oraelladas.gr

Εχει ήδη ξεκινήσει από τις 14/6/07 η διαδικασία για ομαδική αγωγή κατά του ΕΑΠ σχετικά με το θέμα διεκδίκησης επιστροφής διδάκτρων που έχουν καταβάλει οι φοιτητές. Εάν κάνετε κλικ σε αυτό το σύνδεσμο θα μπορέσετε να ενημερωθείτε σχετικά με τη διαδικασία και τα απαραίτητα έγγραφα που πρέπει να καταθέσετε, τα οποία θα κατεβάσετε από τον εν λόγω σύνδεσμο. Η προθεσμία κατάθεσης είναι ως τις 19/10/2007 το αργότερο. Ενώ από αυτόν εδώ το σύνδεσμο μπορείτε να ενημερωθείτε για τη σχετική συζήτηση στη Βουλή για τα προβλήματα του ΕΑΠ. Επίσης για περισσότερα στοιχεία σχετικά με το πως ξεκίνησε αυτή η κίνηση δείτε εδώ και εδώ.

Σημαντική η επιτυχία του Πολιτικού blog το να πάρει συνέντευξη από αρχηγό πολιτικού κόμματος, την γ.γ. του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα, με ερωτήσεις από bloggers και αναγνώστες blogs. Δεν με ξάφνιασε τόσο το γεγονός ότι η κυρία Παπαρήγα δέχθηκε να δώσει συνέντευξη, διότι από όσο γνωρίζω είναι απλή και προσεγγίσιμη. Με ξάφνιασε το ότι έλαβε σοβαρά υπόψη τα blogs και κατά τη γνώμη μου αυτό είναι προς τιμήν της. Αξιόλογη επίσης και η συζήτηση που έχει ανοίξει στα σχόλια με αφορμή τη συνέντευξη. Είναι παράξενο το ότι τόσοι άνθρωποι κάθονται και σχολιάζουν και απαντούν με επιχειρήματα, σωστά ή λάθος, ελλιπή ή τεκμηριωμένα, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι συζητάνε επί της ουσίας και με αληθινό ενδιαφέρον και αυτό δείχνει ότι κάθε άλλο παρά έχει σταματήσει η ενασχόληση με την πολιτική όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ. Καρπίδη σου ευχόμαστε και από τούτη τη σελίδα καλή συνέχεια και περιμένουμε και άλλα τέτοια!
Στο Πολιτικό blog διάβασα επίσης ότι ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε συνέντευξη σε φοιτητικό blog. Επιπλέον για όσους ενδιαφέρονται ο Καρπίδης διατηρεί, διορθώνω κατόπιν σχολίου του, ότι συμμετέχει και σε Αθλητικό Blog.

Ισως η μελαγχολία που μου βγήκε μετά τη συγκέντρωση να σχετιζόταν με τη σκέψη «καλή ήταν, αλλά μετά τι;» Αλλαξε κάτι στ’ αλήθεια μετά από αυτό το μήνα Ιούλιο του 2007; Ο καιρός θα δείξει. Σημασία έχει ότι η προσπάθεια συνεχίζεται από ότι είδα στη σελίδα όπου συγκροτούνται οι Ομάδες Εργασίας του anadasosi όπου καθένας μας μπορεί να δηλώσει συμμετοχή για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Προσωπικά είδα ότι προς το παρόν στις ομάδες που θα μπορούσα να προσφέρω υπάρχουν αρκετοί και υποθέτω από Αθήνα οι περισσότεροι. Σημασία όμως έχει, κατά τη γνώμη μου να υπάρξει συμμετοχή από όλη την Ελλάδα ώστε να μην είναι μόνο τοπική η προσπάθεια. Μόνο έτσι θα είναι περισσότερο αποδοτική και ουσιαστική. Κάποιοι παραπονέθηκαν για αθηνοκεντρισμό, ας αναλάβουν δυναμικά δράση και ας δηλώσουν συμμετοχή στις ομάδες που συγκροτούνται και αφορούν:
ΟΜΑΔΕΣ INTERNET
web team
portal administration
blog anadasosi
ΟΜΑΔΕΣ ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
αναδάσωση
δασολόγιο
νομική υποστήριξη
πρόληψη κατάσβεση
ΟΜΑΔΕΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ
διαμαρτυρίες
επικοινωνία με media
επικοινωνία με άλλες οργανώσεις
δημιουργική ομάδα
ομάδα οικολογικής ευαισθητοποίησης
Μπορούν πιθανόν να δημιουργήσουν αντίστοιχες τοπικές ομάδες ή να προτείνουν και άλλες που κρίνουν ότι χρειάζονται. Ατομικές σκέψεις κάνω, δεν εκπροσωπώ κανέναν και τίποτα. Αλλά νομίζω πως αν υπάρξουν τέτοιες προσφορές συμμετοχής κανείς νομίζω δεν θα μπορούσε να πει όχι. Αναρωτιέμαι ωστόσο αν πέρα από τη νομική ομάδα που θα αποτελείται από ειδικούς μήπως θα έπρεπε να προστεθεί μία ακόμα που να συμμετέχουν άνθρωποι που έχουν κάνει σπουδές σχετικές με το περιβάλλον και τη διαχείριση και προστασία των δασών. Ας το σκεφτούμε.
Σημείωση: Τη φωτογραφία τη δανείστηκα από το blog anadasosi.

