Ανθρωποι και ζώα
Written by coolplatanos on Απριλίου 18, 2007 – 13:23 -Νομίζω ότι κάπου στο βιβλίο «Το Έβδομο Ρούχο» της Ευγενίας Φακίνου (Καστανιώτης, 1983) ήταν που είχα διαβάσει για τον απόνεγο άνθρωπο που αδυνατεί να κατανοήσει αληθινά τη ζωή. Συχνά όσοι βλέπουν την ευαισθησία συνανθρώπων τους για τα ζώα θεωρούν ότι βάζουν τα ζώα πάνω από τον άνθρωπο. Πρώτα και κύρια το έχω ακούσει αυτό σαν άποψη από τον πατέρα μου…
Στους περισσότερους ανθρώπους είναι αδύνατο να κατανοήσουν, καθώς αιώνες τώρα έχουμε αποκοπεί από την ολότητα της φύσης, πως το ζώο δεν είναι ένα ξέχωρο κομμάτι από τον άνθρωπο. Αδυνατούν να δουν ότι η κακομεταχείριση των ζώων σηματοδοτεί και την κακομεταχείριση που επιφυλάσσουμε στους ίδιους μας τους εαυτούς. Δεν αντιλέγω πως μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που δείχνουν ευαισθησία μόνο στα ζώα, ενώ αδιαφορούν για τον συνάνθρωπο που μπορεί να πεθαίνει δίπλα τους. Ωστόσο κατά κανόνα αυτοί οι άνθρωποι είναι και πάλι εκείνοι που χρησιμοποιούν τα ζώα όπως χρησιμοποιούν και τον εαυτό τους: Σαν αντικείμενα επίδειξης ευαισθησιών…, ενώ δεν είναι ευαίσθητοι ούτε καν στις δικές τους ουσιαστικές ανάγκες.
Πρόσφατα η δημοσίευση στο blog μου μίας φωτογραφίας λύκου που τη συνόδευσα με κάποιο σχόλιο του bioanni που είχα διαβάσει στην Καλύβα Ψηλά στο Βουνό και την αφιέρωσα στην magica, στάθηκε αφορμή να λάβω από τον bioanni ένα δελτίο τύπου της ΜΚΟ Καλλιστώ.
Γράφει στην σελίδα παρουσίασης της η οργάνωση Καλλιστώ: Η «Καλλιστώ» γεννήθηκε στην ελληνική περιφέρεια το 2004, είναι όμως ήδη ένα 15χρονο «παιδί», που περπάτησε στην Πίνδο, στη Ροδόπη, στο Γράμμο. Εκεί εργάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια τα μέλη της, μελετώντας τα βήματα της αρκούδας, τις διαδρομές του λύκου, τα ελάχιστα ίχνη του λύγκα. Σήμερα, με ορμητήριο τη Θεσσαλονίκη, η αρχική ομάδα των ειδικών επιστημόνων πλαισιώθηκε από ανθρώπους ευαίσθητους σε περιβαλλοντικά ζητήματα. Ολοι μαζί, μαζί σας, προσπαθούν να προστατεύσουν το περιβάλλον, σαν δημόσιο και συλλογικό αγαθό, να ασκήσουν τον έλεγχο, που προβάλλει σαν δημοκρατικό καθήκον, απέναντι σε όσους λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις για την ίδια την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής.
Δηλητηριασμένα ζώα στα Γρεβενά
Στο δελτίο τύπου που έλαβα αναφέρεται: Συνεργάτες της Καλλιστώ περισυνέλεξαν τον 7ο δηλητηριασμένο λύκο σε ορεινή περιοχή των Γρεβενών. Εκατοντάδες επίσης κυνηγετικοί και ποιμενικοί σκύλοι, εκτός από είδη άγριας πανίδας, θανατώνονται κάθε χρόνο με την παράνομη αυτή πρακτική που οι αρμόδιες αρχές αδυνατούν να ελέγξουν. Παρουσιάζει έξαρση λίγο μετά το τέλος της κυνηγετικής περιόδου (την άνοιξη) και συμπίπτει με την περίοδο «εκγύμνασης» των κυνηγετικών σκύλων. Η παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων υποτίθεται γίνεται για την καταπολέμηση της αλεπούς. Αρκετοί όμως παραγωγοί τα «αξιοποιούν» ως μέσο αντεκδίκησης και καταπολέμησης των μεγάλων θηλαστικών, όταν αυτά προκαλούν ζημιές στην παραγωγή. Το δελτίο συνοδεύουν και δύο φωτογραφίες τις οποίες παραθέτω μέσα στο κείμενο.
