oraelladas.gr

…όταν το επίπεδο νικοτίνης πέφτει ακολουθεί θολούρα, νύστα, ειδικά αν έχεις κοιμηθεί αργά. Να δούμε, θα αντέξω; Δεν έχω ακόμα πάρει την οριστική απόφαση. Κάνω βήματα, μικρά βήματα προς το παρόν.

…χωρίς οικόπεδο, νερό και τηλέφωνο
…τα μάρμαρα περισσότερο λευκά
…ο άνεμος θρυμματίζει στο έδαφος τα λουβιά από τις χαρουπιές
…πρωινό χάδι δροσιάς στο δέρμα
…μονότονα κουδουνίζουν τα mobile
…όχι δεν θα ήθελα να ήσουν εδώ, τουλάχιστον όχι ακόμα
…η μοναξιά είναι πιο οικεία

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που θυμίζουν μουσικό κρεσέντο. Η ένταση ανεβαίνει και πλημμυρίζει ολόκληρο το νευρικό μας σύστημα. Ολες οι αισθήσεις τίθενται σε εγρήγορση. Ενα εξωτερικό ερέθισμα έχει ενεργοποιήσει αυτή την αφύπνιση που ξεκινάει, όπως σημείωσα σε προηγούμενα ποστ, από μία εσωτερική ανάγκη κατά κανόνα. Ο όρος «εσωτερική ανάγκη» είναι συμβατικός, διότι δεν θεωρώ πως υπάρχει «μέσα» και «έξω», αλλά επειδή είναι τεράστια συζήτηση δεν θα την ανοίξω εδώ. Ισως αφιερώσω κάποια στιγμή μία σειρά από κείμενα αν μου δοθεί ξανά το ερέθισμα. Read more »