράφος ήταν τίγκα στον κόσμο. Δεν μπορούσες να ρίξεις ούτε καρφίτσα που λένε. Την είδαμε καθισμένες κάτω στο πάτωμα με τη φίλη μου που είχαμε πάει. Σήμερα δεν ξέρω αν θα επέλεγα να τη δω, όχι υπό την έννοια της αμφιβολίας για το αν πρόκειται ή όχι για τέχνη, αλλά υπό την έννοια ότι δεν χρειάζομαι άλλο σαδομαζοχισμό και αθλιότητα, αρκεί αυτή της πραγματικότητας… Δεν μετανιώνω ωστόσο που γνωρίζω το περιεχόμενο της και θεωρώ ότι με έκανε πιο «σοφή».
Τότε με είχε προβληματίσει χωρίς να κατανοώ το νόημα της στο βαθμό που μου έγινε σαφές όσο περνούσαν τα χρόνια και εμπλούτιζα τις γνώσεις μου για τη ζωή. Θυμάμαι ότι την είχα συζητήσει με έναν αγαπημένο μου φιλόλογο από τα γυμνασιακά μου χρόνια.
Οι δικές του επισημάνσεις αφορούσαν περισσότερο στο ότι το σεξ πρέπει να έχει τον απαγορευτικό του χαρακτήρα σε κάποιο βαθμό, διότι αυτό είναι που του δίνει γοητεία. Σήμερα προσωπικά θα το πήγαινα ακόμα πιο πέρα: Το σεξ, σαν βασικό ένστικτο ζωής, από τη στιγμή που επιχειρείς να το ελέγξεις απόλυτα και να το καθυποτάξεις σε κανόνες καταντά εντέλει διαστροφή με κυρίαρχο το ένστικτο θανάτου, για το οποίο μίλησε ο Φρόιντ και το οποίο ήταν η βασική αντιπαράθεση που είχε ο Βίλχελμ Ράιχ προς το δάσκαλο του. Ο Ράιχ θεωρούσε, από όσο έχω κατανοήσει, ότι το ένστικτο θανάτου δεν είναι άλλο από το διεστραμμένο ένστικτο ζωής, το οποίο καταλήγει σε διαστροφή μέσα από την σωματική μυϊκή θωράκιση που δεν επιτρέπει στους χυμούς της ζωής να κυλήσουν ομαλά σε ένα ζωντανό οργανισμό. Αυτά με απλουστευτικά και υπερβολικά αφαιρετικά διατυπωμένη τη θεωρία του Ράϊχ.
Επανέρχομαι όμως στον Παζολίνι και το Σαλό και στο γιατί ασχολούμαι στο σημερινό ποστ με την εν λόγω ταινία. Στο Σαλό η κλίκα των φασιστών επιβάλλει την ηδονή και ελέγχει κάθε πιθανή ελεύθερη εκδήλωσή της σε συνθήκες μη ελέγχου, εξού και η επιτόπια εκτέλεση του ζευγαριού που δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες και απλά κάνει ελεύθερα και «φυσιολογικά» έρωτα. Βάζω το φυσιολογικά σε εισαγωγικά, διότι στην ταινία το φυσιολογικό απαγορεύεται… από το φασιστικό «κράτος».
Σήμερα θεωρώ ότι υπάρχει ένας υφέρπων και υπόγεια επιβαλλόμενος φασισμός σε αυτό το θέμα. Περιοδικά life style, πορνογραφία, προβολή συγκεκριμένων σεξουαλικών προτύπων μέσα από τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και γενικά τα μίντια υποβάλουν κυριολεκτικά, κατά τη γνώμη μου πάντα, σε «πλύση εγκεφάλου» ενήλικες και νέους ανθρώπους. Αποτέλεσμα; Μία γενιά νέων ανθρώπων αλλά και μεγαλυτέρων ηλικιών, που σε συνδυασμό με την υπονομευτική παρουσία του aids, φτάνουν να αντιμετωπίζουν σοβαρές σεξουαλικές δυσλειτουργίες να έχουν έως ανύπαρκτη ερωτική ζωή, να βιώνουν αποξένωση, κατάθλιψη και άλλα πολλά.