Υπάρχουν επίσης τα ονόματα και τα τηλέφωνα δύο υπευθύνων της ΜΚΟ Καλλιστώ, οι οποίοι υποθέτω ότι πιθανόν και να μπορούσαν να παράσχουν πληροφορίες στους παραγωγούς για άλλου τύπου λύσεις προστασίας της παραγωγής τους, αντί αυτής της τακτικής. Οι υπεύθυνοι που αναφέρονται είναι οι κ.κ. Γ. Ηλιόπουλος, βιολόγος (6978-210075) και Γ. Μερτζάνης, Δρ. Βιολογίας (6999-230693).
Οι παραγωγοί είναι ίσως δικαιολογημένοι από άγνοια και αγωνία για την παραγωγή τους να ακολουθούν μία τέτοια τακτική. Αν όμως επιχειρήσουν να ενημερωθούν θα βρουν ίσως κάποιους άλλους τρόπους, ενώ παράλληλα θα μάθουν πως για κάθε ζώο που εξαφανίζεται σαν είδος δημιουργούνται χιλιάδες άλλα προβλήματα στην παραγωγή τους, καθώς καταστρέφονται ισορροπίες τις οποίες δεν γνωρίζουν.
Εφυγαν οι αλεπούδες ήρθαν οι αρουραίοι
Ενα απλό παράδειγμα: Στην περιοχή από την οποία κατάγομαι κάποτε ήταν επίσης «επικηρυγμένο» είδος η αλεπού. Θυμάμαι μικρή στο διάδρομο της αποθήκης νεαρού γείτονά μας να κρέμονται σειρά τα δέρματα αλεπούδων για την εξόντωση των οποίων θα εισέπραττε κάποια αμοιβή. Σταδιακά εξαφανίστηκαν οι αλεπούδες καθώς και τα φίδια. Τα δεύτερα δεν γνωρίζω για ποιο λόγο. Ισως ο bioannis να μπορούσε να μας εξηγήσει. Από όσο μπορώ να γνωρίζω και οι αλεπούδες και τα φίδια τρέφονται με ποντικούς. Ποιο ήταν το επόμενο στάδιο; Τα ποντίκια, τεράστιοι αρουραίοι, εγκαταστάθηκαν κυριολεκτικά σε κάθε σπίτι μέσα στο χωριό και άρχισε νέο κυνηγητό… Αν είχε τηρηθεί κάποιο μέτρο στον έλεγχο των άλλων ειδών μάλλον δεν θα είχε συμβεί αυτό. Αλλά ποιος το γνώριζε τότε; Σήμερα είναι γνωστά πολύ περισσότερα πράγματα για την οικολογική ισορροπία και θα ήταν καλά να ενημερωθούμε όσο περισσότερο γίνεται όλοι μας και να διαχύσουμε αυτή την ενημέρωση γύρω μας με κάθε τρόπο.
Με καρδιά και μυαλό… μαζί
Είναι άκαρδο να μεταχειριζόμαστε τον εαυτό μας σαν απόνεγοι άνθρωποι και να τον δηλητηριάζουμε με τα λογής – λογής τοξικά, με τις ακατάλληλες τροφές, το ακατάλληλο περιβάλλον. Με τον ίδιο τρόπο που «τιμωρούμε» τον εαυτό μας καταλήγουμε να τιμωρούμε και τα ζώα γύρω μας. Αρνούμαστε να ανακαλύψουμε το κέντρο της καρδιάς μέσα μας που θα μας επέτρεπε να δούμε διαφορετικά τον εαυτό μας και άρα και το περιβάλλον μας. Στο όνομα της προόδου ξεχάσαμε ότι είμαστε ένα κομμάτι αυτού που σκοτώνουμε γύρω μας. Είναι σαν να ροκανίζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε… Η φύση, η γη δεν πρόκειται ουσιαστικά να πάθει ολική καταστροφή. Οι πρώτοι που κινδυνεύουν περισσότερο από την κάθε οικολογική ανισορροπία είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι. Οπως είχα ακούσει κάποτε από κάποιο γνωστό μου: Είμαστε ένα απλό εξάνθημα, ένας πυρετός για τον πλανήτη γη που κάλλιστα μπορεί να απαλλαγεί από εμάς αν συνεχίσουμε την ίδια πορεία. Και επίσης όταν κάποτε θα φτάσουμε στο σημείο ακόμα και το νερό να μας λείπει (που ήδη πλησιάζουμε προς αυτό το στάδιο) και κατ’ επέκταση και η τροφή και θα διαταραχθεί όλος ο βιολογικός κύκλος, τότε θα διαπιστώσουμε πως τα δολάρια ούτε πίνονται, ούτε τρώγονται…
Προσωπικά ωστόσο είμαι αισιόδοξη. Θεωρώ πως όταν φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού (αν δεν είμαστε ήδη…) ότι η ανθρωπότητα θα αφυπνισθεί και θα αλλάξει ρότα, ήδη έχουμε κάποιες τέτοιες μικρές, φωτεινές νησίδες. Ισως να μη ζω να το δω αυτό, αλλά είμαι σίγουρη πως θα συμβεί… Πού βασίζω αυτή τη βεβαιότητα μη ρωτάτε… Και τότε αυτά που σήμερα υποστηρίζουν λίγοι «φωτισμένοι» άνθρωποι θα είναι αυτονόητη καθημερινή πραγματικότητα.
