oraelladas.gr

Ελαβα πρόσκληση από τον gazaka και δεν θα μπορούσα να του αρνηθώ. Παιχνίδια πάλι με φράσεις και κείμενα. Οι φράσεις που μου έκανε πάσα είναι:
«Τα πολλαπλά θαυμαστικά είναι βέβαιο δείγμα ενός άρρωστου μυαλού» (Terry Pratchett) και «Τις προάλλες είχα δει στο λιμάνι ένα κότερο από δω μέχρι μεθαύριο!» (Βαγγέλης Νταταλίκας)
Ξεκινάω με την πρώτη φράση: «Τα πολλαπλά θαυμαστικά είναι βέβαιο δείγμα ενός άρρωστου μυαλού» (Terry Pratchett). Ομολογώ ότι τον κύριο Terry Pratchett τον αγνοώ, οπότε δεν μπορώ να γνωρίζω αν έχει εγκυρότητα η άποψή του. Τυχαίνει όμως να γνωρίζω έναν νεαρό που συνήθιζε όχι τόσο να βάζει πολλά θαυμαστικά, αλλά να τα χρησιμοποιεί σε κάθε φράση όταν έστελνε sms. Τον είχα ρωτήσει για ποιο λόγο το κάνει και μου είχε πει ότι απλά του αρέσουν. Του είπα ότι θα τον θεωρήσουν ψώνιο, αλλά απάντησε ότι δεν τον απασχολούσε. Η αλήθεια είναι πως μάλλον είναι λίγο ψωνισμένος, αλλά δεν θα έλεγα ότι έχει άρρωστο μυαλό. Αν από αυτή την τάση να χρησιμοποιεί θαυμαστικά ανά πρόταση καταλήξω ότι έχει άρρωστο μυαλό, μάλλον εγώ θα πρέπει να έχω πολύ εξημμένη φαντασία… Ως προς τον θαυμασμό πάντως ως στάση απέναντι σε πράγματα και καταστάσεις καλά θα ήταν να μην υπερβάλουμε. Οταν κάτι το θαυμάζουμε πολύ, μάλλον το τοποθετούμε τόσο πολύ ψηλά ώστε να έχουμε ένα καλό άλλοθι να μην ζοριστούμε ποτέ να το φτάσουμε… Υπό αυτή την έννοια όσο λιγότερα θαυμαστικά τόσα λιγότερα άλλοθι…
Τώρα όσο για την άλλη φράση: «Τις προάλλες είχα δει στο λιμάνι ένα κότερο από δω μέχρι μεθαύριο!» (Βαγγέλης Νταταλίκας). Ομολογώ οι αναφορές του gazaka σε χωροχρόνο μου άρεσαν. Καίτοι σουρεαλιστικά εκφρασμένη η έννοια του χωροχρόνου σε αυτή τη φράση είναι φανερή. Το κότερο απλώνεται σε ημέρες, χρόνος, όπως θα απλωνόταν στο χώρο… Μου άρεσε, νομίζω το έχω ξανακούσει να το λένε. Δεν ξέρω αν αποτελεί πιθανόν και ιδίωμα κάποιας περιοχής όπως για παράδειγμα το ότι «ακούνε» νομίζω τις μυρωδιές στην Κέρκυρα. Κάπως έτσι και το κότερο απλωνόταν στις ημέρες. Εξάλλου χώρος και χρόνος γεννήθηκαν νομίζω ταυτόχρονα. Ε, γιατί όχι και ένα πάρα πολύ μεγάλο κότερο; Η λαϊκή θυμοσοφία πάντως συχνά είναι αποκαλυπτική.
Κάνω πάσα δύο φράσεις και εγώ, τις οποίες όμως βαριέμαι να αναλύσω.
«Ερώτημα: Αν ο Γκουρού αποδειχθεί ότι είναι ανίκανος, ποια θα είναι η μοίρα του μαθητή που είχε ακλόνητη πίστη σε αυτόν;
Απάντηση: Ο καθένας ανάλογα με την αξία του» Σρι Ραμάνα Μαχάρσι
«Ευλογημένοι οι πόνοι που γεννάνε τέχνη και ευλογημένη η τέχνη που γιατρεύει τους πόνους…!!!», δική μου φράση (κρίση μεγαλειότητας…)
Καλώ να παίξουν τους marado, karpidi, vagelford, exeisminima, paredose