Τα τελευταία χρόνια ειδικά έχω συναντήσει πολλούς νέους ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, οι οποίοι ζουν κατά τα άλλα μία γκλάμουρους ζωή, αλλά με μηδέν εις το πηλίκον της σεξουαλικής τους λειτουργικότητας. Στις ΗΠΑ, την κατεξοχήν πουριτανική χώρα σε σεξουαλικά θέματα, παρά την επιφανειακή ελευθεριότητα, ο εθισμός στην πορνογραφία έχει καταντήσει κοινωνικό πρόβλημα (πού είσαι «προφητικέ» Ράιχ, θυμηθείτε Sweet movie…, σκηνοθεσία Μακαβέγιεφ). Και μέσα σε όλη αυτή την θλιβερή κατάσταση έρχονται κατόπιν οι σεξολόγοι να δίνουν συμβουλές, συνταγές και οδηγίες ουσιαστικά για το πως θα αναπνεύσεις. Διότι το σεξ είναι νομίζω φυσιολογική λειτουργία σαν την αναπνοή μας. Δεν μπορείς να σκέφτεσαι και να ελέγχεις πώς θα αναπνεύσεις…, απλά αναπνέεις. Γνώμη μου πάντα… Το να σου δίνουν συνταγές και οδηγίες για το πώς θα συμπεριφερθείς στο κρεβάτι σου δεν κάνουν άλλο από το να σε αγχώνουν επιπλέον και να σου δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα αν δεν ανταποκρίνεσαι σε αυτές τις συνταγές ευχαρίστησης.
Τα επιβαλλόμενα πρότυπα σωμάτων τύπου μόντελινγκ λειτουργούν ρατσιστικά και με προσθετικό άγχος σε βάρος ανθρώπων που δεν πληρούν τους όρους. Αποτέλεσμα: Δυστυχία, μιζέρια, συμπλέγματα, έλλειψη ευχαρίστησης και καταδίκη σε σεξουαλική αποχή όσων τα σώματα δεν συμμορφώνονται με αυτά τα πρότυπα. Ωστόσο βομβαρδίζονται με εικόνες των επιβαλλόμενων μοντέλων ωραιότητας και ομορφιάς και κάθε φορά που συγκρίνουν τον εαυτό τους με αυτά απογοητεύονται και περιθωριοποιούνται.
Μία χαρά νέοι άντρες και γυναίκες καταλήγουν έτσι να θεωρούν ότι δεν έχουν δικαίωμα στην απόλαυση της υγιούς σεξουαλικότητας τους και του σώματός τους που από πηγή χαράς καταντά πηγή άγχους. Αυτοί οι νέοι, αλλά και μεγαλύτεροι συχνά, άνθρωποι δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι πέφτουν θύματα της «πλύσης εγκεφάλου», την οποία έχουν υποστεί. Νομίζουν ότι οι απόψεις που έχουν για τα σώματά τους είναι αληθινές και δεν παίρνουν χαμπάρι ότι τους επιβάλλονται ελεγχόμενα πρότυπα σεξουαλικής απόλαυσης. Δεν αντιλαμβάνονται ότι πέφτουν θύματα του υπόγειου εκφασισμού του βασικού ενστίκτου της ζωής.
Παλαιότερα ο έλεγχος μέσα από τις θρησκευτικές αντιλήψεις ήταν φανερός και ναι μεν επιβάλλονταν έλεγχος και δημιουργούνταν ενοχές και θωρακίσεις, αλλά η παράβαση του κανόνα ήταν ένα είδος επανάστασης που συνοδευόταν με απελευθέρωση και σε άλλα επίπεδα. Στη σημερινή όμως κατάσταση ο έλεγχος είναι πολύ πιο ύπουλος και έμμεσος και πιο δύσκολα αντιληπτός ως προς την περιθωριοποίηση που επιβάλει και το πώς εξορίζει κάθε φυσιολογική εκδήλωση της σεξουαλικότητας. Αυτά είχα να καταθέσω. Υποθέτω ότι από τα σχόλια σας ίσως προκύψουν και άλλα που κατά καιρούς μου είχαν περάσει από το νου, αλλά τώρα δεν με βοηθά η μνήμη μου για να τα καταγράψω εδώ. Οφειλα όμως αυτό το κείμενο σε μία σειρά από νέους ανθρώπους που συνάντησα στη ζωή μου και τους είδα να έχουν λατρέψει το ανθρώπινο σώμα ως μοντέλο προς έκθεση, αλλά να αδυνατούν να χαρούν την ομορφιά του και την ευχαρίστηση που θα μπορούσε να τους προσφέρει.