Posted in oraelladas | 10 Comments »
Απριλίου 18th, 2007 at 22:42
coolplatanos, όπως είχα αναφέρει και στο http://magicasland.com/?p=349,
αν μπορούσα να καταφέρω το Μερτζάνη να γίνει blogger θα έκανα πάρτυ
Πραγματικά μου λείπουν τέτοιες γραφές από το Ελληνικό blogging.
Απριλίου 19th, 2007 at 13:28
Θεωρώ πως η Φύση δεν έχει ανάγκη από την όποια ανθρώπινη παρεμβατικότητα, είτε αυτή σκοπό έχει να την σώσει είτε να την αφανίσει. Η Φύση είναι αυτή που είναι και αν, (ή όταν) αφυπνιστεί ή ωριμάσει η ανθρωπότητα θα είναι για καλό δικό της και μόνο. Σε αντίθετη περίπτωση η ζημία περιορίζεται στο να σωθεί ή όχι η ανθρωπότητα. Νομίζω πως είναι υποκρισία από μέρους μας από τη στιγμή που ο,τι ενέργειες και αν κάνουμε, σχετικά με τη Φύση, ουσιαστικά τις κάνουμε από ανθρωποκεντρική ιδιοτέλεια. Η δική μας λύτρωση και ο δικός μας αφανισμός μας νοιάζει και όχι της Φύσης. Αν πραγματικά μας ένοιαζε για τη Φύση τότε θα είχαμε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ωριμότητας που δεν θα χρειαζόταν καν να συζητάμε τέτοια θέματα, δεν θα νιώθαμε την ανάγκη να το κάνουμε και δεν θα μας απασχολούσαν. Και αυτό γιατί όταν αισθάνεσαι ένα με τη Φύση τότε αυτόματα πράττεις ή δεν πράττεις τα δέοντα από τη στιγμή που δεν εισπράττονται ως απειλή ή διατάραξη ισορροπίας οι όποιες εκδηλώσεις της Φύσης.
Απριλίου 19th, 2007 at 21:26
Pergolina, ο μυστικισμός και η απαισιοδοξία παρέα με την «δήθεν» φυσιολατρεία είναι το ίδιο νόμισμα από την άλλη πλευρά της ανθρώπινης αλαζονείας. Γιατί αυτή η ευκολία διαχωρισμού του ανθρώπου από τη φύση ??? Τι σε κάνει να πιστεύεις οτι είμαστε έξω από αυτήν.
Υπάρχει η θεμελιώδης παραξήγηση που κρύβεται μέσα στην εξίσωση… διαχειρίζομαι=εκμεταλεύομαι. Τίποτε περισσότερο λαθεμένο από αυτό!!! Διαχειρίζομαι σημαίνει πέρνω αυτό που χρειάζομαι για να ζήσω χωρίς να θέτω σε κίνδυνο το αύριο και το μέλλον μου. Και το δικό μου και των άλλων ειδών. Γιατί η μοίρα των ανθρώπων είναι συνδεδεμένη με αυτή των ζώων, και τα δυό μαζί, από της φύση.
