oraelladas.gr

Επανέρχομαι στο θέμα της ημερίδας για τα blogs, για την οποία θα βρείτε εδώ όλο το υλικό. Περισσότερο θέλω να συνοψίσω τα χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν από τους ομιλητές όπως εκείνοι τα έχουν εισπράξει και να προβληματιστώ πάνω σε αυτά παρά να κάνω εκτενή αναφορά στις ομιλίες. Τις λεπτομέρειες θα τις βρείτε στο αναρτημένο υλικό στη σελίδα που παραπέμπω.
Tα blogs αναδεικνύουν την μαχόμενη ατομικότητα. Αλλάζει η γλώσσα: Γίνεται πιο χαλαρή, με χιούμορ και παραδείγματα και στόχο την αμεσότητα της επικοινωνίας Αποτελούν πρόκληση για αμεσότητα στην αντίδραση και στον πολιτικό λόγο. Τα blogs τρέφονται από τα παραδοσιακά μέσα και τα ωθούν σε αλλαγές. Προάγουν την ελευθερία έκφρασης. Απαιτείται νέα πολιτική κουλτούρα για όσους πολιτικούς θα ήθελαν να συμμετέχουν στα blogs και απόφαση να εκτεθούν σπάζοντας τα πολιτικά στερεότυπα. (Αννα Διαμαντοπούλου*).
Κύρια χαρακτηριστικά του blogging: Εμπιστεύομαι – Δικτυώνομαι – Κυκλοφορώ τη γνώση. Στην Αυστραλία δημιούργησαν blog πολίτες για πολίτες με προσφορά εργασίας. Ετσι τα blogs επηρεάζουν δομές και υπηρεσίες του κράτους. Δυνατότητα καλύτερης τεκμηρίωσης της είδησης μέσω των λινκς από όσο στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Η άποψη και η ματιά του ατόμου αποκτάει άλλη διάσταση. Η δύναμη των social media ωθεί τις εταιρείες να ανοίξουν τις διαδικασίες τους. Παράδειγμα το tripadvisor όπου γίνονται σχόλια για ξενοδοχεία και το αρνητικό σχόλιο ενός και μόνο αναγνώστη προκάλεσε αλλαγή της πολιτικής ενός ξενοδοχείου. Η αξία της ατομικής άποψης υπογραμμίστηκε ότι είναι ισχυρότερη από ποτέ. Τέλος σημειώθηκε ότι υπάρχουν περισσότερες γυναίκες blogger στην Ελλάδα (έτσι τουλάχιστον κατάλαβα), (Γιάννης Λάριος*).
Ως προς την ανάδειξη της αξίας της ατομικής άποψης έκανα τη σκέψη ότι μου θυμίζει λίγο εποχή Αναγέννησης (τηρουμένων των αναλογιών) όπου αναδεικνύεται για πρώτη φορά η αξία της ατομικότητας του δημιουργού και της επωνυμίας της παραγωγής. Στο blogging βέβαια δεν αναφερόμαστε ευθέως σε συγκεκριμένους δημιουργούς (χωρίς να απουσιάζουν και τέτοιοι), αλλά σε άτομα που δημιουργούν με τον τρόπο τους νέες μορφές επικοινωνίας και έκφρασης. Αναδεικνύεται η αξία της έκφρασης του ατόμου γενικότερα. Τώρα το πού θα οδηγήσει αυτό θα δούμε…, διότι προς το παρόν είναι μάλλον δύσκολο να προβλέψει κάποιος και διαφωνώ και με τις υπερ-απαισιόδοξες και με τις υπερ- αισιόδοξες απόψεις. Προτιμώ να διαπιστώνω ότι υπάρχουν και θετικά και αρνητικά όπως και σε καθετί στη ζωή. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται από τη χρήση του οποιουδήποτε εργαλείου νομίζω. Και σαν τέτοιο βλέπω το blogging. Με το μαχαίρι κόβεις ψωμί, κόβεις άλυτους κόμπους, αλλά σκοτώνεις επίσης…