Posted in oraelladas | 18 Comments »
Ιουλίου 25th, 2007 at 18:45
Ωραίο ποστ! και μπράβο:-)
..θα μου συχωρέσεις ελπίζω τη σκέψη που έκανα όταν διάβασα τον τίτλο και τον παραποίησα σε… «φαξ και εκσεξισμός»!!!
Η σκηνή με το σεξ επί του εκτυπωτικού μηχανήματος επαναλαμβάνεται σε πολλες ταινίες…
(τι φαξ, τι πρίντερ, άσε που μπορεί να είναι πολυμηχάνημα)
Ιουλίου 25th, 2007 at 18:47
Το συγκεκριμένο έργο, δεν το άντεξα να το δω ολόκληρο -ούτε θα προσπαθήσω λέμε… και συγγνώμη… Απαπαπαπαπα! πολύ σκοτεινό, ό,τι κι αν θέλει να πει ο σκηνοθέτης.
Ιουλίου 25th, 2007 at 18:49
Από την άλλη, η υποκρισία του ναζισμού και γενικά των ολοκληρωτικών καθεστώτων στον κόσμο, ίσως να χρειάζεται αποκρυπτογράφηση… Εκεί, ο έρωτας και το σεξ μεταμορφώνονται σε ωμή βία.
..σχόλιο σε δόσεις:-))
Ιουλίου 26th, 2007 at 15:41
Να είσαι καλά Ροδιά! Είσαι η μόνη που «τόλμησε» να σχολιάσει σε αυτό το θέμα… Ούτε εγώ θα άντεχα τώρα πια να ξαναδώ την εν λόγω ταινία. Τότε ήμουν 22 ή 23 χρονών…
Ιουλίου 26th, 2007 at 15:42
“φαξ και εκσεξισμός”
ω! ναι…
Ιουλίου 27th, 2007 at 09:37
Respect!
Για το ποστ πρωτα αλλα και για το φαξιστικο σχολιο της Ροδιας
Πολυ σωστη αναλυση. Ειχα γραψει σε ανυποπτο χρονο στο μπλογκ μου «σε λιγο θα μας λενε και πως πρεπει να αναστεναζουμε οταν το κανουμε»
Ιουλίου 28th, 2007 at 04:33
«Σήμερα θεωρώ ότι υπάρχει ένας υφέρπων και υπόγεια επιβαλλόμενος φασισμός σε αυτό το θέμα. Περιοδικά life style, πορνογραφία, προβολή συγκεκριμένων σεξουαλικών προτύπων μέσα από τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και γενικά τα μίντια υποβάλουν κυριολεκτικά, κατά τη γνώμη μου πάντα, σε “πλύση εγκεφάλου” ενήλικες και νέους ανθρώπους.
…
Τα επιβαλλόμενα πρότυπα σωμάτων τύπου μόντελινγκ λειτουργούν ρατσιστικά και με προσθετικό άγχος σε βάρος ανθρώπων που δεν πληρούν τους όρου
…
Αυτοί οι νέοι, αλλά και μεγαλύτεροι συχνά, άνθρωποι δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι πέφτουν θύματα της “πλύσης εγκεφάλου”, την οποία έχουν υποστεί. Νομίζουν ότι οι απόψεις που έχουν για τα σώματά τους είναι αληθινές και δεν παίρνουν χαμπάρι ότι τους επιβάλλονται ελεγχόμενα πρότυπα σεξουαλικής απόλαυσης. Δεν αντιλαμβάνονται ότι πέφτουν θύματα του υπόγειου εκφασισμού του βασικού ενστίκτου της ζωής.»
