oraelladas.gr

…κάπως έτσι φαντάζομαι θα αντιδρούσατε αν έβαζα πάλι τίτλο «4. Να κόψω το τσιγάρο;». Ομως πριν συνεχίσω με τα περί διακοπής του καπνίσματος θέλω να συστήσω ένα θέμα στο magicasland που κάτι υπενθυμίζει στον κύριο Σουφλιά και όχι μόνο φαντάζομαι. Για ρίξτε μία ματιά στο σύνδεσμο. Το έβλεπα από χθες στα feed μου, αλλά το διάβασα σήμερα.
Τα σχόλια που πήρα στο θέμα περί διακοπής του καπνίσματος ήταν ένα από τον μαραδό που μου λέει πως «πολύ το συζητάς Πλάτανε… δοκίμασε μια ακόμη πρόκληση στην ζωή σου, δεν έχεις να χάσεις τίποτα, είτε τα καταφέρεις είτε όχι». Αλλα τρία σχόλια (monahikoslikos, N.Ago, ser) με ενθαρρύνουν να κάνω την κίνηση και μου επισημαίνουν τα θετικά. Από τους 4 συνολικά σχολιαστές οι 3 (ξέρω για τον μαραδό και ας μη το αναφέρει) έχουν καταφέρει να το κόψουν, ο ένας όχι. Ο τελευταίος, ο monahikoslikos μου επισημαίνει να μην παραμυθιάζομαι πως θα το κάνω για να απαντήσω στην πρόκληση στο νέο παιδί, αλλά από δική μου ανάγκη για καλύτερη ζωή.
Θα συμφωνήσω με το monahikoliko. Ποτέ δεν κάνουμε κάτι για χάρη των άλλων αν δεν ξεκινάει από δική μας βαθύτερη ανάγκη. Η πρόκληση που προκύπτει από τους άλλους πάντα ξεκινάει από δικό μας προβληματισμό και απλά φτάνει και καθρεφτίζεται εκεί απέναντι στον άλλο. Θυμάμαι πως κάποια στιγμή που θεωρούσα ότι το είχα παρακάνει με το φαγητό και ότι είχα βαρύνει πολύ είχε συμβεί το εξής αστείο περιστατικό.
Ηταν πρωί, επέστρεφα από κάποια δουλειά και πείναγα. Οταν είχα φύγει από το σπίτι δεν είχα πιει ούτε καφέ. Σταμάτησα σε ένα μαγαζί με τυρόπιτες και πήρα μία τυρόπιτα και μία πορτοκαλάδα και πήγα να περάσω στον απέναντι δρόμο. Αίφνης ένας ταρίφας πετάει το κεφάλι του έξω από το παράθυρο του ταξί και χωρίς να τον έχω ενοχλήσει σε κάτι ή να έχω περάσει περίεργα τον δρόμο για να τον δυσκολέψω, μου φωνάζει δυνατά:
- Φάε, φάε γουρούνα!
Σοκαρίστηκα! Αναρωτήθηκα τι στο καλό του έκανα και με πρόσβαλε έτσι μέσα στη μέση του δρόμου ένας άγνωστος. Επειδή έχω καλή επαφή με τον εαυτό μου και θυμάμαι όσα μου περνάνε σαν σκέψεις από το μυαλό αυτόματα μου ήρθε φλασιά πως τις τελευταίες ημέρες πριν από αυτό το περιστατικό έλεγα ακριβώς την ίδια φράση στον εαυτό μου μέσα στον εσωτερικό διάλογο που κάνουμε κάποιες φορές. Εκείνη τη στιγμή απλά την άκουσα και φωναχτά από κάποιον άλλο…
Ομως η συνέχεια στο επόμενο ποστ, για να μη βγαίνουν μεγάλα τα κείμενα και σας κουράζουν και εσάς που τα διαβάζετε και εμένα που τα γράφω. Προσπαθώ να τα κάνω αυτοτελή ώστε το καθένα να διαβάζεται και από μόνο του χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα η συνέχεια εκτός και αν κάποιος έχει ειδικό ενδιαφέρον οπότε θα τα διαβάσει όλα.