Ο Μίμης Ανδρουλάκης * από την πλευρά του υπενθύμισε την παραγόμενη απλήρωτη εργασία από τα blogs, ενώ υπογράμμισε και τις νέες ανισότητες που δημιουργούνται και δεν έχει άδικο. Η απλήρωτη εργασία είναι μία πραγματικότητα. Διότι όλες οι πλατφόρμες δημιουργίας blogs εξασφαλίζουν δωρεάν διαφήμιση μέσω της εργασίας όλων μας. Ωστόσο από την άλλη το δέλεαρ είναι η ελεύθερη έκφρασή μας. Ουδέν κακόν αμιγές καλού και αντιστρόφως… ή όπως σημείωσε -υπεραισιόδοξα προς το παρόν ίσως- ο Αλέξης Τίπρας * με το τσιτάτο του Μαρξ: «Ο καπιταλισμός γεννά τα μέσα της υπέρβασής του».
Πάντως νομίζω ότι σε ένα βαθμό υπερεκτιμώνται τα social media ως τέτοια, διότι κάποια στιγμή είχα συζήτηση με ένα φίλο που μου έθετε το θέμα των γνώσεων που απαιτούνται να έχει κάποιος για να δημιουργήσει ή να διαβάσει ένα blog και τη σύγκριση σε απλότητα χρήσης του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Και αναφέρομαι στο ραδιόφωνο επειδή έτυχε να αναφερθεί σε αυτό ομιλητής στην ημερίδα, δεν θυμάμαι ποιος, σαν μέσο προγενέστερο του ιντερνέτ. Οι περισσότεροι από εμάς, που δεν είμαστε τουλάχιστον τελείως αναλφάβητοι ψηφιακά, θεωρούμε ότι είναι για όλους εξίσου απλό να ανοίξουν και να συντηρήσουν ένα blog ή να ξέρουν πώς θα πλοηγηθούν για να διαβάσουν το υλικό του. Ομως στους ψηφιακά αναλφάβητους αυτό φαίνεται βουνό. Βέβαια αν κάποιος θελήσει να ασχοληθεί φιλότιμα στο τέλος θα τα καταφέρει, αλλά αυτό που μου επεσήμανε ο φίλος ήταν η απλότητα των άλλων μέσων στη χρήση και η πολυπλοκότητα του διαδικτύου. Αυτό βέβαια που του είχα φέρει ως αντεπιχείρημα είναι ότι η χρήση του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης είναι παθητική από τον χρήστη. Δεν έχει δυνατότητα παρέμβασης πλην του να τηλεφωνήσει π.χ. σε μία εκπομπή αν έχει την υπομονή να πιάσει γραμμή…, ενώ το διαδίκτυο παρέχει δυνατότητα έκφρασης και παρέμβασης στα τεκταινόμενα σε σημαντικό βαθμό.

Ο Κωστής Χατζηδάκης * από τη δική του πλευρά είδε τα blogs σαν κάτι ανάλογο με τα παλιά πηγαδάκια της Ομόνοιας (ξέχασε και αυτά του Ζαππείου) και αναγνώρισε σε αυτά και σοβαρότητα, αλλά και γραφικότητα. Χαρακτήρισε τον εαυτό του κακό blogger κατ’ αναλογία μάλλον με την δυσκολία του να συμμετέχει στα πηγαδάκια και λόγω φωνής όπως είπε, αλλά και λόγω ισχυρών ικανοτήτων διαχείρισής τους από τους κνίτες… που ήταν πιο εξοικειωμένοι, όπως υποστήριξε, σε τέτοιες τακτικές, ενώ η ΟΝΝΕΔ δυσκολευόταν να ακολουθήσει… Σημείωσε επίσης ότι με τα blogs υπάρχει αμεσότητα, πολυφωνία, ελευθερία έκφρασης σε αντίθεση με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και ότι είναι ένα μέσο για τους νέους ανθρώπους που δυσπιστούν με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.