Χθες βράδυ όταν γύρισα από τη συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος ένιωθα μία περίεργη μελαγχολία. Δεν μπόρεσα να εντοπίσω γιατί. Στην εφηβεία μου όταν με έπιανε κάτι ανάλογο, ειδικά τις Κυριακές το απόγευμα, έμοιαζε σαν θάνατος. Αργότερα ονειρεύτηκα, φαντάστηκα, πείτε το όπως θέλετε, πώς αυτός ο θάνατος έμοιαζε με βράχο. Ενας βράχος σε μία παραλία και πίσω του καθισμένη μία γοργόνα να στεγνώνει και να καίγεται το κορμί της στον ήλιο. Δεν τολμούσε να πλησιάσει στη θάλασσα και γι’ αυτό έμενε κρυμμένη πίσω από το βράχο. Ενα πειρατικό είχε σταθεί εκεί κοντά και οι πειρατές καραδοκούσαν να την πάρουν και να τη βάλουν στολίδι στην πλώρη τους. Ομως εκείνη δεν ήθελε. Αν ήταν να διαλέξει κάτι θα διάλεγε να είναι η ίδια πειρατίνα στο δικό της καράβι και ένα μαύρο σκέπαστρο στο ένα της μάτι που το έχασε σε κάποια μάχη. Στα μαλλιά της θα φόραγε κόκκινο μαντήλι και στο χέρι θα κρατούσε γιαταγάνι και θα έδινε διαταγές στους άντρες της.
Εκτοτε αυτός ο θάνατος της Κυριακής εξαφανίστηκε. Αλλά χθες κάπως πήγε πάλι να βγει στην επιφάνεια μετά από πάρα πολλά χρόνια. Ηταν αδύναμος, αλλά την ενόχλησε η παρουσία του. Τώρα όμως τον ξέρει καλά αυτό το θάνατο. Αλλά η πειρατίνα που κουβαλάει μέσα της ξέρει να σκίζει τα πέπλα του με το γιαταγάνι της… και να τον κοιτάζει κατάματα πια.
Σήμερα και χθες για να τον διώξει χρειάσθηκε να ανοίξει τα πανιά της, να ταξιδέψει σε άλλες θάλασσες κι ύστερα καταλάγιασε. Θέλησε να επιστρέψει πάλι στο λιμάνι και στο χώρο της. Το γιασεμί και ο βασιλικός παραπονέθηκαν διψασμένα. Τους έδωσε να πιουν. Το γιασεμί έχει σκάσει τα πρώτα του άνθη. Ο πρώτος της αγαπημένος θύμιζε γιασεμί. Καλύτερα ακόμα, εκείνη η ίδια ήταν και γιασεμί… Και το φεγγάρι λειψό απόψε προσπαθεί να ολοκληρώσει τον κύκλο του… Καλημέρα σας!