Οι εκπλήξεις της φύσης
Written by coolplatanos on Ιουνίου 27, 2007 – 12:35 -Μου γράφει η pergolina: Διάβασα σήμερα το παρακάνω άρθρο από στο in.gr και θα ήθελα να μοιραστώ μία σκέψη που έκανα μόλις το διάβασα: Τελικά η Φύση ξέρει όντως πολύ καλά να κρύβεται και πάντα, μα πάντα βρίσκει τρόπο να δώσει ζωή, οποιαδήποτε μορφή ζωής και αν είναι αυτή.
Απ’ όσο γνωρίζω η ασεξουαλική αναπαραγωγή ήταν από ίσως μία από τις πρώτες επιλογές της Φύσης για την διαιώνιση των ειδών, μόνο που δεν μπορούσε να επέλθει εξέλιξη των ειδών. Και αυτό γιατί σε περίπτωση επιδημιών οι γενετικά πανομοιότυποι κλώνοι εξαλείφονταν, χωρίς να μπορεί κάποιος να επιβιώσει. Η σεξουαλική διαιώνιση των ειδών αποδείχθηκε εξελικτικά βιώσιμη γιατί από ένα ζεύγος μπορούν να γεννηθούν γενετικά διαφορετικοί απόγονοι, αυξάνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τις πιθανότητες να επιβιώσει κάποιος από αυτούς για να συνεχίσει το είδος.
Παρ’ όλα αυτά (όπως φαίνεται και από το παρακάτω άρθρο) η Φύση δεν εγκαταλείπει καμία μέθοδο για τη συνέχιση της Ζωής. Φροντίζει πάντα να εκπλήσσει με τις επιλογές της. Ισως οι συνθήκες αιχμαλωσίας του ζώου ανάγκασε τον αρχέγονο αυτό μηχανισμό να επανεργοποιηθεί, αλλά η ανθρώπινη παρέμβαση δεν άφησε να γεννηθεί το έμβρυο, γιατί κανείς δεν γνώριζε ότι ο καρχαρίας κυοφορούσε και ούτε μπορούσε φυσικά να το φανταστεί κανένας. Τέτοια φαντασία και μαγεία μόνο η Φύση κατέχει.
Στην προκειμένη περίπτωση η ανθρώπινη παρεμβατικότητα εξάλειψε τις πιθανότητες αναπαραγωγής του συγκεκριμένου καρχαρία, αλλά όσο αυτό θα συνεχίζει να συμβαίνει τόσο η Φύση θα συνεχίζει να εκπλήσσει. Αυτά με έβαλαν σε σκέψεις σήμερα πρωί-πρωί…
pergolina
Posted in oraelladas | 10 Comments »
Ιουνίου 27th, 2007 at 14:01
Πολύ ενδιαφέρουσα είδηση και σίγουρα οι επιστήμονες στο πεδίο αυτό θα έχουν μπόλικη τροφή για προβληματισμό, αλλά μήπως δε χρειάζεται να το παρακάνουμε με τον ανθρωπομορφισμό; «Η Φύση αυτό, η Φύση το άλλο» κοκ. Χρήσιμες οι μεταφορές και στην επιστήμη, αλλά είναι τόσο μεγάλη η δύναμή τους που λίγη φειδώ δε βλάπτει…
Ιουνίου 27th, 2007 at 16:28
gazaka θα παραπέμψω το σχόλιο σου στην pergolina, αλλά ομολογώ δεν «έπιασα» τι εννοείς. Δεν έπιασα πού έγκειται ούτε ο ανθρωπομορφισμός στο κείμενο της pergolina, ούτε πού χρειάζεται φειδώ σε σχέση με τις μεταφορές και την επιστήμη. Ή εσύ έγραψες πολύ σιβυλλικά ή εγώ έχω αποκουτιάνει από τη ζέστη και δεν μπορώ να καταλάβω. Εν πάσει περιτπώσει θα παραπέμψω το σχόλιο και ό,τι καταλάβει και η pergolina, η οποία δεν έχει ΗΥ στο σπίτι της για να δει άμεσα το σχόλιο σου.