Εγώ από την άλλη βλέπω έναν «υφέρποντα φασισμό» σε αυτού του είδους την άποψη. Ουσιαστικά αυτό που λες είναι ότι μας έχουν πλανεύσει, είμαστε κουτοί, ότι κανονικά δεν πρέπει κάποιοι να λένε «αυτό είναι ωραίο» (πχ κάποιος αρθρογράφος) γιατί αυτοί που δεν είναι στο στυλ που αυτός θεωρεί ωραίο θα αισθανθούν άσχημα. Πολλοί από εμάς τώρα θα έχουμε τύψεις που μας αρέσει το ωραίο (αυτό που μας «επέβαλλαν»). Πως ακριβώς συνεννοήθηκαν όλοι αυτοί να συνωμοτήσουν εναντίον μας (όλοι οι σκηνοθέτες, όλοι οι αρθρογράφοι, όλοι οι καναλάρχες, όλοι οι μόδιστροι του πλανήτη) για να μας επιβάλλουν συγκεκριμένα πρότυπα σωμάτων; Μήπως η εξήγηση είναι πιο απλή; Δλδ ότι πουλάει αυτό που ζητούν οι καταναλωτές και όχι αυτό που προσφέρουν οι παραγωγοί (όπως λέει και ο Δήμου «Όχι, δεν μπορείς να πουλήσεις ψυγεία στους Εσκιμώους!«).
Επάνω σε αυτών τον «υφέρποντα φασισμό» βασίζονται και κάτι προτάσεις που γίνονται στην Σουηδία για τις διαφημίσεις που έχουν ωραίες γυναίκες κατα καιρούς (να απαγορευτούν κτλ). Το να πεις «αυτό είναι ωραίο» δεν είναι φασιστικό, φασιστικό είναι να απαγορεύσεις σε κάποιον να πει την γνώμη του.
Όλα τα πρότυπα λειτουργούν «ρατσιστικά». Εμένα μου αρέσει ο σωματότυπος της πρώτης μου κοπέλας, υπ’ αυτήν την έννοια είμαι «ρατσιστής» γιατί δεν τα φτιάχνω με κοπέλες που ξεφεύγουν πολύ από αυτό το «πρότυπο». Τι να κάνω να πάω ενάντια στις προτιμήσεις μου; Ένας άλλος φίλος μου έχει πρότυπο την μάνα του αν κρίνω από τις κοπέλες που του αρέσουν και αυτός δρα «ρατσιστικά» προς τις κοπέλες που δεν του κάνουν κούκου λόγω σωματότυπου.
Τώρα γιατί οι παραπάνω προτιμήσεις μπορούν να θεωρηθούν ok ενώ αν μου πει κάποιος άλλος «Γουάου αυτή είναι θεά» και εγώ συμφωνήσω δεν είναι okay αλλά πλήση εγκεφάλου, υφέρπων φασισμός κτλ κτλ.
ΥΓ: άσχετο στην πλατεία Αμερικής είχες πάει να το δεις γύρω στο ‘97;
Ιουλίου 28th, 2007 at 09:34
libertarian:Ενα -ένα τα ερωτήματα διότι ανακατεύεις νομίζω πολλά. Ξεκινάμε από τα απλά: Οχι δεν το είδα γύρω στο .97 στην Πλατεία Αμερικής, πρέπει να το είδα γύρω στο 1978 με ‘80, η μνήμη μου με προδίδει πλέον.