Εκμεταλεύομαι σημαίνει παράγω κέρδος και δύναμη από κάτι που το θεωρώ δικό μου. Ο ανθρωποκεντρισμός κρίνεται από αυτό ακριβώς: θεωρούμε δικά μας τα πάντα στη φύση. Η αίσθηση του «μικρού θεού» διέπει και τις σχέσεις μας με τη φύση αλλά και τη σχέση μας με τα υπόλοιπα ανθρώπινα πλάσματα. Η έννοια της προστασίας είναι έννοια διατήρησης. Είναι ένοια αμυντική γι’ αυτό τελειώνει στα μισά του δρόμου. Η απάντηση στον ανθρωποκεντρισμό είναι ο βιοκεντρισμός που δεν θέτει κανένα κέντρο στη φύση που δικαιούται τάχα μεγαλύτερα προνόμια. Το κέντρο στη φύση είναι η ζωή και η ζωή διαχέεται σε όλα τα ζωντανά πλάσματα που αναπτύσσονται, αναπαράγονται και εξελίσσονται και αλληλοεξαρτώνται. Ο βιοκεντρισμός, είναι ο πυρήνας της νέας συμπεριφοράς που ανοίγεται ως νέα προοπτική για τους ανθρώπους.
Είναι η λεγόμενη Οικολογική σοφία που επανατοποθετεί τον άνθρωπο μέσα στη φύση. Ποιό είναι το Οικολογικό πρόβλημα ?? Η ασυμβατότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Από εδώ πηγάζει η ανάγκη μια νέα ηθικής (μακρυά από ιερατεία, θρησκευτικές προσεγγίσεις και ηθικολογία) που θα δώσει διέξοδο όχι μόνο στον άνθρωπο αλλά σε όλους τους αλληλοεξαρτώμενους παράγοντες αυτού που αποκαλούμε ζωή.
Απριλίου 20th, 2007 at 00:57
bioannis προώθησα το σχόλιο σου στην pergolina, αλλά επειδή δεν έχει σύνδεση ιντερνέτ εκτός εργασίας θα το δει αύριο το πρωί ώστε να απαντήσει.
Απριλίου 20th, 2007 at 01:09
Συμφωνώ πάντως μαζί σου ότι η pergolina κάνει, λανθασμένα και κατά τη δική μου γνώμη, εξίσωση του εκμεταλλεύομαι και διαχειρίζομαι. Αυτή η σύγχυση μάλλον είναι λογική καθώς δεν έχουμε ακόμα αντιληφθεί πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά από αυτό που έχουμε συνηθίσει να συμβαίνει. Οπότε είναι μία καλή ευκαιρία για εξηγήσεις και κατανόηση.
Απριλίου 20th, 2007 at 19:07
Γειά σου coolplatane, επέτρεψε μου να συμπληρώσω κάτι ακόμα. Με την έννοια της διαχείρισης που θέτω -σύντομα- πιό πάνω θέλω να τονίσω τούτο: όλα τα ζώα και ειδικά τα θηλαστικά στα οποία ανήκει ζωολογικά και ο άνθρωπος … κάνουν διαχείριση του περιβάλλοντός τους. Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα. Ένα μόνο: τα φρουτοφάγα πρωτεύοντα (μαϊμούδες, πίθηκοι και άνθρωποι) όταν βρίσκουν κάποιο δένδρο με φρούτα για να τραφούν, δεν το εξαντλούν μέχρι να τελειώσουν όλα τα φρούτα, πέρνουν όσο τους είναι αρκετό για να τραφούν και την επόμενη μέρα πάνε παρα κάτω. Ακόμη ένα: Έχει παρατηρηθεί στους Χιμπατζήδες χρήση φαρμακευτικών φυτών, που όταν είναι άρωστοι (π.χ διάρροια) επιλέγουν συγκεκριμένα φυτά, τα οποία τα χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο γι’ αυτό το σκοπό. Δηλ. δεν τα χρησιμοποιούν όταν πεινάνε, αλλά μόνο όταν έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας. Άλλες μέρες, όταν είναι υγιή, είτε πεινάνε είτε δεν πεινάνε, δεν τους δίνουν καμία σημασία…. αυτά.
Απριλίου 21st, 2007 at 03:53
Ουδέν πρόβλημα bioannis, μπορείς να συμπληρώσεις ό,τι νομίζεις
Απριλίου 21st, 2007 at 03:53
Φοβάμαι πως έδωσα μία οντολογική διάσταση στο αρχικό μου σχόλιο και δεν έγινα κατανοητή και μάλλον παρεξηγήθηκε η άποψή μου. Πρώτον, δε θεωρώ τον άνθρωπο εκτός Φύσης. Κάθε άλλο, θεωρώ ότι είμαστε όλοι και όλα αναπόσπαστο μέρος αυτού που αποκαλούμε με τον όρο Φύση με σχέσεις αλληλεξάρτησης και δεύτερον, δεν υποστηρίζω ότι η αποχή ή μη συμμετοχή αποτελεί λύση.
