oraelladas.gr

Το άφησε ως σχόλιο ο alex, αλλά νομίζω άξιζε τον κόπο να ανέβει ως ποστ.
«Παρακολουθώ με ενδιαφέρον όλη αυτή τη δραστηριότητα γύρω από την προστασία της Πάρνηθας. Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι πως ξαφνικά αρκετοί άνθρωποι ευαισθητοποιήθηκαν. Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι κάτι ψεύτικο, δηλαδή αν τις επόμενες ημέρες, μήνες ξεφουσκώσει.
Αυτό το λέω επειδή για 20 περίπου χρόνια βρίσκομαι τακτικά στην Πάρνηθα κάνοντας πεζοπορία, μτβ, οδηγώντας διάφορες ομάδες μέσα από μονοπάτια και πάντοτε έβλεπες τα ίδια και τα ίδια άτομα. Λίγα σε σχέση με τον ευρύτερο πληθυσμό του λεκανοπεδίου αλλά και της προσφοράς ενός δρυμού. Λίγοι άνθρωποι πολύ λίγοι. Αραιά και που έβλεπες και καμία καινούργια φυσιογνωμία.
Ξαφνικά βλέπω πως αρκετός κόσμος ανακάλυψε τα ελάφια και έβαλε και φωτογραφίες ελαφιών και θυμήθηκε πως υπάρχει ένας Εθνικός Δρυμός κάπου εκεί στην Πάρνηθα.
Που ήταν όλοι αυτοί όταν 20 άνθρωποι κάναμε διαδήλωση για την παραχώρηση του Μόντ Παρνές, πόσοι ξενύχτησαν ως εθελοντές πυροφύλακες στις κορυφές του βουνού, πόσοι μάζεψαν σκουπίδια κ.ο.κ
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι εμείς οι ειδικοί είναι πως το βουνό χρειάζεται τον κόσμο. Οταν ο κόσμος απομακρύνεται τότε κινδυνεύει.
Ας αφήσουμε τους ειδικούς επιστήμονες να κάνουν αυτό που πρέπει, ας αφήσουμε το δάσος να αναγεννηθεί κι εμείς ας πυκνώσουμε τις κυριακάτικες βόλτες μας στα καμένα μονοπάτια της Πάρνηθας.
Τότε θα βοηθήσουμε πραγματικά, γιατί τότε θα πάρει το μάτι μας κάτι ύποπτο και θα το καταγγείλουμε γραπτά στην αστυνομία και στο δασαρχείο».

Δοκίμασα να διαγραφώ από την ομάδα συζήτησης anadasosi στο google. Νομίζω είχα δίκιο (δείτε εδώ προηγούμενο ποστ για να καταλάβετε τι εννοώ. Διαβάστε μετά τις πρώτες παραγράφους που γράφω περί τηλεόρασης. Εκεί που αρχίζω να λέω περί διαδικτύου). Read more »

Ο τρίτος λόγος που μελαγχόλησα σήμερα είναι ότι μετά την δουλειά (όπου έφαγα ματαίωση, βλέπε πρώτο σημερινό ποστ) είπα να κατέβω στο κέντρο, καθώς θυμήθηκα ότι είχε συγκέντρωση το Κοινωνικό Φόρουμ με αφορμή το κάψιμο της Πάρνηθας. Επειδή έφτασα νωρίς στο κέντρο και η συγκέντρωση ήταν στις 7 είπα να πάω να φάω κάπου κάνα «βρώμικο» – σουβλάκι εννοώ – μια και ήμουν νηστική όλη μέρα. Μετά το φαγητό και ενώ κόντευε 7 κατηφόρισα προς τα Προπύλαια. Ούτε ψυχή! Read more »

Περί τηλεόρασης λοιπόν που δεν έχω χρόνο να δω. Σήμερα την άνοιξα για λίγο να ενημερωθώ αν υπήρξε τίποτα νεότερο σχετικά με την Πάρνηθα και ένιωσα τελείως ξένη με το κλίμα της. Στο ένα κρατικό κανάλι δίνονταν κάποια δημοσιογραφικά βραβεία. Είκοσι πέντε χρόνια μετά θυμήθηκαν να βραβεύσουν τους Ρεπόρτερς. Λιάνη, Δημαρά, Χαρδαβέλα. Μεσ’ στη συγκίνηση και την καλή χαρά όλοι και τις ανταλλαγές καλών λόγων. Οκ, ανθρώπινα όλα αυτά, αλλά τελείως άλλο κλίμα από την αγωνία και τον προβληματισμό που διαπιστώνω να υπάρχει στο διαδίκτυο σχετικά με το μέλλον αυτού του τόπου. Εκεί όλα ήταν γυαλιστερά και τέλεια… Read more »

Πήγα προς Βόρεια Προάστια για μία δουλειά. Τελικά διαπίστωσα -όπως υποψιαζόμουν ήδη – ότι αφορούσε πωλήσεις. Ηταν part-time απασχόληση και έδιναν 300 ευρώ. Λογικό με βάση το τι μισθοί υπάρχουν στην αγορά. Είναι το μισό του κατώτερου βασικού μισθού. Από εκεί και μετά είχες μπόνους και μπορούσες να αυξήσεις αυτό το ποσό ανάλογα με τις πωλήσεις που θα κατάφερνες να κάνεις. Read more »