2. Πολλοί από εμάς τώρα θα έχουμε τύψεις που μας αρέσει το ωραίο
Δεν νομίζω πως υπάρχει μηχανισμός που να σε κάνει να νιώσεις άσχημα και πολύ περισσότερο τύψεις (πολύ βαριά για τέτοιο θέμα η λέξη…) όταν σου αρέσει το ωραίο. Υπάρχει όμως φουλ μηχανισμός ως προς τα ακραία πρότυπα
3. Πως ακριβώς συνεννοήθηκαν όλοι αυτοί να συνωμοτήσουν εναντίον μας
Είναι αστείο να λες πως κάποιοι θα πρέπει να συνομωτήσουν εναντίον μας. Δεν μίλησα για σενάρια συνομωσιολογίας. Είναι όμως δεδομένο πως κατά διαστήματα «βρίσκεται στα πράγματα», στο χώρο που διαμορφώνονται οι απόψεις και πλασσάρονται διαφημιστικά μία ελάχιστη ελίτ… Αυτή η ελάχιστη ελίτ, ω! ναι! δεν χρειάζεται να συνωμοτήσει, έχει διαμορφωθεί μέσα από κοινωνικές συνθήκες παρόμοιες. Θα μου πεις άρα πλασάρουν πρότυπα που βγήκαν μέσα από την κοινωνία. Ναι, βγήκαν από την «κυρίαρχη» κοινωνία αυτού του χώρου. Αυτή που εμπορεύεται το ρούχο κλπ καταναλωτικά είδη που αφορούν την εμφάνιση
Και σαφώς δεν μπορείς να πουλήσεις ψυγεία στους Εσκιμώους, αλλά αν προσπαθήσεις να τους τα πουλήσεις το πιθανότερο είναι πως θα καταφέρεις να τους δημιουργήσεις ψυχικές συγκρούσεις. Διότι δεν θα πας ευθέως να τους τα πουλήσεις οπότε να τους δώσεις το περιθώριο να σου πουν λογικά όχι. Θα χρησιμοποιήσεις διάφορα διαφημιστικά κόλπα. Αυτά τα κόλπα μπορεί να προκαλέσουν την εσωτερική σύγκρουση και τότε εσύ που γουστάρεις το σωματότυπο της πρώην κοπέλα σου θα αρχίσεις να αναρωτιέσαι τι δεν πάει καλά με σένα και άρχιζει να σε απωθεί, πέρα από το να έχεις κορεσθεί μαζί της….
Δεν είναι τόσο απλά όλα με τη διαφήμιση… Δεν είναι μία οποιουδήποτε τύπου άλλη επικοινωνία. Βασίζεται σε συγκεκριμένη στόχευση και συγκεκριμένα στοιχεία που κινητοποιεί στον ψυχισμό ώστε να επιβάλλει το προϊόν που πλασάρει. Γι’ αυτό μιλάω για υφέρποντα φασισμό. Διότι στον φανερό φασισμό σου κάνουν και φανερή προπαγάνδα. Εδώ είναι υποδόρια η ένεση…
4.Όλα τα πρότυπα λειτουργούν “ρατσιστικά”. Εμένα μου αρέσει ο σωματότυπος της πρώτης μου κοπέλας
Θα διαφωνήσω μαζί σου. Μοιάζει με τις ποικιλίες σπόρων… Αλλο να έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε 2.000 ποικιλίες σπόρων ρυζιού στις Ινδίες και άλλο να έρθουν κάποιοι να μαζέψουν και να φυλάξουν όλες αυτές τις ποικιλίες σε τράπεζες και εσένα να σου πουν να καλλιεργείς μόνο μία ποικιλία… Εσύ δεν λειτουργείς ρατσιστικά. Σου αρέσει ένας σωματότυπος, του άλλου άλλος σωματότυπος και πάει λέγοντας. Οι ψυχικές συγκρούσεις που υφίσταται κάποιος ανάμεσα στον σωματότυπο που του αρέσει και τον σωματότυπο που επιβάλλεται ως μοντέλο είναι το πρόβλημα. Θα μου πεις πάντα επιβάλλονταν πρότυπα, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε εποχής. Η διαφορά ήταν στη μαζική επιβολή μέσω των μέσων ενημέρωσης που είναι ένα χαρακτηριστικό των ολοκληρωτισμών. Προσωπικά σιχαίνομαι και τα αγάλματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού που επιβάλουν επίσης πρότυπα ομορφιάς. Ο δικός μου, αυτός που μου αρέσει μπορεί να είναι λίγο πιο κοντός, λίγο πιο ψηλός, λίγο πιο ξανθός, λίγο πιο μαύρος, λίγο πιο δεν ξέρω τι…, αλλά να βιώνω σύγκρουση που δεν είμαι αρκετά ιν σε αυτά που μου προβάλουν. Αυτό είναι που θίγω. Προσωπικά επειδή και σκεπτόμενη είμαι και δεν με κάνουν ζάφτι εύκολα τα πρότυπα δεν ζορίστηκα ποτέ μου. Κατάφερα άνθρωπο που του άρεσαν πειναλέες να του αρέσουν οι παχουλούλες… Τον πολιορκούσα δύο χρόνια αφού μου άρεσε εμένα. Επομένως μη θεωρήσεις πως γράφω αυτά που γράφω επειδή τραβάω εγώ κάνα ζόρι. Πια είμαι στα 50 μου και συνεχίζω να είμαι ανατρεπτική στα πάντα. Αλλά διαπιστώνω γύρω μου αυτό που περιγράφω στο άρθρο. Σημειωτέον ότι κάποια στιγμή ελπίζω να το παρουσιάσω σαν θέμα και τεκμηριωμένα με στοιχεία σχετικά με αυτά που γράφω. Ελπίζω να το καταφέρω, διότι θα έχει έρευνα όπως αντιλαμβάνεσαι
Ιουλίου 28th, 2007 at 11:53
Τώρα γιατί οι παραπάνω προτιμήσεις μπορούν να θεωρηθούν ok ενώ αν μου πει κάποιος άλλος “Γουάου αυτή είναι θεά” και εγώ συμφωνήσω δεν είναι okay αλλά πλύση εγκεφάλου, υφέρπων φασισμός κτλ κτλ.