Λες: «Διαχειρίζομαι σημαίνει παίρνω αυτό που χρειάζομαι για να ζήσω χωρίς να θέτω σε κίνδυνο το αύριο και το μέλλον μου». Έχω μία απορία εδώ: πως το ξέρουμε; Πώς μπορούμε να γνωρίζουμε εάν και κατά πόσο βλάπτουμε τον εαυτό μας ή τ’άλλα είδη όταν «παίρνω αυτό που χρειάζομαι». Το τι χρειάζεται ο καθένας είναι απόλυτα υποκειμενικό και κάτι που θεωρώ εγώ ότι βλάπτει δεν το θεωρεί ως τέτοιο κάποιος άλλος.
Λες, επίσης: «Εκμεταλλεύομαι σημαίνει παράγω κέρδος και δύναμη από κάτι που το θεωρώ δικό μου». Απορία: Οταν παίρνω αυτό που χρειάζομαι δεν παράγω ταυτόχρονα και κέρδος από αυτό και δύναμη; Ποιό κέρδος και ποιά δύναμη; Το κέρδος της επιβίωσης και τη δύναμη να συνεχίσω να επιβιώνω παίρνοντας αυτό που εγώ νομίζω πως χρειάζομαι.
Το ερώτημά μου είναι πως μπορώ να είμαι σίγουρη ότι αυτό που χρειάζομαι δεν βλάπτει κάποιον ή κάτι άλλο στα πλαίσια του συνόλου της Φύσης; Βέβαια, θα μου πεις, αυτό αποτελεί δικαιολογία να μην κάνω κάτι για να προστατεύσω τη Φύση, δικαιολογεί δηλαδή απάθεια ή αποχή; Θα σου απαντήσω πως όχι, δεν αποτελεί για μένα δικαιολογία απλώς όταν το κάνω, όταν δηλαδή συνειδητά προβαίνω ή δεν προβαίνω σε κάποιες ενέργειες με γνώμονα την προστασία της Φύσης, δεν έχω παράλληλα και την ψευδαίσθηση ότι δεν βλάπτω και κανέναν άλλο ή κάτι άλλο.
Τί πρέπει να γίνει ή τί χρειάζεται να γίνει για να σωθεί αυτός ο πλανήτης δεν ξέρω να σου απαντήσω. Αυτό που συνειδητά προσπαθώ να κάνω είναι η όποια «διαχείριση» να μην αποτελεί ταυτόχρονα και «εκμετάλλευση» στα πλαίσια της πολύ περιορισμένης γνωστικής μου ικανότητας. Πως το επιτυγχάνω αυτό; Απλά δεν το επιτυγχάνω.
Απριλίου 21st, 2007 at 10:38
coolplatane … τι έγινε ?? ενσωμάτωσα ένα blockquote στο κείμενο/απάντηση στην pergolina … και εξαφανίστηκε όλο το σχόλιο. Μπορείς να δείς το κείμενο ??? Τώρα δεν έχω το κουράγιο να ξαναγράψω πάλι τα ίδια ….
Απριλίου 21st, 2007 at 15:13
bioannis πολύ φοβάμαι ότι έπεσες μάλλον πάνω σε κάτι αλλαγές που προσπαθούσα να κάνω στο template κι υποθέτω ότι ίσως γι’ αυτό χάθηκε το σχόλιο. Ζητώ συγγνώμη. Εψαξα μπας και είχε σωθεί κάπου, αλλά δεν το βρήκα. Σε καταλαβαίνω ότι δεν έχεις του κουράγιο. Δεν μπορώ όμως να κάνω κάτι γιατί δεν μου το έσωσε και μένα κάπου. Αν μπορείς γράψε πάλι κάποια στιγμή που θα είσαι πιο ξεκούραστος. Επειδή πειράζω αυτές τις μέρες το στήσιμο της σελίδας καλού – κακού πριν κάνεις submit κάνε ένα copy αυτών που έχεις γράψει ώστε να μην χαθούν και να μπορείς να τα ξανακάνεις paste αν δεν τα κρατήσει. Θα με συγχωρήσεις άραγε για την ταλαιπωρία; Στεναχωριέμαι γιατί καταλαβαίνω…, αλλά δυστυχώς πάει την έκανα την πατάτα… Ξεχάστηκα ότι είχε ξημερώσει και θα μπαίνει κόσμος και την πάτησα. Είχα ξεκινήσει χαράματα να πειράζω κάποια πράγματα για να αποφύγω ακριβώς τέτοια προβλήματα, αλλά ξεχάστηκα. Συγγνώμη ξανά…