oraelladas.gr

Ο ΜΑΡΑΔΟ λέει: Τα αυτονόητα αμφισβητούνται από τις εξουσίες για το λαό, για τον πολίτη. Μήπως ήρθε η ώρα ο λαός να αμφισβητήσει τα αυτονόητα της εξουσίας; Και συμπληρώνει: Οι εξουσίες αμφισβητούν τα αυτονόητα. Ηρθε η ώρα ο πολίτης να αμφισβητήσει τα αυτονόητα της εξουσίας. ΟΧΙ με εκλογές, γιατί τότε αυτές θα είναι νόθες. Αυτό δεν αφορά μόνο τους άλλους, πρώτα από όλα αφορά εμάς τους ίδιους…. ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ,
ΜΑΡΑΔΟΜΑΡΑΔΟ θα συμφωνήσω μαζί σου πως «ήρθε η ώρα ο πολίτης να αμφισβητήσει τα αυτονόητα της εξουσίας», αλλά θα διαφωνήσω ως προς το «ΟΧΙ με εκλογές», διότι θεωρώ πως και αυτό το βλέπουμε πλέον σαν κάτι τόσο αυτονόητο που ξεχνάμε πως κάποιοι κάποτε το κέρδισαν με αγώνα, εφόσον τότε δεν ήταν καθόλου αυτονόητο… Δεν πετάμε, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, ό,τι κερδίσαμε αλλά απαιτούμε δικαιότερες και όχι νόθες εκλογές και τις αξιοποιούμε κατάλληλα… Πώς; Ας συζητήσουμε, ας αναζητήσουμε τον τρόπο.
coolplatanos

Και για τη Φύση σημειώνει: Η Φύση δεν εκδικείται, η φύση διεκδικεί το αυτονόητο… το νερό αναζητά τους «δρόμους» προς την απέραντη θάλασσα. Το νερό δεν φυλακίζεται, η ψυχή δεν φυλακίζεται όσο και εάν η ματαιοδοξία καλπάζει, όχι σαν άγριο άλογο, αλλά σαν αυτοκίνητο σύγχρονης τεχνολογίας.
Γκάζωσε κι εσύ μαλάκα, μπάζωσε κι εσύ μαλάκα, ο ουρανός θα μας πλακώσει και τότε δεν θα μας σώσουν ούτε τα αλογάκια της μηχανής μας. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΡΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ!
ΜΑΡΑΔΟ

Η pergolina συνηγορεί με τον ΜΑΡΑΔΟ και διαφωνεί μαζί μου:
Είναι γεγονός πάντως πως η φύση «εκδικείται» (αν και δε συμφωνώ με τον όρο «εκδικείται» γιατί η φύση δεν εκδικείται κανέναν) αλλά ίσως αυτό που κάνει είναι να αποκαθιστά τις ισορροπίες που έχουμε εμείς διαταράξει με τη μανία του «πράττειν» όπως λες.
coolplatanos

Δεν κατάλαβα και πολύ καλά τι εννοείς λέγοντας πως πίσω από τις απεργίες των εκπαιδευτικών βρίσκεται η όλο και μεγαλύτερη απαίτηση της πρακτικότητας της γνώσης και ιδιαίτερα της έρευνας.
pergolina

