oraelladas.gr

Ενώ θα ταξιδεύω δείτε αυτό, αλλά μην ξεχνάτε και αυτό.

«Αφού η κυβέρνηση δεν ακούει το Ελληνικό θα πάρει μόνο του αυτό που του ανήκει. Μετονομάζουμε την πλαζ Αγίου Κοσμά σε «George Orfanos Beach» και τη λειτουργούμε με νέα διεύθυνση το δήμο Ελληνικού. Την Κυριακή 10 του Ιούνη, την ανοίγουμε και την καθαρίζουμε. Στη συνέχεια, ο δήμος Ελληνικού αναλαμβάνει να τη φυλάει και να την καθαρίζει με προσωπικό που διαθέτει και με τη βοήθεια εθελοντών. Ο κόσμος θα μπορεί να έρχεται ελεύθερα να κάνει μπάνιο, χωρίς να πληρώνει εισιτήριο. Στην πλαζ υπάρχουν αυθαίρετες κατασκευές. Τις επόμενες μέρες αφού τις καταγράψουμε και τις ανακοινώσουμε στην πολεοδομία, θα τις κατεδαφίσουμε. Θα είναι η πρώτη φορά που ο κόσμος θα απολαύσει το θέαμα της κατεδάφισης αυθαιρέτων πολυτελείας. Το αγωνιστικό ραντεβού έχει δοθεί για την Κυριακή 10 Ιουνίου, στις 10.30 το πρωί, στην πλαζ του Αγίου Κοσμά (ΠΕΖΟΓΕΦΥΡΑ, 2η στάση Αγ. Κοσμά του ΤΡΑΜ).»

Αυτά είναι τα νεότερα από το Γραφείο Τύπου του Δήμου Ελληνικού που έλαβα μόλις τώρα. Περαιτέρω εξελίξεις παρακολουθείστε της στο site του δήμου όπου παραπέμπω από εδώ, διότι για μία ή και περισσότερες ημέρες «ετοιμάζω ταξίδι…» από όπου δεν θα έχω πάντα τη δυνατότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο… και θυμηθείτε να στείλετε ένα μηνυματάκι στον κύριο Πρωθυπουργό που σας ατενίζει δίπλα από τη μπάρα. Με κλικ πάνω στο μπάνερ ανοίγει έτοιμο το μήνυμα με τη διεύθυνση του κ. Καραμανλή και κοινοποίηση του μηνύματός σας στο Δήμο Ελληνικού. Γράψτε ό,τι νομίζετε ή δείτε σε αυτό το ποστ τα βασικά αιτήματα του δήμου Ελληνικού και καλή μας τύχη…
technorati tags: beach