αυτό είναι επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων. άλλο αυτό και άλλο η μαζική κουλτούρα μέσα από μαζικά μέσα ενημέρωσης… έχει τεράστια διαφορά, την οποία φαντάζομαι αντιλαμβάνεσαι, αλλά μάλλον δεν σου πήγε το μυαλό κι έκανες αναγωγές σε ατομικά μεγέθη
Ιουλίου 28th, 2007 at 11:57
…και όχι δεν χρειάζονται συνειδητές συνωμοσίες, διότι πέρα από σκεπτόμενα άτομα είμαστε όλοι και άτομα υποκείμενα τη μαζική κουλτούρα… και δεν ελέγχουμε τι καταγράφεται στο μυαλό μας. Κάνε απλά ένα πείραμα. Βάλε επί μία εβδομάδα να ακούς έναν συγκεκριμένο ραδιοφωνικό σταθμό που να μην εκφράζει την δική σου κοσμοθεωρητική αντίληψη και να τον ακούς χωρίς αντιστάσεις, προσπαθώντας να μπεις στη λογική του, να κατανοήσεις από ποια οπτική λέει αυτά που λέει. Αν σε μία εβδομάδα δεν θα έχεις αρχίσει να αναρωτιέσαι για τις απόψεις που είχες πριν εμένα να μου τρυπήσεις τη μύτη.
Ιουλίου 28th, 2007 at 11:58
…είναι «πείραμα» που το έχω κάνει…
Ιουλίου 28th, 2007 at 12:02
«Η διαφορά ήταν στη μαζική επιβολή μέσω των μέσων ενημέρωσης που είναι ένα χαρακτηριστικό των ολοκληρωτισμών.»
Μεγάλο θέμα και πρέπει να ετοιμάσω την βαλίτσα μου γιατί σε 1 ώρα και κάτι αναχωρώ και θα χάσω το πούλμαν :Ρ Πάντως έτσι όπως τα γράφεις «ένας υφέρπων και υπόγεια επιβαλλόμενος φασισμός σε αυτό το θέμα. Περιοδικά life style, πορνογραφία, προβολή συγκεκριμένων σεξουαλικών προτύπων μέσα από τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και γενικά τα μίντια υποβάλουν κυριολεκτικά,» φαίνεται ότι υπάρχει μια σχεδιασμένη προπαγάνδα από κάποιους. Εγώ πιστεύω ότι το Mega, Ant1, Star διάφορα περιοδικά, κινηματογραφικές παραγωγές, οίκοι μόδας κτλ δείχνουν αυτό που «πουλάει» και αυτό που πουλάει δεν είναι το κοινό αλλά το σπάνιο. Οι γυναίκες με ψωμάκια και οι άνδρες με κοιλίτσα είναι η νόρμα, το σπάνιο είναι η Sharon Stone, ο Brad Pitt και λοιποί. Φυσικά και η πρωταγωνίστρια σε μια ταινία «πουλάει» περισσότερο αν είναι μια «θεά» παρά μια κοινή θνητή σαν την κοπέλα της διπλανής πόρτας. Δεν νομίζω ότι ισχύει αυτό που λες περί υπόγειου φασισμού, είναι η προσφορά και η ζήτηση. Οι «κοινέςθνητές» και οι «κοινοί θνητοί» υπάρχουν σε πληθώρα ενώ οι «θεές» και οι «θεοί» σε περιορισμένο αριθμό.