Ιουνίου 27th, 2007 at 16:29
… περιμένω ως αύριο πρωί μπας και αφήσεις κάτι διευκρινιστικότερο και να της το στείλω μετά, εκτός και αν εσείς μεταξύ σας καταφέρετε να συννενοηθείτε…
Ιουνίου 27th, 2007 at 16:41
Πάντως από όσο γνωρίζω η pergolina με το «κρύβεται η φύση» μάλλον αναφέρεται στον Ηράκλειτο…
Ιουνίου 27th, 2007 at 17:30
Όταν λέμε ότι η Φύση «ξέρει», «επιλέγει», «δεν εγκαταλείπει καμία μέθοδο», «φροντίζει να εκπλήσσει», «κατέχει φαντασία και μαγεία», «συνεχίζει να εκπλήσσει» αποδίδουμε στον κόσμο (γιατί αυτό ουσιαστικά είναι η Φύση) ανθρώπινες ιδιότητες ή τουλάχιστον ιδιότητες που προϋποθέτουν την ύπαρξη μιας νοημοσύνης από την οποία εκπορεύονται οι ενέργειες που αποδίδονται στα παραπάνω ρήματα. Αυτό είναι ξεκάθαρος ανθρωπομορφισμός και δεν ξέρω πόσο απέχει από την πίστη στους αρχαίους θεούς ή τη Θεία Πρόνοια.
Επειδή υποθέτω όμως ότι η pergolina δεν αποδίδει μεταφυσικές ιδιότητες στη «Φύση», αλλά χρησιμοποιεί τα ρήματα με μεταφορική σημασία, είπα ότι θα πρέπει να είμαστε φειδωλοί γιατί μπορεί να οδηγηθούμε σε τελείως λάθος δρόμους.
Να δώσω ένα παράδειγμα. Γράφει η pergolina: «Στην προκειμένη περίπτωση η ανθρώπινη παρεμβατικότητα εξάλειψε τις πιθανότητες αναπαραγωγής του συγκεκριμένου καρχαρία, αλλά όσο αυτό θα συνεχίζει να συμβαίνει τόσο η Φύση θα συνεχίζει να εκπλήσσει.»
Δηλαδή υπάρχουν εδώ δυο δρώντα υποκείμενα, ο άνθρωπος και η Φύση, τα οποία λειτουργούν ανταγωνιστικά; Μα, και ο άνθρωπος δεν αποτελεί τμήμα της φύσης; Ή μήπως αντιλαμβανόμαστε τη Φύση ως μια καλή κυρία που έχει υπό την προστασία της τη χλωρίδα και την πανίδα ώστε να σωθούν από την καταστροφική μανία του ανθρώπου; Η Φύση είναι όλα και γι’ αυτό δε μπορούμε να πούμε πώς το τάδε (καλό) πράγμα που συμβαίνει σε αυτήν είναι «φυσικό» ή «έργο της» ενώ το δείνα όχι.
Τέλος πάντων, και εγώ ίσως από την πολλή ζέστη να έχω κουρκουτιάσει γιατί νιώθω ότι δεν εκφράζω όσο σωστά γίνεται αυτά που θέλω να πω…
Ιουνίου 27th, 2007 at 19:23
Νομίζω ότι σε μένα τώρα τουλάχιστον έγινες απόλυτα σαφής ανεξάρτητα από το κουρκούτιασμα που λες… Στο μεταξύ και η Pergolina πρόλαβε και είδε στη δουλειά της το σχόλιο σου και μου έστειλε πριν λίγο ένα email, σχεδόν ταυτόχρονα με σένα που έδινες τις περαιτέρω διευκρινήσεις.
Στο παραθέτω:
Αγαπητή μου Κωνσταντίνα
Μπήκα στη σελίδα σου, λίγο πριν φύγω από το γραφείο και διάβασα το σχόλιο του gazakas. Μάλλον εγώ φταίω που θεωρώ πως ό,τι συζητάμε είναι γνωστό και για τον υπόλοιπο κόσμο. Θεώρησα δεδομένο ότι η ρήση του Ηρακλείτου είναι γνωστή σε όλους, «φύση φίλει κρύπτειν», και ουσιαστικά μόνο για ανθρωπομορφισμό δεν ήθελα να μιλήσω. Αλλά θα έπρεπε να το είχα διευκρινίσει σ’ αυτό που σου έστειλα να δημοσιεύσεις.
«Αγαπητέ Gazakas, διευκρινίζω πως έχοντας υπόψη μου τη ρήση του Ηρακλείτου, «φύση φίλει κρύπτειν», θέλησα να δώσω μία οντολογική διάσταση στην περίπτωση του καρχαρία. Πάντα μ’ αρέσει να πηγαίνω πέρα από τα φαινόμενα και να αναζητώ το βαθύτερο φόντο στο οποίο ανάγονται όλα τα πράγματα. Με τον όρο Φύση εννοώ τα πάντα, και σίγουρα μόνο ανθρωπομορφική δεν την εισπράττω. Τουναντίον, θεωρώ ότι ο άνθρωπος είναι μέσα στη Φύση και φέρει και αυτός όπως όλα τα όντα, τις ίδιες ιδιότητες μ’ αυτήν. Απλώς για τον άνθρωπο χρειάζεται η διαδικασία συνειδητοποίησης τύπου «φύση φίλει κρύπτειν» για να διαπιστώνει κάθε φορά τη δύναμη και τη μαγεία της Φύσης».