Τι θέλει τώρα και αυτός να αποδείξει; Γιατί δεν μας αφήνει στην ησυχία μας; Γιατί μας βάζει σε σκέψεις και συνειδησιακή κρίση; Γιατί μας υπενθυμίζει ότι υπάρχουν όνειρα και αγώνες; Γιατί προσπαθεί να μας πείσει για το ακατόρθωτο όταν όλα τα έχουμε τακτοποιημένα υπέροχα μέσα στο κεφάλι μας; Αυτή η χώρα είναι σκατά, τα πάντα είναι σκατά, όλοι είναι σκατά, εμείς είμαστε σκατά. Τώρα αυτός γιατί προσπαθεί να μας πει ότι ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ; Οχι, αυτός ο τόπος γεννάει ακόμα ανθρώπους που έχουν αξιοπρέπεια, φιλότιμο, τσίπα και τσαγανό!
-Είμαστε για τέτοια μωρέ Κορτζίδη τώρα; Είμαστε για τέτοια τώρα; Γιατί δεν μας αφήνεις να κάνουμε τις μπίζνες μας με την ησυχία μας; Γιατί δεν μας αφήνεις να απολαύσουμε το παντεσπάνι μας; Τι θέλουν οι δημότες σου; Παραλία; Ας φτιάξουν καλέ τη δική τους πισίνα ο καθένας! Σας πνίγει το κάγκελο και το τσιμέντο; Σιγά, ας μην κοιτάτε έξω από το παράθυρο. Ετσι κι αλλιώς πρέπει να δουλεύετε σκληρά με σκυμμένο κεφάλι. Διαφορετικά δεν θα έχουμε ανάπτυξη, δεν θα υπάρχει χρήμα, δεν θα πάρετε πάλι δεκάρα αύξηση, θα έχουμε νέα λιτότητα. Ξεχάσατε πόσα δάνεια χρωστάτε;
Τα επιτόκια έχουν πάρει τον ανήφορο και εσείς μου θέλετε να σηκώσετε κεφάλι να κοιτάξετε τον ανοιχτό ορίζοντα και θέλετε να φύγουν τα κάγκελα; Αν ο καθένας χαζεύει λίγο έξω από το παράθυρό του τον ανοιχτό ορίζοντα πώς θα συντηρηθούν όλες αυτές οι τράπεζες που έχουν απλωθεί σαν τα περίπτερα; Ακους εκεί μου θέλετε ελεύθερους χώρους! Τι να τους κάνετε τους ελεύθερους χώρους όταν δεν έχετε ελεύθερο χρόνο να τους απολαύσετε; Αμα δεν υπάρχουν ελεύθεροι χώροι δεν θα θυμόσαστε ούτε την έλλειψη του ελεύθερου χρόνου, ούτε την αλυσίδα που βάρυνε στο πόδι…
-Ελα δήμαρχε, ούτε 100 ημέρες απεργίας πείνας δεν σου φτάνουν για να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Δεν σε πιστεύει κανείς καλέ μου, άδικα θα χάσεις την υγειά σου για όλους εκείνους που έχουν τόσο πολύ συνηθίσει την αλυσίδα στο ποδάρι, στο σβέρκο και το κάγκελο σε όλο τους το σώμα. Χαμογελάνε ευτυχείς ως όμορφα λείψανα ενώ νομίζουν ότι ακόμα είναι ζωντανοί και πιάσανε τον ποντίφηκα από τα τέτοια του κι είχανε την εξυπνάδα να ξέρουν να τα ζυγίσουν…
-Ελα, δήμαρχε, τελείωνε με την απεργία σου, δεν θέλουμε να σε έχουμε βάρος στην ψυχή μας, αν μας απέμεινε, που δεν κάναμε τίποτα για να βοηθήσουμε τον αγώνα σου. Μμμ, έτσι κι αλλιώς αν πάθεις κάτι εσύ θα ευθύνεσαι, εμείς στο είπαμε, δεν αλλάζει κάτι σε αυτό τον τόπο. Συνηθίσαμε έτσι, δεν θέλουμε να αλλάξει κάτι. Μην βλέπεις που τους τα χώνουμε. Ετσι τα λέμε για να σπάμε πλάκα με τα σκατά που είμαστε βυθισμένοι ως το λαιμό. Εχει την πλάκα της αυτή η κατάσταση, αλήθεια σου λέω. Ενώ εσύ βρε αδερφάκι μου μας παραπήρες σοβαρά και νόμισες ότι μας ενοχλεί… Αντε έλα να σου δώσουμε να πιεις κανένα υγρό να τελειώνουμε. Κανείς δεν θα σε λυπηθεί κακομοίρη μου. Ξέρω εγώ τι σου λέω. Εδώ δεν λυπόμαστε να πετσοκόβουμε, να κατακερματίζουμε, να ισοπεδώνουμε πλήρως τα δικά μας σώματα. Εσένα θα λυπηθούμε καλέ μου… Δήμαρχε, δεν έχεις καταλάβει κάτι: Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε κλουβιά και εσύ τώρα μας ανοίγεις το πορτάκι και μας λες ότι είμαστε ελεύθεροι… Πού να πάμε όμως; Δεν έχουμε μάθει να επιβιώνουμε έξω από κλουβιά και κάγκελα…