Εννοώ ότι όπως κάποτε δόθηκε βαρύτητα στην έρευνα για ανακαλύψεις που εξυπηρετούσαν την τότε πρωτογέννητη βιομηχανία, κάπως ανάλογα και τώρα υπάρχει η τάση και η σαφής πολιτική απόφαση (όχι όλων των κομμάτων) στην Ελλάδα να συνδεθεί η εκπαίδευση με την παραγωγική διαδικασία υπό την εξής έννοια: Κάθε έρευνα να έχει σαφείς στόχους κέρδους για τις εταιρείες που θα την χρηματοδοτούν και να μην γίνεται έρευνα γενικού ενδιαφέροντος. Και αυτό δεν είναι κάτι που γεννήθηκε στο δικό μου κεφάλι, το άκουσα.
Εβλεπα ένα βράδυ μία εκπομπή σχετικά με την επιστημονική έρευνα που παρουσίαζε ο κ. Γραμματικάκης (ο γνωστός καθηγητής που έχει γράψει και το πολύ γνωστό βιβλίο «Η Κόμη της Βερενίκης») στην κρατική τηλεόραση και μιλούσε ένας ερευνητής ελληνικού πανεπιστημίου γι’ αυτό το πρόβλημα. Ελεγε δηλαδή πως έρευνες γενικού περιεχομένου δεν μπορούν να βρουν χρηματοδότηση. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως αν η «χ» εταιρεία θεωρεί πως μία έρευνα θα της αποδώσει άμεσα κέρδη θα την χρηματοδοτήσει, αν όμως η σκοπιμότητά της είναι ασαφής και χωρίς άμεσα πρακτικά αποτελέσματα δεν θα δώσει κεφάλαια. Ομως συχνά από τις έρευνες γενικού περιεχομένου έχουν προκύψει θετικά νέα στοιχεία για την ανθρωπότητα. Αν αυτή η έρευνα σταματήσει δεν είναι ό,τι καλύτερο. Να το πω ακόμα πιο ωμά; Η αντιμετώπιση του καρκίνου με ακτινοβολίες και χημειοθεραπείες είναι μία βιομηχανία με τεράστια κέρδη. Ποια εταιρεία από αυτές που κερδίζουν τώρα θα ενδιαφερθεί να χρηματοδοτήσει κάποια έρευνα π.χ. για πρόληψη του καρκίνου πριν αποσβέσει τα κεφάλαια που έχει ήδη επενδύσει και πριν κερδίσει αυτά που αναμένει από αυτές τις επενδύσεις; Απαντώ απλοϊκά αυτή τη στιγμή, αλλά για κάποιον που θα τον ενδιέφερε το θέμα δεν έχει παρά να αναζητήσει περαιτέρω στοιχεία. Μόλις μπορέσω να σας παραπέμψω σε τέτοια στοιχεία που να αποδεικνύουν αυτό που υποστηρίζω μην ανησυχείτε και θα το κάνω.
Οι δάσκαλοι γνωρίζουν ότι πάνε να περάσουν όλη την παιδεία κάτω από καθεστώς ιδιωτικής χρηματοδότησης και άρα και επιλογών για το τι είδους εκπαίδευση θα παρέχεται. Μπορεί οι περισσότεροι να μην το πάνε σε τόσο βάθος ανάλυσης, αλλά έχουν πρώτα δείγματα όταν για παράδειγμα τους λένε να κάνουν ελεύθερη συζήτηση με κάποιο θέμα στην τάξη που να το δουλεύουν π.χ. για ένα μήνα ή για ένα χρόνο και να προκύψουν από αυτό διάφορες δραστηριότητες στις οποίες να καλούν χορηγό κάποια ιδιωτική επιχείρηση για να τις φέρουν σε πέρας…
Μπορεί στο Μεσαίωνα να πλήρωναν οι φοιτητές τους καθηγητές που τους δίδασκαν, αλλά καθόριζαν οι ίδιοι τι ήθελαν να διδάσκονται… Μάλλον τότε είχαν περισσότερη δημοκρατία…
Δεν ξέρω αν σε κάλυψα pergolina. Αλλά εδώ είμαστε και θα επανέλθουμε σε αυτά τα θέματα θέλουμε δεν θέλουμε…
coolplatanos

Το κείμενο «περί αυτονοήτου» μου άφησε μία γλυκόπικρη μελαγχολία (κάτι σαν κανέλα, για να θυμηθώ και την «Πολίτικη κουζίνα»). Πράγματι όμως, θεωρούμε αυτονόητα τα όσα έχουμε και μία (έστω και μικρή) καταστροφή ή απώλεια, μας θυμίζει πόσο απαραίτητα μας είναι.
pergolina

Χαίρομαι αν πράγματι κατάφερα να δώσω γεύση κανέλας σε αυτό το κείμενο… Λατρεύω την κανέλα…
coolplatanos