Ιουλίου 28th, 2007 at 12:47
καλά, αν φεύγεις για ταξίδι καλά να περάσεις και δεν ξέρω αν θα προλάβεις να διαβάσεις αυτά που σου απαντώ τώρα. Οχι, πάντως δεν υπονοώ ότι υπάρχει σχεδιασμένη προπαγάνδα. Χρειάζεται ίσως να ξαναγράψω κάτι πιο ολοκληρωμένο και καλοσχεδιασμένο από πριν ώστε να γίνει πιο σαφές τι εννοώ. Στο «τι πουλάει» θα διαφωνήσω λίγο μαζί σου. Θεωρώ πως είναι σχετικό το «τι πουλάει», αλλά είναι μεγάλη συζήτηση επίσης. Και δεν είμαι καθόλου σίγουρη πως οι «θεές» και οι «θεοί» είναι λίγοι και βρίσκονται μόνο στην τηλεόραση. Υπάρχουν εκατοντάδες πανέμορφα αγόρια και κορίτσια που δεν είναι μοντέλα, αλλά έχουν σώματα μοντέλων διότι τους τα χάρισε η φύση χωρίς να κάνουν καμία προσπάθεια και όμως μένουν μόνα τους να αυτοθαυμάζονται και δεν χρησιμοποιούν το σώμα τους να ευχαριστηθούν. Εσύ λαμβάνεις υπόψη (μάλλον ως υποκείμενο επίσης αυτής της νοοτροπίας) τη σύγκριση ανάμεσα σε μέσο όρο με κοιλίτσα και τους μη κοινούς θνητούς. Εγώ λαμβάνω υπόψη σύγκριση ανάμεσα σε θεές και θεές και θεούς και θεούς και όλες τις άλλες περιπτώσεις μαζί… Είναι πολύ πιο περίπλοκο το θέμα του υφέρποντος φασισμού που λέω για να γίνει σαφές τι παίζεται. Το ότι μου καθρεφτίζεις πως για σένα, που πιθανολογώ πως ανήκεις στη γενιά που αναφέρομαι, δεν γίνονται σαφή κάποια στοιχεία που υπονοούνται με κεντρίζει να ξαναγράψω σχετικά απαραίτητα με τεκμήρια.
Ιουλίου 28th, 2007 at 12:57
α! και νομίζω πως κυρίως πουλάει το «ασέξουαλ» όχι μόνο τώρα, αλλά από τότε που έχουν εμφανιστεί τα ΜΜΕ… σε εικόνα. Η Μαίριλυν Μονρόε ήταν σύμβολο του σεξ με μάλλον ανύπαρκτη ουσιαστική σεξουαλική ζωή… Αλλά άστα, μάλλον θα δω πώς θα πιάσω ένα- ένα αυτά τα θέματα που σχετίζονται σταδιακά και ερευνώντας πρώτα και κάποια στοιχεία. Η ακρότητα επίσης των «θεών» και «θεαινών» δεν είναι άσχετη με το μέσο όρο με κοιλίτσα… Επίσης δείχνει πάρα πολλά…
Ιουλίου 28th, 2007 at 12:58
Χρειάζομαι όμως να μελετήσω μάλλον και κάποιες στατιστικές αν καταφέρω να βρω ώστε να υποστηρίξω όσα υποψιάζομαι…
Ιουλίου 28th, 2007 at 13:05
α! όσο για το αν πουλάει η θεά ή η γυναίκα της διπλανής πόρτας, αν παρατηρήσεις στον κινηματογράφο κατά διαστήματα έχει πουλήσει αρκετά και η γυναίκα της διπλανής πόρτας, αφού έτσι ήθελε το συγκεκριμένο μπάτζετ…
Ιουλίου 28th, 2007 at 13:06
… επομένως είναι εύκολο «να πουλάει» ότι θέλουμε να πουλάει σε κάποιες περιπτώσεις…
Ιουλίου 28th, 2007 at 13:06
… και το ίδιο ισχύει και για άντρες ηθοποιούς.