Ελπίζω να κατάλαβα τι εννοεί με το σχόλιο του για να έχει νόημα και η απάντησή μου. Οπως και να ‘χει δημοσίευσέ το ως διευκρίνιση εκ μέρους μου.
Φιλάκια
pergolina
Tελικά από ό,τι είδα πριν διαβάσει τις διευκρινίσεις σου η pergolina είχε πιάσει τι θέλεις να πεις. Εγώ ήμουν η κουρκουτιασμένη μόνο… Εσείς συνεννοηθήκατε μία χαρά… Τώρα αύριο αν δει τις διευκρινίσεις σου δεν ξέρω αν θα θέλει να πει κάτι επιπλέον, αλλά μάλλον από όσο μπόρεσα να καταλάβω δεν διαφωνείτε…
Ιουνίου 27th, 2007 at 19:35
Προσωπικά πάντως κάτι θέλω να προσθέσω. Τώρα που ήμουν Θεσσαλονίκη αγόρασα στην έκθεση βιβλίου ένα βιβλίο του Σρέντιγκερ, φυσικού με νόμπελ στην κυματική αν θυμάμαι καλά, το οποίο άφησα να διαβάσει και η pergolina. Ο Σρέντιγκερ μέχρι ενός σημείου μιλά τελείως επιστημονικά εξετάζοντας το φαινόμενο της ζωής, από ένα σημείο και μετά όμως αναγκαστικά με κάποιο τρόπο θεολογεί… Υπάρχει, από όσο έχω καταλάβει, ένα όριο και στις επιστήμες που αναγκαστικά φτάνουν είτε να μιλάνε για κάποιο «κρυμμένο νου» ή για σωματίδια με αρώματα που φτάνουν να θυμίζουν θεολογία ή μεταφυσική. Υπάρχει ένα όριο που δεν εξηγείται παρά μόνο με οντολογία και ένα είδος «επιστημονικής θεολογίας», ας μου επιτραπεί ο όρος. Δεν θυμάμαι τον τίτλο του βιβλίου του Σρέντιγκερ, ας μας τον υπενθυμίσει η pergolina που της το άφησα να το διαβάσει, αφού το ξεπουπούλιασα εγώ. Προσωπικά δυστυχώς δεν κρατάω σημειώσεις όπως εκείνη. Τα περισσότερα βιβλία τα διαβάζω για ικανοποίηση δικών μου ερωτημάτων, έτσι σπάνια μπορώ να μοιραστώ κάτι που διάβασα, εκτός και αν έχω κάνει εργασία σχετικά με αυτό.
Δεν ξέρω αν ο Σρέντιγκερ και άλλοι επιστήμονες φυσικοί επηρεάζονται από το γεγονός ότι οι φυσικές επιστήμες ξεκίνησαν από τις πάλαι ποτέ ευρωπαϊκές επισκοπικές και γενικότερα εκκλησιαστικές σχολές όπως υποστηρίζει μία αυστραλέζα συγγραφέας στο βιβλίο της Το Παντελόνι του Πυθαγόρα. Αυτό που ξέρω πάντως είναι αυτό που είπα και στην αρχή: Οτι συχνά από ένα όριο και πέρα οι επιστήμονες θεολογούν και ο άνθρωπος δεν νομίζω πως μπορεί να διαβάσει την πραγματικότητα διαφορετικά από ανθρωπομορφικά. Αλλο να το παρακάνει και να θέτει πάντα εαυτόν στο επίκεντρο, αλλά από την άλλη ό,τι και να κάνει δεν μπορεί παρά ως άνθρωπος να ερμηνεύει την πραγματικότητα. Δεν έχει άλλη επιλογή έτσι και αλλιώς… νομίζω.
Ιουνίου 27th, 2007 at 20:03
Φιλόλογε και μία απορία: Πώς στο καλό γράφεται το διευκρινήσεις; Οπως το έγραψα ή διευκρινίσεις; Δεν μπορώ να βρω άκρη. Μου το βγάζει σωστό και με τους δύο τρόπους ο ορθογράφος. Το ρήμα είναι νομίζω διευκρινίζω. Σωστά;
Ιουνίου 27th, 2007 at 20:05
Πολύ βιαστικά: τα ουσιαστικά που προέρχονται από ρήματα σε -ίζω γράφονται με » ι»
Οκτωβρίου 16th, 2007 at 00:11
[...] Τα παρακάτω τα είχα υπαινιχθεί ως σχόλιο και εδώ, αλλά η σημερινή πρωτοβουλία μου δίνει την ευκαιρία να [...]