Ο Αλέξης Τίπρας * σημείωσε τη δυνατότητα κοινωνικοποίησης μέσω του διαδικτύου σε μία εποχή πολιτικής απάθειας και δήλωσε ότι ζήλεψε διάφορες πρωτοβουλίες των bloggers (γενιά των 700 ευρώ, φίλοι της Αμαλίας κλπ). Υποστήριξε ότι δεν απειλείται η ελευθερία από την ανωνυμία, αλλά από όσους θα ήθελαν να ελέγξουν το φαινόμενο των blogs και ότι αναδεικνύονται δύο νέες οικονομικές συνιστώσες: Η πληροφορία και η γνώση. Προσωπικά θα έλεγα καθίστανται περισσότερο κυρίαρχες αυτές οι δύο συνιστώσες που ήδη προϋπήρχαν. Ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε επίσης ότι τα blogs είναι εργαλείο από όπου μπορούν να αναδεικνύονται και συλλογικά κινήματα και ότι αποτελούν κινήματα σαν πολύμορφα ψηφιδωτά που δεν μπορούν να ελεγχθούν. Προς το παρόν δεν ξέρω αν έχουν τα χαρακτηριστικά συλλογικών κινημάτων οι κινήσεις των Ελλήνων bloggers. Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε κυρίως σε καίριες παρεμβάσεις ξένων blogger στα πολιτικά δρώμενα. Επίσης το αν μπορούν να χαρακτηριστούν οι κινήσεις των bloggers ως κινήματα εξαρτάται από το πως ορίζει κάποιος ένα συλλογικό κίνημα.

Σημαντική ήταν η ομιλία του Θεόδωρου Καρούνου * που υπογράμμισε, από όσο κατάλαβα, ότι για να μιλάμε πραγματικά για social media και κοινωνία των πολιτών στο διαδίκτυο απαιτούνται μερικές βασικές προϋποθέσεις: Ελεύθερα διαθέσιμα ευρυζωνικά δίκτυα. Ελεύθερο λογισμικό. Ελεύθερα διαθέσιμο περιεχόμενο. Ελεύθερα διαθέσιμο εκπαιδευτικό υλικό. (Αξίζουν προσοχής συνολικά τα κύρια σημαία της ομιλίας του Θόδωρου Καρούνου που υπάρχουν στη σελίδα που παραπέμπω αρχικά).

* Ολα όσα αναφέρω είναι σημειώσεις που κράτησα κατά την διάρκεια των ομιλιών, ωστόσο σε κάποιες περιπτώσεις δεν γράφω τις ακριβείς εκφράσεις των ομιλητών, αλλά αυτό που εγώ εισέπραξα σαν εντύπωση, οπότε μπορεί και να αδικώ κάποιους, γι’ αυτό και θα είναι χρήσιμο να πάτε στη σελίδα που παραπέμπω αρχικά να δείτε το πλήρες υλικό για όποιο θέμα σας ενδιαφέρει. Μόνο που διαπίστωσα μία δυσκολία να ανοίξει η σελίδα. Δεν ξέρω αν οφείλεται στη ζέστη… που πολλοί σέρβερ τα έχουν φτύσει… Ελπίζω σε εσάς να ανοίξει η σελίδα, η διεύθυνση πάντως είναι σωστή. Σχετικά με το θέμα έχουν γράψει τα blogs: politikoblog, g700, paiktis, andriotakis, metabloging, postmaster, blogspace, pestaola.gr και κάποιοι επιπλέον που θα βρείτε εδώ και εννοείται το blog του Στάθη Χαϊκάλη που είχε την ευθύνη διοργάνωσης της ημερίδας. Ενώ εδώ θα βρείτε αναφορά στο θέμα με βίντεο από τον Γάλλο blogger, Guillaume du Gardier, ο οποίος ήταν προσκεκλημένος και μίλησε στην εκδήλωση.